AD(H)D

Hallo Meiden,

Om te beginnen is er geen actief topic over dit veel voorkomende probleem. Dat is de rede waarom ik dit topic heb gestart.
Er zijn tegenwoordig veel jongeren die last hebben van ADD/ADHD.
Maar ook (jong) volwassenen die nog dagelijks tegen problemen aanlopen.

Het leek me fijn om met ‘lotgenoten’ en geïnteresseerde te praten over de omgang met de diagnose AD(H)D, eventuele medicatie (en waarom juist wél/niet), de manier van omgang en andere problemen waar je als AD(H)D’er zelf, of met een AD(H)D’er in je omgeving tegenaan kan lopen.

Wat zijn ADD en ADHD?

ADHD staat voor Attention Deficit Hyperactivity Disorder, oftewel Aandachts-Tekort-Stoornis met Hyperactiviteit. Globale kenmerken van ADHD zijn: hyperactiviteit en impulsiviteit, en/of problemen met aandacht en inschatten van bijvoorbeeld tijd. ADD is een van de (hier onder genoemde) subtypen, het kan gesteld worden als losse diagnose maar valt in principe onder de noemer ADHD.
ADD types zijn dromeriger, onoplettender en hebben (net als ADHD’ers maar evt. in meerdere maten) last van concetratieproblemen.

Er bestaan 3 typen ADHD:

ADHD-I, ook wel ADD-type genoemd. Hierbij staat een aandachtstekort het meest op de voorgrond;
ADHD-H, het overwegend hyperactieve en impulsieve type. Hier staan ernstige en aanhoudende impulsiviteit en hyperactiviteit op de voorgrond;
ADHD-C, het gecombineerde type. Zowel problemen van het onoplettende als het hyperactieve type zijn aanwezig. Dit type ADHD komt het meeste voor onder gediagnostiseerden.

ADHD is een stoornis die niet overgaat, al kun je ermee leren leven of er in de loop van de tijd minder last van krijgen. ADHD kan dus voorkomen op alle leeftijden, van pasgeboren kinderen tot en met ouderen / bejaarden.
Uit verschillende onderzoeken is gebleken dat ADHD voorkomt bij zeker 3 % van alle kinderen.

Je ‘groeit er niet overheen’ zoals vroeger wel gedacht werd. Dit betekent dat veel volwassenen er ook nog last van hebben. In meer of mindere mate natuurlijk, je kunt er mee leren leven, je werk en leefomgeving zo kiezen dat je er minder last van hebt en ezelsbruggetjes verzinnen. Toch heeft zeker 1 % van alle volwassenen er nog erge last van.

ADHD gaat ook vaak gepaard met andere problemen; verslavingen, depressies en angststoornissen zijn daar enkele voorbeelden van.

Niet iedereen met ADHD is (exteem) druk, en niet iedereen die druk is heeft ADHD!

Iedereen loopt tegen zijn of haar eigen problemen aan, het zal per persoon verschillend zijn. Ik ben benieuwd hoe andere mensen met de diagnose ADD of ADHD hiermee omgaan.

*voor meer informatie*

Ik heb officieel ADHD, maar ze twijfelen of ik niet ADD heb. Voor mij is er prima mee te leven, maar heb er wel last vast soms. Vooral met leren en huiswerk maken. Maar verder is er prima mee te leven! Ik vind het een goed idee dat je dit topic hebt gestart. (:

Ik heb wss ook ADD. geen ADHD ik ben redelijk rustig, alleen concentratieprobleem enalles. mijn oudere broer heeft wel ADHD. dus het zit in de familie

-

Mijn broer die had wel medicijnen, maar ik voor zover het nodig is niet, ik heb er ook niet veel last van.

Met alle respect, maar ik vind dit soort dingen altijd erg… abstract zeg maar. Vroeger bestonden dit soort ‘ziektebeelden’ niet (En dan niet roepen: JAA VROEGER KENDE ZIJ OOK GEEN KANKER ENZO, ik heb het over een tijd van ong. 20 jaar geleden bijvoorbeeld) en nu gaat iedereen aan de haal met ADD en ADHD omdat ze bijvoorbeeld niet goed kunnen leren vanwege de ‘concentratieproblemen’. Hetzelfde geldt voor het ‘druk’ zijn. Iedereen is op de middelbare school weleens in een drukke periode beland, net als de concentratieproblemen.

Het zijn trouwens niet alleen ADD en ADHD die ‘hypeziektes’ zijn geworden. En om heel eerlijk te zijn vind ik het ook erg vervelend voor de mensen die de ziekte écht hebben (die dus echt jaren onderzoek hebben moeten doormaken voordat de diagnose kwam). Want hier op Girlscene zie je wel heel erg vaak dat meisjes zeggen : “Ja dat is bij mij vastgesteld” en dan kijk je op het profiel en blijkt de persoon in kwestie net 16 of 17…

Kortom: Voor de mensen die het écht hebben hoop ik dat zij via bijvoorbeeld medicatie een gestructureerder leven zullen kunnen leiden. Voor de mensen die nu ineens roepen: “Oh dat heb ik ook… Volgens mij, want ik kan me ook niet concentreren en ik ben heel erg druk!” … Geen zorgen, je bent gewoon aan het puberen.

(sorry voor mn lange bericht, maar de laatste tijd zie je gewoon heel veel ‘ziektebeelden’ op Girlscene komen waarbij ineens iedereen de ziekte heeft omdat zij toevallig ook wat kenmerken delen. Ik vind dat vaak storend voor de mensen die het écht hebben)

Ik heb ADHD.

Ik heb vooral veel last van structuur te kort. Ik moet alles perfect op een rijtje hebben. Ik moet van mezelf alles perfect doen. Ik kan moeilijk concentreren. Als ik eenmaal bezig ben en iemand vraagt mij om dat ook te doen dan laat ik als het ware alles los en ga dan dat doen. Ik vind het heel moeilijk als mensen niet ermee om kunnen gaan.
Op werk heb ik er veel problemen mee omdat ik graag alles doe en perfect maar mijn werkgever gewoon een zak is die niet alles perfect wil doen.
Ik organiseer alles altijd en als mensen dat veranderen dan kan ik gewoon helemaal de kaart kwijt zijn.
Ik wil geen medicijnen omdat ik de laatste jaren al genoeg medicijnen heb gehad (ook wil ik het niet omdat mijn vriend toen ie verslaafd was retalin snoof, en het lijkt mij niet erg slim om dat in huis te hebben ook al is hij al 2 jaar clean).

Ik snap heel goed wat je bedoelt, maar ik kan me er niet in vinden. Ik ben op dit moment 20 en ik heb ontzettend veel last ervan (zie mijn bericht hiervoor). Ik snap best dat veel mensen dat denken te hebben. Ik hoor al jaren overal jij hebt ADHD ook in de kroeg als ik met iemand praat/of op werk met nieuwe mensen OVERAL! Dat maakt het er echt niet makkelijker op vind ik. Het is zichtbaar en je kunt er niet veel aan doen. Ik probeer heel veel dingen maar soms heb je het niet in de hand.

Ik snap heel goed wat je bedoeld.Ik heb zelf ADHD, het zit al jaren dwars maar het is pas een aantal maanden geleden vastgesteld (op mijn 19e) Ik ben over de ‘druk zijn periode’ heen. Ik heb vooral veel last van andere (vooral ongestructureerde) dingen. ik heb zelf veel onderzoeken gehad, ook als kind. Ik vind wat jij zegt helemaal waar. Vandaar ook de uitleg erbij (zonder teveel symptomen) en duidelijk dat niet iedereen die druk is adhd heeft, en andersom. Het is vooral bedoeld voor mensen die er echt last aan ondervinden. Ik vind het ook vervelend dat mensen zeggen Oh ja ik herken wat dingen dus ik heb het ook. Zo werkt het niet. je kan jezelf niet diagnostiseren. Wat je ook ziet in het topic voor hooggevoelige personen dat mensen denken dat ze het hebben…
Daar is dit topic ook echt niet voor bedoeld, ik ben benieuwd naar hoe andere mensen met de diagnose omgaan. Ik heb zelf ‘‘zware adhd’’ als je dat zo mag noemen. Ik slik medicatie en heb therapie. Daarbovenop heb ik nog een depressie en angststoornis waar ik op het moment heel veel last van heb, wat mede is voortgekomen uit de nooit erkende adhd…

inderdaad, als je vertelt dat je adhd hebt is het; ook dus je bent gewoon druk? zo werkt het niet. Ik ben helemaal niet zo druk, vroeger wel. Ik heb last van andere dignen, dingen die mensen niet begrijpen.

Maar ik snap wat ze bedoelt, dat ze het idee heeft dat het een mode diagnose is en mensen het snel naar zich (en anderen) toe trekken. Druk = ADHD. maar dat is dus echt NIET zo. Ik vind dat zelf heel vervelend omdat ik er zelf wel echt heel veel last van heb. Het lijkt tegenwoordig ook een mode diagnose, daar ben ik het mee eens. Maar er zijn nu veel meer studies over en er is meer onderzoek gedaan. Nu lijkt dat veel oudere kinderen en volwassenen ineens veel gediagnostiseerd worden, maar dat kan je meer zien als ‘inhaalslag’ ze hadden vroeger al last van de kenmerken, maar toen wisten ze niet goed wat er dwars zat. Nu weten ze dat wel en kunnen ze indien nodig een passende behandeling krijgen door medicatie of therapie of wat dan ook… Al wordt er wel snel met ADHD gegooid.

Ik heb bepaalde dingen die jij ook hebt. Zoals structuur te kort komen. Ik ben de ene keer heel depressief en andere keer weer helemaal niet.

Er bestaat hiervan toch al een topic in de categorie Lifestyle?

^ ik heb via girlscene en via google gezocht, het enige wat ik kon vinden was een topic waarvan de laatste reactie in 2009 was, wat niet hetzelfde was…

Ja, het is inderdaad een hypeziekte. Maar er zijn ook mensen die er echt last van hebben, en die worden daardoor minder serieus genomen heb ik het idee. Dat vind ik wel erg vervelend. het is alsof we overdrijven terwijl het niet zo is.

Bij mij zijn er ook zware depressies, een angststoornis en eetstoornis ontstaan uit de adhd. Ik kon me niet concentreren op school, had geen vrije tijd meer omdat ik wel alles wou leren en ik zat op het gymnasium en het was me gewoon allemaal te veel. Nu gaat het weer goed, maar rot was het zeker.

Je vroeg je af hoe anderen ermee omgaan toch? ik heb geen idee hoe ik het doe. Ik weet niet anders, dat sowieso. Mijn ADHD staat nu ook niet op de voorgrond. Ik heb op dit moment veel last van mijn angststoornis, waardoor ik de ADHD niet zo merk. Ook is mijn studie zwaar onder mijn niveau, ik doe nu VMBO. Niet dat dat slecht is, maar vergeleken met wat ik eigenlijk kan wel. Volgend jaar begin ik aan mijn MBO studie kinderopvang, waar ik wel zin in heb, maar er tegen op zie. Ik ben bang dat het weer van voor af aan begint met te veel huiswerk, daardoor te veel druk, dan depressies etc etc etc. Ik hoop het niet en zal alles er aan doen om te zorgen dat het lukt.

Ik heb geen medicijnen ervoor omdat ik het niet nodig vind. Ik ben een soort van tegen medicijnen, ik wil het zelf kunnen. En ik heb op dit moment nog medicijnen van mijn depressie die ik had. Wel op een lage dosering, maar die wil ik afbouwen na mijn examens. En daarna ga ik niet aan de volgende pillen. Niet dat ik er bij anderen tegen ben, het is een persoonlijke keuze. (:

Maar het is niet altijd even makkelijk, dat zeker niet.

mn broertje heeft add. hij heeft wat concentratieproblemen op school maar kan zich heel goed concentreren op iets wat hij leuk vind.
en o wat irritant als hij zn pilletjes niet gehad heeft…

Ik heb afgelopen schooljaar een workshop gehad over ADHD in het onderwijs. Dat was super interessant. Degene die de workshop gaf, had ADHD en vertelde alles vanuit zijn standpunt en hoe er naar hem wordt gekeken… daarbij vertelde hij ook dat ADHD heel negatief overkomt op mensen, terwijl de ziekte ook iets positiefs in zicht heeft.

Bij ons zit ADHD in de familie. Mijn oom had het(is inmiddels overleden), mijn neefje heeft het, mijn broertje is toen hij op de basisschool was onderzocht, maar daar is niets uit gekomen. Zelf heb ik echter wel altijd het idee gehad dat ikzelf iets had… en als ik naar de symptomen kijk dan komt een van de genoemde hierboven het meest naar boven. Organisatorisch ben ik een slons maar een perfectionist tegelijk. Ik heb het concentratieniveau van een kleuter, kan me niet op één ding focussen en ben altijd afgeleid. Moet ik me concentreren dan kan dat maximaal een bepaalde tijd, daarna moet ik weglopen, want dan flip ik hem uit. Dat kan thuis zijn, op het werk, op school. Maar het is niet zo dat het mijn dagelijks leven belemmerd, want dat is wel altijd met zo’n “ziekte”.

Ik heb waarschijnlijk ADD. Het zit in de familie, opa en vader hebben ADHD.
Ik moet nu naar jeugdzorg om het vast te stellen. Ik heb gewoon ontzettend moeite met concentreren enzo, en voel me ook vaak onbegrepen. Ik kan het niet zo goed uitleggen.

Ik up dit topic even (:

Ze wilde dat bij mijn broertje ADD of ADHD vastgesteld werd omdat hij “drukker” is dan normaal.
Oftewel, de lerares kon hem niet aan :’)
gelukkig heeft mijn moeder daar een stokje voor gestoken.

En jaren testen, wordt dat echt zo gedaan? (niet sarcastisch bedoeld trouwens :’)) Ik heb gewoon een test gedaan van een halve dag, een gesprek met mijn moeder erbij, een enquête van mijn ouders en dat was het…ohja, een eindgesprek om alles te verklaren, omdat het ontzettend moeilijk te begrijpen is wat ze typen in die conclusie :stuck_out_tongue:
Dus kan het wel zeker dat meisjes van 16 of jonger zelfs dit zeggen. Bij een oppaskindje van mij is het al vast gesteld toen ze 8-9 jaar oud was.

Maar ergens heb je ook gewoon zeker gelijk hoor… Kindjes die even een keer druk zijn, die meteen roepen dat ze ADHD of ADD hebben…

Dubbel, sorry