Auteur Topic: Meiden met vaginisme  (gelezen 87429 keer)

Ardore

  • **
  • Berichten: 198
    • Bekijk profiel
« Reactie #500 Gepost op: 01 september 2014, 09:42:32 »
@ Lotte,


Dankje voor je reactie :)

Het is bij mij alleen zeker geen schimmelinfectie.. Meerdere keren op getest en nooit gehad.
De huid is gewoon echt geïrriteerd en pijnlijk.

Maar ik ben afgelopen week weer bij de gyneacoloog geweest en heb een zalfje gekregen met een verdoving erin, wie weet brengt dat een uitkomst:D

Eveline

  • *
  • Berichten: 39
    • Bekijk profiel
« Reactie #501 Gepost op: 15 september 2014, 11:35:17 »
Ik ben dus echt heel bang, want ik heb volgende week donderdag een afspraak bij de huisarts, omdat een tampon inbrengen steeds niet wilt lukken ook veel pijn doet.. Ik heb dus echt geen idee wat ik moet verwachten als ik daar bij de huisarts aankom... Hoe ging dat bij jullie?

Lotte

  • ***
  • Berichten: 1.021
  • SPACESHIP!
    • Bekijk profiel
« Reactie #502 Gepost op: 15 september 2014, 15:18:02 »
Waarschijnlijk gaat hij wel proberen om een inwendig onderzoek te doen. Bij mij was het gewoon met één vinger, maar ik ben toen doorverwezen naar de gyneacoloog en die deden het met een speculum en toen ben ik in huilen uitgebarsten van pijn en frustratie. Maar goed, als hij het wel met een speculum wil/moet doen kun je altijd om een maagdenspeculum vragen! Die is een stuk kleiner.


Zeg ook eerlijk dat je zenuwachtig bent tegen je huisarts :)




Eveline

  • *
  • Berichten: 39
    • Bekijk profiel
« Reactie #503 Gepost op: 15 september 2014, 19:23:39 »
Waarschijnlijk gaat hij wel proberen om een inwendig onderzoek te doen. Bij mij was het gewoon met één vinger, maar ik ben toen doorverwezen naar de gyneacoloog en die deden het met een speculum en toen ben ik in huilen uitgebarsten van pijn en frustratie. Maar goed, als hij het wel met een speculum wil/moet doen kun je altijd om een maagdenspeculum vragen! Die is een stuk kleiner.


Zeg ook eerlijk dat je zenuwachtig bent tegen je huisarts :)

Dankjewel! Nu weet ik wel ongeveer wat ik kan verwachten!

Lotte

  • ***
  • Berichten: 1.021
  • SPACESHIP!
    • Bekijk profiel
« Reactie #504 Gepost op: 17 september 2014, 21:14:26 »
Hoe gaat het met iedereen hier? :)


Bij mij op zich wel oke. Paar weken terug hadden waren mijn vriend en ik vier jaar samen en hebben we echt fijne en goede seks gehad zonder pijn. Ik dacht dat dat vooral aan het nieuwe glijmiddel lag wat we hebben wat VEEEEL beter werkt dan durex.
Maar de keren daarna deed het toch wel een beetje pijn, niet zo veel als normaal maar ook niet helemaal niet. Dus beetje een teleurstelling... ik denk gewoon dat het goed ging omdat het gewoon een complete romantische dag was.
Daarnaast heeft de jongen die me heeft misbruikt vorige week contact opgenomen en ik dacht dat ik daar wel goed mee omging. Totdat we op het punt stonden om seks te hebben.. en ik kon het gewoon niet en begon te huilen en had een herbeleving wat echt klote was.. maar een paar uur daarna toch wel seks gehad omdat ik me toen wel heel goed voelde (we hadden urenlang zitten praten). Was niet pijnloos maar wel fijn.


Heb me er ondertussen wel bij neergelegd dat ik vrijwel altijd wel een beetje pijn zal blijven houden, aangezien het vaginisme niet eens meer zoveel meer speelt, maar het formaat van zijn jongeheer. Groter is echt niet beter, ik zou willen dat hij een paar centimeters zou missen qua omtrek.


Frustrerend though.

Peppermint

  • ***
  • Berichten: 3.333
    • Bekijk profiel
« Reactie #505 Gepost op: 01 oktober 2014, 23:02:27 »
Hoi meiden!

Misschien dat ik hier ooit eens heb geschreven, maar ik kan het me niet meer herinneren, dus ik doe het gewoon opnieuw. :) Ik weet niet of het gewoon is om je voor te stellen, maar dat doe ik toch maar even.

Colourless, 19 jaar, studerend en met een probleem dus: vaginisme. Althans, dat is het vermoeden inmiddels.

Ik heb nog nooit seks kunnen hebben. Ook tampons inbrengen lukt niet. Een enkele keer seks is gelukt, half, maar met heeel veel pijn en bloed en het ging niet eens helemaal. Ik heb een paar maanden terug hulp gezocht en heb een inwendig onderzoek gehad. Volgens de gynaecoloog is alles op anatomisch gebied normaal, dus heeft ze me doorgestuurd naar een seksuoloog. Ik ben hier inmiddels vier keer geweest en wat precies het probleem is, is nog steeds niet helemaal duidelijk. Zelf ben ik ervan overtuigd dat het gewoon te nauw is, maar gezien het onderzoek dat ik heb gehad, is dat niet erg voor de hand liggend meer. Waarschijnlijk kan ik mijn bekkenbodemspieren niet ontspannen. Ik twijfel momenteel erg of ik voor een behandeling moet gaan of niet. Ik wil het aan de ene kant gewoon loslaten, maar dan blijft het een frustratiepunt. Zijn er hier meiden die baat hebben gehad bij een behandeling? Wat houdt zoiets precies in? (nu weet ik dat er verschillende behandelingen zijn, maar ik ben best nieuwsgierig of het uiteindelijk toegevoegde waarde heeft gehad)

Ik voel me erg alleen met dit probleem, overal om je heen kom je seks tegen. Tv, reclame, vriendinnen die het erover hebben... Het is een frustratiebron geworden en ik heb ook het gevoel te falen. Zijn er hier meer meiden die zich hier zo bij voelen? Ik ben 'blij' dit topic tegen te komen, want het lijkt me fijn om ervaringen en gedachten uit te wisselen met lotgenoten.


Dit heb ik nog steeds ontzettend. Ik voel me super onvrouwelijk en krijg echt een naar gevoel als er seksscenes op tv zijn.

Anyway, ik zal mezelf nog eens voorstellen want ik heb ontzettend lang niet gereageerd en ik wil dit topic weer iets actiever maken. Ik vind het namelijk lastig om het erover te hebben met vriendinnen (slechts 2 weten het een beetje), met mijn vriend heb ik het er liever helemaal niet over (iemand die dit herkent) en uiteindelijk is het alleen mijn moeder bij wie ik het soms neerleg.

Ik heb al 3.5 jaar een vriend, waarmee ik ongeveer anderhalf jaar normaal seks heb gehad. Zonder pijn dus. Toen kreeg ik een reeks infecties waarmee ik te laat naar de huisarts ging en toen met mijn seks heb gehad, waardoor ik vaginisme heb ontwikkeld. Ik weet dat ik dus wel seks kan hebben, ik weet dat ik er van kan genieten, alleen lukt het nu al ruim 2 jaar niet meer. Frustrerender kan haast niet.

Ik heb ondertussen een heel traject achter de rug wat veeeeeeeeeeeeel te lang duurde. Ik heb allerlei medische onderzoeken gehad, ben al anderhalf jaar actief bezig en heb talloze huisarts bezoekjes gedaan. Mijn huisarts bleef er van overtuigd dat er een medische oorzaak was, niet alleen vaginisme. Hierdoor kon ik me er niet bij neerleggen en bleef ik hopen dat ik iets had wat met een simpele behandeling achter de rug zou zijn. Helaas.
Na te zijn doorverwezen naar een specialist, die me volledig gezond heeft verklaard, ben ik doorverwezen naar een seksuoloog en een een bekkenbodemfysio. Hier had ik echt al veel eerder heen gemoeten.
Ik heb nu vier afspraken bij de fysio gehad en merk al iets verschil wanneer we bij haar de oefeningen doen.
Bij de seksuoloog moet ik weer een afspraak maken binnenkort en dat is wel een belangrijk punt.

Anyway, zo gaat het nu. Ik hoop dat ik snel vooruitgang boek en met mijn vriend kan gaan oefenen.

Ik hoop dat het met jullie allemaal goed gaat!

Liefs,

Pepper
I don't care what you think about me, I don't think about you at all

Peppermint

  • ***
  • Berichten: 3.333
    • Bekijk profiel
« Reactie #506 Gepost op: 01 oktober 2014, 23:14:41 »
Vandaag de diagnose gekregen en hemel wat deed het ontzettend pijn toen de gynaecologe ging kijken. Nu, 2 uur laten nog steeds pijn.


En nu verdrietig zijn. Maar ik heb hoop dat het ooit goed komt, want ik ben geen extreem ernstig geval. Op dit moment wel, maar van de zomer had ik nog seks zonder enorm grote problemen. Nu hebben mijn vriend en ik het al zeker 3 maanden niet gedaan en loop ik al sinds oktober bij de huisarts. Zelfs een vinger lukt niet meer.
Enig voordeel is dat we wel ontzettend creatief zijn geworden in seks zonder penetratie.

Ik vind het vooral vervelend voor mijn vriend. Ik heb me er maanden echt onzeker over gevoeld, aangezien seks toch echt belangrijk is in een relatie. Maar nu wil ik van de dagelijkse pijn af en weer helemaal herstellen.

Voor alle meiden hier, super veel sterkte! Ik hoop voor jullie allemaal dat het goed komt!


Dit is mijn eerste bericht. Ik word echt verdrietig als ik lees wat voor onzin ik allemaal te horen heb gekregen van specialisten en helemaal als ik me besef hoeveel extra tijd me dat gekost heeft. Ik kreeg oefeningen waarbij ik de positieve dingen van mijn vagina moest opnoemen om mezelf te leren kennen, daar had ik dus helemaal niets aan.

Gelukkig zit ik nu op de juiste plek en ik ga mijn vriend maar even opbellen om er over te praten. Hij weet eigenlijk niet waar ik mee bezig ben en dat verdient hij wel.

Zo.
I don't care what you think about me, I don't think about you at all

Colourless

  • ***
  • Berichten: 1.682
    • Bekijk profiel
« Reactie #507 Gepost op: 02 oktober 2014, 14:18:28 »

Dit heb ik nog steeds ontzettend. Ik voel me super onvrouwelijk en krijg echt een naar gevoel als er seksscenes op tv zijn.

Anyway, ik zal mezelf nog eens voorstellen want ik heb ontzettend lang niet gereageerd en ik wil dit topic weer iets actiever maken. Ik vind het namelijk lastig om het erover te hebben met vriendinnen (slechts 2 weten het een beetje), met mijn vriend heb ik het er liever helemaal niet over (iemand die dit herkent) en uiteindelijk is het alleen mijn moeder bij wie ik het soms neerleg.

Ik heb al 3.5 jaar een vriend, waarmee ik ongeveer anderhalf jaar normaal seks heb gehad. Zonder pijn dus. Toen kreeg ik een reeks infecties waarmee ik te laat naar de huisarts ging en toen met mijn seks heb gehad, waardoor ik vaginisme heb ontwikkeld. Ik weet dat ik dus wel seks kan hebben, ik weet dat ik er van kan genieten, alleen lukt het nu al ruim 2 jaar niet meer. Frustrerender kan haast niet.

Ik heb ondertussen een heel traject achter de rug wat veeeeeeeeeeeeel te lang duurde. Ik heb allerlei medische onderzoeken gehad, ben al anderhalf jaar actief bezig en heb talloze huisarts bezoekjes gedaan. Mijn huisarts bleef er van overtuigd dat er een medische oorzaak was, niet alleen vaginisme. Hierdoor kon ik me er niet bij neerleggen en bleef ik hopen dat ik iets had wat met een simpele behandeling achter de rug zou zijn. Helaas.
Na te zijn doorverwezen naar een specialist, die me volledig gezond heeft verklaard, ben ik doorverwezen naar een seksuoloog en een een bekkenbodemfysio. Hier had ik echt al veel eerder heen gemoeten.
Ik heb nu vier afspraken bij de fysio gehad en merk al iets verschil wanneer we bij haar de oefeningen doen.
Bij de seksuoloog moet ik weer een afspraak maken binnenkort en dat is wel een belangrijk punt.

Anyway, zo gaat het nu. Ik hoop dat ik snel vooruitgang boek en met mijn vriend kan gaan oefenen.

Ik hoop dat het met jullie allemaal goed gaat!

Liefs,

Pepper
Ik heb het gelezen en wat ontzettend klote (understatement) dat je er al zo lang mee bezig bent en vooral dat je van het kastje naar de muur wordt gestuurd.

Lukt het helemaal niet meer of is het dat je vergaat van de pijn?

Las je bericht eronder dat je met je vriend ging bellen, hoop dat je dat nog gedaan hebt, want meestal hebben jongens wel door dat je ergens mee zit. En ik denk dat niemand je met zo'n probleem beter kan steunen dan je eigen vriendje. :)

En ik ben het helemaal met je eens met het plan om dit topic wat actiever te maken. In het dagelijks leven is dit ook niet echt een onderwerp wat je snel aansnijdt, terwijl het (in ieder geval voor mij) toch wel een opluchting kan zijn om erover te praten.

Update van mijn kant: Ik heb sinds een maand een vriend en voor het eerst seks kunnen hebben. Ware het niet dat het bij de eerste keer naar binnen gaan zó pijn doet dat ik het aan de onderkant van mijn voeten zelfs voel. Nu nog steeds. Maar gelukkig trekt dat altijd na een minuutje ofzo weg. De eerste keer dat het lukte, wilde ik echt huilen van opluchting. Na al die sessies bij die seksuoloog en met vorige vriendjes waarbij het niet lukte en nu in een keer. Ik moet in november nu pas weer bij de seksuoloog komen. Volgens haar heb ik een hele ontwikkeling gemaakt, maar is het nog steeds niet zoals het moet zijn omdat het aan het begin heel erg pijn doet.
 
It's hard to wait around for something that you know might never happen, but it's even harder to give up when you know it's everything you want.

Gorillaz

  • *
  • Berichten: 7
    • Bekijk profiel
« Reactie #508 Gepost op: 07 oktober 2014, 20:27:03 »
Ik vind het erg fijn om deze verhalen te lezen, ik voel me soms zo alleen met mijn probleem.
Ik kreeg laatst een oproep voor een uitstrijkje, dat was nogal een ding voor mij.
Heel lang uitgesteld, uiteindelijk toch naar de huisarts gegaan, die zei gelukkig dat een uitstrijkje niet nodig is omdat ik toch geen seks heb. Was een hele opluchting. Ik heb nu ook een verwijzing gekregen naar een seksuoloog, ik ben heel benieuwd wat daaruit gaat komen.
Verder ben ik thuis aan het oefenen met de staafjes, kan eindelijk de twee kleinste staafjes zonder al te veel pijn inbrengen. Eindelijk een beetje vooruitgang.
Sinds kort ben ik aan het daten met een jongen, die heb ik het nog niet durven vertellen, maar ik zal binnenkort wel moeten vrees ik... Iemand tips over hoe je vertelt aan een jongen dat je vaginistisch bent?

Lisa

  • **
  • Berichten: 214
    • Bekijk profiel
« Reactie #509 Gepost op: 10 oktober 2014, 21:20:34 »
nou, ik heb nu twee gesprekken gehad. Niet met een seksoloog, maar gewoon bij een best wel grote psycholoog waar je voor allemaal klachten kan komen.


Ik had eerst een man, super awkward, dus met hem heb ik een beetje vertelt over mijn leven (aardig wat dingetjes meegemaakt..), want hij zei dat hij alles wilde weten, omdat alles voor belang kon zijn, oke..
Had gisteren mijn tweede gesprek met een vrouw (gelukkig!!), dus ik vertellen ook meer over de vaginisme..


En heb over twee weken advies gesprek. Ik hoop dus dat ze me kunnen helpen en niet straks zeggen: nja zal wel gewoon beetje pijn zijn met seks.. Terwijl ik zelf ook wel weet dat er angst speelt. Maarja we gaan zien, wel spannend allemaal.... Dus ik hoop ze me over twee weken naar een seksuoloog stuurt of gewoon ergens waar ik goed terecht ben..

Alcea

  • ***
  • Berichten: 2.600
    • Bekijk profiel
« Reactie #510 Gepost op: 10 oktober 2014, 21:28:22 »
-
« Laatst bewerkt op: 29 november 2016, 14:26:24 door Alcea »

Peppermint

  • ***
  • Berichten: 3.333
    • Bekijk profiel
« Reactie #511 Gepost op: 10 oktober 2014, 22:30:27 »
Ik heb een kort vraagje! Hoe zijn jullie tot het punt gekomen dat jullie dachten dat het vaginisme was? En hoe hebben jullie de stap genomen om daar ook echt achter te komen? :/


Bij mij was het dat seks pijn bleef doen, ik niet merkte dat het beter werd, op welk moment dan ook.
Ik had al veel bezoekjes bij de huisarts wegens dat probleem en ik was zelf op internet aan het googlen wat het kon zijn. Zo ben ik er achter gekomen. De diagnose bleef heel lang uit, deels ook omdat ik denk ik zelf zo graag wilde dat het toch geen vaginisme was.


Anyway, ik denk dat je realistisch moet zijn. Als het de eerste paar keer pijn doet bij het vrijen, je vriend bij de eerste paar pogingen niet naar binnen kan of een tampon niet lukt, hoeft het nog niet te betekenen dat je vaginisme hebt. Het kan aan veel andere dingen liggen en je moet goed naar je klachten kijken.
Als het bij de boven genoemde dingen niet lukt, ligt het vaak aan de spanning en moet je proberen een oplossing te vinden zodat je rustig en relaxt bent.

Heb je langdurige klachten, dan zou ik wat onderzoek doen naar vaginisme en goed voor jezelf bepalen of je kans hebt om het te hebben. Denk je er hulp bij nodig te hebben, dan is het verstandig naar je huisarts te gaan.


Klein puntje: je wil geen vaginisme. Het is echt verstandig je eerst goed in te lezen voor je begint aan huisarts bezoeken en allerlei andere trajecten.
Echter, als je pijn hebt tijdens het vrijen, is het altijd verstandig een huisarts te bezoeken.

Ik hoop dat je er iets aan hebt!
I don't care what you think about me, I don't think about you at all

Peppermint

  • ***
  • Berichten: 3.333
    • Bekijk profiel
« Reactie #512 Gepost op: 10 oktober 2014, 22:33:48 »
Ik heb het gelezen en wat ontzettend klote (understatement) dat je er al zo lang mee bezig bent en vooral dat je van het kastje naar de muur wordt gestuurd.

Lukt het helemaal niet meer of is het dat je vergaat van de pijn?

Las je bericht eronder dat je met je vriend ging bellen, hoop dat je dat nog gedaan hebt, want meestal hebben jongens wel door dat je ergens mee zit. En ik denk dat niemand je met zo'n probleem beter kan steunen dan je eigen vriendje. :)

En ik ben het helemaal met je eens met het plan om dit topic wat actiever te maken. In het dagelijks leven is dit ook niet echt een onderwerp wat je snel aansnijdt, terwijl het (in ieder geval voor mij) toch wel een opluchting kan zijn om erover te praten.

Update van mijn kant: Ik heb sinds een maand een vriend en voor het eerst seks kunnen hebben. Ware het niet dat het bij de eerste keer naar binnen gaan zó pijn doet dat ik het aan de onderkant van mijn voeten zelfs voel. Nu nog steeds. Maar gelukkig trekt dat altijd na een minuutje ofzo weg. De eerste keer dat het lukte, wilde ik echt huilen van opluchting. Na al die sessies bij die seksuoloog en met vorige vriendjes waarbij het niet lukte en nu in een keer. Ik moet in november nu pas weer bij de seksuoloog komen. Volgens haar heb ik een hele ontwikkeling gemaakt, maar is het nog steeds niet zoals het moet zijn omdat het aan het begin heel erg pijn doet.

Wat fijn dat je zoveel progressie hebt gemaakt!

Bij mij lukt het wel om seks te hebben, maar man wat een hel.
Ik heb een goed gesprek gehad met mijn vriend zodat hij echt op de hoogte is van waar ik mee bezig ben en hoe ik me voel enzo. Het blijft toch lastig.

Mijn afspraken bij de bekkenbodemfysio gaat goed. Ik ben tevreden en vind dat ik toch al een ienieminie stapje vooruit ben gegaan. Ik vind het wel vermoeiend en moet mezelf echt aansporen om te oefenen, maar ik zet door want ik zie er zooooo naar uit weer pijnloos te kunnen vrijen!
I don't care what you think about me, I don't think about you at all

Alcea

  • ***
  • Berichten: 2.600
    • Bekijk profiel
« Reactie #513 Gepost op: 11 oktober 2014, 10:05:26 »
-
« Laatst bewerkt op: 29 november 2016, 14:26:08 door Alcea »

Alcea

  • ***
  • Berichten: 2.600
    • Bekijk profiel
« Reactie #514 Gepost op: 15 oktober 2014, 21:27:29 »
-
« Laatst bewerkt op: 29 november 2016, 14:25:27 door Alcea »

misspositivo

  • **
  • Berichten: 646
    • Bekijk profiel
« Reactie #515 Gepost op: 16 oktober 2014, 20:25:05 »
heb binnenkort een onderzoek daarbeneden, bah zie der echt tegen op

Gorillaz

  • *
  • Berichten: 7
    • Bekijk profiel
« Reactie #516 Gepost op: 20 oktober 2014, 21:00:26 »
Dat had ik ook hoor, dat ik heel erg opzag tegen het onderzoek.
Begon van de spanning zelfs te huilen bij de huisarts.
Maar het viel heel erg mee, ze deed amper iets.
En daarna was ik er blij mee, want nu kan ik vooruit!

EveningxBreeze

  • **
  • Berichten: 181
    • Bekijk profiel
« Reactie #517 Gepost op: 08 november 2014, 12:11:19 »
Hallo iedereen,
Ik lees dit topic al sinds het eerste bericht. (Lang voordat ik een girlscene account had  :blush: ). En ik heb ondertussen echt heel erg veel respect voor jullie gekregen, omdat jullie allemaal zo dapper zijn om naar de huisarts, de seksuoloog e.d. te gaan. Ik ben heel erg blij dat het met de meeste van jullie een stuk beter gaat! Sterkte allemaal! En Marjolein, echt dapper dat je dit topic op durfde te richten!
« Laatst bewerkt op: 08 november 2014, 12:24:29 door LalalaloveXx »

Rosehip

  • *
  • Berichten: 23
    • Bekijk profiel
« Reactie #518 Gepost op: 13 november 2014, 20:27:44 »
Voor iemand die na 3 lange jaren eindelijk is genezen ben ik toch blij dat ik dit topic heb gevonden. Ik denk dat vaginisme een onderwerp is waar maar weinig over bekend is totdat je er uiteindelijk mee gediagnoseerd word.

heyyou

  • ****
  • Berichten: 11.368
    • Bekijk profiel
« Reactie #519 Gepost op: 22 november 2014, 12:10:27 »
Ik ben bang dat ik hier ook last van heb. Zowel vinger als penis lukte niet.
Ik was ook helemaal droog down under. Terwijl ik daar als ik niet met mijn vriend ben geen last van heb. :'))

Hoort dit ook bij vaginisme?

Ik durf niet naar de huisarts want dan ben ik bang dat mijn moeder erachter komt.

Ro

  • ***
  • Berichten: 4.105
    • Bekijk profiel
« Reactie #520 Gepost op: 22 november 2014, 18:25:55 »
misschien lag het er meer aan dat je toch nerveus was (las in een ander topic dat je eerste keer was)
de eerste keer dat ik het probeerde lukte het ook totaal niet, bleef ook helemaal droog. tweede keer lukte het wel! misschien kan je je vriendje wat meer aanwijzingen geven hoe jij nat wordt zodat het wat soepeler gaat

Glamorgana

  • ***
  • Berichten: 2.329
    • Bekijk profiel
« Reactie #521 Gepost op: 24 november 2014, 01:18:20 »
Ik weet niet of ik hier wel eens gepost heb, in ieder geval wel eens meegelezen. Ik heb het nooit niet kunnen doen, maar ik heb altijd wel heel pijn gehad aan het begin.


En ik weet niet hoe, maar als het goed is, is het over! Ik zit nu in een lange afstandsrelatie en toen ik mijn vriendje na 2 maanden weer zag, was de pijn gewoon weg, en dat de hele tijd. Hopelijk blijft het weg als we weer bij elkaar zijn.


Ik heb geeeen idee hoe en waardoor het gekomen is, maar ik denk dat het door een heel groot deel komt door hoe lief mijn vriendje altijd is en dat hij er rekening mee hield, mijn ex deed dit nooit zo. In ieder geval is hij er in geslaagd om de vicieuze cirkel te doorbreken!


Misschien dat jullie dit ook een beetje hoop geeft en ik hoop dat het bij jullie ook gauw beter gaat!
"Many actors, I've read, are introverts, and many introverts, when socializing, feel like actors."
- Jonathan Rauch

Pepper

  • **
  • Berichten: 412
    • Bekijk profiel
« Reactie #522 Gepost op: 24 november 2014, 01:28:46 »
Ik ben bang dat ik hier ook last van heb. Zowel vinger als penis lukte niet.
Ik was ook helemaal droog down under. Terwijl ik daar als ik niet met mijn vriend ben geen last van heb. :'))

Hoort dit ook bij vaginisme?

Ik durf niet naar de huisarts want dan ben ik bang dat mijn moeder erachter komt.

Niet nat worden heeft niet echt te maken met vaginisme, maar is wel belangrijk. Om pijnloos te kunnen vrijen moet je nat worden. Maar zoals je zelf zegt lukt dat wel zonder je vriend.

Blijkbaar was dit je eerste keer en dan is het echt heeeeel normaal als het niet onmiddellijk lukt. Je bent gewoon te gespannen en nerveus. Probeer het rustig op te bouwen en de tijd te nemen voor elkaar.

Als je verder geen last hebt met het inbrengen van tampons of je eigen vinger, dan is er niets aan de hand.
Do you ever feel like a 4 times divorced 45 year old woman that smokes cigarettes in fur coats while laying on a grand piano

don`t care

  • *
  • Berichten: 14
    • Bekijk profiel
« Reactie #523 Gepost op: 22 december 2014, 22:34:28 »
Eventjes een upje voor dit topic,ik weet namelijk bijna zeker dat ik dit ook heb.Mijn eerste keer was heel pijnlijk,bloeden en hij kwam er gewoon niet in.Nu met mijn huidige vriend wil het ook niet,meer dan één vinger past er niet in ( en dat doet al vreselijk veel pijn ).Gelukkig is mijn heel begripvol ( bij hem gaat sex ook niet altijd zoals het moet ) en is ie heel geduldig en lief.Maar ik voel me toch schuldig tegenover hem omdat sex gewoon niet kan,en ik vind het ook frustrerend want ik wil verdorie ook gewoon sex zoals andere mensen en ervan kunnen genieten.
Nee ik ben.niet nieuw,doei.

Concuelle

  • *
  • Berichten: 85
    • Bekijk profiel
« Reactie #524 Gepost op: 13 januari 2015, 18:37:23 »
Ook weer een up voor dit topic. Ik heb het mijn moeder verteld.. Ze wist al wel dat ik jaren geleden moeite had om een tampon in te krijgen, maar ze had niet verwacht dat ik vaginisme zou hebben.
Ik heb inmiddels zelf al heel wat overwonnen. Zo lukt het me nu al een paar jaar om een tampon in te krijgen en nu doen twee vingers naast elkaar ook niet altijd pijn meer. Nu nog de penis..
Easy come, easy go