Abortuspil

Hallo,

ik heb gezocht of er al zo’n topic was, maar heb het niet gevonden.
Ik geloof dat er genoeg mensen zullen zijn die hun ervaring willen delen.

Ikzelf heb vorige week de abortuspil(len) genomen.
Van de eerste pil voelde ik niks, en 24 uur later moest ik er 4 vaginaal innemen.
Ben een middag goed ziek geweest, bijna flauwgevallen, maar de bloeding was niet zo erg als ik verwacht had.

Ik heb gekozen hiervoor omdat ik gewoon te jong ben, nog niet zelfstandig om een kindje te nemen. Ik ben net gestopt met school ivm thuissituatie en heb dus geen eens een normaal diploma. Ook maak ik niet genoeg uren/geld op mijn werk. Máár het is dus zeker niet zo dat ik dit zonder moeite deed, ik was er verdrietig om, maarja dat zijn onderhand ook weer de ‘‘hormonen’’.

Ik was 6 à 7 weken zwanger, en tot 7 weken zwangerschap, kan je gebruik maken van de abortuspil. Op deze optie had ik ook gehoopt omdat een operatie me toch wel heel eng leek.

Ik wou mijn verhaal dus even kwijt.
Sorry als hier al een topic van is maar kon die gewoon echt niet vinden!
Ook sorry voor de mensen die tegen abortus zijn, ik snap jullie punt gerust, en heb ook lang getwijfeld.

x

ik snap dat je het gedaan hebt, ik zou het ook doen namelijk.
bedoel nu kun je er ook niet voor zorgen en heb je ook je kind ermee en niet alleen jezelf. en ik snap ook dat het een moeilijke keuze is om te maken maar uiteindelijk denk ik dat het voor jou wel een goede keuze is geweest :slightly_smiling_face:
maar btw, ik was er nieuwsgierig na of je dit ook kan doen zonder dat je ouders er achter komen enzo ivm met kosten etc.
tenminste als je dat wil vertellen

respect voor jou meis
verstandige keuze van je, heb je wel moed voor nodig
ik zou het denk ik ook zo doen als ik zwanger werd

Ja dat wil ik wel vertellen ja,
ik praat er erg graag over omdat ik er toch ‘‘over heen’’ wil komen ofzoiets.
Ja ik heb dit in eerste instantie niet aan mijn moeder verteld, maar dit samen met mijn vriend gedaan. Je moet eerst naar de huisarts waar je al zeggen kan dit wil ik niet aan mijn moeder vertellen, ze proberen je om te praten, maar gewoon bij je standpunt blijven. Ik ben dan ook 18 dus dan hebben ze geen reden om mij om te praten. Maar ik weet dit dan van een kennis van me die 't op haar 16e deed. Ook in 't ziekenhuis moet je dit vertellen, dat er niet opeens een brief van je verzekering in de brievenbus ligt. Ik weet trouwens niet of je daar een brief over krijgt, maar 't zal maar gebeuren, indien je het geheim wilt houden.

Afgelopen vrijdag was ik bijna flauwgevallen, en mijn vriend was naar zijn werk.
Ik was dus genoodzaakt me moeder dit te vertellen en ze reageerde heel goed :slightly_smiling_face:

Ik weet trouwens niet of er kosten aan verbonden zijn.
Bij dat meisje dat ik dus ken, heeft 't geheel gratis gehad.

ooh wat goed dat je moeder er goed op reageerde!
ik keek vandaag nog sixteen and pregnant en ik denk echt dat je jezelf heel wat moeite hebt bespaard bedoel omdat je ook niet na school gaat ivm een thuissituatie. ik weet natuurlijk niet wat er allemaal gebeurd in je leven maar denk dat het best lastig zal zijn want je relatie zal dan wss ook onder druk te komen staan ookal heb je zon goede relatie.
denk wel dat erover praten helpt enzo, misschien als je er ook goed over kan praten met je vriend enzo.
ja dacht al dat het gratis kon, dacht dat je bij rutgernisso huis dat gratis kon doen maar wist het ook niet zeker :stuck_out_tongue:

Waarom heb je zolang gewacht? Al die weken getwijfeld, of kwam je er laat achter?
En hoe heeft dit kunnen gebeuren? Niet aan de pil, condoom gescheurd of iets anders? Want dan had je de map kunnen halen toch?

Best persoonlijke vragen, dus ik begrijp wel als je niet antwoorden wilt hoor.

Wauw dat is heftig, hopelijk komen jij en je vriend eruit. Zo’n gebeurtenis kan een lzware last leggen op je relatie. Hebben jij en je vriend wel een kinderwens en willen jullie wachten tot de tijd daar is of wouden jullie helemaal geen kinderen?
En ben inderdaad ook wel benieuwd naar hoe het toch heeft kunnen gebeuren.

nog nooit van gehoord, wist niet dat het bestond. Lijkt me best wel heftig eigenlijk, het was toch een kind, die paar cellen. (nee ik ben er niet tegen, zou waarschijnlijk hetzelfde doen).

Ik ben er twee en een halve week geleden pas achter gekomen, toen ik dus ongesteld moest worden, maar i.p.v ongesteld werd ik héél erg misselijk (toen zat ik al op 4 à 5 weken).
Toen heb ik die maandag erop een test gehaald en de test pas woensdag gebruikt.
Dat was ook wel erg laat maar ik had het er moeilijk mee, wou de waarheid eigk niet weten. De maandag daarop had ik afspraak bij de huisarts die me die woensdag naar het ziekenhuis doorverwees.

Ben op donderdag begonnen met de kuur, omdat ik 't s’avonds niet meer durfde in te nemen was bang dat ik s’nachts heel ziek zou worden…

Maar door veel verdriet eraan heb ik dingen uitgesteld, wou ik er niet aan geloven, maar ik was zo misselijk, ik werk 30/35 uur per week ik moest iets doen want werken was ondragelijk.

Hoe dit is gebeurd is door de pil die ik onregelmatig had geslikt, omdat ik heel ziek word van me pil, superdom ik weet 't dat hoeft niemand me meer te vertellen (a).
Bedankt voor de interesse!

Ja inderdaad, die paar cellen vond ik eigenlijk al behoorlijk groot.
Ik heb het op de echo gezien en 't had al een soort van vormpje, dat was wel even schrikken…

Ja dit weekend was er ook de hele tijd sixteen and pregnant en dat kon ik dus toch echt even niet aanzien, ookal hebben hen ook niet echt een perfect leven… Je gaat dan denken van hey zo had ik t ook kunnen hebben…
En ik zie ook echt het mooie van een kindje hebben in, eigenlijk veel meer dan 't niet te hebben. 't Is gewoon puur dat ik te jong ben, plus dat ik nog niet zo’n lange relatie heb (bijna 6 maanden). Ik en dat meisje die ik ken zijn beiden bij 't ziekenhuis geweest.

Als dit de beste beslissing voor jou is, dan you go girl.

Door dit nu toe doen kan je in de toekomst een kindje wel een goed leven geven. Een kindje dat gewenst is en dat in een langdurige stabiele relatie en een stabiele thuissituatie terecht kan komen.

Goed van je dat je je verhaal deelt :slightly_smiling_face: denk dat het voor meiden hier het concept abortus en het waarom concreter kan maken dan alleen het abstracte over abortus wat ze horen.

Idd. Veel sterkte ermee.