1 droom , 1 ziekte ...

Mijn verhaal gaat over een meisje dat ver op weg is om aangenomen te worden op een van de beste dansscholen van heel aar land , tot ze een erachter komt dat ze een spierziekte krijgt… Veel Pleizier. ( Ik ga verder op de basis van jullie reacties )

Daar begon mijn auditie voor de Dance Academie. De muziek speelde zich op een rustig tempo af. Ik liet me gaan in de muziek en voelde het ritme aan. Dansen is mijn uitlaapklep , als ik boos ben zet ik heel hard de muziek aan en dansede ik erop los , als ik blij ben dans ik overal, mijn hele leven bestond uit dansen. Ik weet niet wat ik zonder moet. Mijn benen bewogen soepel en elegant. en de muziek stoptte en ik maakte mijn laatste draai. En met een luid geklap liep ik de deur uit.

Eenmaal thuis liep ik langzaam naar boven om mijn herinneringen meteen in mijn dagboek te schrijven , voordat Pa en Ma met hun stomme reacties kwamen. De letters kwamen al snel , gedachtes kwamen , en mijn zintuigen kwamen op scherp te staan. Binnen een paar minuten waren er 4 kantjes vol en had ik mijn zenuwen eruit geschreven. Ik ging naar beneden om een glas appelsap te pakken , en zonder enige verbaasdheid stond mijn moeder al voor mijn neus. Marisa hoe ging het ? Je hebt het niet verpest he? Nee mam zei ik met een kalme stem. Nou de steun van mijn ouders had ik ook niet. Nou ja in ieder geval de brief zou komen als ik vakantie had en de uitslag kon mijn leven veranderen…

Wat vomdem jullie ervan graag een reactie :slightly_smiling_face:

Vóór leestekens hoort geen spatie en bij gesproken teksten moet je werken met aamhalingstekens [" of ']
Je schrijft dat ze vier kantjes vol schreef in haar dagboek, maar het is eigenlijk leuker om te lezen wát ze schrijft. Iets meer details en zo.

Dit + Getallen onder de twintig horen voluit geschreven te worden.

Hee, Je idee is leuk, maar ik vind de uitwerking iets minder. Je moet echt gaan letten op je spelling en interpunctie. Ik kopieer even je tekst en maak de foutjes dik. Misschien kun je ze dan beter veranderen, dan trek je meer lezers :slightly_smiling_face:

Daar (waar? in een zaal, in een wachtruimte, in de kleedkamer? meer details) begon mijn auditie voor de Dance Academie. De muziek speelde zich op een rustig tempo af. Ik liet me gaan in de muziek en voelde het ritme aan. Dansen is mijn uitlaapklep;(komma is vervangen door punt komma) als ik boos ben zette verleden tijd ik heel hard de muziek aan en danste (verleden tijd van dansen is danste ipv. dansede) ik erop los , als ik blij was, danste (als je begint in de verleden tijd, moet je ook zo doorgaan + tussen twee persoonsvormen moet een komma) ik overal, mijn hele leven bestond uit dansen. Ik wist (verleden-tegenwoordig verhaal)niet wat ik zonder moest (verleden-tegenwoordig verhaal). Mijn benen bewogen soepel en elegant. en de muziek stopte (stopte is met één t) en ik maakte mijn laatste draai. En onder een luid applaus (dit vind ik zelf mooier klinken, dat andere klinkt een beetje kinderachtig) liep ik de deur uit. (aan het einde van een zin natuurlijk altijd een punt)

Dit was het eerste stukje, als je wilt dat ik je andere stukje ook doe, moet je t maar ff zeggen:) Dit is trouwens allemaal bedoeld als opbouwende kritiek:)

Er staat best vaak en in een zin. En toen deed ik dit, en dit deed ik dat. Het leest niet zo fijn vind ik.