Auteur Topic: Het ik wil zwanger worden/ben zwanger/ben zwanger geweest topic!  (gelezen 219281 keer)

Bloempot

  • **
  • Berichten: 854
    • Bekijk profiel
« Reactie #2675 Gepost op: 02 mei 2018, 07:51:57 »
't Zegt echt nog helemaal niks, helaas, of misschien wel, kan alle kanten op.


Ik heb vorige maand (nog niet officieel gestart toen; wel onveilige seks) ook allemaal vage klachten - beetje wat jij omschrijft - gekregen na de eisprong, werd uiteindelijk gewoon ongesteld. Klachten bleken uiteindelijk bij hormonen te horen, die ik had omdat ik zo graag zwanger wilde zijn.
Een lichaam is graag schijnzwanger ofzo.  :fieuw:


Pas na een zwangerschapstest weet je het. Succes met wachten, wanneer mag je testen?
T'es entré dans ma vie, ô ma liberté chérie
La vie, c'est des envies, l'envie avant les avis

amnesiavsmemories

  • *
  • Berichten: 5
    • Bekijk profiel
« Reactie #2676 Gepost op: 25 mei 2018, 16:30:23 »
Hey lieve meiden.

Ik denk persoonlijk dat ik mijn dingetje wel in dit topic kwijt kan, want het moet er echt even uit en ik hoop dat iemand advies voor me heeft.

Op dit moment ben ik 18 jaar en heb ik een tussenjaar. Vorig jaar heb ik de havo afgerond maar ik wist niet wat ik wilde gaan doen, dus ben ik er een tijdje tussenuit gegaan om te kijken wat ik nu echt wilde. Nu ben ik er dus achter wat ik wil gaan studeren (lerarenopleiding). Ik woon samen met mijn ouders en mijn vriend woont sinds zo'n driekwart jaar bij ons in door zijn thuissituatie. Mijn vriend en ik zijn al samen sinds begin vorig jaar en hebben tot nu toe een heel erg stabiele en gelukkige relatie. Maar ik loop al een tijdje (lees: minstens half jaar) rond met iets en ik weet er geen raad mee.

Ik zal het er maar meteen uit gooien, maar ik wil zwanger worden. Het klinkt raar dat een meid van 18, bijna 19, dit zegt, maar toch is het zo. Iets in mij zegt gewoon dat ik het wil en dat het nu moet. Ik vind het een vreselijk en heerlijk gevoel tegelijkertijd, want de gedachtes laten me niet los, maar de gedachtes zijn zowel vrolijk als beangstigend.

En ik weet dat het haast onmogelijk is, want mijn vriend en ik gaan beide studeren, maar ik wil het zo enorm graag. Zo graag zelfs dat ik denk ik niet nog vijf à zes jaar kan wachten...

Ooit had ik het erover met mijn moeder als het ooit een keer perongeluk zou gebeuren en ze zegt continu dat ze me zou steunen en dat ze dat gezegd heeft versterkt alleen maar mijn gevoelens voor deze gedachte. Ook hebben mijn vriend en ik al gezegd, tenminste, daar kwam mijn vriend een keer heel random mee, dat als het ooit fout mocht gaan, dat we het dan wel houden, wat onze situatie dan ook is (beiden zouden we abortus maar niks vinden). En al deze dingen maken het gewoon zo vreselijk lastig.

En ik durf het gewoon tegen niemand te zeggen, puur omdat ik toch wel bang ben voor de reacties. Vandaar doe ik het even via deze anonieme weg en hoop ik gewoon dat iemand me een beetje goed advies kan geven/dat iemand uit ervaring mee kan praten.

Alvast bedankt voor eventuele reacties, ik stel het heel erg op prijs!

Nog een fijn en zonnig weekend verder!

Liefs,

D.

Bloempot

  • **
  • Berichten: 854
    • Bekijk profiel
« Reactie #2677 Gepost op: 25 mei 2018, 16:39:35 »
^hoi, toen ik 18 was wilde ik ook al zwanger worden. En leek 26 zo oud om zwanger te zijn.
En leek studeren niet belangrijk genoeg ofzo. En leek mijn relatie eentje die voor altijd zou duren.


Gelukkig niet gebeurd en ben ik gaan studeren en mezelf ontwikkelen (op mezelf wonen/reizen/etc)
Ik heb heel veel over mezelf geleerd, over volwassen zijn geleerd.


Nu heb ik het gevoel dat ik een kind een goede basis kan bieden.
Ik heb een goede man ontmoet, we zijn getrouwd, hebben een mooie grote woning gekocht. We hebben het financieel ruimte zat. (ben nu 28)




Ik snap wel dat je nu denkt/voelt dat je het wilt/kan, maar adviseer je toch te gaan studeren en echt samen te gaan wonen en niet bij ouders in. Zorg dat je financieel niet afhankelijk bent van ouders of iemand anders.
Dan heb je de basis binnen.


Succes.

NC
T'es entré dans ma vie, ô ma liberté chérie
La vie, c'est des envies, l'envie avant les avis

Myrthe

  • *
  • Berichten: 41
    • Bekijk profiel
« Reactie #2678 Gepost op: 26 mei 2018, 21:05:52 »
Ha, amnesiavsmemories.
Goed dat je je verhaal deelt. Ik herken het zeker. Ook altijd en al op vroege leeftijd geroepen dat ik graag kinderen wilde en op een gegeven moment begon mijn lichaam dit ook aan te geven.

Heb het hier toen met mijn man over gehad, en hij gaf toen aan dat het hebben van een eigen plekje en een diploma voorwaarden waren voor een kindje. Jeetje, wat duurde dat wachte lang. En wat was ik iedere keer weer ongelukkig als ik gewoon ongesteld werd en er geen ongelukje was gebeurd.

Ik ben aan het einde van het wachten ook echt een lastige partner geweest, omdat mijn ongeduldig zo groot was. Mijn man was gelukkig super lief en geduldig en hield voet bij stuk. Gelukkig maar, want nu ik een kindje heb weet ik dat kind en opleiding combineren echt geen doen is, daar had ik achteraf gezien nooit vrijwillig voor willen kiezen.

Het wachten duurde lang, was zwaar, maar wordt zo beloond als de tijd daar is. Wat een prachtig cadeau was het toen ik zwanger worden mocht, toen ik toestemming kreeg, omdat ik mijn diploma behaald had. Direct zwanger, mijn lichaam verlangde naar een zwangerschap. Zelfde verhaal met nummer twee, waarvan ik nu in blijde verwachting ben, mijn lichaam hunkerde naar een babytje, en direct zwanger. Straks 1,5 jaar verschil. Ik heb een gelukkig getrouwd mens, met diploma, een goede baan, een koopwoning en straks twee kindjes. En ik ben 26. Nog steeds niet super oud..

Mijn advies is: maak het bespreekbaar. En hoop niet op ongelukjes, want dat is niet realistisch. En zorg dat je je opleiding afrond, nu heb je daar nog de tijd en energie voor.

Mijn omgeving heeft altijd geweten dat ik graag kinderen wilde, ik was daar erg open over. Mijn ouders waren dan ook niet verrast toen het eenmaal zover was. Samen hebben we heerlijke gesprekken over opvoeding, kindernamen etc gehad.

amnesiavsmemories

  • *
  • Berichten: 5
    • Bekijk profiel
« Reactie #2679 Gepost op: 28 mei 2018, 19:25:43 »
Ha, amnesiavsmemories.
Goed dat je je verhaal deelt. Ik herken het zeker. Ook altijd en al op vroege leeftijd geroepen dat ik graag kinderen wilde en op een gegeven moment begon mijn lichaam dit ook aan te geven.

Heb het hier toen met mijn man over gehad, en hij gaf toen aan dat het hebben van een eigen plekje en een diploma voorwaarden waren voor een kindje. Jeetje, wat duurde dat wachte lang. En wat was ik iedere keer weer ongelukkig als ik gewoon ongesteld werd en er geen ongelukje was gebeurd.

Ik ben aan het einde van het wachten ook echt een lastige partner geweest, omdat mijn ongeduldig zo groot was. Mijn man was gelukkig super lief en geduldig en hield voet bij stuk. Gelukkig maar, want nu ik een kindje heb weet ik dat kind en opleiding combineren echt geen doen is, daar had ik achteraf gezien nooit vrijwillig voor willen kiezen.

Het wachten duurde lang, was zwaar, maar wordt zo beloond als de tijd daar is. Wat een prachtig cadeau was het toen ik zwanger worden mocht, toen ik toestemming kreeg, omdat ik mijn diploma behaald had. Direct zwanger, mijn lichaam verlangde naar een zwangerschap. Zelfde verhaal met nummer twee, waarvan ik nu in blijde verwachting ben, mijn lichaam hunkerde naar een babytje, en direct zwanger. Straks 1,5 jaar verschil. Ik heb een gelukkig getrouwd mens, met diploma, een goede baan, een koopwoning en straks twee kindjes. En ik ben 26. Nog steeds niet super oud..

Mijn advies is: maak het bespreekbaar. En hoop niet op ongelukjes, want dat is niet realistisch. En zorg dat je je opleiding afrond, nu heb je daar nog de tijd en energie voor.

Mijn omgeving heeft altijd geweten dat ik graag kinderen wilde, ik was daar erg open over. Mijn ouders waren dan ook niet verrast toen het eenmaal zover was. Samen hebben we heerlijke gesprekken over opvoeding, kindernamen etc gehad.

Dankjewel voor je reactie! En gefeliciteerd nog met je zwangerschap!
 
Ik herken me helemaal in jouw situatie, dat het gewoon lijkt alsof mijn lichaam ernaar verlangt en ook ik voel me een beetje teleurgesteld als het weer de periode van de maand is.

Maar ja, een studie afronden met een kleine is natuurlijk een opgave waar je u tegen zegt, en ik denk haast dat dit niet te doen is. Ik zeg niet dat het onmogelijk is, want als je iets wilt, dan kun je het ook, maar ik zou wel zeggen dat het lastig gaat worden.

Dat is eigenlijk ook mijn enige ding wat het tegenhoudt. Ik heb het er laatst met mijn vriend over gehad (wat luchtte dat op) en het kwam er uiteindelijk op neer dat hij ook graag jong vader zou worden, maar hij nu simpelweg dacht dat het nog te vroeg was, ook al zou het wel welkom zijn mocht het gebeuren ('ongelukje'). Ook heb ik mijn moeder verteld over wat ik voelde, en die zei dat mocht ik het echt willen, het mogelijk is. Ik had zo'n steun (om het zo maar even te noemen) niet verwacht...

Ik denk dat ik het nog maar gewoon een paar jaar vol moet houden en moet hopen dat dit verlangen wat minder gaat worden. Het liefste zou ik namelijk, als ik wacht met kinderen, wachten totdat ik een huisje heb met mijn vriend en dat ik mijn studie heb afgerond en een baan heb.
Berekening: studie duurt (waarschijnlijk) vijf jaar (3 jaar Bachelor of Education, 2 jaar Master of Education als ik het verkort kan doen, anders 6 jaar 4 jaar Bachelor, dan waarschijnlijk nog 2 jaar Master) en als de arbeidsmarkt hetzelfde blijft heb ik hopelijk wel snel een baan (leraren Engels zijn waarschijnlijk dan gewild). Dan woon ik dus nog waarschijnlijk een jaartje thuis om te sparen zodat we direct een koophuisje kunnen kopen dus dan komen we uit op zo'n 6 jaar... Dat klinkt zo vreselijk lang! Ik zou dan 24 zijn dus het zou dan nog steeds als 'jong moeder-zijnde' beschreven kunnen worden, maar als ik erover nadenk dan zie ik mezelf over twee jaar al met een kleine... En die gedachte is zo mooi, maar zo vreselijk tegelijkertijd.

Pff... Het leven is soms vrij ingewikkeld, maar ja, wat doe je eraan?

Sleepsheep

  • **
  • Berichten: 141
    • Bekijk profiel
« Reactie #2680 Gepost op: 28 mei 2018, 21:30:38 »
Ook aan alle zwangere dames hier, heel veel succes met dit tropische weer! Een vriendin is momenteel hoog zwanger en heeft het nu al helemaal niet makkelijk.

Oude bekende met een nieuw profiel :)

Cosmo

  • ***
  • Berichten: 1.098
    • Bekijk profiel
« Reactie #2681 Gepost op: 09 juni 2018, 10:25:45 »
Ook aan alle zwangere dames hier, heel veel succes met dit tropische weer! Een vriendin is momenteel hoog zwanger en heeft het nu al helemaal niet makkelijk.
Dit is wel echt een ding ja! Normaal kan ik super goed tegen de warmte, en nu loop ik al te puffen bij 25 graden. En dan ben ik pas 16 weken onderweg...

Voor aanstaande woensdag heb ik een pretecho geboekt voor de geslachtsbepaling! Kan echt niet wachten, de dagen lijken ook steeds langer te gaan duren.
Vriendlief wil het ook enorm graag weten, die staat bij wijze van al klaar om de babykamer te gaan verven. 3 maand geleden konden we deze zwangerschap nog niet bevatten, maar nu kijken we er allebei ontzettend naar uit. We zouden eigenlijk gaan beginnen met proberen als ik 24 ben (augustus). Maar nu ben ik ook 24 als ik beval, ergens toch wel weer mooi geregeld!
« Laatst bewerkt op: 09 juni 2018, 10:29:12 door Cosmo »
'Happiness is not found at the end of the road... It is here, now.'

LifeSplash

  • ****
  • Berichten: 5.974
  • High in the sky, zonder redbull of vleugels.
    • Bekijk profiel
« Reactie #2682 Gepost op: 09 juni 2018, 10:56:48 »
Ik heb een vraag. Ik ben in 2005 geopereerd en heb nog maar 1 eierstok, de kans op zwanger raken is minimaal (had de dokter toen gezegd). Ik heb nu een paar weken last van een 'dikke opgeblazen' buik. Af en toe heb ik hele erge steken in mijn buik, dan kramp ik echt letterlijk helemaal in elkaar. Ik heb al meerdere testen gedaan, maar ze waren allemaal negatief. Moet ik nu voor de zekerheid nog een test doen? (ik word zwanger door een medicijn, als ik die niet inneem dan word ik niet ongesteld doordat ik 1 eierstok heb). HELP!

kopjechino

  • Global Moderator
  • *****
  • Berichten: 16.404
    • Bekijk profiel
« Reactie #2683 Gepost op: 09 juni 2018, 11:15:50 »
Ga naar de huisarts.
« Laatst bewerkt op: 09 juni 2018, 11:23:18 door kopjechino »
Like, I feel like every year has a new energy, and I feel like this year is really about, like, the year of just realizing stuff. And everyone around me, we're all just, like, realizing things

Taco

  • ***
  • Berichten: 2.623
    • Bekijk profiel
« Reactie #2684 Gepost op: 09 juni 2018, 12:45:33 »
Ga naar de huisarts.

Inderdaad. Ik snap niet hoe mensen dit soort dingen op een forum vragen.
We've got a lot of money, but we still pay rent, because you can't buy a house in Heaven.

Subclavia

  • ***
  • Berichten: 4.531
    • Bekijk profiel
« Reactie #2685 Gepost op: 10 juni 2018, 10:56:51 »
Ik heb een vraag. Ik ben in 2005 geopereerd en heb nog maar 1 eierstok, de kans op zwanger raken is minimaal (had de dokter toen gezegd). Ik heb nu een paar weken last van een 'dikke opgeblazen' buik. Af en toe heb ik hele erge steken in mijn buik, dan kramp ik echt letterlijk helemaal in elkaar. Ik heb al meerdere testen gedaan, maar ze waren allemaal negatief. Moet ik nu voor de zekerheid nog een test doen? (ik word zwanger door een medicijn, als ik die niet inneem dan word ik niet ongesteld doordat ik 1 eierstok heb). HELP!
Zefs met 1 eierstok zit de kans op een zwangerschap er altijd in. Eens bloed laten nemen om je hcg te bepalen en je weet waar je staat

Subclavia

  • ***
  • Berichten: 4.531
    • Bekijk profiel
« Reactie #2686 Gepost op: 10 juni 2018, 10:58:08 »
Och dikke proficiat hoor met je zwangerschap @Aurora!!!! Geniet ervan het gaat zo snel!


Ik ben trouwens woensdag 14/06 bevallen van een flinke dochter. We stellen het goed, helemaal verliefd op mijn prinsesje!
Vorig jaar aan het puffen, nu een flinke peuter van bijna 1j in huis :) tijd gaat snel

Aurora Borealis

  • **
  • Berichten: 206
    • Bekijk profiel
« Reactie #2687 Gepost op: 16 juni 2018, 14:34:02 »
Subclavia, fijn feestje gevierd nog voor de dochter? :D


Cosmo, weet je intussen het geslacht? :)