Als je in je eigen huis niet eens meer jezelf mag zijn...

Hee meiden,
laat ik mij even voorstellen. ik heet esmeralda en ik ben bijna 18 jaar. mijn ouders zijn toen ik 6 weken was gescheiden, en mijn moeder heeft een nieuwe vriend sinds 8 jaar geleden.
jullie zullen je vast afvragen waarom ik dit allemaal typ, maar ik moet mijn verhaal kwijt. het gaat thuis helemaal niet goed en ik heb jullie raad nodig hoe ik het thuis kan verbeteren. ik zal eerst uitleggen wat er aan de hand is.

mijn moeder kreeg 8 jaar geleden een vriend. in het begin was hij erg aardig en lief. maar al gauw wilde hij dingen veranderen. hoe ik mijn verhaal deed als ik uit school kwam, was niet op de perfecte manier verteld volgens hem. ik hoorde hem al zuchten en steunen als ik mijn verhaal wilde vertellen.

nadat we twee jaar in dat huis hebben gewoont zijn we samen verhuist. maar na 7 dagen ging het mis. hij heeft mijn moeder en mij alle hoeken van het huis laten zien. ik heb gezien hoe mijn moeder klappen kreeg en ik werd tegen een deur geduwt. heb mezelf op gesloten op de wc. e zijn toen met mijn ratjes naar zijn moeder gegaan om bij te komen. 's avonds zijn we terug gegaan en heeft hij zijn excuses aangeboden…

het is nu 7 jaar geleden dat dat is gebeurt, maar voor mijn moeder niet. zij heeft nog vaker klappen gekregen van hem, ik wist dit niet. steeds vaker is er thuis ruzie. begin dit jaar kreeg mijn moeder te horen dat ze chronische leukemie heeft, maar in een begin stadium wat te behandelen is. mijn moeder is dus ziek.

mijn moeder is altijd een hele sportieve vrouw geweest. ze deed intensief aan spinning, en aan spinningmarathons. doordat ze nu zo moe is kan ze dat niet meer. mijn stiefvader zei dat hij niet meer de vrouw voor hem is wie hij wilde dat zij was. de ruzies werden erger. tot dat mijn moeder zei; het is over. nu is de relatie van huis verbroken, maar de situatie is nog steeds verschrikkelijk.

ik ben 5 jaar geleden van het paard afgevallen en heb een rugblessure eraan over gehouden. daarom zit ik graag met mijn rug in de zon. als ik op ht aanrecht zit met mijn rug in de zon, en de vaatwasserklep gaat per ongeluk dicht (die moet altijd op een kiertje staan, waarom? god mag het weten), hoor ik hem al weer zuchten en steunen.

zitten we aan tafel, en hij heeft het eten op schuift hij zijn bord onder de neus van mijn moeder die nog aan het eten is omdat we moeten afruimen.

het is een vast regime thuis. om kwart voor 3 komt hij thuis van het werk. hij gaat tour de france kijken. iedere avond moet er aardappels,vlees en groente op tafel. (pizza en friet is geen maaltijd volgens hem). 17.20 uur eten. 17.45 klaar met eten. 17.50 toetje. 17.55 tanden poetsen. 18.00 journaal. 19.30 koffie.

ook zijn drinkgedrag wordt erger. steeds vaker als hij thuis komt drinkt hij een martini. laatst had hij 5 x een 0.5 Ln blikje bier op! op 1 avond. hij werd er steeds vervelender door.

ik voel me niet thuis meer, we kunnen niks goed meer doen. hij loopt sinds de tijd dat mijn moeder weet dat ze ziek is met andere vrouwen. hij kijkt op marktplaats en op speurders.nl. ook gaat hij naar de ‘dames van plezier’. de ideale situatie hoe hij die ziet is; mijn moeder voor het huishouden, en een andere dame ernaast voor wat mijn moeder hem niet meer kan geven. (ja mijn moeder wilt geen seks meer met hem, kan me voorstellen).

nu hebben we alle formulieren ingevult voor de urgentie aanvraag en hopen we dat we snel hier weg kunnen. op school lijdt mijn concentratie vermogen onder de thuissituatie. ik be bijna blijven zitten op een 3.6 die ik herkanst heb voor een 6.3 en nu toch over ben. hebben jullie misschien tips om de situatie thuis dragelijker te maken?

hopenlijk bereikt mijn verhaal ook meiden die het thuis niet makkelijk hebben.
gelukkig heb ik een superlieve vriend die me door dik en dun steunt, maar helaas kunnen we bij niemand terecht om de laatste tijd te overbruggen. hij kan namelijk andere sloten in de deur zetten en dan kunnen we er helemaal niet in. hij is gewoon gek in zijn hoofd, maar ik word ook gek van hem!

ik hoop dat jullie me een beetje begrijpen, ik wist niet tegen wie ik het anders mijn verhaal moet doen. het lucht erg op om dit zo te laten lezen.

sorry voor mijn overlast en mijn verhaal.

liefs,
mij.

Sterkte meid, ik hoop dat jij en je moeder gauw ergens anders terecht kunnen. In de tussentijd zou ik hem zoveel mogelijk negeren en je moeder veel proberen te steunen.

Oh wow dit klinkt echt heftig. Ik heb het met jou en je moeder te doen! Je stiefvader heeft absoluut het recht niet om zo te doen. Wat ziek om jou en je moeder zo te behandelen, terwijl ze ziek is notabene! Ik weet hier zo veel van, maar misschien kun je eens met iemand op school praten? Dat schijnt wel te helpen bij sommige mensen. Het is sowieso al goed dat jullie daar weg gaan, dat is stap 1! Je moet er denk ik een keer heel erg lang met iemand over praten, zonder dingen te verzwijgen. Ik denk dat zoiets wel helpt bij zoiets te verwerken. Eerst moet je alles kwijt kunnen voordat je opnieuw kunt beginnen.

Ik weet het ook niet precies. Misschien werken sommige dingen voor jou niet. Ik heb er natuurlijk geen verstand van, maar dit lijkt mij te werken.
Ik wens je heel erg veel sterkte, en je moeder ook! Als je wilt praten kun je me natuurlijk altijd een berichtje sturen.

Ik hoop dat jullie daar snel weg kunnen! Kunnen jullie niet naar familie? En je bezorgt geen overlast, daarbij hoef je nooit sorry te zeggen omdat je je verhaal vertelt aan iemand. Sterkte!

Jeetje, klinkt heftig meid! Kun je niet uit huis? Dit is best wel herkanbaar voor mij btw.

God wat heftig! Kunnen jullie niet naar familie vrienden? Of naar familie?

Sorry dat ik reageer zonder dat ik echt met nuttige tips kom, maar ik wil gewoon heel graag even zeggen dat ik echt heel hard hoop dat het goed komt met jou en je moeder!

Wat gebeurt er eigenlijk als jullie je nou eens niet aan al zijn idiote ‘regels’ houden? Slaat hij je moeder zelfs nog nu ze leukemie heeft!?

Ik heb idd ook niet echt tips. Jeugdzorg misschien inschakelen, of politie of whatever. Geen idee…

heftig! Ik denk dat jullie de politie moeten inschakelen…

wow! heftig, dit gaat raar klinken en ik heb er weinig verstand van maar je stiefvader lijkt autistisch. altijd precies dezelfde routine, en als dat niet gebeurd raakt hij in paniek en wordt hij boos…
altijd de vaatwasser op een kiertje dat soort dingen…
maar goed, ik weet er niet veel van maar mensen die autistisch zijn moeten altijd hetzelfde doen. anders raken ze in paniek…

Volgens mij neigt het inderdaad naar bepaalde autistische stoornissen, ik weet helaas niet precies welke. Het lijkt me in ieder geval beter om hulp te zoeken.

Oh dit is serieus zo vreselijk om te lezen, moet je nagaan als je dit moet meemaken… Ik heb ook niet echt tips maar ik zou zoiezo proberen om hulp te zoeken zodat jij en je moeder rust hebben! Vooral nu je moeder ziek is… Heel veel sterkte met alles en ik hoop echt dat alles goed komt!

Misschien moet je er eens goed met je moeder over praten als hij aan het werk is? Dat jullie het er samen over hebben, aangezien het zo niet verder kan? Heel veel sterkte, je kunt hier altijd je hart luchten.

oh wat heftig, ik hoop dat je moeder en jij na al die ellendige jaren snel een nieuw huis krijgen en een gelukkige toekomst.

Wow, heftig! Probeer hem gewoon zo veel mogelijk te negeren en wat leuke dingen met je moeder te doen, ik hoop echt voor je dat jullie daar snel weg kunnen.

Vreselijk voor je.
Ik herken de ruzie’s hier in… Sterkte

oh wat vreselijk, sorry ik heb hier echt geen ervaring mee, ga af en toe iets leuks doen met jemeoder zodat jullie samen weg zijn?

Jemig wat naar voor je zeg ! veel sterkte.
probeer afleiding te zoeken, of schrijf het van je af…
en blijf vooral je best doen voor school, het lijkt me ook moeilijk om te concentreren op school maar om het vanwege die zak te laten verpesten is het niet waard !