1D - Single pringle.

Ik had een nieuw idee voor een verhaal dus ik dacht, laat ik hem eens posten.
Hier is het eerste stukje! Ik hoop dat jullie het leuk vinden!

-

Zuchtend sta ik voor het schap met allerlei buitenlandse gerechten. Wat moet ik nou weer eten vanavond. Ingewikkelde gerechten maken kan ik niet en zo is het elke dag hetzelfde liedje. Elke dag sta ik in de supermarkt te bedenken wat ik nu weer kan eten. Ik moet dagelijks boodschappen doen omdat ik op de fiets geen hele volle zware boodschappentas mee kan nemen. Kip heb ik al in mijn mandje zitten. Ik lust eigenlijk bijna alleen kip als vlees. Wanhopig pak ik mijn telefoon uit mijn broekzak en druk op sneltoets 1.
“Heeeee, lul.” Hoor ik aan de andere kant van de lijn. Ik glimlach
“Eline! I have a problem.”
“Wat is er aan de hand?”
“Wat moet ik nou weer eten?”
“Oh god, ik zou het echt niet weten. Zal ik mee-eten?”
“Ja graag.”
“Waar ben je?”
“Ja waar denk je! In de supermarkt, off course! Bij het buitenlandse-gerechten schap.”
“Ok! Stay there, ik kom eraan. Ben er over vijf minuten! Doeidoei kuskus tot zo!”
“Tot zo!” Lach ik.
Ik kan hier moeilijk als een sukkel vijf minuten gaan staan. Verveeld graai ik een pak met een vies uitziend gerecht uit het schap en begin ik de achterkant te lezen. Maïs, paprika, ui. Gadverdamme allemaal dingen die ik zelf nooit in één gerecht zou stoppen omdat ik het geen van alle lust. Eline is mijn beste vriendin. Ze eet minimaal één keer per week bij mij omdat ik alleen woon en ik anders zo zielig in mijn eentje eet en als Eline niet kan dan komt Marlou, Tessa of Liset. Een jongen die de schappen naast mij aan het vullen is kijkt me een beetje raar aan omdat ik al meer dan drie minuten hetzelfde stukje op de achterkant van deze vieze maïsschotel aan het lezen ben. “Kun je het vinden?” Vraagt hij dan aarzelend. Hij ziet er heel erg schattig uit.
“Nee.”
“Wat zoek je dan?”
“Ik zoek niks. Ik ben hier aan het wachten.”
“Wacht je op je vriendje?” Langzaam trek ik mijn linkerwenkbrauw omhoog.
“Nee?”
“Oké.” De jongen begint te blozen.
“NAILL!” Roept een man in pak. De supermarktmanager blijkbaar. De jongen, die blijkbaar Niall heet. Draait zich met een ruk om.
“Ja meneer?” Zegt hij voorzichtig. Ik bekijk hem nog eens goed. De rode kwiksave blouse die hij moet dragen is veel te groot voor hem. Hij is best klein en heeft de zijkant van zijn haar bruin geverfd en de bovenkant witblond. Dit klinkt heel erg raar en retro maar ziet er bij hem echt ontzettend leuk uit.
“Hoe vaak moet ik nu nog zeggen niet naar al het eten hier te staren!” De supermarkt manager die volgens zijn naamplaatje ‘Jacob Big’ heet kijkt Niall boos aan. Een proestlach ontsnapt uit mijn mond bij het lezen van zijn naam, vooral omdat het een heel klein mannetje is en hij ‘Big’ met zijn achternaam heet. Vreemd kijkt de man me aan. Daarna wendt hij zich weer tot Niall.
“Ik zat niet naar het eten te staren!” Niall klinkt nu ook een beetje boos.
“Je deed in ieder geval niet je werk!” Zo te zien vind Jacob zichzelf heel wat in zijn zwarte pak waar een goud plaatje met ‘supermarktmanager’ op gespeld zit. Nou nou, dan heb je het echt gemaakt hoor in je leven. Als je supermarktmanager bent van één van de kwiksave supermarkten in Engeland.
“Sorry hoor meneer, dat ik me er mee bemoei. Maar hij was mij aan het helpen.” Jacob kijk mij verbaast aan. De geïrriteerde blik op zijn gezicht probeert hij te veranderen in een geforceerde glimlach.
“Sorry mevrouw. Ik heb vaak wat meningsverschillen met deze jongen.”
“Dan ligt dat zo te zien niet altijd aan deze aardige jongeman.” Ik zet expres een té vriendelijke glimlach naar Jacob op. Ik zie dat hij naar woorden zoekt. Een grijns verschijnt op Nialls gezicht. Ik geef hem een knipoog en loop dan een stukje verder langs het schap. De supermarktmanager overdonderd achterlatend. Waar blijft Eline nou? Ik voel een hand op mijn schouder. Verwachtingsvol draai ik me om. Maar het is Eline niet, het is Niall. “Oh hé, Niall!”
“Ik wilde even zeggen. Dankjewel!”
“Waarvoor?”
“Nou, je hielp me.”
“Ooo, dat was niks. Maar graag gedaan.”
“Je weet mijn naam, dus mag ik ook die van jou weten?”
“Als jij daar gelukkig van wordt!”
“Ja ontzettend gelukkig.”
“Oké.” Ik pak Nialls hand vast en schud die. “Ik ben Iris.” Achter Nialls rug zie ik Eline aankomen die me vreemd aankijkt maar daarna een wenkbrauwwiebel doet. “En dat lekkere ding dat achter je loopt is Eline, mijn beste vriendin.” Niall draait zich om. Eline’s ogen worden groot.

ooooooooh yea!
verder lullllllll!

ik wil eigenlijk ook supermarktmanager worden later :blush:
LEUK STUKJE SCHATJE

Awhh! zo leuuk :grinning:

HAhahah superleuk ! ik vind je vehralanu al leukkk
yeaah ik heb en roll :slightly_smiling_face:

@marlou
oooo ga je ook de opleiding management&food doen op het fontys? :grinning:
ok ik lul. dat bestaat niet.

hahahaha single pringle. superleuk irisje! snel verder :grinning:
en ik wil wel een rol als je er nodig heb haha.

hahaha leuk iris :grinning:
omg ik ging stuk om de titel xD

Leuk verhaal!
Haha, Niall vreetzak :’)

@ eline
jaaaaaaaaaa die ga ik doen!!! :grinning:

hahaha allemaal one direction fans.
leuk verhaaaltje :grin:

ahhhh superleuk, ik ook!
misschien kan ik je dan volgend jaar rondleiden. :grinning:

Hahaha, super leeuk stukje! Snel verder! :grinning:

“Eeeeeeehm, Hallo? Ik ben Eline.” Eline struikelt over haar woorden. Ik wist het.
“Ja, dat hoorde ik.” Lacht Niall. Ik verschijn met mijn hoofd achter Niall vandaan en kijk over zijn schouder. “Eline, dit is Niall!”
“Hoi, Niall!” Eline bloost terwijl ze zijn hand schud.
“Nou Niall, wij gaan maar eens boodschapjes doen. Veel succes met werken nog!” Ik geef hem een klopje op zijn rug.
“Ja, dankjewel!” Als we de hoek om zijn maakt Eline allemaal onverstaanbare rare geluiden. Toch weet ik wat ze wil zeggen. “Ja, hij is leuk schat.”
“OMGADD, Leuk? You mean AMAZING! Girlsmeeting NU!” Eline pakt haar telefoon en begint druk te smsen. We doen altijd een meidenavond bij mij thuis als er iets interessant gebeurt is.
“Liset, Tessa en Marlou komen!” Zegt ze als ze na één minuut al weer drie smsjes terug heeft gehad.
“Maar vertel, hoe ken je hem?” Vraagt ze enthousiast. “Je moet me écht zijn telefoonnummer geven.” Ze legt een sterke nadruk op moet.
“Ik ken hem niet.” Zeg ik onverschillig.
“WAT?”
“Ik ken hem niet.”
“Ja ik verstond je wel, maar hoezo ken je hem niet. Waarom was je dan met hem aan het praten?”
“Weet ik veel, hij vroeg of ik iets zocht en of ik op mijn vriendje aan het wachten was. Ik vond hem wel schattig dus ik zei gewoon wat terug.”
Eline slaakt een gilletje. “Hij flirtte met je!”
“Hoezo zou hij met mij flirten?”
“Hoezo niet?” Eline trekt haar wenkbrauwen op.
“Ja dat weet je zelf ook wel, heb je ooit zo’n zielig persoon als mij gezien?”
“Ja.”
“Waar dan?”
“Die loopt naast je.” Eline slaat een arm om me heen. “Wij zijn twee zielige personen. Maar jij bent wel mijn zielige persoon.”
“En jij de mijne.”
Eline begint te zingen. “Wij zijn twee zielige personen. Twee single pringles, twee zielige personen, twee single pringles!” Alle mensen die het horen kijken ons vreemd aan. Eline gaat gewoon verder met haar eigen bedachte liedje. “Wij blijven voor altijd bij elkaar, al worden we samen honderd jaar. Wij zijn twee zielige personen. Twee single pringels!”
“Maar wanneer komen Liset en de rest dan?” Onderbreek ik haar in haar lied.
“Over een half uur.” Grijnst Eline.
“WAT? Maar dan blijven ze eten! Nu weet ik al helemaal niet wat ik klaar moet maken.”
“We eten.” Eline kijkt in mijn mandje. “Friet, met kip!”
“Oke, friet met kip. Pak jij nou maar snel friet dan pak ik nog wat drinken.”
“All right sir single pringle!” Eline doet een militair gebaar.
“Ik pak ook wel wat Pringles!” Roep ik door de winkel terwijl ik voor het chipsschap sta.

haha ahh zo leuuk ! :grinning:

leuk liedje :’)
verder iris :grinning:

hahahaha yeaaaaa.
laten we elke dag boodschappen gaan doen. :blush:

haah, leeuk!
Ik wil zo ook boodschappen gaan doen hoor! ;’)

ahhhhhhhhh leuk girlsmeeting :blush:

hahahaha ‘ik pak ook wel wat pringles’
superleuk stukje! verderrrr :grinning: