A story without a name..

Net toen ik de 5e bladzijde omsloeg , ging de deurbel. Ik spring op en snel me naar de voordeur. ’ Heee Isha! ’ zeg ik blij. Isha is de enige vriendin waar ik mee kan lachen. Ik ben meer het type dat mijn vriendinnen MAAKT lachen… soms voelt het alsof ik ouder ben dan ik eigenlijk ben, hoe gek dat ook klinkt. Ik lach niet meer zo vaak ECHT. Met Isha kan ik gelukkig altijd lachen. We doen altijd veel met make-up, we stijlen en krullen onze haren en gaan shoppen. Een echte cliché vriendschap; om het zo maar te noemen; zoals je in verhalen hoort. Meiden die shoppen en lachen. Ach ja, soms is dat ook gewoon het leukste wat er bestaat. Maarja, terug naar mijn leven. Ik pakte snel mijn jas en vloog als het ware de deur uit. Met een wel gevulde portomonnee en een ‘‘big smile’’ liepen Isha en ik zij aan zij door de stad. Het voelde alsof de wereld aan onze voeten lag. Nu verwacht je joelende jongens en jaloerse meiden, maar de werkelijkheid zag er évén wat anders uit…
Maarja, joelende jongens of niet, we liepen zo zelfverzekerd door dat het niet veel uitmaakte als iemand opeens uit een bosje sprong en je in je arm schoot. Hoewel dat misschien niet zó heel prettig voelt. Opeens hoor ik de irritante ringtone van Isha. ’ Ooops. Let it ring! ’ zegt Isha ongeintresseerd. Toch kan ze het niet laten en grijpt ze haar mobieltje. Even kijkt ze onschuldig mijn kant op. ’ Ja, nee, ja, nee, dat kan nu echt niet! Daaag mam! ’ Boos klapt ze haar mobieltje iets te hard dicht en opvallend hard klettert de bovenkant van haar mobieltje uit de zogenaamde ‘romp’ … ja, weg ‘de-wereld-ligt-aan-mijn-voeten’ mood. Dag gezellig dagje uit. Heel even lijkt het alsof Isha het wil uitgillen, maar dan pakt ze relax het mobieltje op. ’ Toch namaak! ’ zegt ze chill. Ik hou met moeite mijn lach in. We lopen weer door. Een ongemakkelijke sfeer nadert… dan verbreek ik de stilte en wijs naar de Hema. ’ Kom, shoppen voor cheap make-up! ’ En ik sleur haar de winkel in…
DANKJEWEL VOOR JE TIJD, DAT JE DIT GELEZEN HEBT!
Vervolg komt snel!
xxx Justine!

Lijkt me erg leuk verhaal! Goed geschreven! =D
Cker verder gaan (:

Ja leuk verhaal :wink: moet je doormeegaan:D

maar 1 tip; Wijk niet te veel af van je echte verhaal :wink: ( Niet om te zeure ofzoo maar gewoon tip :stuck_out_tongue: )

xx :grinning:

Ben nieuwsgierig naar 't vervolg =)

Dankjewel! Here comes the rest…

Isha en ik liepen arm in arm richting de make-up hoek. Wanneer we net met lipgloss aan het experimenteren zijn, tikt er iemand op mijn schouder. ’ Haaaai. Wil je een makeovertje krijgen? ’ zegt een vrouw die dichtgemetselt uitziet met make-up. ’ Eh ja hoor… ’ zeg ik nogal ongerust. Ik kijk wanhoping naar Isha, en grijp haar snel bij haar arm. 'Mijn vriendin ook! ’ Isha kijkt me woedend aan. Ik grijns onschuldig. ’ Oke. Wat voor soort oogschaduw wil je op? Blauw, roze , of groen? ’ ‘Eh, doe maar groen. ’ Gelukkig, ze metselt me niet dicht met foundation. Eerst doet ze een base op mijn ogen. MissHelen merk natuurlijk. Dan de eyepencil shader. Bij elk product vertelt ze de naam. Het lijkt wel een reclame spotje; ze maakt enthousiast reclame over hoe goed het blijft zitten en hoe mooi het is. Op het einde ben ik moe van al dat geklets van haar. Ik heb zin om weg te rennen. Dan zegt ze: ‘KLAAR!’ Ik ben te bang om op te staan. Straks zie ik eruit als een tutje. Als ik in de spiegel kijk, haal ik opgelucht adem. En méér zelfs ! Het ziet er ge-wel-dig uit! Mooie groen smokey eyes. Wauw! En niet té erg ofzo. Heel natuurlijk! Isha staart naar me met open mond. ’ Oke, nu mag je je mond dichtdoen… ’ zeg ik bang. Isha schrikt ‘‘wakker’’ ’ Omg Caitlin, je ziet er amazinggg uit! ‘’ fluistert ze. ’ Je hoeft niet zo verbaasd te doen hoor… ’ zeg ik duf.
Dan gaat Isha in de stoel zitten. De rollen ruilen nu. Isha kwebbelt zichzelf rond. De vrouw lijkt verveeld. Als Isha de stoel afkomt heb ik zo’n moeite om mijn lach in te houden dat ik het uitproest. Isha ziet er echt niet mooi uit. Haar ogen zijn tot haar wenkbrauw bot blauw. Hier en daar een zwapje lichtblauw en daar een beetje wit. ’ Bááááahh!’ roept Isha boos. ’ Haal het eraf! ’ snauwt ze naar de vrouw. Als de vrouw haar gezicht goed zit, schrikt zij ook. ’ O, sorry… ik was even niet aan het opletten! ’ Met een vochtig doekje, ook weer van MissHelen; haalt ze de verschrikkelijke kleuren eraf. Ze probeert een beetje wit op haar ooglid op te doen; maar Isha springt verschrikt van de stoel af. Ze loopt genegeerd naar buiten en roept me. ’ IK KOM! ’ roep ik.

VERVOLG KOMT SNEL, MEER REACTIES! :slightly_smiling_face:

Verderr… DUH :slightly_smiling_face:

Okaii omg,
het is bijna een jaar ofzo geleden hahahaa xD
maar hier it comesss.

[b]
‘Verschrikkelijk, hoe durft het mens het in d’r hoofd te halen om mij zo afschuwelijk op te maken?!’
‘Chill, ik denk dat ze gewoon effe niet oplette, je weet toch dat je soms in gedachten blijft hangen?’
‘Ja hehe, dan hoeft ze me toch niet zo verschrikkelijk lelijk op te maken?!’
Isha neemt een paar happen adem, en vervolgt daarna haar uitscheld-mood.
‘Dat soort mensen moeten ze stenigen ofzo, maar in plaats van dat ze haar vermoorden laten ze haar werken bij de Hema!’
Ze praat nog door, ze heeft niet door dat ik de Zara al ben in gestapt. Ik kijk toe hoe ze nog een paar seconden doorkwebbelt, en zich er daarna pas bewust van is dat ik al verdwenen ben. Ze kijkt om zich heen, en dan ziet ze mij staan.
'Helloooooo, kun je ‘t niet effe zeggen als je wegloopt?’
Ik lach,
waarop ik zeg; ‘Sorry Ies, ik wou heel even observeren hoe lang je nodig had om te ontdekken dat ik niet meer naast je loop!’
Op haar tik-tak hakkeschoentjes huppelt ze als het ware naar me toe, en we kijken rond in de zara.
Zij is vrij klein, ze heeft een getinte huidskleur, lang zwart goddelijk haar. Het is golverig, ONTZETTEND glansrijk en ze heeft een vrij normaal figuur.
Ze ziet er een beetje marokkaans uit, maar in werkelijkheid is ze ontzettend Hollands.
Ik ben daarintegen een bleek lang, slank meisje. Bruin krullerig haar, maar ik stijl het weg omdat het er niet normaal uit kan zien. [+dat ik een enorm dikke kop krijg met krullerig haar…]
We hebben beide rijke ouders, hoewel die van haar niet gescheiden zijn en die van mij wel.
Mijn vader is een arts, mijn moeder een redactrice. Nee nee, geen mode blad redactrice, eigenlijk gewoon van een doodnormaal politiek blad. Saai dus.
Back to the Zara.
Er loopt een vrouw in de Zara die mij & Isha nogal raar zit aan te staren.
Opeens staat ze voor ons.
‘Hallo! Ik ben Narine Overnes, scout van modellen bureau ‘Picture it’, we zoeken 5 modellen voor een photoshoot voor een tienermerk! Ik vond jullie nogal geschikt, komen jullie misschien even mij voor een testshoot?’
Ik denk na. Het eerste waar ik aan denk is bewijs, bewijs dat deze vrouw echt is wie ze beweert. ‘Heeft u misschien bewijs dat u ook daadwerkelijk bent wie u beweert dat u bent?’
Ze kijkt me aan met zo’n vriendelijke kijk. ‘Ja hoor.’ Ze pakt haar enorme clutch tas en pakt er een notitie boekje uit. Op de kaft staat ingeschreven; ‘PICTUREIT MODELLEN BUREAU NARINE OVERNES’
&dan pakt ze een visitekaartje van het modellenbureau uit het boekje en geeft het mee. ‘Kan ik in ieder geval jullie nummers noteren, zodat ik jullie middagje niet verstoor?’
Isha knikt en antwoord; ‘Ja, heb je een pen?’
Narine kijkt verstoord naar Isha.
‘Ehm, ik hoef eigenlijk alleen die van je vriendin’
Isha kijkt gekwetst, en draait zich dan om en loopt naar een kledingrek.
'Hoe kunt u nou zo ongevoelig doen, hoe durft u mijn vriendin zo te beledigen? Flikker maar een eind op als u zo gevoelloos bent. ’ zeg ik haar recht in haar gezicht.
Daarna draai ik haar de rug toe en loop naar Isha. ‘Kom Ies, we vertrekken.’

COMMENT COMMENT COMMENT

[/b]

verder!!!

verder!
alsjeblieft, ook al was het zo lang geleden

good good., leuk ! (:
alleen je gebruikt wel veel spreektaal, van ‘maarja, en ofzo’
dat stoort een beetje. haha
maar verder leuk geschreven (:

Eh… waarom reageren jullie op een verhaal van ruim 3 jaar geleden?

oh echt? hahahah
ik dacht dat dat laatste stukje laatst geschreven was ><
domdom. niet goed gezien. haha
idd, dan is het vrij dom om te reageren :’)

Hahahaha. Slotje dus