Als minderjarige op jezelf wonen?

Misschien de volgende keer beter om dan niet te reageren i.p.v. op haar gaan zitten te zeuren over haar spelling wat totaal niks bijdraagt aan dit topic.

Nou dan sluit Girlscene maar want mensen vinden het prettig om met hun problemen hier te komen. En daar zitten dn toch ook vaak 2 kanten aan? Vind jou reacties echt niet nodig.

OT : Heel lastig voor je dat je in deze situatie zit, eerst zou ik iets doen aan je paniekaanvallen door bijv met een psycholoog te gaan praten, zo kun je ook je thuissituatie vertellen en helpt het je misschien wel.
Verder heb ik niet zoveel tips of advies voor je maar ik hoop dat je hier goed uit komt!

Heb je geen familie/vrienden waar je heen kan?

Dank je wel voor al jullie reacties!
En nou, het was mijn bedoeling niet om alles op mijn moeder af te schuiven. Het is gewoon dat zij heel hard op mij schreeuwt over alles wat ik doe en ik krijg paniekaanvallen als iemand op mij schreeuwt. En als ik eenmaal een paniekaanval heb, gaat ze juist meer op mij schreeuwen in plaats van rustig te worden en me met rust te laten. Het spijt me heel erg als het anders overkomt.
En ik zat al op sociale vaardigheid training en het heeft niet echt veel geholpen. En wanneer ik naar de psycholoog ga, voel ik me alsof ze helemaal niet geïnteresseerd is en alsof ik van alles een 3 keer zo groot probleem maak.
Anyway, ik zal proberen om met mijn moeder te praten en anders kijk ik wel heel erg uit tot mijn 18de haha Heel erg bedankt nog een keer!! ^-^

Kan je niet beter hulp zoeken voor de situatie? Jeugdzorg voor je thuissituatie, psycholoog voor je paniekaanvallen. Via jeugdzorg kan je ook op begeleid wonen of een kamertrainingcentrum gaan wonen.

Ik zou wel een baantje zoeken omdat dit afleiding geeft, je dan minder thuis bent dus minder te incaseren krijgt.
Ondertussen kan je sparen en dat geeft je dan toch het gevoel dat je vooruit gaat.
Zo kan je misschien ook vrienden maken bij je baantje.
Ik zou alvast werken aan je sociale fobie, misschien is er wel iemand op girlscene waarmee je erover kan praten.
Komt goed meid :slightly_smiling_face:
Heb ook in een dikke KUTsituatie gezeten thuis en nu gaat het echt véél beter.
Toen dacht ik ook dat het nooit zou beter, maar geloof me, you’ll be fine.
LIEFS

Ik denk dat het handig is hulp te gaan zoeken op school of ergens anders.
Ikzelf ben via een schoolpsycholoog naar een psycholoog gestuurd. Hier hebben ze hulp voor thuis ingeschakeld. Mocht dit niet werken kun je altijd nog uit huis, maar dat zou ik niet als eerste stap aanraden.
Ik ben ook op vrij jonge leeftijd uit huis gegaan en dit is vooral in het begin nogal zwaar. Ik zou dit dus niet meteen aanraden…