Anorexia helptopic

Heee,

Ik weet dat veel meisjes anorexia en boulimia zien als aandachttrekkerij. Maar het is echt een ziekte. Ik zelf word helemaal gek in mijn hoofd.

Eigenlijk wil ik alleen maar weten of er op girlscene meer lotgenoten zijn, zodat we elkaar kunnen helpen en steuren. Ook als iemand vragen heeft, jullie zijn welkom! Het zou ook fijn zijn als iemand mij kan helpen.

Op dit moment is het probleem: Ik heb ontzettende honger en maagkrampen, maar ik ben bang dat als ik ga eten dat ik het dan uiteindelijk toch weer ga uitkotsen. Dat is slecht voor mijn maag en slokdarm dus dat wil ik niet meer doen! Wat kan ik nu het beste doen? Ik wil namelijk niet flauwvallen…

Kusss.
Hopelijk is er iemand die reageert ;$

Ik zie het niet als aandachttrekkerij hoor. Ik heb het zelf niet en ik denk dat ik je niet echt kan helpen, maar er zullen hier vast wel meer meiden zijn met dezelfde ziekte.

In ieder geval bedankt voor je reactie (:

Mijn moeder hou ik er liever even buiten, ik ben een halfjaar geleden gestopt bij mijn psycholoog en alweer 10 kilo aangekomen. Nu heb ik een terugval en ik wil mijn moeder er niet mee belasten. Bang dat ze gaat huilen ;$

Een beschuitje is toch best wel heeeeel erg veel voor mij op dit moment. Ik dacht misschien een halve cracker ofzo, maar ik ben aan het oppassen en die hebben ze niet. :s

-

Inderdaad! Als ik iets doorslik voel ik het zo door mijn keel glijden en voelt het alsof het meteen wordt omgezet in vet, hoewel ik weet dat dit absoluut niet zo is!

Ik wens jou ook echt super veel sterkte en ik hoop dat je voor jezelf de knop al hebt omgezet en zelf hebt ingezien dat je echt fout bezig bent. Wil je er ook echt iets aan veranderen?
Ik denk dat jij je ongeveer hetzelfde voelt als ik. Je hoeft niet perse superdun te zijn om een eetstoornis te hebben. Het gaat om de achterliggende oorzaak…

Het is zo moeilijk om ermee te stoppen! Maar toch wil ik het eerst zonder mijn moeder proberen… Vandaar onderanderen ook dit topic, en ik zoek hulp bij vrienden…

-

Ik heb zelf anorexia en ook een lange tijd bulimia gehad.
Bulimia, in mijn ervaring was het allerergste, ik was er 24/7 mee bezig, anorexia is ook verschikkelijk alleen bulimia ECHT een mindfuck. ‘wat eet ik, wanner eet ik, hoe en waar komt het er weer uit’ altijd de stress dat mensen erachter komen, en dit vond ik ook ZO schaamtelijk… ook was ik altijd ZO bang dat ik gewoon echt doodging, dat het ik nogsteeds vaak. met anorexia kon ik mezelf nog overtuigen dat het voor het beste was ofzo… dat ik er goed aan doe om niet dik te worden en dat het ‘beter’ zo is… alleen met bulimia is het een andere wereld en ik ervaar hele andere emoties in deze periodes/dagen. want zodra ik aan een binge ofzo begin of zodra ik overgeef, weet ik dat ik echt een probleem heb. anyway, mag altijd met mij praten, alleen het is een beetje de blinde die de dove helpt als ik je advies geef op dit moment over eten want ik ben zelf lost… xxxx

Ten eerste, knap dat je jezelf toch al flink geholpen hebt door die 10 kg aan te komen, dat is knap!
Probeer nu zo realistisch mogelijk voor jezelf te zijn, bedenk je wat zit er nou in beschuit en vlees? Lucht en vezels die je nodig hebt :slightly_smiling_face: Je kunt dit gewoon eten! Het is zelfs goed voor je! Dan heb je ook geen last meer van je maagkrampen dus het doet meer goed dan fout!


Echt vervelend dat zoiets van je ouders af komt! Mijn vader zei eerst ook vaak dat ik 5 kilo moest afvallen. Maargoed, het was nooit zijn bedoeling dat ik verder ging dat dat…
Het is te hopen dat je ouders je nu wel beter gaan steunen. Waarschijnlijk is dat voor jou de makkelijkste manier om er vanaf te komen. Hoewel, het is nooit makkelijk.

Aii, en hoe gaat het op dit moment met je? Wel beter hoop ik…

Het lukt me soms nieteens meer om over te geven, misschien is dat ook maar beter.

NOG EEN TIP! Begin niet aan de pillen. Ik heb daardoor al twee keer in het ziekenhuis gelegen en nu weet dus ook meteen de hele school ervan… Auwtsj

hmm… ik had hetzelfde dat mijn ouders en zusjes en broer vroeger veel vervelend commentaar over mijn uiterlijk hadden en ik was ook de enige die geen ontbijt mocht omdat ik moest afvallen, ik was de enige die de berg in zuid frankrijk op moest rennen toen ik 11 of 12 was omdat ik chubby was MAAR als je JOU probleem wilt oplossen moet je inzien dat het VAN JOU is, als je altijd denk dat het van anderen komt enzo…dat zal JIJ het niet oplossen. daar bedoel ik niet mee dat het jou SCHULD is, want het is mij ook ‘overkomen’ heb ik het gevoel alleen ik beloof niet dat het van iemand anders afkomt. andere mensen hebben je dingen verteld die verkeerd vallen en soms zelf traumatiseren, van een eetprobleem komt niet van buiten maar van binnen, en er zijn veel factoren die dit zaadje van binnen hebben ‘gevoed’ ofzo… dat geloof ik anyway

mijn god, @clauwtje, wat verschrikkelijk dat je ouders zo zijn. zelf heb ik ook een vriendin met anorexia doordat haar vader toen ze 10 was haar nieuwe schoenen gaf omdat ze 1 kilo was afgevallen, pff, zo kunnen ouders toch niet zijn ?!

Het is inderdaad wel heel erg wanneer ouders zo doen! Ik heb ook wel dingen meegemaakt, maar op deze manier moedig je het gewoon aan!

ja dat had ik ook, en ik werd daar eerst woedend over dus ik ging weer terug naar niet echt eten enzo. het ging een tijd beter en ik was 8 kilo aangekomen, dat was ok maar op dit moment gaat het weer minder, ik merk dat mijn hoofd weer vol zit en te veel gedachten over calorieen, en goals en eten en niet-eten etc in mijn hoofd zitten, ik stopte met overgeven maar 3 weekjes geleden, omdat ik veel bloed had overgegeven, nu gallstenen heb en een spastische darm, dus ik werd bang, ookal hoor je vaak dit soort dingen, ik schrok daar echt niet van… niet dat ik het echt voelde. maar toen bij de dokter werd alles opeens heel erg ‘real’… toch ben ik bang dat ik weer snel van de rails ga, want ik eet nu weinig en dat lijd vaak naar mijn binge-purge gedrag…alleen ik kan het niet opbrengen om meer te eten want ik ben bang dat ik dan ook zal overgeven, het is echt lastig…

ja… ik was zo lang boos hierover. heb zelfs een Chanel tas gekregen toen ik 5 kilo afviel en ik was 14. echt al jaren is het een gedoe ik mijn familie. ik was dik, iedereen schaamte zich. ik werd dun, iedereen schreeuwde dat ik er eng uitzag en afwezig was. maar ik probeer in te zien dat mijn moeder het goed bedoelde omdat ze ooit 298194 jaar geleden ook dik was, en zich ongemakkelijk voelde en daarom niet alles deed wat ze wou doen ofzo en ze wil dat ik ECHT leef en alles doe wat ik wil zonder onzeker te zijn. maarja dat ik echt juist precies wat ik nu ben, erg onzeker en ik leef niet, ik besta gewoon ofzo… maarja hopelijk snel beter :slightly_smiling_face:

Misschien kunnen we een lijstje maken met de positieve dingen die eten met je doen? (:

Positieve Aspecten Van Eten:
-lichaam voeden
-brein stimuleren
-sociale gezelligheid
-…kan je nog iets bedenken… dit zijn voor mij 3 categorieen want hier valt volgens mij veeeel onder!! want dit zijn de 3 dingen die ik voel dat ik heb verloren, heb jij nog iets??