Abortus..

Dag dames, laat ik maar even vanaf het begin beginnen.
Ik ben een meisje van 18, momenteel geen relatie maar wel bezig met een jongen.
Ik heb dus meerdere malen sex gehad met deze jongen met condoom (ik gebruik verder geen anticonceptiemiddel) en is dus enige tijd geleden het condoom gescheurd, ik heb toen de volgende ochtend gelijk de MAP gehaald, en eigenlijk had ik ongeveer 2 weken daarna ongesteld moeten worden. Dit is toen een maand uitgebleven. Uiteraard veel dingen opgezocht op internet en las veel verhalen van vrouwen waarbij de menstruatie uitbleef door de MAP en dus maakte ik me niet zo’n zorgen aangezien de kans erg klein was dat ik alsnog zwanger kon zijn. Wel heb ik vanaf dat ik die pil heb geslikt erg veel last gehad van mijn borsten en misselijkheid. Ik dacht dat dit bijwerkingen waren en liet het gewoon voor wat het was. Uiteindelijk heb ik dus vorige week een zwangerschapstest gedaan aangezien ik nog steeds niet ongesteld was geworden, en jahoor je raad 't al… Ik ben zwanger.
'T enige wat ik kon was huilen, ik wil dit helemaal niet. Ik ben nog niet klaar voor een kind.
Ik heb mijn moeder opgebeld en de situatie uitgelegt, en ook gelijk duidelijk gemaakt dat ik 't kindje niet wou houden, en ondanks dat mijn moeder tegen abortus is steunde ze mij in deze situatie, omdat ze weet hoe moeilijk het is ( mijn moeder was zelf net 18 toen ze mij kreeg) ik ben dus vrijdag naar CASA geweest en ik ben momenteel 8 weken. Deze donderdag gaat de abortus dus gebeuren, en ondanks dat het kindje ongewenst is, heb ik 't er wel echt moeilijk mee. Ik denk er heel de dag door aan, en ik zit alleen maar op mijn kamer te huilen. Ik vroeg me af of er nog meer meisjes op 't forum zijn die een abortus hebben ondergaan en ik zou graag met jullie erover willen praten.

Ik heb er geen ervaring mee, ken verder ook niemand die het heeft ondervonden. Maar in ieder geval heel veel sterkte en in ieder geval fijn dat je moeder je steunt en je het met haar erover kan hebben.

Wat erg dat de MAP je niet geholpen heeft. Dat is echt zo’n “laatste hoop” voor sommigen.
Echt veel sterkte toegewenst in wat je nu meemaakt :sob::muscle:

Hier is een topic waar uitgebreid over het onderwerp wordt gesproken als je interesse hebt.
http://forum.girlscene.nl/forum/nieuws-en-actualiteiten/abortus-172773.msg276780780.html#msg276780780
Mss vind je daar lotgenoten

Heftig! Geen ervaring mee, ook niet in mijn omgeving. Maar erg veel sterkte toegewenst. Ook al sta je 100% achter je keuze, zoiets doet wel wat met je.

Dat topic is echt een discussietopic. Sommige meiden zullen best judgemental zijn omdat ze tegen abortus zijn. Ik denk niet dat dat het topic is om je ervaring te vertellen en daar lotgenoten te vinden. Daar is dat topic niet echt op gericht.

Verder vind ik het vervelend voor je dat de MAP niet voor je geholpen heeft en je nu dus toch die keuze hebt moeten maken. Het zal heel moeilijk zijn en ik raad je aan om in je achterhoofd te houden dat het misschien verstandig is om met iemand te gaan praten nadat het gebeurd is. Ondanks je er nu niet voor kon zorgen en je het niet wilde hebben, is het een heftige beslissing en haal je wel iets weg wat in jou zat. Ik denk dat iedereen er dan toch een beetje gehecht aan raakt. Veel sterkte

Ik zou hulp zoeken, misschien is het beter dat je dit niet in je eentje doormaakt. Heel veel sterkte.

Heftig! Zelf ook geen ervaring mee. Maak de keuze waarvan jij denkt dat deze voor jou het beste is. Ik wens je ongelooflijk veel sterkte. Het is jou keuze en alleen dat telt!

Damn! Mijn moeder heeft ook een keer gehad dat de MAP niet werkte en toen abortus moeten plegen. Lijkt me echt vreselijk… Heel veel sterkte!

Wat heftig, heel veel sterkte!
Lijkt me een moeilijke beslissing, ondanks dat je de MAP al nam omdat je niet zwanger wilde worden.
Ik zou echt psychologische ondersteuning zoeken, dat is echt niet raar in zo’n situatie.

Het was zeker een moeilijke beslissing, ookal wist ik al dat ik nog geen kinderen wou. Op 't moment dat je weet dat je zwanger bent gaat er toch een soort knopje in je hoofd om, maar toch weet ik dat de tijd gewoon nog niet rijp is. Ik praat er ook heel veel over met de ‘papa’ en hij helpt me er ook echt doorheen, ondanks dat het voor hem ook hartstikke moeilijk is. Hij gaat ook overmorgen met me mee, en ik hoop dat we dit hoofdstuk gewoon snel kunnen laten rusten en afsluiten.

Heel veel sterkte :frowning_face:

Heel fijn dat je moeder je steunt in je beslissing. Heel veel sterkte de komende tijd!

----

Heeel veel sterkte!