Alles willen wat je niet kan krijgen.

Ik kan het heel lang maken maar ook vrij kort. Het zit dus zo; Ik word verliefd op jongens die ik niet zomaar kan krijgen. Ik word er vrienden mee en dan uit eindelijk komt er toch iets. Ik helemaal blij, dan vragen ze of ik is met ze wil afspreken. Blijheid weg en ik laat niets meer van me horen, maak ruzie met ze en nog wel meer dingen.
Elke keer als ik een vriend kán krijgen, hoeft het niet meer. Zijn er meer meisjes die hier last van hebben? Ik vind het namelijk heel erg frustrerend.

Ik kan blijven zeggen tegen mezelf dat ik deze keer gewoon ga afspreken maar op het laatste moment gebeurd er toch iets dat ik niet meer hoef/ga.

ik leef met je mee!
heb ongeveer hetzelfde!
ik word alleen maar vrienden met de boyz die ik leuk vind/vond…

xx.

Ik denk dat veel meisjes dit hebben (ofja, mannen ook).
Gewoon de jacht op iets wat je niet kan hebben/krijgen, maakt het zo leuk denk ik :’)

@ Margo, ik word er ook wel vrienden mee maar ook zorg ik dat ze mij leuk gaan vinden. En daarna heb ik er plots geen zin meer in.

@ Thraedust
Het is soms leuk maar nu begint het wel te knagen zegmaar. Ik wil deze keer niet weglopen

heb ik ook! precies hetzelfde!
maar bij mij ligt het denk ik gewoon aan bindingsangst,
ik heb ook nog niet echt zin in een vaste relatie ofzo, hoe leuk hij ook is…
misschien heb jij dat onderbewust ook wel ofzo? :stuck_out_tongue:

ik heb het zelfde alleen ik wordt er niet eens vrienden mee… en zodra hij mij leuk vindt is hij niks meer aan tot het mis gaat en het te laat is

Zó herkenbaar! Wauw, dacht echt dat ik de enige was aangezien mensen mij door dit gedrag altijd maar een bitch vinden enzo… Ik weet ook niet waarom ik het doe, maar uiteindelijk wordt iedereen er alleen maar ongelukkig van :frowning:

Heel herkenbaar… Ik had altijd, dat als ik verliefd was op een jongen en mijn liefde werd beantwoord, was ik natuurlijk heel blij. Maar zodra hij vroeg om een keer aftespreken verdween mijn verliefdheid, en maakte het plaats voor angst. Misschien omdat ik erg verlegen en onzeker ben en het gewoon niet durfde hield ik daarom afstand. Ik heb er vaak spijt van gehad, en ben wel ontzettend blij en trots op mezelf dat ik uiteindelijk toch een afspraakje hebt gemaakt met een jongen, die ik nu echt niet wil laten lopen haha. Ik heb me erzelf keer op keer ingepraat: Angst is voor even, en spijt voor altijd. Maar het is nu nogsteeds ontzettend wennen voor me
Maar ik begrijp dus heel goed wat je bedoelt!

^haha manwijf X)

Misschien last van bindingsangst?

Ik ben ook altijd wel onzeker in een bepaalde zin. Niet over hoe ik er uit zie maar mijn gedrag. Als ik dan nu al denk dat ik eigenlijk donderdag ga afspreken (ben benieuwd hoelang die datum staat… ) dan hoor ik zo’n rot stemmetje dat - Hoe laat ik dit niet gestoord klinken?- allemaal dingen zit te zeggen die gewoon voorschut zijn bv dat je een boer niet meer kan inhouden of het gewoon een hele ongemakkelijke stille boel wordt. Dan heb ik al zo iets; whatever, ik zoek wel een nieuwe.

Haha jij bent net zoals mij, denk ik. Ik ben een van de weinigen die een grote fan is van hard to get. Een jongen die hard to get is , maakt mij dolverliefd ( wat ook eigenlijk een vloek is want vaak hebben ze slechte bedoelingen). Er is niets aan te doen, vrees ik. Je moet gewoon een jongen tegenkomen die zich niet zomaar laat ‘vangen’.

Er is nu een jongen die eigenlijk totaal niet hard to get is. Vorig jaar deed ie er alles aan om mijn interesse te krijgen. Toen was het gewoon een vriend voo rmijn gevoel. Maar sinds hij steeds een date afzegt, kan ik dat zó niet hebben he. Je snapt het wel. Nu doe ik er op het moment nog alles aan dat er een date komt en deze keer ga ik gewoon wel.

Ben benieuwd hoelang ik mezelf kan dwingen écht te gaan… :slightly_smiling_face:

Wauw, wat heerlijk om te lezen dat er meer meiden zijn met dit gevoel!
Ik heb precies hetzelfde. Beetje flirten, zorgen dat ze jou ook leuk vinden. En als ze je dan uiteindelijk leuk vinden denk ik; aaah laat ook maar zitten.
Ik denk dat ik het -shame on me- om de kick doe. Om voor mezelf te bewijzen dat ik hem kan krijgen…

Diegene die dit ook hebben, komen jullie op dagen tijdens een date? Als jullie hem niet hebben afgezegd?
Ik kom dan niet eens opdagen. Eerlijk gezegd vind ik mezelf echt een trut als ik dit zo typ :’)

Herkening!!
Ik zeg meestal de date af op het laatste moment.
Dan heb ik eerst dagen tegen mezelf gezegd dat ik wel heen zou gaan.
En dan op het laatste moment wil ik niet meer en zeg ik af xD

het gaat erom dat je weet dat iemand je leuk vind, dat je iemand kan krijgen maar dan vind je die jongen nie tleuk genoeg waarschijnlijk om er verder mee door te gaan … of je ziet er gewoon geen toekomst in?

Ik word wel verliefd op jongens die ik niet kan krijgen maar ik krijg ze dan ook echt niet haha. Maar dat zal wel aan mij liggen.
En ik zou zeggen: Ga er gewoon voor! En bovendien is het lullig voor hem als je hem laat zitten dus ga gewoon naar die dates toe en dan zie je wel of het wat wordt. Niet geprobeerd altijd mis.

oh ik heb dus echt hetzelfde he!
zodra het te dichtbij komt wil ik niet meer. hoop dat het nu wel goedgaat, al merk ik aan mezelf dat ik zelfs nu begin te twijfelen terwijl ik echt HEEL verliefd ben op die jongen, zo verliefd ben ik echt nog nooit geweest :open_mouth: en nu komt het tussen ons ook heel erg aanwaaien… pfoeh.

best wel hatelijk haha

Omg, heb ik ook! Morgen zou ik eigelijk met D afspreken, tijd, plaats alles is al geregelt nzoo, maar nee, ik heb net afgezegt. Gewoon omdat ik bang ben dat ik saai over kom bij hem, of dat het stil word weet je, !