Abortus

Hoe kijken jullie tegen abortus aan?

Toen ik 17 was, ben ik 2 maanden zwanger geweest.
Ik haalde een test, en meteen was ie positief. 3 dagen erna ging ik naar de huisarts, ook voor een test. Ook positief. Ik zakte door de grond heen, ik wist niet wat ik hoorde. Na veel overleggen met m’n ouders die achter me stonden, abortusbureau in Amsterdam en mezelf, heb ik het weggehaald. Ik heb er nu echt zoveel spijt van, en mijn ex waarvan ik zwanger was, wist ervan en die zei weghalen die zooi. Ik word verdrietig als ik eraan denk en word ook boos op mezelf, omdat het kindje 15 december 2008 geboren zou worden. Maar aan de ene kant was het wel beter. Ik had geen werk, dus geen financiele inkomen, geen eigen huisje, geen vriend, en ik vond mezelf nog té jong. Maar als ik erop terug kijk, vind ik dat ik té impulsief heb gehandelt… ik weet echt niet wat ik hier mee aan moet…

ik ben tegen abortus.

en ik vind het ook zwaar oncool, maar je kan dit niet terugdraaien dus je zal ermee moeten leven. ik vind het ook heel erg voor je enzo, maar probeer nu naar the future te kijken en live your life. je krijgt wel weer kinderen en dan ben je er wel klaar voor en dan zal je van dat kind houden en er je leven van maken. happy ending.

Ik ben ook tegen abortus (maar goed… dat terzijde).

Je kan er niets meer aan veranderen.

Ik vind dat abortus kan. Als ik nu zwanger zou zijn zou ik ook abortus laten plegen, omdat ik een kind nu gewoon nog niet aankan.
En ik vind het van jou een dappere beslissing :slightly_smiling_face: Want nu heb ik makkelijk praten dat ik het weg zou laten halen, maar als je zwanger bent zal die keuze een stuk moeilijker zijn. Maar als je financieel en emotioneel nog niet klaar voor bent, is dat ook niet goed voor het kind, lijkt me.

Abortus is en blijft altijd zó’n moeilijk onderwerp!
Over het algemeen keur ik abortus niet goed (of het kind moet verwekt zijn tijdens een verkrachting ofzo, dan sta ik wel achter abortus).
Maar zoals je zelf al zei: je had geen vriend en het kind zou dus geen ‘echte’ vader hebben, geen huisje en het zou waarschijnlijker moeilijker zijn om het kind echt een rooskleurige toekomst te geven.
Wel moet ik zeggen dat ik 't belachelijk vind dat je exvriend gelijk vond dat je abortus moest laten doen.

Maar heb je wel genoeg bedenktijd gehad voordat je abortus liet doen? En alle voor en nadelen tegen elkaar op gewogen?
Ik denk dat het heel verstandig is dat je hier wel met iemand over praat, want je kunt niet met zoveel (schuld)gevoelens blijven rondlopen. Praat met je ouders, en anders is misschien een therapeut/psychiater een oplossing? Misschien kun je op het internet meiden vinden die 't zelfde hebben meegemaakt?

Zelf zou ik op mijn leeftijd (paar maanden 18) geen abortus laten plegen, maar in mijn geval zou dat ook heel anders zijn: ik heb een vriend die graag kinderen wil en we hebben waarschijnlijk wel genoeg geld om een huisje te kopen en het kind te kunnen onderhouden.

Ja dat snap ik.
Mijn vriend weet het ook, en nu aan kinderen beginnen nee. Want abortus doe ik geen 2de keer. Ben er zelf ook tegen maar als je in zo’n situatie zit… nee. Heb zelf een vriendin die geen vriend heeft en een kindje, en die red het ook bijna niet, jeugdzorg is ook bezig met hun, zag hoe het is gegaan, en wil niet dat mijn kindje zo opgroeit. Maar het is zo, als ik een baby zie, dan word ik jaloers… Ja klinkt gek en dan denk ik aan wat er gebeurd is, maar je hebt gelijk kijk naar de toekomst.

Ik vind abortus kunnen, maar ik moest gister een morning after pil halen, en toen ben ik er wel over na gaan denken. Ik denk niet dat ik het weg zou halen, ik zou het niet kunnen.

ik ben voor abortus

Ik bedoel, er zijn zoo veel meisjes die zwanger raken, en never nooit voor het kind zouden kunnen zorgen.
jij denk ik ook niet, ik wil je niet beledigen. maar je ben 17 jaar. en dan kan je niet voor een kind zorgen.
ik ben er zelfs voor om bij iedereen die onder de 16/17/18 zwanger is om het “vruchtje” weg te laten halen. waarschijnlijk kan jij er zelf nog niet goed voor zorgen. en worden het je ouders die er voor gaan zorgen. en zij hebben er niet voor gekozen.
ik vind dat je er goed aan hebt gedaan. ondanks dat je je een beejte schuldig voelt.

Ja ik heb er heel veel over nagedacht.
En wat ik al zei geen werk + inkomen, geen vriend ect. Mijn ouders stonden overigens ook achter mij, maar ik heb vorig jaar heel veel dingen meegemaakt, en daar was ik toen ook nog niet over heen. Ik leefde meer in een waas zeg maar, ik wist wel dat ik zwanger was, maar het ging zo langs mij heen. Als ik er nu op terug kijk, heb ik zoiets van… had ik toen maar beter gehandelt… en ja wat mijn ex zei kan/kon gewoon niet! Maar, het was mijn beslissing.

Ik ben in augustus 18 geworden :wink:

Maar ik geef je gelijk. Ik denk dat mijn ouders meer voor mijn kindje zouden zorgen, mijn moeder heeft altijd gezegt: ‘Eerst je leven op een rijtje, een leuke vriend, leuke goedbetaalde baan en dan kinderen’

Ik ben 100% voor abortus, wat mij betreft mag de geboorte de scheidingslijn zijn.

Maar wat mijn mening is is: als je tegen abortus bent, prima. Maar leg dan niet ándere vrouwen jóuw morele issues op. Abortus is een persoonlijke beslissing die eigenlijk alleen de moeder-to-be(-or-not) kan schaden, en ik vind dat er genoeg gedaan wordt om er zeker van te zijn dat het iets is wat het zwangere individu wel echt wil en echt mee door wil gaan. Het is zeker niet zo makkelijk als sommige anti-abortionisten het doen lijken (note: ik heb er zelf gelukkig geen ervaring mee).
Maar goed, wat ik dus zeg: het is een persóónlijke beslissing. Ik ga toch ook de Duggars niet verbieden om nog meer kinderen te hebben omdat het, weet ik het, slecht zou zijn voor het milieu om zoveel kinderen uit te poepen? Toevallig omdat jij vindt dat het verkeerd is betekent niet dat vrouwen hun hele leven moeten lijden omdat ze een kind krijgen dat ze niet willen?

Ik snap dat het jou beslissing was.
Het is wel heel verstandig van je geweest dat je er écht goed over na hebt gedacht en er met anderen over hebt gepraat.
Eerlijk gezegd denk ik ook niet dat je er fout aan bent geweest om abortus te laten doen.
Kijk, ik keur abortus niet goed, maar ik vind wel dat het een keuze moet kunnen zijn die mensen mogen maken.
Je moet gewoon voor het kind kunnen zorgen en het een goed leven geven en als jij er mentaal nog niet klaar voor bent/was, dan heb je er waarschijnlijk nu goed aan gedaan.
Maar zoals de meesten zeggen: er komen altijd nieuwe kansen. Wie weet ben jij er over een paar jaren wel aan toe en heb je dan een kindje dat je een mooi leven kunt geven.

ik ben voor maar zwaar onderwerp ik vind dat het zker moet kunnen bij verkrachting en dergelijke of als je een erfelijke ziekte hebt en daardoor geen kind wil.

en als ik nu zwanger zou raken zou ik het zeker weten weg laten halen omdat ik het kind geen goed leven zou kunnen geven.

Vind abortus over het algemeen niet kunnen, maar er zijn gevallen waarbij het wel te begrijpen is (bijv. verkrachting o.i.d.). Als een stel het niet veilig heeft gedaan en de vrouw ook geen morning afterpil heeft geslikt, dan is het wel wat raar om een abortus te plegen. Maar eigenlijk vind ik dat ik niet het recht heb om het af te keuren, want misschien kom ik later ook in een situatie terecht waarin ik besluit een abortus te plegen en ik wil ook niet meisjes zoals jou kwetsen door het af te keuren, zeg maar. Eigenlijk moet je zelf kunnen beslissen of je een abortus wilt laten plegen of niet, een ander hoeft daar geen mening over te hebben, zolang jij je er zelf maar goed bij voelt.

ik ben voor abortus. stel dat je nou per ongeluk zwanger bent, ik bedoel dat kan altijd gebeuren. en als je dan in geen enkel opzicht voor dat kind kan zorgen, krijgt dat kind ook geen gelukkig leven toch? ik denk dat je er beter gewoon klaar voor kan zijn, en als het dan toch ongepland is, je kan kijken hoe het in je situatie past. maarja mijn mening;)

wat je ex zei is echt te fout trouwens

en een goeie keuze of niet het is helemaal niet makkelijk misschien therapie proberen?

Ik ben voor abortus. In sommige gevallen kun je het kind gewoon niet laten komen. Stel je bent verkracht en je bent zwanger van je verkrachter, dan wil je het toch weg laten halen. Ook als je door de pil of door het condoom zwanger wordt en je bent nog jong zou ik het weg laten halen. Je kunt het kind dan nog helemaal geen stabiele toekomst geven.
Ben je een of andere slet die elk weekend onveilige seks heeft met een ander en word je dan zwanger, dan is het een ander verhaal maar dan nog vind ik dat je het recht hebt het weg te laten halen.

Ik heb niet echt een mening over abortus. Het is gewoon een ontzettende kut situatie als je op je 17e ongewenst zwanger raakt… Dus het is eigenlijk best moeilijk om er voor- of tegen voor te zijn.

Opzich ben ik er tegen, want je hebt voorbehoedmiddelen… Dat is iets wat we allemaal weten. Maar als je echt niet voor het kindje kunt zorgen en het liever niet wil afstaan, dan is abortus toch wel de enige optie. Ik vind het alleen zo’n wrede manier.
Ik heb er écht geen mening over. Ik snap mensen die voor abortus zijn, maar ook mensen die tegen zijn.

Ik vind het persoonlijk goed wat je gedaan heb, en zelf zou ik precies het zelfde zeggen als je ex : Weg met die zooi. (Alleen zou ik zooi dan wel veranderen door een iets beleefder woord…) Ik ben zelf 16, en word in juni 17. Ik moet er van m’n lang zal ze leven niet aan denken om een kind ter wereld te brengen of wel op te voeden. Ik en jij misschien ook wel zit in het fijnste en leukste periode van misschien wel m’n hele leven, en dat ga ik gewoon weg niet verpesten omdat ik te dom was om het niet met condoom te doen, of de morning afterpil vergeten ben te halen, of de pil niet goed heb geslikt of iets anders.

(I sound like a bitch…)

I totally agree.