''Als ik de tijd terug kon draaien''

Dit is een stuk in het heden.
Ik schrik wakker, 3.07 staat er op de wekker.
Zuchtend laat ik me vallen op m’n zachte matras en met mijn hoofd op het dunne veren kussen.
Elke nacht het zelfde, elke nacht word ik precies om 3.07 wakker en elke nacht die zelfde nachtmerrie.
Die nachtmerrie maakt me bang, nee dat is niet het juiste woord, het is angstaanjagend, het maakt me meer dan bang.
's Avonds lig ik uren lang wakker, bang om te gaan slapen bang om alles weer opnieuw te beleven.

En sorry voor de spellingsfouten enzo, ik zou er op letten.

ik heb meer nodig om te beoordelen,
iets langer stukje pleasee?

zinsopbouw,
grammatica,
me = mijn of m’n

o.a.
Wordt ik, diezelfde, hetzelfde, en interpunctie wordt inderdaad verkeerd toegepast.

oja ik had het maar half gelezen, wat Eevha zegt dus.
Eerst beter aanpassen, dan kunnen wij oordelen;)


Zingend stap ik m’n bed uit loop naar mijn kast en pak schoon ondergoed, een zwarte skinny jeans en een wit shirtje.
En nog steeds zing ik, ‘blij dat er niemand thuis is’ zeg ik lachend tegen mezelf.
Vandaag gaat een dag zonder zorgen worden, ik heb geen idee waarom maar zo voelt het.
Ik heb wel vaker zo’n gevoel maar helaas klopt dat niet altijd.
Soms voel ik me zo raar, het ene moment ben ik de gelukkigste persoon op aarde en het andere moment kan ik wel in huilen uitbarsten.
Vroeger had ik daar niet zoveel last van maar de laatste tijd wordt het alleen maar erger.
Ik stap de badkamer in, de koude stenen op de vloer laten mijn lichaam rillen, hier heb ik altijd al een hekel aan gehad.
Vaak genoeg heb ik aan me moeder gevraagd of er alsje alsje alsjeblieft vloer verwarming kan komen maar ze lijkt me steeds niet te horen.
Snel stap ik onder de douche om de kou uit mijn lichaam te laten verdwijnen en met succes, ik voel de warme stralen van het water langs mijn rug druipen.
Het water zorgt ervoor dat alles even uit mijn gedachten verdwijnt.
Elke dag als ik 's ochtends onder de douche sta lijkt het leven zo makkelijk, zo zorgenloos,
Helaas is dat gevoel snel voorbij zodra ik onder de douche vandaan kom.
Ik droog me af en trek m’n kleren aan.
Ik ren zo snel de trap af dat het niet meer echt op rennen lijkt maar meer op vallen, ik lach om het idee hoe dit er wel niet uit moet zien.

gevraagd*
Dat soort dingetjes lezen irritant, dus ik zou er toch even op letten…
Ook op punten etc, want het stukje zelf is best leuk.

ik wil graag dat je verder gaaaaat :slightly_smiling_face:

leeeeeuk! ik denk wel dat ik volgen!

Ik stap de woonkamer binnen maar zie niemand zitten,
logisch me moeder is met haar nieuwe vriend een week varen en ze komt zondag pas weer terug, hij is schipper en is 2 weken aan boord en 2 weken thuis.
Sinds de scheiding van m’n moeder en m’n stiefvader 2 maanden geleden zie ik mijn moeder bijna niet meer en m’n broertje en zusje zijn met mijn stiefvader meegegaan.
Ik mis ze, ik wil weer dat ze hier zijn, ik mis hun geruzie om de kleinste dingen, ik wil weer de grote zus spelen zoals ik dat altijd had gedaan, maar terug gaan in de tijd dat nooit…
Ik kijk op de klok, 10 uur geven de wijzers aan, tijd om maar eens een broodje te smeren.
Net toen ik mijn broodje op had ging de telefoon,
‘goededag, spreek ik met mevrouw plinter?’ hoor ik een vriendelijke jongensstem zeggen,
‘haaayy robert’ schreeuw ik zowat door de telefoon.
Na nog een aantal minuten nouja een half uur met hem gepraat te hebben hangt hij op en hij leek vastbesloten om vandaag langs te komen dus hoog tijd om mijn make-up maar eens te gaan doen.
Snel smeer ik wat foundation op m’n gezicht doe daarna een laagje mascara over m’n wimpers, teken m’n wenkbrauwen even bij en kijk tot slot naar mezelf in de spiegel, een dood ongelukkig gezicht kijkt me aan, echt zo’n gezicht waar een klein kind nachtmerries van krijgt denk ik bij mezelf.
Ik snap mezelf echt niet meer, ik hoor juist blij te zijn, blij dat me stiefvader weg is maar toch mis ik soms die momenten dat hij stom dronken op de bank lag te slapen, de tijden dat er geen geld was voor kleren voor ons omdat hij drank belangrijker vondt.

Je moet de leestekens gebruiken, hoodfletters en je moet niet:‘haaayy’ zeggen dus geen msntaal

Me moet mijn zijn. Aan het begin van een zin een hoofdletter en een naam moet ook met een hoofdletter. Ook hoort een punt aan het eind van de zin. Vond is verleden tijd dus kan nooit op een t eindigen. Ik hoop dat je hier wat aan hebt.

Wanneer moet ‘me’ gebruikt worden?

Ik zal het even anders uitleggen: “Mijn” word gebruikt bij bezittekelijke woorden. Bijvoorbeeld, mijn hond, mijn speelgoedauto, mijn computer.
Het is van jou, daarom is het ook “mijn.” Veel mensen zetten inplaats daarvan “me” tante, “me” tandenborstel. Dat klopt niet en leest bovendien vervelend.
Je zegt ook niet “Hij” moeder, maar “zijn” moeder.

“Me” kan dus wel wanneer je niet iets bezittelijks aantoont.
Bijvoorbeeld bij deze zin:

Eigenlijk maakte het me ook niet echt meer uit…

Daar staat “me” niet voor een bezittelijk woord, dus kan er gewoon “me” staan.
Ik hoop dat je het nu snapt! :slightly_smiling_face:

Aha! Ja, nu snap ik het. Ik wist wel dat het gewoon mijn boek is, maar wanneer ‘me’ nou gebruikt zou worden was me niet duidelijk XD.

zou je mij dat miss kunnen vertellen, wanneer je me zegt en wanneer je mij zegt? dat haal ik altijd door elkaar.

ps. ik vind het best leuk hoor.
xxx

VERDER !!!