angst voor mannen?

Hey meiden,

Ik heb al een hele lange tijd last van iets als het gaat om mannen. Ik weet gewoon niet wat het is en het frustreert me heel erg. Ik voel me dan niet zo als de rest en een apart geval. Het zit dus zo; ik voel me altijd ongemakkelijk als ik bij mannen in de buurt ben,ik vertrouw ze op de een of andere manier gewoon niet. Ik geloof dan steeds dat ze niet te vertrouwen zijn en dat ik voor ze uit moet kijken. Ik heb dit vooral bij mijn leraren op school (logisch ik zie ze dagelijks) maar ook bij mannen van mijn eigen cultuur,ik volg namelijk ook nog les en die vertrouw ik dus echt echt niet. Bij hun is het extreem en ik voel me niet op mijn gemak,ik voel me altijd vies in hun buurt. Deze mannen van mijn cultuur die me les geven (cursus) hebben vaak niet eens een opleiding gevolgd en weten dus eigenlijk ook niks van dingen die ze niet mogen doen. Bijvoorbeeld opgeleide leraren op school weten bijvoorbeeld dat ze een meisje niet aan moeten raken,het meisje kan zich dan soms niet fijn voelen daarbij. Dat weten ze en verder doen ze er ook niks mee,maar dat weten de cursusleraren niet. Soms voel ik me zo kut ofzo als ze dan iets vragen zovan ‘heb je goed geslapen vannacht?’ en gatver,dan kan ik me echt heel vies voelen. Er zijn nog vele andere opmerkingen daarvan. een leraar noemt me ook soms ‘madame’ en hoe gek het ook klinkt,ik kan er echt niet tegen. Soms gedraag ik me dan ook heel afstandelijk en soms ben ik vervelend in de lessen,dit gaat dan niet alleen over de leraren van de cursus en doe ik gewoon vervelend in de lessen. Omdat ik me vies voel als ik gehoorzaam,lief doe,aardig ben tegen mannen.

Ik snap het niet. En extreme voorbeelden zijn dan; de tweede periode gingen mijn cijfers van frans ineens heel erg omhoog,ik leerde niet op een andere manier ofzo maar ik dacht dan opeens heel raar dat de leraar dat misschien expres deed en me later dan zou dwingen om seks te hebben voor goede cijfers. Ja,het slaat nergenssss op maar je kent het wel dat je ineens een gedachte opkomt? Nou dat had ik dan hiermee. Ook al weet ik dat het onzin is; ik blijf toch op mijn hoede. Ik kan absoluut niet tegen aanrakingen,een keer had ik niet goed geleerd voor wiskunde en toen de leraar de toetsblaadjes uitdeelde zei hij zovan ‘het komt wel goed’ en gaf me een schouderklop. Het was aardig bedoeld maar later vond ik het dus echt niet chill meer toen ik eraan dacht en kwam dat ‘vieze’ gevoel weer opzetten. Sommige opmerkingen vat ik verkeerd op,meteen naar de seksuele richting. Ik praat NOOIT met leraren over het vrouwelijke lichaam of gemeenschap. Ik draag geen strakke kleren want ik voel me er heel ongemakkelijk in en voel me heel bloot als ik dat aanheb bij mannen.

Ik voel me ook heel ongemakkelijk bij mijn mannelijke familieleden en vooral bij mijn vader en broer. Ik ben nooit aangerand,verkracht of iets in die richting. Wel heb ik nog regelmatig last van huiselijk geweld,ik wordt geslagen door mijn broer en vader.

Kan iemand me vertellen wat dit is? Heeft iemand dit zelf ook? ik dacht zelfs een keer dat ik misschien verkracht ben in het verleden en ik gewoon een klap heb gehad en mijn geheugen kwijt was maar de angst wel is blijven. Ja,mijn fantasie kan zo ver gaan. Hetzelfde is zo bij denken aan dat ik verkracht zou worden,ik wordt misselijk bij het idee. Bah…

Help. Me. Out.

Misschien moet je eens gaan praten met de school maatschappelijk werkster of een psycholoog. Wat je vader en broer doen kan echt niet, dat vind ik ook heel daar voor je. Daarintegen bedoelen al je mannelijke leraren het vast alleen maar goed, althans met deze voorbeelden die je geeft is een normaal gesprek.

Dit echt! Zoek hulp voor het te laat is. Ik loop nu rond met meerdere trauma’s en zal er jaren in therapie voor moeten.

Ik denk dat je professionele hulp moet overwegen. Deze reacties van afkeer/afgunst zijn, naar mijn idee, extreem, doordat je je continu onveilig voelt. Er zijn slechte mensen in de wereld en je moet zeker niet naïef zijn, maar door deze hevige reacties te krijgen bij onschuldige gebaren is niet goed. Het zou kunnen dat je doordat de mannen in je leven (je vader en je broer) je slecht behandelen, je daardoor een vertekend/negatief beeld vormt. Is er niemand in je omgeving die je kan beschermen?

Zoek inderdaad alsjeblieft hulp! De mannen die het dichtst bij je staan zijn onveilig, dus natuurlijk voelen andere mannen automatisch onveilig.

Hoe oud ben je? (Voordat ik advies geef)

Had ik vroeger ook en ik wist niet hoe het kwam.
Het is met de jaren weggesleten. Nu nergens meer last van.
Van m’n 7e t/m mijn 13e ongeveer.