afreageren

Sinds ander halve week is mijn vriend eigenlijk bijna continu bij mij in huis. Zijn thuissituatie is namelijk ver weg van ideaal en daarom ging hij vanochtend ook naar de dokter voor een doorverwijzing naar de psycholoog. Omdat die huisarts nog in zijn oude dorp is, gingen we gister avond naar zijn huis toe. Daar kregen we flinke ruzie met zijn ouders, deze keer werd ik er voor het eerst echt bij betrokken. En zijn moeder dreigde mijn ouders er ook mee te laten bemoeien, vraag me niet waarom.
Dit maakte me ontzettend boos, ik heb een hele goede band met mijn eigen ouders en zij hebben hier helemaal niks mee te maken.

Vanochtend had mijn vriend eigenlijk steun nodig omdat hij het een hele stap vond om een doorverwijzing te gaan halen. In plaats daar van katte ik hem alleen maar af. Ik denk mijn eigen frustratie omdat ik soms helemaal gek wordt van al dat gedoe wat er bij hem afspeelt. Daarnaast zaten we natuurlijk elkaar de hele tijd op de lip. En heb ik nog een stress voor school.

Ik voel me nu alleen wel schuldig, dit heb ik ook tegenover hem gezegd. Maar ik wil dit voor een volgende keer voorkomen… heeft iemand tips?

laat je niks van aantrekken van zijn ouders en steun hem en vertel alleen lieve dingen tegen hem zodat hij ook een beetje moed krijgt om die dingen te doen