Advies nodig

Hey lady’s,

Ik zou echt niet weten waar ik moet beginnen :thinking:
Laten we beginnen bij waarom ik dit Berichtje begonnen ben…
Ik zelf ben 16 jaar oud, heb een boek aan ervaringen achter de rug. Leuke, maar vooral minder leuke ervaringen. Ik heb mezelf moeten leren zelfstandig te worden, en alles stortte stukje bij beetje in. Al 2 weken thuis van school, waarom? Geen idee, lost it all i Guess. 2 jaar terug een meisje dat bij mijn familie hoorde verloren, vermoord. En nu sta ik hier, stapelgek op een jongen die mij kapot probeert te maken, althans zo lijkt het. Heb alles voor hem over, geef hem alles wat hij wilt, omdat het fijn voelt om dat gevoel van houden van te krijgen. Nu gaat het wat minder met hem, en ben ik zijn pispaaltje, grootste ruzie met hem gehad, via app natuurlijk. Toen was de muur mijn beste vriend, blauwe dikke knokkel eraan over gehad. Later met hem afgesproken om te praten, kreeg ik als uitleg dat het niet aan mij lag dat ik niet alles zo persoonlijk moest nemen maar hem gewoon even moest laten, hij wou zijn telefoon weg doen… heeft verder niks waar we contact mee kunnen hebben, hij wilt niet dat ik met de relatie stop, maar wel dat we elkaar niet meer zien en of spreken ? En nu heeft hij ondertussen alles verwijderd, status laatst gezien en profiel foto, maar de telefoon heeft ie nog wel…? Wat moet ik ervan denken, of wat moet ik ermee doen? …

Kusjes :kiss:

Volgens mij is dit het patroon:

  • Je bent onzeker, laag zelfbeeld.
  • Je hebt veel voor deze jongen over, maar jullie relatie is ongezond; hij heeft een bepaalde machtspositie dat hij je weg kan duwen wanneer hij wil, om je daarna weer naar zich toe te trekken. Ofwel, hij kan je kwetsen wanneer en hoe vaak hij maar wil, hij weet toch dat je terug komt. Als iemand slecht in zijn vel zit, kan hij het makkelijk op een ander afreageren. Ook kan diegene soms niet omgaan met de ‘problemen’/gevoelens van een ander, omdat zijn hoofd te vol zit.
  • Je voelt je liever ellendig dan dat je zonder hem leeft.

Dit is maar een beeld dat ik schets, ik kan er natuurlijk naast zitten. Het punt is dat je voor jezelf moet gaan zorgen. Ondanks dat je jezelf mogelijk het niet waard vindt, moet je om jezelf leren geven. Want als jij jezelf niet goed genoeg vindt, kunnen mensen jou behandelen hoe ze willen (ook slecht).
Patronen zijn moeilijk te doorbreken, ze zijn niet binnen enkele weken volledig verdwenen. Toch moet je doorzetten en jezelf beschermen tegen dit soort situaties, anders zal het niet beter worden.

Jullie moeten allebei beter in jullie vel gaan zitten. Dat lukt niet alleen met elkaar (misschien lukt het zelfs beter zonder elkaar), want je moet je geluk niet af laten hangen van een ander. Je moet eerst in staat zijn om zelf gelukkig te worden.

Als eerst, dankjewel voor de reactie…
Je legt het allemaal zo mooi uit dat ik mezelf er echt in herken…
Maar ik weet niet hoe ik het zonder hem moet

Waarom zou je niet zonder hem kunnen?

Dat is het moeilijke aan je verhaal; je breekt niet zomaar los. Je zal namelijk door een nog dieper dal gaan als je het contact verbreekt, maar onthoud dat het maar tijdelijk is. Je moet doorzetten, niet toegeven aan dat verdriet. Het zal nog een langere tijd veel pijn doen, maar als je nu niet ingrijpt, kan het alleen maar slechter aflopen. Hoe vaker hij je weer wegduwt, hoe rotter je je zult voelen. Je moet jezelf beschermen nu. Je kan zonder hem, ook al lijkt dat niet zo. Alleen jij hebt je eigen geluk in de hand, laat het niet verpesten door hem.