Auteur Topic: Vervolgverhaal: Vermist  (gelezen 8623 keer)

KTM

  • ***
  • Berichten: 2.753
    • Bekijk profiel
« Gepost op: 11 december 2008, 16:54:36 »
*Ik weet niet of íemand dit gaat lezen, maar ik heb even zin om te schrijven..*

Ik kreun. Hoofdpijn, misselijk, waar ben ik? Langzaam doe ik mijn ogen open. Ik zie niks, of het komt doordat mijn ogen niet open zijn. Huh? Ogen niet open? Ik heb ze toch echt open gedaan! Ik probeer over mijn ogen te wrijven, langzaam doe ik mijn armen omhoog. Het lukt niet, ik zit vast. Op dat moment hoor ik iets. Wat was dat? Wie is daar? Waar ben ik?! Paniek stroomt door mijn aderen, en stijgt naar mijn hoofd. Ik schreeuw om help, Help, HELP! ''HELP ME! HELP ME! WIE IS DAAR? HELP ME DAN TOCH!'' Er gaat een deur open, zware voetstappen benemen mij mijn adem. Maken me stil, en bang. De deur klapt dicht. Ik hoor dat de zware voetstappen voor mij stil blijven staan. Grote, klamme handen worden op mijn wangen gelegd, hij aait me, viezerik! ''Wat ben je toch mooi, lieverd.'' fluistert hij kreunend. Ik walg. Een schreeuw ontsnapt uit mijn keel. ''Blijf van me af, smeerlap!'' roep ik boos uit. Ik bijt in zijn vinger. ''Au! Trut! Blijf van me poten af! Ik zal je leren!'' O mijn god, hij gaat me slaan! Doodsbang ben ik. Dan gaat de deur weer open, er loopt weer iemand binnen. De deur word weer gesloten, en ik ben bang, heel erg bang. ''Je moet haar niets aandoen, dan hebben we niks meer aan haar!'' Dat was een vrouwenstem, ongetwijfeld, alleen is de stem misvormd. ''Wie ben je?'' vraag ik ''Wie zijn jullie? Wat moeten jullie van mij? Help me dan? Ik moet hier weg! Help me! Laat me hieruit! LAAT. ME. HIER. UIT!!'' Een grote kap op mijn hoofd laat me mijn mond houden. ''Jij houdt nú je bek! Gewoon je bek houden!''Je hebt het recht niet om zó’n toon tegen mij op te zetten! Ik heb je geholpen! Zonder mij ben je niks! NIKS!'' Het was de vrouw die zo tegen me tekeer ging. De man met de zware voetstappen zegt: ''Ik ga maar, geef haar maar wat te drinken, maar kom over een kwartier terug!'' De man beent weg. Weer gaat die vervloekte deur die mij opsluit open en dicht. Dan begint de vrouw met de vervormde stem te praten..

*Als je het leuk vind, dan schrijf ik verder..*

Urbanwish

  • *
  • Berichten: 97
    • Bekijk profiel
« Reactie #1 Gepost op: 11 december 2008, 17:08:46 »
Hmm...best leuk. Je schrijft best goed, alleen vind ik het verhaal niet zo leuk lijken. Maarja, dit is nog maar het begin, dus ga maar verder, het kan zijn dat je verhaal daarna juist onwijs spannend word.
*niet verkeerd opvatten ofzo hoor, je schrijft echt wel goed*
take my hand and we can travel to winter wonderland «3

KTM

  • ***
  • Berichten: 2.753
    • Bekijk profiel
« Reactie #2 Gepost op: 11 december 2008, 18:45:58 »
*Okaayy, ik kan trouwens best wel goed tegen kritiek ;) (Al zeg ik het zelf..)*

Maar ik ga nu ff (even) turnen, ik schrijf morgen denk ik nog een stukje.

Shaarx

  • **
  • Berichten: 305
    • Bekijk profiel
« Reactie #3 Gepost op: 11 december 2008, 19:01:19 »
Ik vind het ook wel leuk (:
Please be my pirate, and sail away with me.

KTM

  • ***
  • Berichten: 2.753
    • Bekijk profiel
« Reactie #4 Gepost op: 12 december 2008, 08:13:20 »
*Vervolgje..*

''Ken je me niet meer? Ik ben het, je beste, en enige vriendin, Michelle. Ik kan je niet vertellen waar je bent, maar ik zal je verzekeren: Aan jou ga ik veel geld verdienen!  Héél veel, zelfs.'' Michelle? Dat kan niet, dat is mijn allerbeste vriendin! ''Maar.. maar dat k-kan helemaal niet! Jij kan Michelle helemaal niet zijn, want die zou mij nooit opsluiten!'' Verwoed begin ik te trappen, ik trap alles wat ik tegenkom. Maar ik kom niks tegen, niets. ''Hahahaha! Jij bent echt naïef! Écht naïef. Welke vrienden had je nog meer? Niemand! Welke vrienden heb ik allemaal? Heel veel, héél veel! Je bent voor mij alleen maar een speeltje, stukje afval! Maar jij, stuk afval, bent heel veel waard, en die waarde ga jij mij opleveren!'' Huh? Waarde? Naïef? Niks? ''Hoe moet ik jou dan geld opleveren? Ik bedoel, als ik toch niks waard ben..'' Daar zit wat in, toch? Maar opeens word alles duidelijk: ''Nee, je bent niet slim, en je hebt geen vrienden, je bent niks waard, nee. Maar je bent mooi. Heel erg mooi. En ik maak geen model van jou, maar ik geef jou een bed. En heel veel jongens. Héél veel jongens. Snap je?'' Alle bloed trekt uit mijn wangen, ik krijg kippenvel over mijn hele lijf. IJskoud krijg ik het, ijskoud. Ik haal diep adem, en zeg: ''Wat? Wát? Wáááát??  Moet ik nou voor hoertje spelen? Hé? Moet dat? Denk je dat ik stom ben ofzo, dat ik me zo laat gebruiken? Je bent een vieze vuile.. AU!'' Ik voel iets scherps in mijn schouder, een prik, en het doet pijn. ''Hier wordt je rustig van, meisje, dan praten we later verder. Tot later!'' Ik ben te moe om te antwoorden. Ik hoor hoe ze naar de deur loopt, de deur gaat open, en sluit weer. Toen was ik weer alleen.

Langzaam doe ik mijn ogen weer open. Waar ben ik? Wie heeft me hier naartoe gebracht? Ohja, ik weet het weer. Michelle, haar schuld. Maar.. Ik zat toch ergens in het donker? Ik probeer mijn armen te bewegen. Niks, geen touw, niks. Ik probeer mijn voeten uit. Ook niks. Dan kijk ik pas in het rond. Ik zit op een bed, een groot bed, met rode dekens. Er zijn roodbehangen muren, en een rode tafel, met bruin met rode stoelen. Niet echt een superinterieur. Helemaal niet, zelfs. Dan krijg ik het gevoel dat er iemand naar me kijkt. Rillingen lopen over mijn rug. Ik voel me naakt. Ik trek de dekens over mijn hoofd, en probeer mezelf warm te krijgen. Wacht eens.. Ik bén naakt! Oh mijn God, wat is dit, waarom ben ik naakt? Een deur gaat open. De deur was me helemaal niet opgevallen, het leek alsof die deur gewoon muur was. De deur was op roodbehangen. ''Goeiemoggen! Ik zie dat je wakker bent..''

Lippglossyy

  • **
  • Berichten: 321
    • Bekijk profiel
« Reactie #5 Gepost op: 12 december 2008, 13:23:06 »
Super leeuk!

Verder!

KTM

  • ***
  • Berichten: 2.753
    • Bekijk profiel
« Reactie #6 Gepost op: 12 december 2008, 19:27:00 »
*Vervolg.. (Nummer 3)*

''Goeiemoggen! Ik zie dat je wakker bent..'' zegt Michelle, terwijl ze naar binnenloopt. Ik kon het weten. Ze heeft een rood shirt aan, met een zwarte broek. Rood, dus. ''Hoe gaat het met je, lieverd? Je hebt twee uur geleden je eerste klant gehad. Volgens mij herinner je je er niet echt veel van ofzo. Maar hij was erg tevreden.'' Op slag voel ik me vies. Echt héél erg vies. Gat-ver-damme! ''Wat? W-wat.. dit meen je niet! Dat kan niet! Ieuww! Met iemand naar bed gaan, zonder dat ik het zelf weet? Gatver, ik  ben toch zeker geen hoer!'' Een grote, schaterende lach volgt. Die lach, die ik altijd zo vrolijk vond klinken, klinkt nu als piepende nagels op een krijtbord, die lach was van Michelle. ''Ohjawel, dat kan je wel! En over een minuut of tien krijg je je tweede klant, wen er maar aan, want je krijgt er nog veel meer! En als je niet meewerkt,'' Michelle's stem klinkt nu dreigend ''dan denk ik dat je niet zo gelukkig gaat leven..'' Ze loopt naar het bed, en steekt haar vinger porrend naar me uit. ''Anders ga je niet zo gelukkig leven,'' herhaalt ze ''Want dan krijg je dit!'' Ze steekt haar hand onder het bed, en haalt er een zweepje onder vandaan. Keihard slaat ze op de dekens. Mijn gezicht vertrekt van de pijn. ''Auw! Dat was mijn been, sukkel! Kun je niet uitkijken? Kutwijf!'' Meteen heb ik spijt van mijn woorden. Nog een slag volgt. ''Mij een kutwijf noemen? Het zal je bezuren!''  Nog een slag volgt. Dan begint Michelle te lachen. ''Hahaha! Ik heb je helemaal in mijn macht, kleine. Dacht je echt dat ik je aardig vond? Ik heb je alleen nodig om geld voor mij te verdienen, je bent een lelijke oude stofdoek!'' Weer een pijnlijke schaterlach volgt. Dan gaat de bel. Huh? De bel, is hier een bel? ''Jij blijft hier! En nergens heen gaan,'' zegt Michelle ''Niet dat je dat kan, maar nu weet je wel wat er gebeurd als je het probeert.'' Ze bergt het zweepje op, en loopt naar de muur. Ohnee, dat was een deur. Haar voetstappen sterven weg, en maakt plaats voor een intense angst, een vreselijke pijn aan haar benen, en een vies gevoel over haar hele lichaam. Straks moet het nog een keer, maar dan bij bewustzijn. Gatver, ik moet er niet aan denken!

De deur gaat weer open. Er komt een man binnen van een jaar of zevenenveertig. Half bejaard, in ieder geval. ''Hee, schatjuu! kom eens ff lekka hierrrrrr!'' Roept hij met zijn perverse stem. ''AAAHH!! HELP!!'' Ik schreeuw het uit, ik roep om help, en trap om me heen. Het is alsof die man het voelt aankomen, want hij stond opeens bij het bed (waar ik nog steeds op lag, naakt) en drukt zijn rechterhand op mijn mond. ''Rustig maar, liefie, ik kom alleen maar ophalen waar ik voor betaald heb.'' Wauw, wat een geruststellende woorden. Niet dus. ''Kom maar hier liefiepiefie van me!'' Ik walg, ik heb zin om te kotsen, maar er komt niks uit mijn keel, laat staan dat er zuur uit mijn keel kán komen als ik niet eens kan praten. De kerel gaat op me liggen. Hij begint een beetje te hijgen, als hij het deken van me oprukt. Ik kan het nog steeds niet opbrengen om te schreeuwen. De man begint zijn shirt uit te trekken, hij heeft inmiddels zijn hand van mijn mond gehaald. ''Goezoo scheetje, je mond houden heet dat. Goezoo. Noem me trouwens maar Freek. Da's niet me echte naam, maarre.. Dan ben ik niet naamloos Mwhuahauaa!!'' Een raspende lach ontsnapt uit zijn mond. Ik durf te wedden dat hij rookt. Op dat moment gaat hij van me af, en trekt vliegensvlug zijn broek uit, een voordat ik kan bewegen, zit hij alweer op me. Ik durf niet meer te kijken. Zeker weten dat hij nu naakt is. Ik hoef geen naakte man met de leeftijd van mijn vader te zien. Walgelijk. Waarschijnlijk ook overal behaard.Geritsel van papier, iets word op de grond gegooid. Hij gooit het deken ook op de grond, en trekt me naar boven. Nu lig ik óp hem. Iets word ruw in me geduwd, en het doet pijn, verschrikkelijke pijn. Ik probeer te schreeuwen, maar er word een wasmachine achtige tong in mijn mond geworsteld. Zijn onderlichaam beukt hard op het mijne in. Hij laat mijn mond met rust, en kreunt luid. En zo gaat het seconden, minuten, uren door. Al die tijd lig ik als verdoofd op hem, ik voel niks, ik doe niks. Alsof mijn energieknopje uit is gedraaid. Als hij klaar is, en aangekleed, zegt hij: ''Jaajoh, bedankt meissie, je bent een lekker ding, als je zo doorgaat heb je binnen twee maanden meer dan duizend euries!'' En hij stopt me een briefje van vijftig in mijn hand. ''Dag, lekkertje, ik kom zeker nog es langskomme!'' Rustig loopt hij naar de deur. Als ik zijn voetstappen niet meer hoor, kom ik weer tot mijn positieven. Ik voel me nog viezer dan dat ik me al voelde. Ik ben verkracht..  Verkracht, en ik was er zelf bij. Wat heb ik gedaan? Hoe kon het gebeuren?

KTM

  • ***
  • Berichten: 2.753
    • Bekijk profiel
« Reactie #7 Gepost op: 12 december 2008, 19:56:07 »
*Vervolg nummero 4*

Minuten lang zweven die vragen door mijn hoofd. Totdat de deur opengaat. Daar is Michelle weer, toch? ''Hee, ik heb gehoord dat je heel goed bezig was. Volgens mij begin je het te begrijpen. Luister, ik stel je nu voor aan jouw tweede baas, Karel Grootte.'' Een stevige, kale man stapt de kamer binnen. Hij heeft vriendelijke ogen, dat wel, maar een gevaarlijk uitziende uitstraling. Ook een beetje  boosaardig. ''Hallo, jij heet Karin, toch?'' begint hij, maar hij wacht niet op antwoord ''Ik heb veel  van je gehoord van deze dame hier. En ze heeft helemaal gelijk: Je bent een lekkerding, ik heb je de tijd dat je klant bezig was niet horen schreeuwen. Oké, alleen op het begin, maar dat telt niet mee. Dat moet je wel snel afleren, anders moet Michelle hier je straffen, maar ik hou niet van onnodig geweld. Kom mee, hier heb ik wat kleding voor je, ik geef je een rondleiding door jouw verblijf.'' Er vliegen rode kleren door de kamer. Een rood shirt, en een wijnrode broek. Absoluut lelijk, spuuglelijk! ''M-moet ik-k d-dat echt écht aandoen?'' Vraag ik bedonderd. ''Lieverd,'' begint Karel ''Je gaat niet meer naar buiten. Niet meer, dat kan gewoon niet meer, dat is finito, nul, weg! Je blijft voor altijd binnen, je besteed je tijd aan de slaapkamer, verder niks, begrepen? You're a fucker, now!'' Die laatste woorden maken me misselijk. Ik kots alles wat ik uit kan kotsen..

Lippglossyy

  • **
  • Berichten: 321
    • Bekijk profiel
« Reactie #8 Gepost op: 12 december 2008, 23:12:26 »
Leukk ö!

Lippglossyy

  • **
  • Berichten: 321
    • Bekijk profiel
« Reactie #9 Gepost op: 12 december 2008, 23:12:26 »
Leukk ö!

KTM

  • ***
  • Berichten: 2.753
    • Bekijk profiel
« Reactie #10 Gepost op: 13 december 2008, 09:14:36 »
Jee ! Ik hoop dat er nog meer lezers komen.. :D Maar ik ga nu badmintonnen enz.. Okayy, ik schrijf vanavond of vanmiddag nog een stukje.

Lola

  • *
  • Berichten: 38
    • Bekijk profiel
« Reactie #11 Gepost op: 13 december 2008, 09:48:43 »
echt nice !!
blyf door schrijven :D

KTM

  • ***
  • Berichten: 2.753
    • Bekijk profiel
« Reactie #12 Gepost op: 13 december 2008, 15:23:20 »
*Vervolg nummer 5!*

Ik kots alles wat ik uit kan kotsen. ''Bitch! Mijn tapijt! Mijn muur! Gatverdamme! Je gaat het lekker zelf opruimen! Hoer!'' Karels hoofd loopt rood aan van woede. Past eigenlijk best wel goed bij deze kamer.. Boos loopt hij weg. ''Als je klaar bent met opruimen, moet je Michelle maar roepen!'' roept hij me nog toe voordat hij de deur dicht doet. Als ik klaar ben met spugen, gooit Michelle me een doek en een dwijl toe. Waar haalt ze die nou weer vandaan? Waarschijnlijk kijk ik haar raar aan, want ze zegt: ''Die heb ik onder het bed vandaan, kuiken.'' Michelle noemde me altijd kuiken. Omdat ik geen vriendje heb, en ik zie er ook heel kinderachtig uit. Nog steeds strontmisselijk begin ik mijn eigen kots op te ruimen. Bijna ga ik weer over mijn nek van de vieze lucht. Als ik klaar ben roept Michelle: ''Karel, ze is klaar! Je ziet er bijna niks meer van, hoor. Je kan haar nu meenemen!'' Meteen gaat de deur open, het lijkt wel alsof hij achter de deur stond te wachten. Ruw word ik de deur uit geduwd. ''Wa-waar gaan we he-heen?'' vraag ik, terwijl een ruwe hand mij naar een gang duwt. ''Dat zie je nog wel, moppie. Kijk maar goed rond, want dit is voortaan je thuis.'' zegt Karel. De gang heeft wit behang, met zwarte streepjes erop. Om de anderhalve meter hangt een hanglamp. Het is een héle lange gang. Zo'n tien meter, schat ik. De vloer is van bruine, lange tegels. Zo lijkt de gang nog langer dan hij al is. Om de wijf meter staan twee deuren tegenover elkaar. Aan het eind van de gang staat ook een deur. Verder is de gang leeg, geen schilderij, geen spiegel, geen ramen. Aan het eind van de gang maakt Karel de deur open. Als ik binnenstap, voel ik me gelijk een superster. Spotlights zijn op het plafond en aan de zijkanten bevestigd. Ik zit op één grote lichtwolk! Prachtig. In het midden staat een wit, langharig tapijt. Links zit een deur. Karel loopt erheen, en zegt: ''Kom mee, schatje, dan laat ik je zien wat we hier doen.'' Meteen is het blije gevoel weg. Karels stem is zo onheilspellend, wat gaat hij doen?

Als ik de kamer binnenloopt, zie ik allemaal apparaten staan. Beeldschermen, computers, lampen.. Allemaal op één grote tafel. Het is een kleine ruimte, door al dat apparatuur. De muren en de grond zijn allemaal saai wit. Er zit een meisje in, ze is ongeveer even oud als ik, tussen vijftien en zestien jaar. Als ze Karel ziet, loopt ze er naartoe, en geeft hem een natte kus op zijn mond. ''Ben je daar eindelijk, Grote Kleine Karel van me!'' Ze omhelsd hem, totdat ze mij in de gaten krijgt. ''Zozo, wie is dat? Een nieuwe? Hee, ik ben L. Afkorting van Elfje. Grapje! HAHAHAHA!'' L lacht heel erg.. Stoned. Alsof ze net een jointje heeft gerookt. ''Hoe heet jij? Ik heb van Michelle gehoord dat je in de rode kamer sliep. Hoe vond je die? Daar heb ik ook voor het eerst geslapen, het is wel even wennen, hé!'' En ze kwebbelt maar door.. ''Jaja, ga jij je nou maar omkleden, L, dan kan ik haar rustig vertellen wat je gaat doen.'' zegt Karel, knipogend naar mij. Hoe oud zou hij eigenlijk zijn? Hij heeft een stevig gespierd lijf, maar hij is ook een beetje kaal. Hij heeft jonge, vriendelijke ogen, maar hij heeft ook rimpels op zijn voorhoofd. Het is moeilijk te schatten. ''Zo, die is weg,'' zegt hij als L weg is ''Wil je weten wat ze gaat doen? Ze gaat straks een filmpje opnemen, een paar jongens zetten straks een bedje neer, en dan komt er een hele mooie jongen.. En wij gaan dat allemaal filmen, wat daarna komt enzo. Ik heb wat hele leuke speeltjes voor ze......'' Er spookt nu maar één woord door mijn hoofd: Seksfilmpjes.. Filmpjes maken.. Ik? Ik wankel nog even, en dan zak ik door mijn knieën. Het is me veel te veel, allemaal. Waar ben ik nou weer in beland? Ik barst in huilen uit. ''Maaaaamaa!! ma-ha-ha-maa!! Ik ben hier! Kom me dan halen? Ben ik voor jou niet vermist? Ik ben weg! Verdwenen! Ik ben hie-hie-hier!! Ik mis je!!''
« Laatst bewerkt op: 14 december 2008, 16:08:40 door odious »

KTM

  • ***
  • Berichten: 2.753
    • Bekijk profiel
« Reactie #13 Gepost op: 13 december 2008, 19:22:09 »
*Hee, leuk dat je mijn schrijfsel leest :D Maar ik ben min of meer addicted geworden aan schrijven, dit is al mijn 2e stukje vandaag..VERVOLG 6 P.s.: Sorry als ik een beetje groffe taal gebruik..Maar ik denk dat in werkelijkheid ook zo gepraat zal worden..*

''Maaaaamaa!! ma-ha-ha-maa!! Ik ben hier! Kom me dan halen? Ben ik voor jou niet vermist? Ik ben weg! Verdwenen! Ik ben hie-hie-hier!! Ik mis je!!'' Ruw wordt ik omhoog getrokken. Ik durf niet meer op te kijken. Ik schaam me voor mijn uitbarsting, en ik heb honger. Wanneer heb ik voor het laatst gegeten?? ''Hou je bek! Iedereen kan je horen! Je bent nu mijn eigendom, je moeder zie je nooit meer terug. Je bent haar niet waard, sukkel!'' Karels gezicht heeft een verbeten uitdrukking. Ik stop abrupt met huilen. Daar los je ook niets mee op. Ik moet een plan bedenken om te ontsnappen. Maar eerst heb ik calorieën nodig. ''Meneer.. Ik heb zo'n honger. Ik kan niet meer.. Heb.. eten.. nodig..'' Weer zak ik in elkaar. Ik heb in te kotsen, maar ik kan het niet meer. Daar ben ik te moe voor.

Als ik mijn ogen weer opendoe, moet ik eerst even denken waar ik ben. Dan weet ik het weer: Michelle, Karel, L.. Maar geen van alle drie zijn er. Ik lig op een zachte, blauwe bank in een vreemde kamer, een kleine ruimte. De muren zijn crèmekleurig, de vloer is van zwarte platen. Ik kijk om me heen. In elke hoek staan twee lelijke, grijze lampen. De rechterlampen branden. Verder is het donker. Als ik opsta zie ik dat er achter de bank nog een ruimte is, met een eettafel en een gasfornuis en een koelkast met allemaal kastjes. Op één van de twee bruin met rode stoelen, die ook in de rode kamer stonden, zit Michelle aan de tafel iets te lezen. Ik denk dat het een tijdschrift is. Als ze me opmerkt, loopt ze naar de koelkast, en haalt er een bord uit met een raar uitziend broodje. ''Ik zie dat je wakker bent,'' zegt ze, terwijl ze weer naar de tafel loopt en mij strak aankijkt ''Je krijgt nu je eten, maar als je nog één keer zo uit je dak gaat tegen Karel, dan zal je het met een glas melk moeten doen, begrepen?'' Ik knik, Michelle's stem verheft zich: ''Begrépen?!'' Ik zucht ''Ja, ik heb  het begrepen.'' Michelle reikt me het bord aan. Het is een croissantje. Normaal zou ik het echt lekker vinden. Maar het ziet er beschimmelt uit. Michelle ziet me vies kijken, en zegt: ''Als je het niet wilt.. Dit moet je voor de rest van de dag vooruit brengen, en het is pas vier uur 's middags. Anders eet ik het op, ondankbaar kreng.'' Is het pas vier uur? Wat heb ik allemaal meegemaakt op één dag?? Omdat er nergens een klok hangt, en er nergens ramen zijn, ben ik mijn gevoel voor tijd helemaal verloren. Een beetje bang begin ik aan het croissantje. Misschien hebben ze er wat in gedaan, en raak ik straks bewusteloos, of ik wordt helemaal stoned.. Als ik begin te kauwen, merk ik dat het croissantje echt heel erg lekker is. Snel eet ik het op, zó snel heb ik nog nooit gegeten. Ik had ook zo'n honger.. ''Mag ik ook nog wat drinken, alsjeblieft?'' vraag ik brutaal. Michelle zegt niks, maar loopt naar één van de kastjes, en haalt er een glas uit. Uit de koelkast haalt ze een pak melk, en schenkt het glas ermee vol. Ze geeft me het glas, en ik drink het zonder erbij na te denken op. Als ik klaar ben zeg ze: ''Zo, nu weet je ook waar de keuken is. Maar waag het niet om ongehoorzaam te zijn!'' Ze doet de deur naast de koelkast open, en zegt dat ik mee moet komen. Ik sjok een beetje verward achter haar aan. Weer komen we in die lange gang. En weer lopen we helemaal naar het einde van de gang, en waarschijnlijk gaan we weer die deur door. Ik doe mijn ogen dicht. Dit wil ik niet zien! ''Au!'' Keihard bots ik tegen de deurpost aan. ''Kijk uit je doppen, slet!'' snauwt Michelle. Nu moet ik mijn ogen wel openhouden. Snel loop ik achter Michelle aan naar Karel in het apparatuurkamertje. Hij heeft een tevreden uitdrukking op zijn gezicht. Als hij mij ziet, zegt hij: ''Kijk, dát is geld verdienen. Echt waar, ik denk dat jij dat ook eens moet doen, je hebt er het perfecte lichaam voor.'' Wat is ''dát''? Ik volg Karels blik, en kijk door een raam dat me nog niet eerder was opgevallen. Ik zie muren vol met spotlights, een wit, langharig tapijt, een bed zonder kussens en dekens, en.. L. Niet alleen L, maar ook een jongen. Ze liggen op het bed te rollen, naakt. Ze.. Ik kan het niet meer aanzien. Het is te erg voor woorden, het is seksistisch, pervers. Pornofilmpjes maken, dat gaat boven alles wat ik ooit heb meegemaakt. Wedden dat het niet legaal is! ''Kom op! Trek dit aan, we hebben ffuh wat actie nodig in dit filmpje, dit word een beetje saai.'' zegt Karel. Hij graait in een donkerblauwe bak op de tafel en gooit me iets rood met wits aan. Als versteend blijf ik staan. Ik, daar naartoe? Ik heb zin om flauw te vallen, maar ik zit net vol energie, na dat croissantje. ''Komt er nog wat van? Ik zei dat je je om moest kleden!'' Karel begint ongeduldig te worden. ''Ik.. Hier?'' Ik ben te bedonderd om goede zinnen te maken van al mijn vragen. ''Ja, hier,'' zegt Karel ''Waar anders?'' Als in slow motion doe ik de donkerrode broek uit. Als ik omgekleed ben, zie ik pas wat ik aan heb: Een kort rubberrokje, met witte pluisranjes en een rode BH met witte veren. Al die tijd keek Karel toe. Hij kijkt me even aan, en zegt dan: ''Keurig, precies wat ik dacht, een sexy stoot, dat ben je! Goede aanwinst, Michelle!'' zegt hij vervolgens tegen Michelle. ''Maar het is nog niet af.. Er moet nog iets bij.. Aha, ja, ik weet het!'' zegt hij bedachtzaam, en hij begint weer in de donkerblauwe bak te graaien. Hij haalt er een witte pluim uit, en zet hem op mijn hoofd. ''Perfect,'' zegt hij, en duwt me de kamer uit, naar L toe.
« Laatst bewerkt op: 14 december 2008, 16:09:19 door odious »

KTM

  • ***
  • Berichten: 2.753
    • Bekijk profiel
« Reactie #14 Gepost op: 14 december 2008, 11:29:03 »
*Vervolg 7.. Trouwens, waarom reageert er niemand? Als is het om te zeggen dat het tijdverspilling is om dit te lezen!!*

''Perfect,'' zegt hij, en duwt me de kamer uit, naar L toe. Ik merk niks meer, ik ben gevoelloos, dood. Als ik wordt teruggeroepen, ren ik naar het kamertje toe. Michelle geeft me de donkerrode broek en een nieuw, wit shirt. ''Hoe laat is het nu?'' vraag ik. ''Het is alweer zes uur 's-avonds, lieverd, je hebt lekker doorgewerkt!'' zegt Karel tevreden. Opeens voel ik me moe, doodmoe, en ik heb onwijze zin om te slapen. Helaas helaas, maar dat kan niet meer in mijn eigen, vertrouwde, warme bed. ''Ik ben moe,'' fluister ik, bijna onmerkbaar ''Ik heb slaap nodig..'' L komt binnen, ze gaat op de tafel zitten, en kijkt me even aan ''Volgens mij heb jij een goede rust nodig, kuiken, je ziet er echt níét uit!'' roept ze uit. ''Waarom noem jij mij ook al kuiken?'' Vraag ik haar, verbaast. ''Michelle zei dat ik jou zo moest noemen, en geen Kelly meer,'' zegt ze ''Als ik je geen kuiken mag noemen, verzinnen we wel een andere naam voor je, hoor!'' Wat is ze opgewekt, ik kan er bijna niet meer tegen. Michelle merkt het, en loopt naar me toe ''Kom, ik breng je naar je kamertje toe.'' zegt ze lief. Lief? Lief, zij? Na alles wat ze me nu al aangedaan heeft? Maar ik ben te moe om uit mijn dak te gaan. Gevoelloos laat ik me vervoeren naar de rode kamer.

Als ik wakker word, verbaast het me tot mijn verbazing dat ik niet verbaasd ben dat ik hier ben. Waar ik wel van schrik, is dat ik een snurkgeluid hoor, naast me in het bed. Ik durf me bijna niet om te draaien, maar mijn nieuwsgierigheid wint het van mijn angst. Ik zie alleen donkerbruin haar, net zoals ik heb. Ik haal het deken een beetje van haar gezicht af. Ik schrik, ze heeft precies dezelfde vorm gezicht als ik! Dezelfde huidskleur, dezelfde lippen. Ik trek het deken nog verder naar beneden. Ze is naakt, net als de eerste dag dat ik hier sliep. O mijn God, wat is dit? Ze lijkt precies op mij, en ze maakt nu mee wat ik gisteren had meegemaakt! Het snurken houd op. Snel trek ik het deken weer over haar heen. Maar ze is al wakker. Ik zie dat ze wil gaan schreeuwen, maar ik gebaar snel dat ze stil moet zijn. Voor de zekerheid leg ik mijn hand op haar mond. ''Stt,'' fluister ik ''Je moet stil zijn! Ik weet niet waar we zijn, ik weet niet waarom wij precies op elkaar lijken, ik weet alleen dat er een onaardig meisje door die deur kan komen,'' fluister ik, terwijl ik naar de deur wijs ''En dat ze je gaat slaan, dat je naakt bent, en dat je gore dingen moet doen als je niet je mond houd.'' Voorzichtig haal ik mijn hand van haar mond. Het meisje schrikt als ze me ziet, waarschijnlijk had ze nog niet door dat ik zo erg op haar leek. ''Hoe.. hoe he heet je?'' stottert ze. ''Ik heet Kelly,'' zeg ik rustig ''En hoe heet jij?'' Een beetje onverstaanbaar gemompel, dan zegt ze: ''Elise, ik heet Elise, wat doe ik hier?'' Op dat moment gaat de deur open. Karel komt binnen, gelijk springt Elise op. ''Karel! Waar ben ik? Waar zijn we? Wie is dat?'' Vraagt ze opgewonden.
« Laatst bewerkt op: 14 december 2008, 16:09:46 door odious »

LilKoekje

  • **
  • Berichten: 719
    • Bekijk profiel
« Reactie #15 Gepost op: 14 december 2008, 11:41:58 »
dat laatste stuk was n béétje vaag (:
maar ga verder

Sunkissages

  • ***
  • Berichten: 1.363
    • Bekijk profiel
« Reactie #16 Gepost op: 14 december 2008, 11:45:27 »
ga maar verder
hoi (:

KTM

  • ***
  • Berichten: 2.753
    • Bekijk profiel
« Reactie #17 Gepost op: 14 december 2008, 15:12:34 »
*Vervolg 8.. Trouwens, over dat laatste stukje: Als Kelly wakker wordt, ligt er een meisje naast haar, dat precies op haar lijkt. Zij is een slachtoffer van een loverboy, en ze maakt precies hetzelfde mee als Kelly.. Snappen jullie? Sorry voor het 'rare' stukje.. Maar ik  hoop dat jullie het een beetje snappen. P.s: Jullie lezen het dus wel? Hartstikke bedankt voor jullie reacties!*

''Karel! Waar ben ik? Waar zijn we? Wie is dat?'' Vraagt ze opgewonden. ''Lieverd, rustig..'' zegt Karel, maar Elise lijkt het niet te horen. ''Waar ben ik? Je moet je bek houden! Ik ben ergens waar ik niet wil zijn, je moet gewoon je bek houden! Ik haat je!'' schreeuwt ze boos. Oh nee, straks gaat Karel haar slaan! Maar er volgt geen pijnlijke stilte, geen ''Au'', niks van alles. Karel loopt weer weg. Maar even snel als hij weg ging, kwam hij weer terug. Met een glas water in zin hand. Elise is er stil van. ''Hier, schatje, drink op. Je kan het wel gebruiken. Je bent uitgedroogd! Dat is niet gezond, ik neem je straks wel mee uit eten, schat'' zegt hij, terwijl hij haar het glas aanreikt. Elise pakt het aan, en drinkt het snel op. Stilte, zo'n paar minuten, maar die minuten lijken net uren. Karel verbreekt de stilte: ''Lieverds, gaan jullie nog even slapen, het is pas zes uur. Jullie hebben straks een lange dag voor de boeg, welterusten, ik kom jullie om acht uur wekken.'' En met die woorden beent hij de deur uit. ''Karel is geen goede kerel,'' mompel ik ''Helemáál geen goede kerel.'' Elise kijkt me verbaast aan, en zegt: ''Hoe bedoel je, geen goede kerel? Het is mijn vriendje!'' Hoe kon ze ooit in zo'n neppe kerel geloven? Het is écht geen goede jongen. Maarja, ik zag ook niet dat Michelle niet goed wijs was. Ik had er wel eens over gelezen, maar ik vond het altijd allemaal onzin, het bestond niet voor mij, het paste niet in mijn wereld. Maar het is toch waar, en het gebeurd mij: Ik ben een slachtoffer van een lovergirl. En Elise van een loverboy. ''Hij wilt dat jij met allemaal mannen naar bed gaat, en daar verdient hij dan geld mee. Je moet ook andere gore dingen doen, maar daar wil ik al helemáál niet aan denken..'' zeg ik. Elise kijkt me eerst ongelovig aan, maar daarna krijgt ze een doodsbange  uitdrukking. ''Ik..?'' vraagt ze ''Ik, na-naar bed met.. Een bejaarde ma-man?''  En ze barst in huilen uit. ''Stt, rustig maar,'' troost ik haar ''Het komt wel goed, we moeten proberen te ontsnappen, maar je moet gewoon doen wat hij jou vraagt, anders gaat hij je slaan. Maar we komen er wel uit, als we samenwerken.'' Elise snuft nog een beetje na, maar zegt dan krachtig: ''We komen er wel uit, als we maar samenwerken!'' We kletsen zachtjes nog een beetje na over waar ze vandaan komt, en ik vertel haar alles wat ik tot nu toe hier heb meegemaakt, maar dan komt Karel binnen. Blijkbaar is het al acht uur, de tijd gaat snel voorbij.
« Laatst bewerkt op: 14 december 2008, 16:11:27 door odious »

KTM

  • ***
  • Berichten: 2.753
    • Bekijk profiel
« Reactie #18 Gepost op: 14 december 2008, 18:13:17 »
Up!

boskabouter

  • **
  • Berichten: 129
    • Bekijk profiel
« Reactie #19 Gepost op: 14 december 2008, 18:15:56 »
mooi hoor =] best origineel. Volgens mij ook goed geschreven!
Xx-'

KTM

  • ***
  • Berichten: 2.753
    • Bekijk profiel
« Reactie #20 Gepost op: 14 december 2008, 18:22:00 »
Bedankt.. Ik ben (opeens) helemaal verslaafd aan schrijven geworden O:

xX

KTM

  • ***
  • Berichten: 2.753
    • Bekijk profiel
« Reactie #21 Gepost op: 14 december 2008, 18:22:00 »
Bedankt.. Ik ben (opeens) helemaal verslaafd aan schrijven geworden O:

xX

boskabouter

  • **
  • Berichten: 129
    • Bekijk profiel
« Reactie #22 Gepost op: 14 december 2008, 19:04:11 »
Mooi, want ik vind dat je goed schrijft, dus, ga zo door. =]
Het gaat wel over een onderwerp waar heel vaak over wordt geschreven, dus moet je je, naar mijn idee, meer bewijzen. Maar je schrijfstijl is sowieso erg goed!
Xx-'

Ditha

  • **
  • Berichten: 850
    • Bekijk profiel
« Reactie #23 Gepost op: 14 december 2008, 19:20:27 »
Léuk!
I am no beauty queen, I am just beautiful me.

KTM

  • ***
  • Berichten: 2.753
    • Bekijk profiel
« Reactie #24 Gepost op: 15 december 2008, 19:45:59 »
*Vervolg 9.. Ik, mij meer bewijzen? Ik hoop dat het lukt!*

Blijkbaar is het al acht uur, de tijd gaat snel voorbij. ''Meisjes, opstaan, het is al acht uur!'' roept hij, als hij binnenkomt. Het lijkt wel of Elise doodsbang is geworden voor Karel, snel stoot ik haar aan, en sein dat ze zich verliefd moet gedragen. Ze kijkt me even aan, en zegt dan: ''Karel, lieverd, waar ben ik? Waar gaan we naartoe? Heb je al een huisje gevonden waar we in kunnen wonen?'' Karel denkt even na, alsof hij een smoesje moet bedenken, en knikt dan ja. ''Ja, lieverd, en ik heb ook al een hele slaapkamer voor je ingericht. Rood, dat is toch je lievelingskleur? Hoe vind je ons nieuwe huis? Je krijgt straks een rondleiding! Maar eerst moet je nog even werken,'' zegt hij. Hij loopt naar me toe, en trekt me ruw aan mijn arm uit bed ''En jij, meekomen. Je moet nog veel doen, vandaag.'' Karel klinkt een stuk minder vriendelijk als hij tegen mij kijkt. Wat kan hij goed acteren, zeg! Hardhandig word ik aan mijn arm de gang op geduwd. Daar komt morgen een blauwe plek, dat weet ik zeker. Karel doet de deur dicht, en loopt naar het midden van de gang. Ik herinner me dat daar de keuken was. ''Jij, ga ffies wat eten maken voor Elise, maak het niet te luxe, want dan denkt ze dat het hier een paradijs is. Helaas kan ze nu niet meer terug naar haar mammie. Je blijft hier tot twaalf uur 's-middags, dan komt Michelle je halen, goed?'' Karel loopt snel naar binnen, en doet de deur dicht. Hij loopt snel langs mij heen, ploft neer op de bank en begint de krant te lezen die daar lag. Langzaam loop ik naar de koelkast. Als ik maar goed mijn best doe voor alles, dan komt alles goed, er komt echt wel een oplossing! Met klamme handen maak ik ontbijt voor Elise en mij. Er stonden ontiegelijk veel croissantjes in de kastjes, zag ik. Ik heb voor ieder twee beschuitjes met pasta klaargemaakt. Ik hoop dat ze het lust. Als ik me omdraai staat Karel vlak voor me. ''Schatje, je bent echt wel lekker,'' fluistert hij, ''Je bent echt een goede vangst.'' Hij begint in mijn oor te hijgen, en kust mijn nek. Ik krijg de rillingen, ik voel me onbehagen. Hij legt zijn handen op mijn buik, en begint er zachtjes in te kneden, langzaam gaat hij naar boven. ''Karel!'' roept iemand, ''Wat doet je? Ze is niet van jou! Je moet betalen als je dat nog één keer doet!'' Het is Michelle die dat roept, ze staat in de deuropening. Karel verstijft, en draait zich dan met een ruk om, en zegt: ''Wat doe jíj hier nou weer? Je zou toch pas om twaalf uur terugkomen? Ik bedoel..'' Hij begint te haperen, haalt diep adem, wilt wat zeggen, maar houd toch zijn mond. Stilte. Michelle verbreekt de stilte: ''Als dit nog één keer gebeurd, moet je betalen,'' herhaalt ze, ''En nu meekomen, jullie allebei, neem dat eten mee, we gaan naar dat andere meisje toe, hoe heet ze?'' Ze wacht niet op antwoord, maar loopt in een rap tempo de deur uit, naar de rode kamer toe. ''Waar wacht je op, bitch? Lopen, we hebben werk aan de winkel!'' Karel heeft zich hersteld, en duwt mij richting de deur, ''Je weet waar je eigen kamer is, ik neem het ontbijt wel mee. Lopen, snel!'' Ik haast me de deur uit. Ik haat hem! Ik haat hem, ik haat hem, ik háát hem! Wat een lul, wat een loser, een pedofiel, dat is het! Vol afgunst kijk ik om naar Karel. Het lijkt alsof hij alleen maar bezig is met het ontbijt. Snel loop ik naar mijn kamer. Ooh! Ik begin er al aan te wennen! Dat wil ik helemaal niet, het is níét mijn kamer, begrepen Kelly! Snel loop ik naar de rode kamer. Michelle zit aan het uiteinde van het bed, Elise kijkt angstig naar haar. Als ze mij ziet, lucht ze op. Snel loop ik naar haar toe, en ga naast haar op het bed zitten. ''Elise,'' begint Michelle..