Auteur Topic: Het algemene soa topic  (gelezen 32284 keer)

wishfulthinking

  • *
  • Berichten: 48
    • Bekijk profiel
« Gepost op: 16 mei 2014, 07:39:15 »
Naar aanleiding van mijn artikel leven met.. Herpes en de reacties daarop, een lotgenoten groep! Ik merkte dat ik tijdens het begin van mijn ervaring met herpes heel erg op zoek was naar lotgenoten, maar sites vaak verouderd waren. Ik wil dit openen zodat we elkaar kunnen steunen, verhalen kunnen delen, vragen kunnen beantwoorden en mensen die er pas mee te maken hebben gekregen gerust kunnen stellen...

Ik heb mijn verhaal verteld, ik ben benieuwd naar die van jullie!

Natuurlijk ben je niet alleen welkom met herpes, ook mensen met andere soa's kunnen elkaar hier vinden!
« Laatst bewerkt op: 21 juli 2018, 13:44:09 door kopjechino »

VogelVrij

  • ***
  • Berichten: 4.439
  • Memento mori
    • Bekijk profiel
« Reactie #1 Gepost op: 16 mei 2014, 07:49:10 »
Ik heb zelf geen herpes maar ik vind het enorm goed dat er een topic over aanwezig is nu!
Ik pluk de bloemen waar ik bij kan / www.blackjob.tumblr.com

Lotte

  • ***
  • Berichten: 1.028
  • SPACESHIP!
    • Bekijk profiel
« Reactie #2 Gepost op: 16 mei 2014, 09:36:30 »
Ik heb geen herpes, maar wel genitale wratten gehad, ik weet niet of het oké is om dat hier te posten?


Toen ik 17 was, ben ik langdurig seksueel misbruikt. Toen dit stopte heb ik een soa test laten doen, maar die kwam helemaal goed uit - echt een enorme opluchting!


Maar bijna een jaar later voelde ik bij de ingang van mijn vagina een onregelmatigheid. Ik dacht er nog niet echt veel van, ik had in die tijd best veel seks met mijn vriend en dacht dat die verandering in het weefsel misschien daar aan toe te schrijven was.
Maar een tijdje later stond ik onder de douche, en zag ik allemaal bultjes rond mijn clitoris zitten... ik raakte in paniek omdat ik meteen dacht aan genitale wratten. Ik kon pas na een week bij de dokter terecht, en toen was het nog een stukje erger geworden, nog meer bultjes. Ik had er gelukkig geen pijn aan, het jeukte alleen een beetje, maar mentaal ging ik er echt aan onderdoor. Ik voelde me ranzig, smerig en besmet. Vooral omdat ik nog steeds denk dat ik het aan het misbruik heb opgelopen, omdat mijn vriend slecht één ander had gehad voor mij, een meisje dat ook nog maagd was.


De huisarts bevestigde meteen dat het genitale wratten waren, en keek ook even naar binnen. Ik had ook inwendig wratten zitten. Hij verwees me door naar de gyneacoloog.
Meteen belde ik voor een afspraak, maar de wachttijd was zes weken. Dit duurde mij echt veel te lang, omdat het echt razendsnel uitbreidde. Huilend belde ik mijn moeder op, die toen weer met de huisarts besprak of ik een spoedafspraak kon krijgen (mijn moeder is doktersassistente). Dit kon, dus hoefde ik maar een week te wachten op mijn afspraak.


De gyneacoloog schreef voor om een aantal dagen per week, de wratten twee maal daags zelf aan te stippen. 's Ochtends en 's avonds.
Dit was een ware hel. Ik weet niet of één van jullie wel eens een wrat heeft laten aanstippen, maar als het dan op de gezonde huid komt ga je kapot van de pijn. Ondertussen zaten de wratjes bij mij rond mijn clitoris, in de plooien tussen mijn schaamlippen en 3 vrij grote bij de ingang van mijn vagina. Elke keer dat ik moest aanstippen werd ik er zó mee geconfronteerd, omdat ik met mijn benen wijd voor de spiegel moest gaan zitten omdat ik het anders niet kon zien. En ik ging echt dood van de pijn. Ik kon niet goed lopen of zitten. Mijn hele vulva was rood, droog en schilferig. Ik huilde erg veel, en het werd niet eens beter.


Weer belde ik huilend mijn moeder op, dat ik dit echt niet kon. Mijn moeder overlegde weer met de huisarts, die nogal geïrriteerd was naar de gyneacoloog toe. Bij mij was het veel te erg verspreid, er zaten er een paar tussen die te groot waren en het zat ook nog eens inwendig. Dat was de reden dat hij me doorstuurde, want hij kon zelf ook die aanstipvloeistof voorschrijven. Hij verwees me door naar een andere gyneacoloog voor een second opinion, weer met spoed omdat het zo snel verspreidde.


Het gesprek met de tweede gyneacoloog was heel wat fijner. We hadden het er ook over wat voor effect dit mentaal op me had. Ook bespraken we de opties.
Het is een operatie geworden onder narcose. Ik was gewoon helemaal weg, en met een soort metalen lusje brandden ze de genitale wratten weg.
Binnen een dag was ik uit het ziekenhuis.


Ik was zo blij er vanaf te zijn. Maar toen ik mezelf thuis inspecteerde, sloeg de angst me om het hart. Ze waren er één vergeten. En deze zat echt op een ROTplek. half naast, half op mijn clitoris. En dan niet eens op het kapje, nee echt de clitoris zelf. Ik besloot hem meteen aan te stippen. Het was maar een erg kleintje dus de vloeistof liep over mijn clitoris, wat echt verschikkelijk veel pijn deed. Na nog één keer aanstippen was deze ook weg.


Er is een grote kans dat genitale wratten terugkomen, maar bij mij is het ondertussen al 3 jaar geleden, zonder nieuwe wratten. Dus er is ook een kans dat mijn lichaam het virus opgeruimd heeft.


Verder heeft dit helemaal geen gezondheidsgevolgen. Artsen noemen het een 'cosmetisch probleem'.


Voor mij had het wel veel gevolgen. Psychisch ging ik er aan onderdoor en ik kreeg meer herbelevingen en last van het seksueel misbruik uit het verleden. Het idee dat ik een virus wat ik van 'hem' heb gekregen bij me draag, altijd een stukje van hem in me, maakte me letterlijk ziek.
In de relatie met mijn vriend was het ook niet makkelijk. Ik heb het virus sowieso doorgegeven, maar hij heeft gelukkig nooit last gehad. Wat het ergste was, is dat we bijna een jaar zonder seks hebben gedaan, omdat ik me zo vies voelde en een aanraking niet kon verdragen. Dit is nu weer helemaal goed gekomen.


Maar ik zal nooit meer vergeten wat een impact een 'onschuldige' SOA op je leven kan hebben..


wishfulthinking

  • *
  • Berichten: 48
    • Bekijk profiel
« Reactie #3 Gepost op: 16 mei 2014, 16:57:10 »
Hoi Lotte,


Bedankt voor het delen van je verhaal!


Toevallig heb ik zelf jaren geleden ook genitale wratten gehad. Maar ik had er maar twee en die waren niet zo groot! Ik heb ze inderdaad zelf kunnen aanstippen en toen verdwenen ze. Heb je wel vaseline gebruikt op de huid erom heen? De vaseline beschermt de gezonde huid tegen het aanstippen.


Ik kan helemaal begrijpen dat je je vies voelde, voor mij is dit vooral de 'air' die om soa's heen hangt. Er kan openbaar niet over gesproken worden, omdat mensen je meteen scheef aankijken en je vies bent en het je eigen schuld is etc.


Ik snap wat je hebt meegemaakt met je soa. Gelukkig heb je een lieve vriend! Ik hoop dat je er nooit meer last van krijgt, ik heb het tot nu toe ook niet meer gehad!


orange

  • *
  • Berichten: 56
    • Bekijk profiel
« Reactie #4 Gepost op: 16 mei 2014, 17:03:38 »
Ik heb wel al 10 jaar lang gemiddeld 2x per jaar last van een koortslip. Supervervelend... Dus ik kan me denk ik redelijk goed inbeelden hoe het is als je dat branderige jeuk gevoel down under hebt....


Ik heb trouwens geen idee hoe ik er aan kom, vast uit een besmette beker gedronken.

Henk Spermaswek

  • ******
  • Berichten: 41.635
  • WHAT IS LOVE
    • Bekijk profiel
« Reactie #5 Gepost op: 16 mei 2014, 17:04:24 »
Waarom is er geen soa lotgenoten topic of zo, lijkt me toch iets handiger aangezien er over geniale wratten gepraat wordt hier.
Gr. Henk

Anxoxo

  • *
  • Berichten: 4
    • Bekijk profiel
« Reactie #6 Gepost op: 16 mei 2014, 17:08:43 »
Ontzettend bedankt voor je verhaal @wishfulthinking!

Twee weken geleden ben ik met het idee dat ik een schimmelinfectie had naar de dokter gegaan. Ik dacht dat ik even een antbiotica kuurtje nodig zou hebben en er dan zo weer vanaf zou zijn. Dit viel nogal tegen en het bleek herpes te zijn. De dokter vertelde me dat ik toen wel al op een hoogtepunt zat dus dat het vanaf toen alleen nog maar minder kon worden.
Wat een tegenvaller was dat.. Ik kon niks. Niet fietsen, niet plassen, niet lopen, niet zitten en zelfs liggen was pijnlijk. Pijnlijk is misschien niet het goede woord. Zoveel pijn had ik nooit eerder gehad. Ondragelijk. Het aanzicht was onsmakelijk (het is geluk weer allemaal zoals vanouds), ik voelde me vies en vreemd.
Ik heb nu een half jaar een vriend en hij had het nooit over herpes of een koortslip gehad. Heel even ging er door mijn hoofd dat hij vreemd was gegaan (hoe kon het anders?). Maar nadat ik het hem verteld had, zei hij meteen dat hij ooit jaren geleden wel eens een koortslip had gehad. Niemand had er eigenlijk wat aan kunnen doen en het is gewoon super sneu voor mij dat dit mij moet overkomen.
Iedereen in mijn omgeving reageerde eigenlijk heel raar en snapte niet goed wat dit betekende. Ik heb het mijn ouders nooit durven vertellen en eigenlijk wil ik ze hier ook niet mee lastigvallen.
Ik ben ontzettend blij dat we hier onze ervaringen kunnen delen!

wishfulthinking

  • *
  • Berichten: 48
    • Bekijk profiel
« Reactie #7 Gepost op: 16 mei 2014, 17:09:11 »
Dat is inderdaad ook een goed idee.. Misschien dat beide fijn kunnen zijn?

wishfulthinking

  • *
  • Berichten: 48
    • Bekijk profiel
« Reactie #8 Gepost op: 16 mei 2014, 17:14:41 »
@anxoxo


Ik herken je verhaal precies! Het niks kunnen, de pijn... Ik dacht ook dat het om een schimmelinfectie ging..


Behalve het gedeelte van het vreemdgaan. Het is zo zonde als mensen daar vanuit gaan. Er zijn veel mensen immuun voor Herpes. Ze kunnen het dus bij zich dragen en er jarenlang geen weet van hebben...


De omgeving blijft moeilijk. Ik heb het ook alleen gedeeld met mensen die heel dicht bij me staan. Mijn ouders hebben er nooit een punt van gemaakt, ik denk dat mijn moeder vooral heel blij was dat ik het met haar deelde. Natuurlijk zullen ze het niet leuk vinden, maar de soa zelf heeft je al genoeg gestraft en dat beseffen zij vast ook wel... Ze willen je beschermen en dat kunnen ze niet altijd..


Het is voor mij wel een opluchting dat mijn ouders het weten, als je ooit last hebt of vragen hebt of wat dan ook is dat wel prettig. Maar het is je eigen keuze, het kan goed zijn dat je er nooit meer last van hebt...


Het is jammer dat veel mensen zo negatief tegen herpes aankijken, maar ik snap het ook wel omdat ze er weinig over weten/het niet zelf ervaren hebben...

Giraf

  • *
  • Berichten: 23
    • Bekijk profiel
« Reactie #9 Gepost op: 16 mei 2014, 17:16:02 »
Godzijdank!

Je bent mijn reddende engel. Al twee jaar lang loop ik stilzwijgend met deze ziekte rond. Met mijn ouders praten was geen optie en ik wist bij voorbaat al dat ik afkeurende blikken zou krijgen wanneer ik het aan mijn vriendinnen zou vertellen.

Ik heb tot op de dag van vandaag nog steeds geen idee hoe ik het opgelopen heb, gelukkig heb ik er weinig last van.

In het begin heb ik het er ontzettend moeilijk mee gehad, maar inmiddels loop ik er al zo lang mee rond dat ik er 9 van de 10 keer niet aan denk. Maar soms zo heel af en toe komt het weer naar boven en dat gevoel knaagt als een malle.

Het gene waar ik nog het meest bang voor ben is wanneer ik weer een nieuwe relatie krijg...

wishfulthinking

  • *
  • Berichten: 48
    • Bekijk profiel
« Reactie #10 Gepost op: 16 mei 2014, 17:27:36 »
Dat gevoel begrijp ik heel goed! @Raff
Ik had ook geen relatie toen ik herpes kreeg. Het beste is om gewoon eerlijk te zijn. Misschien niet op je eerste date, maar wel zo snel mogelijk.. Open en eerlijk zijn is zo belangrijk in een relatie! Vaak zijn mensen vooral benieuwd wat het precies is en hoe het in elkaar steekt.. Maar ik heb ook meegemaakt dat iemand in mijn gezicht deed alsof ie het prima vond en ik achteraf een smsje kreeg met ik denk toch dat ik liever niet met je verder wil... Beetje laf, maar ik begrijp het wel. Het is niet niks en ik zou ook niet voor herpes kiezen als ik de keuze had! Gelukkig zijn er ook genoeg mensen die er doorheen kijken. En nog veel belangrijker, je bent echt niet alleen! Moet je kijken hoeveel meiden er op girlscene met hetzelfde probleem zitten...

Lotte

  • ***
  • Berichten: 1.028
  • SPACESHIP!
    • Bekijk profiel
« Reactie #11 Gepost op: 16 mei 2014, 21:26:56 »
@wishfulthinking:


Misschien kun je inderdaad de titel van het topic veranderen in 'soa lotgenoten topic'? Ik snap dat het voor jou persoonlijk toch meer om de herpes gaat, maar het wordt misschien iets teveel van het goede als er voor elke soa een apart topic komt.


Over dat 'vies voelen' had bij mij niet eens zoveel met de soa te maken, maar meer omdat ik dat had gekregen door het seksuele misbruik. Ik voelde me vies omdat ik toch iets van hem in mijn lichaam had, en daar echt last van had door de pijnlijke behandeling.


Het klopt dat je de omringende huid met vaseline in moet smeren, dat probeerde ik ook wel maar het was zo ruim verspreid dat dat bijna onmogelijk was om goed te doen... het ging ook echt heel erg snel bij mij.


Ik vind het inderdaad ook erg dat er zo'n slechte voorlichting is over herpes en genitale wratten: Je bent niet altijd beschermd met condoom, en het komt ook nog eens niet naar voren bij een soa test...

Whitney

  • *
  • Berichten: 10
    • Bekijk profiel
« Reactie #12 Gepost op: 17 mei 2014, 00:28:28 »
Op het medisch forum zijn up to date topics over herpes. Ik heb zelf 1,5 jaar herpes en hier veel aan lotgenoten gehad. Ik mort nog 2 pillen slikken dan heb ik een half jaarlijkse kuur achter de rug. Dit ben ik gan slikken omdat ik om de 6 weken een aanval had. Gelukkig wel lichte maar het blijft vervelend.

ik heb het gekregen van mijn huidige vriend nadat we veilig seks hebben gehad. Hij is stille drager dus kan er ook niks aan doen. Gelukkig heeft hij het geaccepteerd waardoor ik het ook sneller kon accepteren. In hoeverre het een taboe is, is denk ik ook hoe je er zelf mee omgaat. Mijn omgeving reageer t goed. Ik praat er dan ook vrij makkelijk over en krijg nooit rare reacties.

ik heb wel veel moeite gehad met de vermoeidheid die gepaart gaat met de herpes. En ben erg vaak flink ziek geweest ontstoken amandelen en koortsaanvallen  van bij  40 graden koorts. Ben dan ook benieuwd hoe mijn lichaam hoe mijn lichaam reageert als ik stop met de kuur...

Sophie

  • *
  • Berichten: 3
    • Bekijk profiel
« Reactie #13 Gepost op: 17 mei 2014, 15:23:33 »
Zo fijn om dit te lezen! Ik heb twee weken geleden een soort beurs gevoel gekregen. De volgende dag voelde ik twee bultjes op m'n binnenste schaamlippen en zitten deed echt pijn. De dag er na, dag drie, was nog erger. Ben in het weekend naar de huisartsenpost geweest. De arts daar bevestigde wat ik al aan de telefoon had gehoord, het was herpes. Ik heb gelijk medicijnen gekregen en ben naar m'n ouders gegaan (woon op mezelf). Zij weten alles en nemen mij en m'n vriend niks kwalijk. De dagen daarna was echt een hel, ik huil nooit maar toen wel. Ik kon idd niks, zitten, liggen, lopen, plassen, douchen, alles deed zo'n pijn! Ik heb herpes van mijn vriend gekregen. Met hem heb ik een vaste relatie. Hij heeft veel sekspartners gehad en deed het vaak zonder condoom. We hebben wel een soatest gedaan, daar kwam niks uit. Wat blijkt: ze testen niet op herpes! en dat is ons bij de GGD nooit vertelt..
Gelukkig was hij resistent en heeft ie nergens last van gehad, hij heeft het virus alleen aan mij doorgegeven. Ik baal verschrikkelijk, en hij ook, maar ik neem hem echt niks kwalijk. Het kan echt de beste overkomen. En altijd seks met condoom is voor mij geen optie. Bovendien beschermd het niet 100% tegen herpes.


Ik ben inmiddels anderhalve week verder en het gaat goed. Soms gaat er nog een korstje van de plekjes en dan is de pijn er weer. Fietsen stel ik nog even uit maar lopen en zitten gaat redelijk. Hopelijk komen de volgende aanvallen niet, of maar heel mild.

Nog even wat symptomen die ik had: grieperig, koude rillingen, hoofdpijn, opgezette klieren in m'n liezen en natuurlijk de bultjes. Van de medicijnen werd ik trouwens enorm misselijk!


Hoop dat iedereen hier de volgende aanval nog heel lang uit kan stellen, het is zo rot! Sterkte allemaal ;)


Liefs
« Laatst bewerkt op: 17 mei 2014, 15:27:44 door Sophie »

Sévérine

  • **
  • Berichten: 765
    • Bekijk profiel
« Reactie #14 Gepost op: 17 mei 2014, 15:27:08 »
Ik heb zelf geen herpes maar ik vind het enorm goed dat er een topic over aanwezig is nu!

wishfulthinking

  • *
  • Berichten: 48
    • Bekijk profiel
« Reactie #15 Gepost op: 17 mei 2014, 18:59:28 »
@ Sophie


Bedankt voor het delen van je verhaal. Er is goede hoop, ze zeggen dat de eerste aanval altijd het heftigst is! Dat heb ik en ik geloof meer lotgenoten ook ervaren!

Zo zie je dat ook jullie ervaring met voorlichting en soa test minder is op het gebied van herpes... Ik ben blij dat we op deze manier in ieder geval de meiden hier bewust kunnen maken van de test en dat deze niet alles uitsluit!

Ik herken je overige symptonen ook. Deze had ik wel alleen tijdens de eerste aanval.

Ik hoop idd ook voor iedereen dat ze zo min mogelijk last hebben van aanvallen.. Proberen je weerstand zo goed mogelijk te houden!

xx

Sophie

  • *
  • Berichten: 3
    • Bekijk profiel
« Reactie #16 Gepost op: 17 mei 2014, 21:59:20 »
Owja, nog even voor degene die info willen: geloof niet alles wat je leest op internet. Mijn arts zei dat thuisarts.nl betrouwbaar is.

chantalita

  • *
  • Berichten: 1
    • Bekijk profiel
« Reactie #17 Gepost op: 17 mei 2014, 23:44:32 »
@ wishfulthinking  heel erg stoer dat jij je verhaal hebt gedaan! Zelf loop ik ook al enige tijd rond met herpes en kk kan je echt niet vertellen hoe ik het heb afgelopen. Volgens mijn dokter zit het zelfs in de lucht en iedereen kan het gewoon oplopen.

Maar goed ik heb er geen last van beneden, maar onder bij mijn rug zowel linker als rechterkant. Eerst was het alleen aan de linkerkant en toen opeens kwam er ook eentje aan de rechterkant. In het begin kwam het ook als mijn weerstand laag was... Nu komt het veel regelmatiger en aan de rechterkant komt het op me onderrug ook op meerdere plekjes. Ik word er zo gek van omdat het gewoon heel vaak terug komt en dan jeukt het heel erg en  ik baal er gewoon van dat ik dat opeens uit het niets heb gekregen. Je vertelde ook dat in de reguliere geneeskunde er geen middel tegen is. Wat heb je precies bij de homeopaat gedaan die er wel in gelooft om iets aan die herpes te doen?

Veel liefs

el pez rojo

  • **
  • Berichten: 549
    • Bekijk profiel
« Reactie #18 Gepost op: 18 mei 2014, 12:42:09 »
___________________________________________________________________
« Laatst bewerkt op: 06 september 2014, 00:08:18 door Huisje »
Happiness can be found, even in the darkest of times, if one only remembers to turn on the light.

Lotte

  • *
  • Berichten: 51
    • Bekijk profiel
« Reactie #19 Gepost op: 18 mei 2014, 17:16:12 »
Hoi meiden,


Ongeveer twee jaar geleden kwam een vriendin naar me toe met het verhaal dat ze een schimmelinfectie had. Alle symptomen die ze had, ze kwamen mij zo bekend voor. Ik ben er nooit een prater over geweest maar besloot om het toch aan mijn vriendin te vertellen. Uiteindelijk heb ik te lang gewacht denk ik en kwamen er ook allemaal bultjes down there. Uiteindelijk ben ik naar de huisarts gegaan en die vertelde mij dat ik genitale wratten en een schimmelinfectie had.


Mooi, die schimmelinfectie ruimen we op met 3 van die vaginale eieren...
Maar die wratten.. aanstippen geblazen. Wat. Een. Hel.
Elke keer weer word je geconfronteerd met je lelijke onderkant, en ik ben na een week hier mee gestopt omdat ik de pijn niet meer kon hendelen.


Telkens terug naar de huisarts, ja voor het wegbranden waren het er te veel.. Steeds weer van het kastje naar de muur. Dit maakt je zo onzeker en zeker op dit gebied met vriendjes e.d. Ook is tijdens dit onderzoek het virus HPV (humaan papiloma virus) geconstateerd. Ik heb nooit de baarmoederhalskanker prik gehad, nu spijt natuurlijk.


Goed, leven gaat door en na anderhalf jaar zijn de wratjes vanzelf weg gegaan.
Wat was ik gelukkig! Ik was weer "mooi" daar beneden!
Maar het geluk duurde niet lang..


Op een gegeven moment begon het daaronder te jeuken, kwamen bultjes, blaasjes en zweertjes. Op een ochtend werd ik wakker met een opgezette klier tussen anus en vagina en het leken in eerste instantie onstoken talgkliertjes. Maar ik kon niet lopen, plassen, zitten, fietsen en noem het maar op. Ook kreeg ik hier een fikse keelonsteking bij en was ik nog nooit zo ziek geweest.
Bezoekje aan mijn geliefde dokter (not) wees uit op het herpes genitalis virus én het herpes koortsblaar virus. Ook een chlamydia mocht er nog bij komen.
De huisarts had ook een uitstrijkje gemaakt van mijn keel, om te zien of er daar misschien ook een chlamydia zat. GODDANK was het een fikse keelontsteking.
Ik kan nu eindelijk weer redelijk lopen, en de antibiotica slaat langzaam aan.
Morgen nog een dag thuis en dan na anderhalve week langzaam weer naar school....


Leven met een herpes virus.. Ik ben nog maar 18 jaar en voor het leven getekend. Ik voel me vies, smerig, een misbaksel...
Deze levenslange ziekte maakt mij zo depressief.. En dat door een pleziertje in bed. Ik walg..


Fijn om mijn verhaal hier te kunnen doen. Dit lucht op!
« Laatst bewerkt op: 19 mei 2014, 19:58:21 door Lotte »

el pez rojo

  • **
  • Berichten: 549
    • Bekijk profiel
« Reactie #20 Gepost op: 18 mei 2014, 17:52:08 »
________________________________________________________________
« Laatst bewerkt op: 06 september 2014, 00:09:26 door Huisje »
Happiness can be found, even in the darkest of times, if one only remembers to turn on the light.

wishfulthinking

  • *
  • Berichten: 48
    • Bekijk profiel
« Reactie #21 Gepost op: 18 mei 2014, 22:31:04 »
Je vertelde ook dat in de reguliere geneeskunde er geen middel tegen is. Wat heb je precies bij de homeopaat gedaan die er wel in gelooft om iets aan die herpes te doen?

Veel liefs

De kern van homeopathie is dat er niet wordt gekeken naar symptomen, maar naar de oorzaak daarvan. Vaak wordt in de reguliere geneeskunde iets voorgeschreven om het te herstellen, in de homeopathie willen ze het voorkomen. Dit doe je onder andere door gezond eten en dergelijke, maar er komt ook een zweverig deel aan te pas... Ik ben daar zelf niet zo van, maar in dit geval was ik in staat alles te proberen om maar minder aanvallen te krijgen. Ik kan je niet 100% zeker zeggen dat het door homeopathie komt dat ik minder aanvallen heb dan eerst, ik weet natuurlijk niet wat er was gebeurd als ik het niet had gedaan.
Wat ze bij mij hebben gedaan is meten wat er allemaal mis is in je lichaam en vervolgens iets zoeken wat de balans kan herstellen. Dat 'iets' is een beetje vaag. Ik kan het concreter maken door te zeggen dat ze een soort smsje sturen naar je lichaam, dat is dan het 'geneesmiddel'. Je hoeft dus niks in te nemen ofzo.
Ik weet dat het heel vaag klinkt, maar het heeft voor mijn gevoel wel effect gehad bij mij.

@Huisje
Wat heftig allemaal.. Ik herken ook veel dingen die je beschrijft, zoals het niet willen drinken zodat je maar niet hoeft te plassen, man wat was dat pijnlijk! Bedankt voor je verhaal.. Ik ben heel blij voor je dat het maar een eenmalige uitbraak was, al wens ik dat ook niemand toe!

@Lotte
Bedankt voor je verhaal! Genitale wratten worden inderdaad veroorzaakt door het HPV. Ik heb zelf ook genitale wratten gehad en heb dus ook HPV. Ik moet nu ook ieder half jaar een uitstrijkje voor de controle op baarmoederhalskanker. Heb de inenting ook niet gehad.. Altijd weer spannend als je op de uitslag moet wachten. (@Huisje er zitten niet heel ernstige consequenties aan HPV, de wratten zijn meer een cosmetisch probleem, het enige is dat HPV ook baarmoederhalskanker kan veroorzaken, maar over het algemeen zijn dat andere types. Wel wordt als je HPV hebt aangeraden om regelmatig een uitstrijkje te laten doen voor controle.)
Je bent echt een jonge meid en ik herken het gevoel dat je zo jong al een soa hebt opgelopen.. Ik was 20, iets ouder. Je staat nog aan het begin van je leven en het kan soms voelen alsof het hierdoor al voorbij is. Ik merk wel dat het steeds meer 'slijt'. Je denkt er steeds minder aan, bent er minder mee bezig. Maar het blijft je natuurlijk altijd achtervolgen.. Ik sluit me ook helemaal aan bij wat Huisje zegt, je moet echt proberen niet zo negatief over jezelf te denken.. Ik hoop dat het voor jou ook slijt met de tijd. En weet nu.. je bent niet alleen!!

Liefs!

Lotte

  • ***
  • Berichten: 1.028
  • SPACESHIP!
    • Bekijk profiel
« Reactie #22 Gepost op: 19 mei 2014, 08:18:29 »
@wishfulthinking:


Wow wat raar... ik heb dus ook genitale wratten gehad, en heb nog gevraagd of ik dus ook een verhoogde kans op baarmoederhalskanker heb, maar de arts zei van niet omdat er inderdaad verschillende varianten zijn van het HPV virus. En sowieso raakt 8 op de 10 mensen sowieso besmet met een variant daarvan... Dus ik heb sindsdien nooit meer een uitstrijkje gehad.
Wat denken jullie, moet ik toch nog maar eens naar de huisarts gaan? En hiernaar vragen?


@Lotte: Wat raar dat er verder niks is gedaan aan je genitale wratten... bij mij waren het er ook behoorlijk veel en die zijn ook niet weggebrand maar weggesneden (volgens mij), en toen was ik gewoon onder narcose.




Even in het algemeen. Hoe doen jullie dit mochten jullie een nieuwe relatie krijgen? Ik ben heel gelukkig met mijn vriend en denk niet dat ik ooit nog een ander ga hebben, maar stel dat... ik denk dat het virus inmiddels wel uit mijn lichaam is, maar hoe weet je dat zeker?


Lotte

  • ***
  • Berichten: 1.028
  • SPACESHIP!
    • Bekijk profiel
« Reactie #23 Gepost op: 19 mei 2014, 08:19:50 »
Oke dit is misschien heel dom maar ik snap het niet. Eigenlijk als je met iemand seks hebt die al meerdere bedpartners heeft gehad loop je altijd risico op een SOA zelfs als je seks hebt met condoom?  :saai:

Er zijn verschillende soa's, zoals herpes, genitale wratten en schaamluis, die ook buiten het gebied van een condoom voorkomen. Deze kun je dus ook mét condoom krijgen. Ik vind persoonlijk dat hier heel slechte voorlichting over is.... de meeste mensen weten dit niet en denken dat ze helemaal veilig zijn met een condoom.

Famke

  • **
  • Berichten: 373
    • Bekijk profiel
« Reactie #24 Gepost op: 19 mei 2014, 16:35:51 »
Lotte, je weet nooit zeker of het virus uit je lichaam is.

Je kunt HPV ook krijgen door delen van een handdoek, enzo. Heb zelf heel vaak handdoeken gedeeld met verschillende vriendinnen en heb recent twee wratjes gehad in mijn lies. Volgens mijn moeder was het hpv. Aangestipt en binnen 1 week weg, maar ik schrok wel en deel nooit meer een handdoek.

Misschien heb ik het ook wel van vriendje, maar hij heeft ze nooit gehad, maar misschien wel een stille drager. Ik had dan wel meer verwacht dat ik ze dan bij mijn vagina zou hebben.

Je weet het nooit.

Toch heb ik me niet laten vaccineren, omdat baarmoederhalskanker heel weinig voorkomt en je het alsnog kunt krijgen. Overigens zijn geslachtwratjes geen risico voor kanker, dat zijn de hpv virussen waar je geen wratjes van krijgt.