18 , uit huis?!

Hi allemaal ,
Ik heb de afgelopen tijd veel meegemaakt qua kliniek en dingen , depressief eetstoornis.

Maar sinds ik weer thuis ben merk ik dat ik weer down word. Ik begin oude gewoontes weer op te pakken en ik merk dat het thuis niet lekker loopt.

Ik zit er over na te denken om iets voor mezelf te zoeken. Ik denk dat minder contact met me ouders goed is.

Zijn er mensen met ervaring uit huis op je 18e en waar zou ik eventueel heen kunnen want heb verder zelf geen idee.
En zag dat een appartement voor je zelf best duur is ; tegen 600/700.

Liefs!

Er zijn naar mijn weten twee manieren om goedkoop te huren. De eerste is een kamer. Zolang je bij particulieren huurt hoef je niet perse te studeren. Een andere manier is huursubsidie. Als je onder een bepaald bedrag huurt én niet genoeg verdient kun je huursubsidie krijgen. Een van mijn vrienden huurt hierdoor voor 300 euro een prima appartement.
Zelf zou ik voor een kamer kiezen, aangezien je dan veeeel minder kwijt bent voor de inrichting en je geen/weinig kosten maakt voor huishoudelijke apparaten. (Wasmachine, oven enz.). Daarnaast is het ook fijn om met huisgenootjes te wonen. Op jezelf gaan wonen is best een grote stap, maar door hen ben je niet zo snel alleen en kun je alles navragen.

Edit: ik denk zeker dat het een goed idee is om uit huis te gaan! Ik ben op mijn 18e ook uit huis gegaan, omdat ik te zelfstandig werd om thuis te wonen. Had daardoor flink veel ruzie. Sinds ik op mezelf woon heb ik nog maar één keer ruzie gehad :slightly_smiling_face:

Inschrijven voor sociale woningen! Sommige organisaties hebben speciale woningen voor jongeren. Dan heb je een appartement voor minder dan 500 euro. Helaas moet je vaak wel even wachten voordat je in aanmerking komt, maar de jongere woningen heb je algauw de punten voor.

Of je op je 18e uit huis ‘kan’, ligt aan jezelf. Ben je niet bang dat je je oude gewoontes nog meer op gaat pakken, omdat je dan niemand hebt die je ‘in de gaten houdt’?

Naast een (studenten)kamer of appartement met huursubsidie, is er nog een derde mogelijkheid.
Een Hospice/Hospita. Dan woon je bij mensen in, soms een gezin, soms een alleenstaand persoon of ouder stel. Vaak wordt er voor je gekookt en zo.

Ik zou je in ieder geval aanraden om voor een studentenkamer of een hospita te gaan. Als het niet zo goed met je gaat, ben te tenminste ook niet helemaal alleen! Plus je maakt lekker snel nieuwe vrienden als je met mensen van rond je eigen leeftijd in huis woont, en da’s ook prettig. Zeker als je naar een andere stad zou verhuizen :slightly_smiling_face:

Ik ben ook 18 en heb ook in een kliniek gezeten voor ptss en vond het inderdaad thuis nogal lastig. Ook omdat mijn moeder nogal veel van haar stress over mij, op mij afreageert, wat ze wel weet, alleen kon ik dat er niet bij hebben.
Bij mij in de buurt is alles ook inderdaad 600/700 euro maand per huur.
Daaorom heeft mijn moeder een woning gekocht en betaalt daar per maand rond de 290 euro hypotheek voor. Ik weet niet hoeveel spaar geld je ouders achter de hand hebben, maar voor mijn moeder was het een handige investering en heeft ze ook een woning waar ze in kan als ze wat ouder is en ze wat centraler wilt wonen. Ik betaal zelf de energie kosten en de kosten voor het internet en tv, en daarna alle kosten voor het huishouden, zoals boodschappen etc. ( Bedenk dat eten 100 euro per maand gemiddeld is ) Ik verhuur de kamer in mijn woning voor extra inkomen omdat het toch nogal veel kosten zijn en ik die zelf niet kan halen omdat ik door ziekte niet kan werken.
Maar je geeft aan een eetstoornis te hebben gehad en depressie, dan kan je ook kijken naar begeleid wonen. Dat hebben ze in verschillende steden en doen vriendinnen van me uit de kliniek. Dan woon je in appartementen die verhuurd worden door zorginstellingen en die je begeleiden, maar dat je toch zelfstandig en alleen woont.

Ik weet van een vriendin (met eetstoornis) dat zij veel steun heeft gehad aan haar ouders, maar dat het uit huis gaan en op kamers wonen haar wel heel erg heeft geholpen met het op een rijtje zetten van haar gedachten en het uitbannen van haar slechte gewoontes. Wel heeft ze wel eens last van een terugval.
Wat ik zou doen is kijken naar kamers. Zo heb je huisgenoten die je kunnen steunen eventueel, betaal je toch niet zo veel als een appartement en woon je toch op jezelf.
Hou wel rekening met het feit dat op jezelf wonen hoe dan ook veel geld kost. Je moet eten voor jezelf kopen, de huur opbrengen en dat naast je vaste uitgaven die je al hebt. ook moet je de inrichting van je kamer/appartement kopen en daar gaat heel veel geld in zitten. Overleg het met je eventuele begeleider en ook met je ouders. Ga een goed gesprek met ze aan, dat je het gevoel hebt dat je op eigen benen moet staan omdat het thuis alleen maar achteruit gaat met jou.

Is uit huis gaan niet een beetje weglopen voor je problemen? Als je je nu niet goed voelt, waarom zou je je dan op jezelf wel goed gaan voelen? Het lijkt me juist lastig dat je dan meer op jezelf aangewezen bent, en het lijkt me dat je dan ook sneller in oude patronen vervalt.

Uit huis gaan heeft veel voordelen en lijkt heel fijn maar er zijn ook wat nadelen, zoals:
Je moet alles zelf doen, koken, wassen, schoonmaken etc.
Je moet jezelf motiveren
Je hebt geen ouders of gezinsleden die je kunnen helpen met keuzes maken
Je bent veel alleen
Als je in de put zit dan kan dit erger worden omdat je niemand om je heen hebt

Als je denkt dat je de zelfstandigheid aan kunt, je genoeg mensen om je heen hebt met wie je regelmatig in contact blijft en het toch echt meer voordelen voor je zal hebben als je op kamers gaat wonen zal ik het zeker proberen!

Wat ik zelf heb gemerkt is dat de band met je ouders wel wat beter wordt omdat je elkaar niet meer 24/7 ziet, en ik heb gemerkt dat het superfijn is dat je veel vrijheid hebt en zelf kan bepalen wat je doet. Ik woon al sinds me 17e niet meer thuis, het was voor mij de makkelijkste optie om begeleid op kamers te gaan en zo woon ik nu dus nog steeds. Ik betaal 350 voor een matig onderhouden en oud pand incl. gas water en licht, de douche en keuken deel ik. Succes!