19 jaar en ik durf niet te vertellen dat ik een relatie heb aan mijn ouders !

Ikzit al een tijd met een vervelend iets.
Ik word in september 19 jaar en heel mijn leven ben ik nooit verliefd geweest. Ik vervloekte elke relatie en geloofde niet in de liefde. Opeens 19 jaar later word ik stapelverliefd op een jongen. Maar nu heb ik één groot probleem: Ik durf het niet tegen mijn ouders te vertellen :frowning_face: IK heb heel goeie ouders, maar ik begin nu pas te beseffen dat ze mij niet loslaten. Ik mocht nooit uitgaan of weggaan met vrienden en altijd knikte ik ja. Wanneer mijn ouders een andere mening hadden dan mij, gehoorzaamde ik hen nog en volgde hen mening ookal was ik er tegen. Ik heb er altijd tegen gekund en ik heb het nooit erg gevonden omdat ik zo opgegroeid ben. Maar nu sinds ik mijn vriend heb leren kennen, vreet het aan mij. Normaal zou ik zwijgen tegen mijn ouders en die gevoelens proberen te mijden, maar dit keer lukt het niet. Ik blijf verliefd. Mijn vriend kan het niet begrijpen dat ik het thuis niet durf te vertellen. Ik durf het echt niet en ik vind ook de moed niet. Hoeveel ik ook van hem houd. Het lukt me niet. Ik heb schrik dat mijn ouders mijn vrijheid nog meer gaan inpalmen of dat ze de relatie gaan verbieden. Maar ik heb ook schrik dat ze hem niet gaan goedkeuren. Hij is 5 jaar ouder dan mij, hij heeft piercings in het aanzicht, hij is drummer van een depressive black metal band, hij kleedt zich zwart en dat is de beschrijving van mijn lief van wie ik hou. En ik rechtenstudente ben daar op verliefd geworden. Ik val echt niet op zijn uiterlijk want als het aan mij lag, had ik hem al helemaal veranderd en wat kleur gegeven, maar dat is nu echt wel het laatste waar ik aan denk. Ik ben hopeloos en het vreet aan mij. Oké ik studeer nog, maar ik ben ervan overtuigd dat het te combineren valt. Ik hou van hem ookal heeft hij niet verder gestudeerd, ookal werkt hij maar in een fabriek (allemaal dingen die mijn ouders gaan afkeuren) IK hou van hem maar ik heb zo de laatste tijd steeds het gevoel dat ik het moet uitmaken omdat ik toch het lef niet heb om het tegen mijn ouders te zeggen. Ik hoop bij deze dat iemand een oplossing heeft. Ik ben zelfs zo hopeloos dat ik het op een forum vraag wat ik normaal nooit zou doen :frowning_face: Alvast bedankt !!!

Als ik jou was zou ik je voornaam en achternaam weghalen…en een andere gebruikersnaam nemen.

Het is jouw leven, jij hebt het recht om gelukkig te zijn, en het uitmaken omdat je het niet durft te vertellen vind ik echt onzin.
Ik zou gewoon zeggen ‘Pap, mam, ik heb een hele leuke jongen ontmoet en ik wil hem graag aan jullie voorstellen’. Ik weet zeker dat ze het hartstikke leuk voor je vinden, zij zijn toch ook jong geweest?

Als je in september 19 wordt, ben je voorlopig nog gewoon 18.

Ik zou het inderdaad gewoon vertellen en een keer niet braaf ja knikken als ze er tegen in gaan.

Inderdaad, hun reactie valt waarschijnlijk echt wel mee!

Ik was 16 toen ik verkering kreeg en mijn ouders (vooral moeder) waren altijd heel beschermend als het om mij ging. Ze vond het ook helemaal niet fijn als ik weg ging enz. Natuurlijk was ik nog wel een stukje jonger als jou…
Maar mijn moeder vond het hartstikke leuk dat ik verkering kreeg en ze was echt ontzettend blij voor me.
Mijn vader, die zich normaal (naar mijn idee) geen zorgen om mij maakt, had er juist wel moeite mee dat een jongen aan me zat, dat hij zijn ‘kleine meisje’ kwijt was.

Maar inderdaad, vertel het gewoon… Ze zijn waarschijnlijk hartstikke blij voor je!
En daarbij, je kunt niet altijd thuis bij je ouders op de bank blijven zitten, dat snappen hun hopelijk ook :wink: :sob::muscle:

Hé,

het heeft mij ook wat moeite gekost om mijn vriend voor te stellen aan mijn ouders, maar ik deed het. hij heeft zijn middelbare school niet afgemaakt en werkte toen alleen in het weekend. mijn ouders hadden er eerst een klein beetje moeite mee, maar hebben hem uiteindelijk helemaal opgenomen in hun hart.

ik raad je aan om het je ouders te vertellen op een goed moment. je moet dan vooral duidelijk laten merken dat hij is wat je wil en dat je goed voor jezelf kan kiezen.

succes
je kan het!

ik zou hem meenemen naar huis en hem voorstellen: Mam, pap, dit is mijn vriend, en dat is mijn keuze. maar ik snap dat dat best moeilijk is.

je kan het gewoon een keertje tijdens het eten laten vallen.

want uitmaken omdat je het je ouders niet durft te vertellen lijkt me niet helemaal de oplossing…

Jou leven toch? Als je van iemand houd moet je daar voor gaan en je leven niet laten beïnvloeden door je ouders. X

en misschien maak je je ook gewoon te druk, omdat jij aldoor dezelfde mening aannam als zij wil nog niet betekenen dat ze superboos worden als jij nu een andere mening hebt :wink: het komt echt wel goed

Ik denk dat je je druk maakt, er is een grote kans dat ze heel blij voor je zullen zijn!

Je bent 18 en dus volwassen, zij kunnen je in principe niks meer verbieden

Schrijf het met een brief ! En zeg er bij aan het einde als ze de brief gelezen hebben, dat ze je toch ooit een keer los moeten laten en dat je al 19 bent , dus eigenlijk al best volwassen.

Succes meidd ! :wink: