Aanpassen/eigen mening

Geven jullie volledig je mening of passen jullie je aan?

Want soms maak ik rotopmerkingen naar anderen en sommige mensen noemen me arrogant. Maar het is niet mijn bedoeling om onaardig te doen, alleen, ik ben wie ik ben. En ik geef mijn mening.

Ik had het er laatst met iemand over, en die zei: “Je moet je aanpassen, je moet er voor zorgen dat andere mensen je aardig vinden, alleen zo wordt je populair en geliefd.” Maar dan vraag ik me af, wil ik wel geliefd en populair zijn, wil ik niet gewoon lekker mezelf zijn?

Ik ben dan ook weliswaar niet heel populair, maar ik heb toch nog een aardige vriendengroep, en ik weet wie me vrienden zijn. En ja, een aantal personen hebben een hekel aan me. En ik heb gemene dingen gedaan zoals een stel uit elkaar gedreven (dat was niet helemaal mijn schuld) en ruzie gezocht en ik heb mijn mening bijvoorbeeld over die hele rijke, arrogante meisjes, die denken dat ze alles zijn.

Maar ik probeer ook goede dingen te doen, ik kom ook voor iemand op als ik het met diegene eens ben, ook al krijg ik dan ook ruzie met mensen.

Maar soms voel ik me een beetje alleen, dan heb ik het idee dat ik me toch aan moet passen, en dat doe ik dan, dan probeer ik iedereen te vriend te houden, maar dat kan toch helemaal niet?

Dit topic is een beetje onduidelijk, het lijkt net of ik wil vertellen hoe onaardig ik ben en dat ik naar iedereen rotopmerkingen maak, maar zo ben ik helemaal niet hoor. Maar wat ik me afvraag, vinden jullie het belangrijker om jezelf te zijn, met alle gevolgen van dien of horen jullie er liever bij door je aan te passen?

Ik ben daar benieuwd naar =)

beide , maar blijf jezelf, ligt ook aan de situatie

Ik had laatst een opmerking gemaakt en ik hoor achteraf dat iemand het niet vond kunnen… (zeg het dan gelijk, jezus zeg).
Als iemand mijn mening vraagt, geef ik eerlijk antwoord. Meestal geef ik mijn mening zoizo wel, maar alleen bij mensen die ik goed ken.

Overigens; je moet wel oppassen natuurlijk met je mening. Als je zegt van ‘Jeezuuss dat is belachelijk lelijk’ en iemand is heel gevoelig, kun je die gene kwetsen 8-).

Ik vind je wel een bemoeial. Dat is je probleem denk kik.

beide is belangrijk. het ligt aan de situatie, persoon, plaats etc. etc.

Hmm ja, ik denk dat ik een bemoeial ben, nouja was eigenlijk. Want dit topic slaat meer op zoals ik 2 jaar terug was, want ik ben heel erg veranderd, maar ik vroeg het me gewoon af. Maar dat had miss wel het probleem toen kunnen zijn.

Ik heb een periode gehad dat ik dat ook had.
Ik floepte alles eruit zonder over na te denken of schreef nare dingen over anderen in 't evaluatie verslag die ik niet goed vond gaan.
Sommige mensen waardeerden mijn eerlijkheid, velen vonden het arrogant en te ver gaan.
Dat was maar een korte periode, dat ik daar iedere keer weer mee op m’n plaat ging.

Nu heb ik daar niet zoveel meer mee.
Als ik mijn mening geef over iets, dan denk ik wel een beetje meer na voor ik iets neerplant.
Maar vaak is mijn eerste gedacht toch wel doorslaggevend, of het nou kwetsend is of niet.

Ik zou gewoon mezelf blijven.
Wat heeft het voor zin om populair en ‘geliefd’ (geliefd wordt je sowieso wel, als je een leuke vriendengroep hebt) te zijn, als je jezelf niet kunt zijn?
Ik pas me dus niet aan :’) ‘Vroeger’ wilde ik altijd populair zijn enzo, maar nu erger ik me juist aan zulke mensen :’)

Maar goed, als je wel populairder wil worden, kan je je misschien eens je woorden inslikken enzo?