Auteur Topic: [Verhaal] If the dark returns  (gelezen 3925 keer)

MissAwesome

  • ***
  • Berichten: 2.196
    • Bekijk profiel
« Gepost op: 30 maart 2014, 16:03:18 »
Ik wil mezelf leren om eens niet in de eerste persoon en in de tegenwoordige tijd te schrijven en daar lijkt dit verhaal me wel geschikt voor. :)
Ik vind het nooit leuk om het plot al weg te geven voor je een letter hebt gelezen, dus waar het over gaat lees je vanzelf. Aangezien ik iets nieuws probeer, is alle kritiek nog welkomer dan gewoonlijk. Veel leesplezier!

Verhalen waarvan je mij kunt kennen:
I just killed my boyfriend
I just killed myself
Beauty and the Death

Dit verhaal is ook te lezen op Quizlet, mocht je dat fijner vinden lezen of een hekel hebben aan scrollen/reacties. :)
(als je Engelse titels een probleem vindt, kan je dit verhaal 'Als het duister terugkomt' noemen)


***

Er waren twee dingen waar Meg een hekel aan had: aan haar familie, en aan iedereen die over haar familie sprak. Een verbetering, vond ze zelf, want tot vorige week waren er drie taboes geweest. Nu ze gestopt was met haar studie Psychologie en niet meer geconfronteerd werd met studiegenoten die meer problemen hadden dan hun toekomstige cliënten, voelde ze zich merkwaardig vrij. Vier dagen per week werkte ze in de boekwinkel in de winkelstraat. Een baan waar normaal een diploma voor nodig was, had haar collega Karin haar in het oor gefluisterd, maar omdat zij meer had kunnen vertellen over verschillende auteurs dan de eigenaar zelf, had hij niet moeilijk gedaan.
De overige drie dagen waren zwaar. Meg vond het prettig om er één door te brengen met vrienden, om te doen alsof ze aan een sociaal leven gewend was, en de overige twee wachtte ze.
Ze had geen idee waarop, tot er iemand op de deur van het studentenhuis bonsde (Karin had de bel bij het laatste feestje per ongeluk van de muur getrokken).
De bezoeker had geluk, want Meg  was van plan om die avond uit eten te gaan. Alleen, bij de goedkope Italiaan om de hoek, maar ze had haar haren opgestoken en ze droeg niet haar gebruikelijke joggingbroek.
‘Ja?’ zei ze toen ze de deur opendeed.
In de opening stond een jongen. Hij heette Hans, was de middelste van drie broers en haar favoriete neef, al haatte ze dat woord omdat het haar aan haar familie herinnerde. ‘Megan,’ zei hij en zijn ogen gleden over haar blote schouders en de ketting die ze om haar hals droeg.
Ze glimlachte. Hij was groter geworden, breder, en met plezier constateerde ze dat hij in het niets leek op zijn broers. ‘Kom binnen.’
‘Dat gaat niet, ik heb weinig tijd, mijn ouders mogen niet weten… Het is Berend, Meg.’
Haar broer. Ze had hem al bijna een jaar niet gesproken. ‘Kan je dit niet bespreken met –?’
‘Nee. Het is… Jezus Meg, ik weet niet hoe ik het moet zeggen, maar hij is… hij is dood.’
‘Dood?’ herhaalde ze. Het woord klonk leeg.
‘Je ouders waren een week weg. Gisteren kwamen ze terug en lag hij onder de trap.’
‘Dus hij is van de trap gevallen?’ Ze greep de deur, alsof die haar steun kon bieden. Natuurlijk had niemand haar gebeld. Voor haar familie was zij al bijna een jaar dood.
Hans keek haar aan. In zijn ogen zag ze de onzekerheid die haar had aangespoord om de vraag te stellen. ‘Ja,’ zei hij, terwijl hij zijn hoofd schudde.
« Laatst bewerkt op: 30 maart 2014, 18:56:29 door MissAwesome »
 Mijn gebruikersnaam is hopelijk arroganter dan ik. :)

Fivenne

  • ****
  • Berichten: 11.714
  • Memories not yet to remember
    • Bekijk profiel
« Reactie #1 Gepost op: 30 maart 2014, 16:05:10 »
YES
We go hideaway in daylight, we go undercover when under sun, got a secret side in plain sight.  //   NOTES WERKEN NIET! SCHRIJF IN GASTENBOEK
▲▲▲          

Fivenne

  • ****
  • Berichten: 11.714
  • Memories not yet to remember
    • Bekijk profiel
« Reactie #2 Gepost op: 30 maart 2014, 16:07:37 »
Ik voel nu al dat de plottwisten me wéér gaan verbazen, haha. Dus verder! :D
We go hideaway in daylight, we go undercover when under sun, got a secret side in plain sight.  //   NOTES WERKEN NIET! SCHRIJF IN GASTENBOEK
▲▲▲          

holydemoly

  • ***
  • Berichten: 1.486
    • Bekijk profiel
« Reactie #3 Gepost op: 30 maart 2014, 16:16:13 »
you are locked in a prison of your own device

MissAwesome

  • ***
  • Berichten: 2.196
    • Bekijk profiel
« Reactie #4 Gepost op: 30 maart 2014, 16:36:18 »
Bedankt voor jullie enthousiasme! :D

***

Hans had medelijden met zijn nicht. Ze was mooi, zoals ze haar stond en haar gezicht in plooi probeerde te houden. Haar ogen verraadden de emotie, de woede, het verdriet dat nog zou komen. In zijn beleving was de dood een poes, liggend op het vloerkleed, met een dierenarts en zijn ouders en broers ernaast. Hij streelde de vacht, die verrassend zacht bleef.  Zijn vader had het gat in de tuin gegraven, in zijn eentje, en zijn moeder had haar wangen gedroogd met een theedoek. De poes werd zo voorzichtig mogelijk in het gat gelegd en samen met zijn broers mocht hij de aarde erop gooien.
Als de dierenarts ongelijk had en de poes nog leefde, zou ze stikken onder de grond, bedacht hij zich en hij had zijn ouders gevraagd waarom ze geen dag konden wachten.
‘Omdat dat niet kon,’ was het antwoord en twee maanden later  werd een nieuwe poes geboren.
De dood was zacht en woonde onder de grond. Hij vroeg zich af of die woorden Megan troost zouden bieden. Misschien wel,  als hij het stikgedeelte zou weglaten.
‘Je bent helemaal naar de andere kant van het land gekomen,’ zei Megan zacht, alsof ze zijn gedachten raadde. ‘Had je mijn telefoonnummer niet?’
‘We mochten niets tegen je zeggen,’ zei Hans. Hij voelde zich schuldig en hij wist niet of dat gevoel voor haar of voor zijn ouders was bestemd. ‘Ze zeiden…’
‘Wat zeiden ze?’ Haar stem klonk scherp en haar gezicht verhardde. Ze leek blij dat ze een doel had gevonden voor haar emotie.
Hij boog zijn hoofd. ‘Ze zeiden dat het stom zou zijn om jou iets te vertellen, omdat je, als je interesse in hem had, die wel getoond zou hebben toen hij nog leefde.’
‘Ik toonde interesse in hem,’ fluisterde Megan.
‘Dat weet ik.’ Hij legde een hand op haar blote arm. Hij voelde koud en kippenvel liep als onkruid over de huid.
‘Wanneer is de begrafenis?’
‘Dat weten we nog niet.’
‘Hans!’ snauwde ze.
‘Echt waar. De politie heeft het lichaam. Er moet onderzoek worden gedaan en we mogen hem pas begraven als…’
‘… ze zeker weten of hij gevallen is,’ vulde Megan hem aan en ze huiverde.
 Mijn gebruikersnaam is hopelijk arroganter dan ik. :)

Landslide

  • **
  • Berichten: 764
    • Bekijk profiel
« Reactie #5 Gepost op: 30 maart 2014, 16:46:18 »
Jeeeej weer een nieuw verhaal, klinkt nu al leuk (:

Psychedelic

  • *****
  • Berichten: 14.023
    • Bekijk profiel
« Reactie #6 Gepost op: 30 maart 2014, 16:46:20 »
Oh geweldig, een nieuw verhaal van jou! Het klinkt nu al superleuk, ben erg benieuwd :D

sparrow

  • ***
  • Berichten: 3.295
  • Oh my darling, you're beautiful
    • Bekijk profiel
« Reactie #7 Gepost op: 30 maart 2014, 17:20:45 »
Jaa ik volg!! :bounce:
 'What if I fall?'      Oh, but my darling. What if you fly?

MissAwesome

  • ***
  • Berichten: 2.196
    • Bekijk profiel
« Reactie #8 Gepost op: 30 maart 2014, 18:07:02 »
Bedankt voor jullie reacties! :D

***

Kleingeest, het dorp waar Meg was geboren, telde één hotel. De receptionist klonk bijna blij toen ze het belde en vroeg of er een kamer vrij was. Edgar, de eigenaar van de boekwinkel, klonk heel wat minder blij. In de eerste instantie weigerde hij haar verlof te geven.
‘Maar mijn broer is dood,’ zei ze en ze probeerde die woorden uit te spreken zoals het hoorde: trillend en onbeheerst.
De toon veranderde en Edgar wenste haar ‘heel veel sterkte’ en zei dat ze ‘vooral rustig aan moet doen, ik hoop dat je volgende week weer terug bent’.
Meg pakte haar koffer in. Ze maakte in haar hoofd een rekensom van haar inkomsten en uitgaven en besloot om wat geld bij te lenen. Na een confrontatie met haar familie kon ze wel een etentje of een reep chocolade gebruiken.
Ze ritste de koffer dicht en de bel ging weer.
‘Misschien zijn het nu mijn ouders,’ zei ze hardop en ze lachte om het idee. Het geluid weerkaatste tegen de wanden en ze besefte hoe ongepast het was. Haastig liep ze naar de voordeur.
Karin stond op het punt om nogmaals op de bel te drukken. Voor Meg met haar ogen kon knipperen, voelde ze de sterke armen om zich heen en boorde een jasmijnparfum zich in haar neus.
‘Ik ben meteen gekomen,’ fluisterde Karin. ‘Edgar vertelde het. Wat erg. Wat ontzéttend erg.’ Haar blonde haren kriebelden over Megs neus.
Ze maakte zich voorzichtig los. ‘Het geeft niet,’ zei ze.
‘Natuurlijk geeft het wel!’ Karin stormde het huis binnen en het lange blonde haar waaide als een lichtgevende schaduw achter haar aan. Ze hield stil bij de koffer. ‘Je gaat erheen. Natuurlijk.’
‘Hij is van de trap geduwd,’ zei Meg. Het was moeilijker om te doen zoals het hoorde wanneer je iemand in het echt zag. ‘De politie heeft zijn lichaam in beslag genomen voor sectie.’
‘Lieverd toch,’ zei Karin. Zij was de enige persoon op de wereld die ‘lieverd’ of ‘schat’ kon zeggen zonder Megs irritatie te activeren. ‘Je ouders zullen het zo moeilijk hebben.’
‘Ongetwijfeld.’
‘Ze zullen blij zijn dat je komt,’ zei Karin en ze greep Megs handen. ‘Weet je wat Edgar zei? “Sinds Megan bij ons werkt, is de boekenwinkel een stuk lichter geworden.”’
Meg trok haar handen los en ging op de koffer zitten. ‘Ik heb een hotel geboekt.’
Karins mondhoeken, die geforceerd omhoog wezen, zakten naar beneden. ‘Dat meen je niet.’
‘Ze haten me.’
‘Dan laat ik je daar niet alleen heen gaan!’ Strijdlustig trok Karin haar mondhoeken weer omhoog. ‘Ik ga met je mee.’
 Mijn gebruikersnaam is hopelijk arroganter dan ik. :)

Fivenne

  • ****
  • Berichten: 11.714
  • Memories not yet to remember
    • Bekijk profiel
« Reactie #9 Gepost op: 30 maart 2014, 18:07:37 »
Ik vind het echt supertof dat je zoveel post! En al helemaal als het zulke geweldige stukjes zijn :D
We go hideaway in daylight, we go undercover when under sun, got a secret side in plain sight.  //   NOTES WERKEN NIET! SCHRIJF IN GASTENBOEK
▲▲▲          

MissAwesome

  • ***
  • Berichten: 2.196
    • Bekijk profiel
« Reactie #10 Gepost op: 30 maart 2014, 18:57:16 »
Awwwh dankje, Fief! :D
Ik heb de Quizletlink ook maar alvast in de beginpost gezet, beetje vroeg misschien, maar dan loop ik daar niet zo achter met stukjes plaatsen. :)
 Mijn gebruikersnaam is hopelijk arroganter dan ik. :)

MissAwesome

  • ***
  • Berichten: 2.196
    • Bekijk profiel
« Reactie #11 Gepost op: 30 maart 2014, 20:18:25 »
‘Karin, nee, dat kost klauwen met geld,’ zei Meg.
‘Komt goed uit dat ik geen klauwen heb dan,’ antwoordde Karin.
‘Edgar vindt het nooit goed als we allebei vrij nemen.’
‘Laat dat maar aan mij over, schat.’ Karin knipoogde naar haar en greep haar telefoon. Vliegensvlug tikte ze een sms’je. ‘Nooit bellen. Dit leest hij pas als we weg zijn.’
Meg zou dat nooit durven. Ze was veel te bang dat haar baas haar dat kwalijk zou nemen en het baantje in de boekwinkel was alles wat ze op dit moment had. Het baantje, haar vroegere studiegenootjes en Karin. Misschien was het toch niet zo’n heel onprettig idee om met zijn tweeën te gaan. Het zou fijn zijn om iemand bij zich te hebben die haar vertelde dat ze niet gek was, dat ze wel goed bezig was en dat ze waardevol was. ‘Weet je het zeker?’ vroeg ze.
Karin gaf haar een kneepje in de schouder. ‘We gaan erheen, we vragen de politie wat er aan de hand is en na de begrafenis gaan we weer terug naar huis en hoef jij je familie nooit meer te zien.’
‘Hoe weet je –’
‘Je moet eens weten wat voor mensen je vlak voor sluitingstijd in de boekwinkel tegenkomt,’ zei Karin luchtig.

Hans werd nerveus van treinen. Hij hield niet van de omroepberichten, die veel te snel gingen en onduidelijk waren, en de aangegeven vertraging op de borden maakte hem onzeker. Tot nu toe was zijn terugreis vlot verlopen. Hij moest twee keer overstappen, maar dat was allebei de keren goed gegaan. Het was het bovendien waard geweest. Meg wist nu wat er met haar broer was gebeurd en ze kon naar de begrafenis komen. Haar ouders zouden nooit weten dat hij degene was die het haar had verteld.
Hij keek op zijn horloge. Halfvijf. Over een uur was hij thuis en over anderhalf uur zouden ze gaan eten. Hij zou precies op tijd zijn.
Op het moment dat hij achteroverleunde en zich voornam om zich te ontspannen, schoot er een schok door de trein. Een koffiebekertje viel op het gangpad en de bruine vloeistof verspreidde zich als een kolonne bacteriën over de vloer.
De trein rolde over een hobbel en net voordat hij stilstond, hoorde Hans een akelig krakend geluid.
‘O crisis,’ zei een man aan de andere kant van het gangpad. ‘Dit gaat lang duren.’
‘Sorry?’  vroeg Hans en hij draaide zich naar de man toe. Het kon niet lang duren. Hij moest op tijd zijn voor het eten.
De man schudde zijn hoofd. ‘De brandweer moet komen, de politie, slachtofferhulp… het geeft veel gedoe, zo’n springer.’
 Mijn gebruikersnaam is hopelijk arroganter dan ik. :)

ijskonijn

  • ***
  • Berichten: 1.782
    • Bekijk profiel
« Reactie #12 Gepost op: 30 maart 2014, 20:49:37 »
jeej ik volg!

MissAwesome

  • ***
  • Berichten: 2.196
    • Bekijk profiel
« Reactie #13 Gepost op: 31 maart 2014, 18:13:45 »
Wat lief. :D Hoe minder lezers je hebt, hoe meer je ze gaat waarderen. ^^


***

Meg wist niet of ze het gezelschap van Karin aangenaam vond.  Haar collega praatte aan één stuk door, wat voor afleiding zorgde, maar wat ook betekende dat Meg af en toe moest reageren.
Terwijl de trein door het land sneed, vroeg Meg zich af of ze bevriend met Karin zou kunnen worden. Het was een rare gedachte, zeker omdat ze op weg was naar de plaats die ze haatte, voor een persoon die ze haatte. Maar rare gedachten mochten. Zijzelf was de enige die ze kon zien.
‘Het volgde station moeten we eruit,’ zei Karin.
‘Ja.’
Aangezien Meg tien centimeter kleiner was dan zij, had zij de koffers in de bagagerekken gegooid. Als ze alleen was geweest, had Meg die van haar naast zich neergezet. Ze hield niet van mensen die te dicht bij haar kwamen.
‘Ben je zenuwachtig?’ vroeg Karin.
‘Nee. Ik verwacht ze, en zij verwachten mij niet.’
‘Misschien zijn ze veranderd. Een jaar is lang, Megan.’
‘Niet lang genoeg,’ antwoordde ze en ze richtte haar blik op de weilanden.

Aangezien Kleingeest geen station had, moesten ze bij een stad in de buurt uitstappen en de bus nemen. Meg was moe en had hoofdpijn, en het bekende van de gebouwen leek haar in te sluiten. Ze liet Karin praten, knikte af en toe en deed haar best om niet misselijk te worden in de hobbelende bus.
‘Wat prachtig, in de bossen,’ zei Karin.
‘In de zomer zitten overal teken, je rijdt gemiddeld drie keer per maand één of ander overstekend beest aan en de wespen en dazen weten precies hoe ze je moeten vinden,’ zei Meg. ‘Dadelijk moeten we eruit. Ik wil eerst naar het hotel, onze spullen neerzetten en even op adem komen, en dan …’ Ze viel stil. De bus was gestopt voor het hotel en bij de halte stonden twee mensen die ze kende.
Hans en haar tante.
‘Gewoon uitstappen,’ siste Karin. ‘Ik doe het woord wel.’
‘Je laat het uit je hoofd,’ waarschuwde Meg en ze stapte de bus uit. Haar tante Elena was langer dan in haar herinnering. Ze stak een halve kop boven haar man uit en zo’n vijfentwintig centimeter boven Meg.
‘Denk je echt dat je ouders behoefte hebben om jou nu te zien?’ spuwde Elena bij wijze van een begroeting uit.
Meg antwoordde niet.
‘Je zou je moeten schamen. Een jaar geleden heb jij je familie ten schande gemaakt tegenover het hele dorp, en nu kom je doodleuk aan gefladderd alsof er niets is gebeurd!’
Sorry, mimede Hans naar haar.
Karin greep haar hand. ‘Aan de kant,’ zei ze zo rustig dat Meg verbaasd was. ‘Dit is de openbare weg en als u ons er niet doorlaat, bel ik de politie.’ Ze duwde Elena zonder plichtplegingen opzij. Pas toen ze Meg de oprijlaan van het hotel had opgesleept, fluisterde ze: ‘Waarom hebben ze in godsnaam zo’n hekel aan je?’
 Mijn gebruikersnaam is hopelijk arroganter dan ik. :)

Fivenne

  • ****
  • Berichten: 11.714
  • Memories not yet to remember
    • Bekijk profiel
« Reactie #14 Gepost op: 31 maart 2014, 18:25:49 »
Ik start een Karinfanclub op, zij is echt geniaal :D
We go hideaway in daylight, we go undercover when under sun, got a secret side in plain sight.  //   NOTES WERKEN NIET! SCHRIJF IN GASTENBOEK
▲▲▲          

missSouthMountain

  • ***
  • Berichten: 2.423
    • Bekijk profiel
« Reactie #15 Gepost op: 31 maart 2014, 20:06:27 »
Ah geweldig verhaal, ik volg ook. Ik ben benieuwd waarom Meg weg is gegaan
Ik vind jou verhalen zo leuk, omdat er voor mijn gevoel een soort van 'symboliek' in zit en dat ga ik dan helemaal uitpluizen.
"Ever loved someone so much, you would do enything for them? Yeah, well, make that someone yourself and do whatever the hell you want."
- Harvey Specter

Psychedelic

  • *****
  • Berichten: 14.023
    • Bekijk profiel
« Reactie #16 Gepost op: 31 maart 2014, 22:55:04 »
Jou kennende is zelfs Karin misschien niet te vertrouwen. ^^ Snel verder, ik vraag me ook af waarom ze haar zo haten.

tnaf

  • **
  • Berichten: 347
    • Bekijk profiel
« Reactie #17 Gepost op: 01 april 2014, 11:49:35 »
Yay, ik volg!

Betuul

  • **
  • Berichten: 594
    • Bekijk profiel
« Reactie #18 Gepost op: 01 april 2014, 16:23:45 »
Jou kennende is zelfs Karin misschien niet te vertrouwen. ^^ Snel verder, ik vraag me ook af waarom ze haar zo haten.

MissAwesome

  • ***
  • Berichten: 2.196
    • Bekijk profiel
« Reactie #19 Gepost op: 01 april 2014, 19:38:30 »
Wat leuk, zoveel reacties opeens! :D
Sorry als er trouwens ergens extra spaties staan, dat doet girlscene zelf. Best vervelend. :')

***

‘Dat doet er niet toe,’ zei Meg.
Karin zuchtte. ‘Het lijkt me dat dat er juist wél toe doet.’
‘Ze haten me gewoon. Andersom hetzelfde. Soms zijn de dingen nu eenmaal zo.’ Meg stapte de koele lobby van het hotel in, maakte een praatje met de receptioniste en nam de sleutel aan. ‘Ze hebben nog maar één goedkopere kamer,’ zei ze tegen Karin, die niet naar het gesprek had geluisterd. ‘We kunnen de bedden uit elkaar schuiven.’
‘Prima. Ik slaap overal.’
Afleiding, hield Meg zich voor. Het liefst was ze alleen, maar afleiding was belangrijk. Misschien zou Karins goede humeur op haar overslaan. Ze sleepte haar koffer naar de lift, wachtte tot Karin bij haar stond en drukte op de knop naar de derde verdieping.
‘Het is hier chic zeg,’ zei Karin.
‘Er wonen bijna alleen rijke mensen in het dorp. De mannen zijn piloot of directeur en de vrouwen zitten thuis en bekritiseren elkaars vriendinnen tegenover andere vriendinnen.’
‘Het moet moeilijk voor je zijn geweest om over te stappen naar een studentenkamertje.’
Meg schudde haar hoofd. ‘Geen centimeter in het huis van mijn ouders is ooit van mij geweest,’ zei ze zacht. ‘Nu heb ik opeens elf vierkante meter die ik helemaal zelf bij elkaar verdien.’
Ze waren aangekomen bij de kamer. ‘319,’ zei Karin tevreden. ‘Eén is mijn geluksgetal.’
Meg dacht dat elk getal waarschijnlijk Karins geluksgetal was. Ze stak de ouderwetse sleutel in het slot, draaide hem om en stapte de kamer in. Hij was warmer dan ze had verwacht. De boslucht en één of ander schoonmaakmiddel vormden een onaangename geur die zich in haar neus boorde. De oranjerode gordijnen waren dicht en Karin haastte zich om ze open te gooien.
In dezelfde vlaag energie gooide ze de deur van de badkamer open. ‘Een ligbad,’ meldde ze.
Meg klikte op het lichtknopje. Ze keek naar het bed en knipperde met haar ogen. Haar hand zocht steun bij de muur en ze gleed naar beneden, tot haar knieën de grond hard raakten.
‘Wat is er?’ Karin liep de badkamer uit. Ze snakte naar  adem en Meg wist dat zij het ook had gezien.
De crèmekleurige lakens van het bed bevatten rode, natte vlekken. Erop, als een welkomstcadeautje, lag een gevild konijn. Het mes stak nog in de gebroken nek.
 Mijn gebruikersnaam is hopelijk arroganter dan ik. :)

Fivenne

  • ****
  • Berichten: 11.714
  • Memories not yet to remember
    • Bekijk profiel
« Reactie #20 Gepost op: 01 april 2014, 22:04:57 »
Ik hou ook van ligbaden.
(dat moest er even uit, heb ik zó lang opgekropt :'))
Verderrr :D
We go hideaway in daylight, we go undercover when under sun, got a secret side in plain sight.  //   NOTES WERKEN NIET! SCHRIJF IN GASTENBOEK
▲▲▲          

Psychedelic

  • *****
  • Berichten: 14.023
    • Bekijk profiel
« Reactie #21 Gepost op: 02 april 2014, 12:23:17 »
 :saai:
Verder!

missSouthMountain

  • ***
  • Berichten: 2.423
    • Bekijk profiel
« Reactie #22 Gepost op: 02 april 2014, 15:15:26 »
Spannend, verder
"Ever loved someone so much, you would do enything for them? Yeah, well, make that someone yourself and do whatever the hell you want."
- Harvey Specter

MissAwesome

  • ***
  • Berichten: 2.196
    • Bekijk profiel
« Reactie #23 Gepost op: 02 april 2014, 22:03:29 »
Bedankt voor de reacties!

***

Agatha Donkers hield van haar zoon. Als baby lag hij blozend en roze in haar armen, lachend naar de hele wereld. Ze wandelde vaak met hem, een behoefte die ze bij haar dochter nooit had gehad. De hele wereld mocht haar vrolijke kindje zien.
Berend was een peuter met grijpgrage handjes, een kleuter die een jaar eerder naar groep drie ging omdat hij zich verveelde, een sterk kind… in tegenstelling tot de bleke, stille Megan, die als baby nooit tevreden was geweest. Ze hield ook van haar dochter, absoluut, maar haar zoon was anders. Hij straalde een licht uit, alsof hij een deel van de zon in zich droeg.
Christiaan had zich opgesloten in de slaapkamer. Een kwartier geleden had ze een kop thee voor de deur gezet en geklopt. Haar echtgenoot had geen antwoord gegeven.
Ze wist wat hij zich verweet;  in de kern beschuldigde zij zichzelf van exact hetzelfde:  ze hadden Berend ziek moeten melden op school en hem met zich mee moeten nemen. Altijd die overdreven obsessie met regeltjes… hij haalde altijd mooie cijfers, hij wist alles wanneer zij hem overhoorde… hij zou het jaar zonder problemen hebben gehaald, ook met dat weekje weg…
En wat gaf het als hij dat niet had gedaan?  vroeg ze zich knipperend tegen de opkomende tranen af.  Als hij was blijven zitten, had hij in elk geval nog geleefd.
Een sleutel knarste in het slot van de voordeur. Agatha had een hekel aan onaangekondigd bezoek, zeker nu haar huis al was gevuld met schuldgevoel, maar blijkbaar verdween het fatsoen samen met het leven.
Haar zus Elena stapte de keuken binnen. Agatha veegde haar ogen vlug af met een stuk keukenrol en Elena was zo tactvol om te doen alsof ze het niet zag.
‘Megan is in het dorp,’ zei ze plompverloren.
Daar schrok Agatha van. Ze had geaarzeld, haar man door de deur heen gevraagd of ze hun dochter niet moesten bellen, maar ze had het niet gedurfd. Ze was niet sterk genoeg voor de vulkaan van verwijten die Megan vormde.
‘Hondsbrutaal,’ ging Elena verder. ‘Ze zal wel voor de begrafenis komen. Heerlijk mooi weer spelen om vervolgens op de dag dat we Berend in de aarde stoppen haar familie zwart te maken.’
‘In de aarde stoppen,’ herhaalde Agatha verdoofd.
Elena boog haar hoofd. ‘Sorry.’
Als Agatha aan haar dochter dacht, zag ze vreemd genoeg het gezicht van een jongere Megan, stuurs en koppig, die weigerde een kledingwinkel in te gaan en zo hard brulde dat mensen haar, Agatha, boos aankeken. ‘Ergens is het een geluk,’ zei ze hardop en ze deed geen moeite meer om haar tranen te verbergen, ‘dat ze niet op hem lijkt.’
 Mijn gebruikersnaam is hopelijk arroganter dan ik. :)

Ice

  • ***
  • Berichten: 4.639
    • Bekijk profiel
« Reactie #24 Gepost op: 03 april 2014, 03:52:49 »
Jeetje, ik zie dit nu pas. Geweldig weer Miss Awesome!
Een handboek voor verlies I can make the stars dance for you