Advies over twijfels

-

Wauw, echt heel erg herkenbaar! ik heb anderhalf jaar geleden mijn eerste relatie met een jongen gehad, en dat was precies zo! Hij was enorm lief en toegewijd, zo werkelijk alles voor me doen. Maar hij was ook heel onzeker en had steeds bevestiging nodig. Aan de andere kant was zijn lieve gedrag ook heel bevestigend voor mij, omdat ik me zo gewild voelde.

Maar uiteindelijk heb ik het uitgemaakt, omdat ik wist dat ik iemand veel leuker zou kunnen vinden dan dat ik hem toen vond. We moesten niet bij elkaar blijven omdat dat zo veilig en bevestigend voor onszelf was! Dat is niet waarom je een relatie met iemand aangaat. Een relatie moet in eerste instantie gewoon gebeuren omdat je de ander echt mega leuk persoon vind, en niet omdat hij loopt te slijmen (lomp gezegd, sorry daarvoor).

Ik vond het best wel moeilijk om het uit te maken, omdat ik die veilige thuishaven daardoor kwijt was, maar het brengt ook heel veel vrijheid. Bovendien is die bevestiging heel aanlokkelijk, maar bevestiging moet je vanbinnenuit, in jezelf vinden. Anders geloof je het toch nooit écht als anderen het tegen je zeggen. Hetzelfde geldt voor die jongen waarmee ik toen was, hij gaf dan wel bevestiging, maar was er zelf ook ENORM naar op zoek. Als ik heb dan vertelde dat ik nog wel van hem hield, en dat alles goed was, was hij het diezelfde middag alweer vergeten en had hij opnieuw bevestiging nodig.

Maargoed, ik heb het dus uitgemaakt waardoor ik op mezelf was aangewezen, en heb daardoor geleerd om die bevestiging van mezelf te kunnen krijgen, en dat ik daar niemand anders voor nodig heb. Dat heeft me enorm goed gedaan in de relatie waarin ik nu zit, dat is namelijk een veel fijnere basis voor een relatie. Ook is dat voor hem misschien belangrijk om te leren, een relatie is niet de oplossing voor een ‘minderwaardigheidscomplex’, f iets dat daar in mindere mate op lijkt.

Je zegt zelf ook dat je graag weer leuke dingen wilt doen met je vriendinnen. Ik weet zeker dat ze je goed zullen opvangen als je het uit maakt, en je je niet alleen hoeft te voelen. Je weet al vanaf het begin af aan dat dit het net niet helemaal is. Daar wil je toch niet aan vast blijven zitten voor de rest van je leven?

Het is heel belangrijk dat ja af en toe voor jezelf durft te kiezen. (zie alle reclame’s: ‘omdat je het waard bent’)
Tegenover hem is het ook niet eerlijk, hij investeert zijn tijd ook in jou, en als je al die tijd al twijfelt zal het er óóit van komen dat jij degene bent die het uit moet maken. Dat kun je beter niet uitstellen, hoe moeilijk en vervelend en pijnlijk het ook is.

Nouja in ieder geval, mijn advies is om deze relatie achter je te laten, en je verder op de toekomst te richten.
Dit is vast een heel erg lang verhaal geworden, maar ik hoop dat je er iets aan hebt. Laat me weten hoe het verder gaat!
x

-

Ik zou als ik jou was eens goed met hem gaan praten. En dan op een volwassen manier, niet aanvallend (zodat hij ook minder snel gevoelig gaat doen). Zeg tegen hem dat je graag meer met je vriendinnen wilt gaan doen en wat meer los gelaten wilt worden. Dit zal voor hem heel moeilijk zijn, heb daar begrip voor, en probeer samen op te lossen hoe jullie dit gaan aanpakken. En dan ook echt met oplossingen komen die jullie nog niet geprobeerd hebben of waar hij zich dit keer echt aan moet houden. Kijk desnoods op internet hoe andere hier aan gewerkt hebben.
Verder mis je de spanning; zeg dit tegen hem. Probeer elkaar wat minder te zien of ga iets leuks en anders doen wat jullie nog nooit gedaan hebben (weekendje weg met allemaal nieuwe dingen). Spice it up :wink:
Ik geloof in goede communicatie in een relatie, dus als je dit met hem bespreekt gaat het hopelijk werken. Maargoed… ik zou dus eerst met hem gaan praten en alles vertellen waar je mee zit, voordat je het uit maakt of wat dan ook. Dan hebben jullie samen voor de relatie gevochten en kun je zien of het anders word of niet. Want in een relatie hoor je elkaar te kunnen loslaten, anders werkt het te verstikkend.

Stel het word niet beter/hij veranderd niet, moet je eens goed gaan nadenken of je dit werkelijk wilt. Spanning buiten een relatie lijkt altijd veel beter als je nog een relatie hebt. Het kan namelijk ook erg tegenvallen :wink: Toch is het voor sommige juist weer heel bevrijdend als het uit is en ze weer ‘alles’ kunnen doen. Probeer jezelf voor te stellen wat voor jou van toepassing zal zijn (al kun je het nooit zeker weten). Maar je moet idd geen relatie willen wat als een soort vang netje is… En het is ook niet leuk voor je vriend als je er werkelijk zo over denkt.

Succes… ik heb zelf nog nooit in zo’n situatie gezeten dus hoop dat je hier wat aan hebt :hugs: