Angsten

Hey meiden,
Ik wist niet zo goed waar ik dit topic moest plaatsen, maar ik denk dat dit de beste categorie is.

Oke ik moet even mijn verhaal kwijt…
Ik ben mijn hele leven lang al heel veel ziek geweest, maar het wordt nu echt van kwaad tot erger.

Elke keer als ik ergens naar toe moet word ik misselijk, ik krijg zo’n warmtegolf door me heen, ik ga vanzelf huilen, krijg ik kriebels in m’n onderbenen, m’n hart gaat sneller kloppen en ik ga onrustig ademhalen. Echt heel vervelend. Dit is vooral voordat ik naar school moet, maar het begon ook toen we een dagje naar Duinrell zouden en tijdens een familiefeest… etc. Ik ben dus ergens bang voor maar ik weet echt niet waarom, het zit dus in m’n onderbewuste. Als ik dan zo misselijk en zenuwachtig word krijg ik af en toe ook steken op de borst en in m’n buik daar word ik dan bang van waardoor het erger wordt, en dan krijg ik dus een paniekaanval, wat soms gepaard gaat met hyperventilatie. Hierdoor kom ik dus nergens meer, ik ga 's avonds niet meer uit, ga niet meer mee uit eten, 's morgens een heel gedonder voordat ik naar school moet dat soort dingen. En dat allemaal uit angst… want stel je voor dat ik het krijg als ik daar en daar ben. En thuis, in de vertrouwde omgeving gaat het dus wel allemaal goed.

Nu moet ik 2 december naar de psycholoog. Zij gaat dan kijken of ze erachter kan komen waar die angst vandaan komt. Nu ben ik dus best bang wat daar uit komt, omdat ik zelf niet weet waar ik nou zo bang voor ben.

Iemand die zich herkent in mijn verhaal of een soortgelijk verhaal?
Hoe ga je ermee om, en hoe word jij rustig als je zo’n aanval voelt opkomen?
En ben jij ook van die angst afgekomen, zoja hoe?
Bedankt als jullie het gelezen hebben!

Ik ken het niet, maar klinkt als pleinvrees. Zoek echt hulp want dit is geen manier van leven. Stel je durft dadelijk echt niet meer de deur uit? Je bent nog jong dus je kunt je verstand nog enorm ombuigen.
Ik wens je heel veel succes!

Ik herken het helemaal! Ik heb nu al 3 jaar deze klachten. Weet sinds een jaar dat ik een paniekstoornis met agorafobie heb. Het kwam bij mij doordat ik een “oude” vriendin voor mijn neus zag flauwvallen en ik het helemaal had opgekropt terwijl ik er heel bang van was geworden…

Het is absoluut niet leuk & ik ben er ook nog niet helemaal 100 procent van af, maar het gaat gelukkig al een stuk beter!

Je moet gewoon denken dat er niks kan gebeuren en als je een paniekaanval hebt stelt het eigenlijk hélemaal niks voor! Je bent gewoon ontzettend bang op dat moment. Het gevoel is heel erg klote (ik weet er alles van!) Maar verder gebeurd er niks … Het klinkt allemaal zo makkelijk, maar ik zit nu ook al 2 jaar in therapie en het begint nu allemaal pas echt goed tot me door te dringen.

Succes bij de psycholoog!

En als je voelt dat je al niet wil gaan naar iets of iemand, gewoon doen! Doen en je angst onder ogen komen is het best. Ik had een tijdje ook heel erg veel moeite met gewoon ergens heen fietsen. Toen kreeg ik als opdracht mee om 3x per week ook gewoon de fiets te pakken zonder ergens écht heen te oefenen, om te zien dat er gewoon echt niks gebeurd op de fiets.

Dus als je merkt dat je iets gaat vermijden, het gewoon steeds doen! Ook al moet je er bv. niet naartoe…

Agorafobie idd!
Ik ben via internet op agorafobie.be terecht gekomen, en daar herkende ik mezelf echt heel erg in. Alleen dat ging ook verder door op; bang zijn wat anderen van je denken, en nee durven te zeggen tegen anderen. En dat is het dus ook weer niet.
Maar dat je pas na 2 jaar beseft dat er eigenlijk niets is dat is echt vervelend.
Ik snap het ook niet… Ik zit ergens en ineens begint het, en er is gewoon nergens iets te zien waar ik bang voor ben maar toch reageert m’n lichaam op iets. Zo vaag… En het is zo lastig om het aan anderen uit te moeten leggen omdat ik zelf nauwelijks snap wat er nou precies aan de hand is.
Ik moet idd doorzetten… Niet afhaken voordat ik ergens heen moet maar gewoon doen. Alleen op dat punt ben ik nog niet helemaal.
Fijn iig dat iemand echt gewoon hetzelfde voelt als ik!

Maar op dat punt kom je echt vanzelf wel hoor! Neem gewoon je tijd en het is al helemaal goed van je dat je uberhaupt hulp zoekt! Ik heb echt zoveel onderzoeken gedaan omdat ze dachten dat het lichamelijk was, daar werd ik ook al helemaal ziek van. Geloofde ook nooit dat je jezelf zo gek kon praten zeg maar :’]
Maar de klachten komen idd opeens opzetten, je komt vast wel achter de oorzaak! En je hoeft ook niet alles te hebben wat ze erop zetten van agorafobie, ik ben namelijk ook echt niet bang om nee tegen iemand te zeggen…

Ja inderdaad, ik was het helemaal zat en alle leuke dingen worden hierdoor verpest. Dus ik dacht en nu is het genoeg!!
Naja ik ben benieuwd wat de psychologe vind. Zolang ik er maar vanaf kom :relieved:
Ja echt he, het zit gewoon allemaal in je hoofd, maar doordat je dan van die klachten krijgt lijkt het echt zo alsof het allemaal lichamelijk zit, zo raar gewoon. pffff. :crazy_face:

Hoi allemaal,

Sorry dat ik dit oude topic up, maar ik heb precies hetzelfde. Ik heb de laatste tijd dat als ik ergens heen moet, of daar net ben, op het hoogtepunt van mijn spanning kom en gewoon moet overgeven. Ik ben de tel kwijt geraakt hoe vaak dat al gebeurd is… Ik heb de sessies op agorafobie.be besteld, maar hoe dom ik ben, ik doe ze bijna niet. Terwijl ik er echt heel graag van af wil! Ik heb het gevoel dat ik de dingen niet goed kan toepassen ofzo.
Ik ben benieuwd hoe het nu met de TS gaat…

XX

-

Ik heb het zelf niet. Maar ik denk dat je zoveel mogelijk moet oefenen! Steeds weer een stukje op de fiets, toch weer een keertje naar buiten.
Weetje wat het is? Als je je zo focust op dat “Het” gebeurd, gaat het ook gebeuren, omdat je er zo mee bezig bent!
Net zoals je de hele tijd gaat denken: Ik ben misselijk, ik ben misselijk. Dan word je vanzelf ook misselijk.

Wat LizBaby zegt: het zit in je hoofd en je praat het jezelf aan.

Wat bij mij heel goed helpt is je hoofd leegmaken of je op totaal iets anders gaan concentreren. Ik haat het bijvoorbeeld om met de trein te reizen. Het idee dat ik een paniekaanval krijg en ik kan nergens naartoe maakt mij bang. Ik zorg dan altijd dat ik muziek bij me heb en ga dan goed naar de teksten en muziek luisteren. Ik wordt meer ontspannen daardoor en daarbij adem ik in door mijn buik (je maakt je buik bol) en langzaam uit door mijn mond. Dat ademen is vooral heel belangrijk.

Ook kan je op internet ontspanningsoefeningen opzoeken. Die kan je dan bijvoorbeeld 's ochtend doen voordat je naar school gaat.

Je hebt gelijk, ik weet het. Dat is het.

Mijn oma had dit heel erg. Het was heel moeilijk omdat ze nooit hulp heeft gezocht en er nooit van af is gekomen. Mijn mening; alle kleine beetjes helpen! Hulp zoeken is niet erg, ook al heb je het gevoel dat het niet helpt.
Met niks doen wordt het alleen maar erger. Hulp zoeken is niet raar, slecht, erg of wat dan ook. Sterker nog, je wordt erg gerespecteerd omdat het moedig is - mijn ervaring dan.

Zoek dus hulp! Want dit kan niet voor altijd doorgaan zo.

Hoi lieve Dolcis. Ik herken je heel erg, al zit ik nog niet in mijn examenjaar. Het sluipt je leven binnen, het gebeurt ineens en je vindt het zo’n naar gevoel, dat je er bang van wordt. Ik heb het zelf ook, zit bij een psycholoog en doe de sessies van agorafobie.be. Hiermee moet het zeker opgelost worden, en vandaag ging het ook super goed.
Mijn raad voor jou is dat je ook hulp gaat zoeken, in iemand die er gespecialiceerd in is. Je kunt wel naar de dokter gaan, maar de dokter die behandelt meestal alleen de symptomen. Die willen je antidepressiva voor gaan schrijven, maar het zit in je hoofd! De tijd slijt, ik heb vandaag een super goede dag gehad. Naar de psycholoog gegaan en daarna gewoon lekker naar de hema geweest. Ik heb bij mij mijn ‘aanvallen’ aan warmte gekoppeld, dus wanneer ik het warm heb of het ergens warm is raak ik al in paniek. Vandaag heb ik mezelf overtroffen en beseft dat het niet erg is om het warm te hebben. Mijn lichaam lost het allemaal wel op, ik aanvaard mijn gevoelens en vecht er niet tegen. Wat er ook gebeurt, het is oké. Het komt allemaal goed! XX

Ik heb zelf een sociale angststoornis en van wat ik lees lijkt het daar heel erg veel op!

Kan ook nog wel eens een combinatie zijn van een sociale angststoornis en pleinvreed.

Zoek het maar eens op en lees er wat over, waarschijnlijk komt het je bekend voor.

@Ichdrasil
Ik raad iedereen die het heeft www.agorafobie.be aan. Dit is echt gemaakt door iemand (leuke man), met ervaring, die er zelf last van gehad heeft en zelf onderzoek heeft gedaan. Het is voor agorafobie, hyperventilatie, sociale angststoornis, vlieg/rij angsten. Ik hoop dat het goed gaat met mij komend jaar!

-

Haha sorry! Ik kijk gewoon een beetje scheel vandaag denk ik.
Je moet blijven focussen op de dingen die je WILT gaan doen, en ook gewoon doen. Maar ook moet je tijd voor jezelf kunnen nemen. Ik weet niet of je een druk leven hebt en altijd gehaast bent, maar veel mensen hebben het hierdoor ‘gekregen’. Ikzelf herken me eigenlijk niet in het drukke leven, aangezien ik echt een luizenleventje leid haha. Bij mij is het zo vervelend, zelfs als ik naar vriendinnen toe ‘moet’ word ik al super zenuwachtig. Laatste maand heb ik dan ook moeten overgeven. Heb al een heel lijstje: In de stad, op een festival, bij mijn vriendinnen, onderweg naar mijn vriendinnen, bij mijn toenmalige vriendje, en ga zo maar door… Ik zeg nogmaals: kijk even op www.agorafobie.be en kijk dat filmpje van die man, hij legt alles super goed uit wat er gebeurt met je. Ik vond het heel fijn om te kijken/luisteren, omdat iemand hetzelfde had als ik…