Alleen voelen

Hee meiden,
Ik voel me de laatste tijd een beetje alleen. Ik heb zeg maar een vriendinnengroepje en het zit een beetje -:
-een vriendin die heel populair is/doet, waarvan mn band enorm verwaterd is(was eerst heel goed, maar ze liegt vaak tegen me, doet chagrijnig tegen me, domineert etc), er is steeds een leegte tussen ons op één of andere manier.
-een vriendin die echr een enorme meeloper is(waarmee ik nooit een band heb gehad) en die helemaal in de glorie is van hierbovengenoemde en alles doet wat zij wilen heeft heel vaak mij voor gek gezet(niet alleen ik maar ook anderen)
-een vriendin die ook redelijk populair is, altijd aardig, maar doet alsof ze boven je staat(ik hoef echt niet de meeste/beste/populairste te zijn, maar het is pittig kut als je wordt neergezet als “mindere” ( ik heb al een paar keer tegen haar gezegd dat ik t lullig vind maar ze trekt er vrij weinig van aan, ze doet t een poosje niet en dan begint de weer
-een vriendin die geen meeloper is, maar echt aan het no-liven is op de bovengenoemde, kzou het bijna geilen op noemen. De laatste tijd is ze ook heel vervelend(eerst was ze altijd heel aardig), dan duwt ze me bijvoorbeeld van een stoel af, geeft me een bitchclap, vertelt ze geheimen expres keihard op de gang door(eigenlijk meer schreeuwen zodat zo veel mensen t horen, en ik vervolgens door de grond kan zakken omdat dit geheim is), of ze knijpt expres in je flesje cola zodat heel je kleren eronder zitten(en dan gaat ze helemaal dood) heb al heel vaak gezegd dat ze moet stoppen daarmee, maar dat doet ze niet en dan gaat ze expres een stapje verder

De enige bij wie ik me dan thuis voel is de jongens. Maar ik wil ook gwn lol kunnen hebben met mm vriendinnen. Ik vraag me eigenlijk af of ik hen nog vriendinnen kan noemen… maar ik snap niet waarom ze zo doen, ben ik minder dan hen ofzo? Ja ik ben wel anders, als jongens mij dm’en, op straat mn nummer vragen of zoiets ga ik dat niet aan hen verkondigen, om even te laten zien hoeveel jongens mij niet leuk vinden en hoe leuk ik wel niet ben. Zo ben ik niet en zo wil ik niet zijn. En ik houd al helemaal niet van jongens valse hoop geven en aan t lijntje houden. Ik heb al gekeken of andere meiden uit mijn klas misschien betere vriendinnen voor mij waren, maar met hen had ik geen klik.
Maar wat kan ik doen om t weer leuk te krijgen met hen? Ik ben helemaal op mn end, ik kom elke dag heel moe thuis, en als ik met hen heb afgesproken moet ik liegen dat t super leuk was. (Ik kan t niet aan mn ouders vertellen, zij mogen die “vriendinnen” dan nooit meer, ook niet meer als ze aardig worden) weten jullie hoe ik dit kan oplossen?

Bedankt als je dit ellenlange depressieve verhaal gelezen hebt x

Ik zou andere vriendinnen proberen te zoeken. Desnoods uit een andere klas of bevrienden met de jongens.

Liever geen vriendinnen dan deze ‘vriendinnen’.

Precies dit

^ Ik vind dat absoluut niet waar en al helemaal niet op school. Anders ben je écht alleen en heb je niemand om bij te zitten, dat is pas echt verschrikkelijk.

Als ik je verhaal lees is populariteit wel belangrijk bij jullie, als dat niet bij je past moet je het niet echt gaan forceren om met hun om te gaan.
Je zegt dat je geen klik hebt met de anderen, maar heb je wel eens daadwerkelijk met ze gepraat? Misschien bedoel je dan de minder populaire mensen, maar die kunnen ook gewoon gezellig een aardig zijn.

En bovendien vind ik niet dat er iets als ‘populariteit’ is. ‘Populaire’ mensen hebben gewoon een soort van extra ego ofzo. Ze hebben meer kenissen, maar echte vrienden ontbreken vaak nog wel.

Ja ik heb al best vaak met ze gepraat; maar zodra we even bezig met praten over koetjes en kalfjes gingen ze gelijk met zn allen vanalles vragen of roddels van me(of stomme dingen die ik echt heb gedaan) waar zijn, en dat is zo ongeveer elke keer. kheb welbesloten om minder met mn alleen mn vriendinnen om te gaan en gewoon met heel de klas een “vagere” band te hebben :slightly_smiling_face: