Alternatieven voor psycholoog?

Hoi,

Ik lees al een tijdje mee op dit forum, maar heb nog nooit wat gepost. Ik zit nu met een probleem, dus ik heb toch maar even een account aangemaakt. Ik zal even kort uitleggen wat er aan de hand is.

Ik voel me de laatste paar maanden mentaal erg slecht. Ik word snel boos en verdrietig om kleine dingen. Ik heb dit altijd al wel, maar de laatste tijd veel erger en vaker. Dit is voor mij niet leuk, maar voor mijn familie en vrienden natuurlijk ook niet. Ik wil hier graag wat aan doen.

Ik ben jaren geleden naar een psycholoog geweest voor een eetprobleem en een paar jaar laten voor een angststoornis. Dit beviel eigenlijk niet goed. Ik ben geen prater, al helemaal niet met mensen die ik niet goed ken (zoals een psycholoog). Ik vind het lastig om mijn gevoelens op die manier te uiten. Ik heb voor mijn angststoornis veel gesprekken gehad met een psycholoog, maar ik ben er nog steeds niet helemaal van af doordat het me gewoon niet lukt om de dingen die ik voel onder woorden te brengen.

Vandaar vraag ik me af of iemand een alternatief heeft voor een psycholoog en of iemand hier misschien ervaring mee heeft. Ik wil me echt heel graag beter voelen, maar ik weet niet hoe dat gaat lukken.

true i agree with you

@kattenmens , praat je met je ouders of andere bekenden veel over je angststoornis en hoe je je nu voelt? Dat lijkt mij namelijk het beste als je je niet comfortabel voelt bij een psycholoog.

Met mijn ouders nooit, met mijn vrienden wel wat meer. Ik vind het ook lastig om over deze dingen te praten met mensen die mij goed kennen. Online gaat het wel wat beter, dus ik praat er met online vrienden soms wel over. Ik heb echter niet het gevoel dat dit genoeg helpt…

@kattenmens Natuurlijk ben ik maar een vreemde op het internet, alleen ik denk dat ik wellicht iets heb wat fijn kan zijn. Je zei dat je je gevoelens niet goed onder woorden kunt brengen. Misschien kun je proberen een boekje bij te houden waarin je schrijft als je eventjes niet goed in je vel zit. (Een dagboek als het ware) Ik heb dit ook een tijd gedaan toen het niet zo goed met mij ging, en dit hielp heel erg. Je kunt dan ook het boekje aan je ouders laten zien (als je je daar comfortabel bij voelt natuurlijk) of misschien toch nog een keer een therapeut benaderen en het boekje meenemen en aan hem/haar laten zien.

In het schrift schrijf je dan hoe je dag ging, wanneer je even een uitlaatklep nodig hebt en kun je jouw gevoelens tekenen/beschrijven/uiten.

Ik houd inderdaad al een soort dagboek bij. Ik zou dit denk ik niet snel aan mijn ouders laten zien, maar misschien wel aan een therapeut. Ik zal daar nog even goed over nadenken. Bedankt voor de tip! :slight_smile: