Auteur Topic: [Verhaal] Herinnering  (gelezen 2425 keer)

CookiexMonster

  • ***
  • Berichten: 2.442
    • Bekijk profiel
« Gepost op: 13 februari 2014, 20:52:29 »
Onlangs ben ik met mijn oude verhaal 'The truth' gestopt, maar omdat ik het schrijven ben gaan missen heb ik besloten om een nieuw verhaal te beginnen. Ik hoop dat jullie het verhaal leuk vinden, tips zijn natuurlijk altijd welkom!

Herinnering
Veranderingen waren goed, ze maakten iemand anders van je negatief of positief. Maar soms word je zo verandert door iemand anders dat het niet meer goed is, dat je zo gevormd wordt dat je de oude jij niet meer kan vinden. Niemand je meer herkent, zelfs je ouders niet. Ik ben Noa, en dit is mijn verhaal.

Hoofdstuk 1

Regendruppels tikken ritmisch tegen het raam. In gedachten verzonken staar ik niets ziend voor me uit. Muziek dreunt door mijn oordopjes, de rest van de wereld afsluitend. Buiten begint het te schemeren en de lucht kleurt oranje, de meest afschuwelijke kleur, vond ik zelf. Ik bijt op mijn nagel en zucht, alleen thuis zijn had zo zijn voordelen, behalve als je dag in dag uit alleen thuis bent dan begint het te vervelen. Jaren geleden toen ik nog een klein meisje was, met spierwit haar en sproeten waren mijn ouders verhuisd, ik was bij mijn moeder blijven wonen. Nu ben ik groter, nog steeds blond haar maar mijn sproeten waren verdwenen, mijn moeder is getrouwd met een andere man, een steenrijke man, we wonen in het meest luxe huis van de buurt, waar de meeste kinderen van zouden dromen. Ik haat het. Ik kijk op de klok en zie dat het al zeven uur is, ik heb nog niks gegeten en mijn maag begint te knorren. Langzaam stap ik uit de vensterbank en loop naar de gigantische keuken, op het aanrecht zit een veel te dikke kat mij arrogant aan te kijken. Ik loop langs hem en hij begint te blazen. Ik blijf staan en kijk hem met één opgetrokken wenkbrauw aan.
“ksst,” zeg ik zodat de kat van het aanrecht springt en boos wegloopt. Ik trek de koelkast open en kijk naar de inhoud ervan, ik was snel het overzicht kwijt en pak de eerste de beste opwarmmaaltijd die ik opwarm en langzaam voor me uit starend opeet. Mijn mobiel trilt en ik kijk op het beeldscherm;

11uur plein met de grote fontein, zorg dat je erbij bent, party xS

Ik grinnik en toets het nummer van mijn beste vriendin in, het gaat een paar keer over, dan wordt er opgenomen.
“Met Scarlet”
“Hee, ik las net je appje, beter kom je hier heen zo”
“Ja is goed, ik kom er zo wel aan”
“Top zie je zo”
Ik hang op en werk snel de rest van de inmiddels koude opwarmmaaltijd naar binnen en doe het bord en het bestek in de vaatwasmachine. Ik loop naar de gang en kijk in de grote spiegel die aan de muur hangt, heldere blauwe ogen kijken terug, ik glimlach even naar mezelf en hoor de deurbel. Ik loop naar de deur, en een meisje met lang stijl bruin haar staat voor de deur.
“Noa!” Enthousiast geeft Scarlet me een knuffel en ik glimlach en doe de deur dicht. Dan valt mijn oog op de grote tas die ze bij zich heeft. Ik begin te lachen en kijk haar aan.
“Ja, kleren, en ik blijf hier slapen denk ik,” zegt ze terwijl ze me strak aankijkt. Ik kijk haar vragend aan, en open mijn mond om wat te zeggen, maar ik slik mijn woorden weer in, en knik naar haar, ik pak haar tas en loop naar boven, ik zet haar tas op mijn kamer neer en ga languit op mijn kingsize bed liggen. Scarlet is al mijn hele leven mijn beste vriendin, 15 jaar dus. Scarlet doet haar tas open en haalt er een fles passoa uit. Ik begin weer te lachen.
“Hoe heb je dat mee gekregen?” Zeg ik lachend terwijl ik de fles van haar aan pak.
“Tja, ik heb zo mijn connecties,” ze geeft me een knipoog en gaat naast me op bed zitten. Ik grinnik, ik weet dat ze alles aan haar 4 jaar oudere broer kan vragen, zonder dat ze gezeur krijgt, al zou ik het ook kunnen vragen, niet omdat ik een broer heb maar omdat ik minstens 17 lijk, best handig soms. Ik trek de dop van de fles eraf en neem een slokje. Ik kuch even, wauw die is sterk, ik neem nog een slok en sta op.
“Hoe gaat het nu met die jongen?” Scarlet kijkt me vragend aan.
“Welke jongen?” Vraag ik niet begrijpend, terwijl ik naar mijn make-up tafel loop en ga zitten.
“Die ene, hoe heet hij, Dennis?” Vraagt Scarlet twijfelend, ik moet even nadenken voordat ik haar begrijp en ik begin te lachen.
“Nou helemaal super, hij wilde laatst afspreken, maar ik had niet zoveel zin, en toen kregen we ruzie, ik heb hem geblokkeerd op Whatsapp,” zeg ik terwijl ik mijn lange blonde haar in een staart doe. “Hij heet Dave trouwens.”
“O, ja” zegt Scarlet terwijl ze nog een slok neemt en op mijn bed gaat liggen.
Ik pak foundation en begin het ruim over mijn gezicht te verdelen en begin het uit te smeren. We zijn een tijdje stil terwijl ik de basis van mijn make-up doe. Ik loop weer terug naar Scarlet en pak de fles, die al voor een kwart leeg is.
“Je moet echt minder drinken, Scarlet,” zeg ik terwijl ik een slok neem.
“Hm-hm,” antwoordt Scarlet terwijl ze gaat zitten. Ik sta weer op en ga verder met mijn make-up.
“Is het een festival ofzo?” Vraag ik terwijl ik mijn lange gekrulde wimpers bedek met een laagje mascara.
“Ja, volgens mij wel,” Zegt Scarlet terwijl ze op staat en een stapel kleding uit haar tas trekt en op de grond verspreidt “Het is best warm, dus als ik jou was zou ik niet te veel kleding aandoen.”
Scarlet heeft gelijk, het is één van de warmste zomers sinds tijden, en 's nachts koelt het niet verder dan 25 graden af. Het is net een week zomer vakantie, nog 7 weken te gaan. Ik ben klaar met mijn make-up en ga voor mijn kast staan, ik ga voor een hotpants van spijkerstof en een neon roze cropped top. Scarlet heeft een kort zwierig jurkje aan, wat haar heel mooi staat. Ik kijk op de klok en zie dat het nog maar negen uur is.
“Is het trouwens al gestopt met regenen?” Vraag ik als ik een paar slokken passoa heb gehad, en kijk Scarlet aan. Ze knikt maar wendt haar blik niet af van haar witte I phone. Ik pak mijn stijltang en stop de stekker in het stopcontact, terwijl hij opwarmt borstel ik mijn al steile blonde haar, en ik ga er een paar keer doorheen met de stijltang.
“Moet jouw haar ook?” Vraag ik terwijl ik Scarlet aan kijk, ze is niet van houding verandert en haar aandacht is bij haar telefoon “Scarlet!”
Hou me vast, hou me stevig vast Herinnering

Perronita

  • *****
  • Berichten: 13.855
  • Darling, I'm a nightmare dressed like a daydream.
    • Bekijk profiel
« Reactie #1 Gepost op: 13 februari 2014, 20:56:36 »
Ben benieuwd :)
Space was just a word made up by someone who's afraid to get too close.

CookiexMonster

  • ***
  • Berichten: 2.442
    • Bekijk profiel
« Reactie #2 Gepost op: 14 februari 2014, 10:36:37 »
Verschrikt kijkt ze op en schudt haar hoofd.
“Wat ben je aan het doen?” Ik trek de stekker uit het stopcontact en loop naar haar toe.
“Niks, maar ik word steeds gebeld door een privé nummer, en als ik opneem wordt er niks gezegd,” zegt Scarlet en ze kijkt me met haar hazelnoot bruine ogen aan, ik zie lichte angst. Ik pak haar telefoon, doe hem uit en leg hem op mijn bureau neer.
“Zo, nu heb je er geen last meer van, en kunnen we feesten,” zeg ik met een grote glimlach, ik doe mijn grote stereo aan, en doe het volume op 100%, ik woon in een vrijstaand huis, dus niemand zal er last van hebben. Ik pak Scarlet haar handen en begin een paar rondjes met haar te dansen. Ze lacht en ik zie de angst als sneeuw voor de zon verdwijnen. Ik ga weer op mijn bed zitten en kijk haar aan.
“Weet je wie er allemaal komen vanavond?” Vraag ik terwijl ze naast me komt zitten, ze kijkt me weer met haar strakke blik aan.
“Ja, Dave, en nog wat jongens en meisjes uit de vijfde en zesde,” antwoordt Scarlet onverschillig.
“Niemand van ons jaar?” Ik kijk haar ongelovig aan.
“Niet dat ik weet, maar we zullen zien,” Scarlet staat op en gaat bezig met haar make-up. Ik neem het laatste slokje uit de fles, en sta wankelend op, ik zet de fles weg en ga weer op mijn rug op het bed liggen en staar naar het plafond. Ik sluit mijn ogen en mijn gedachten dwalen af. Naar mijn moeder, naar Peter, haar man. Naar mijn broer die ik 10 jaar niet gezien heb, naar mijn vader. Ik zucht en open mijn ogen weere niet aan denken. Ik sta op en begin soepel te dansen. Scarlet kijkt me stralend aan en begint mee te dansen. Na een paar minuten vallen we lachend op de grond. Ik sta op en loop naar de badkamer, ik pak een parfumflesje uit de enorme glazen kast, en spuit wat van de parfum op. Scarlet komt ook binnen en spuit ook wat op.

De muziek dreunt in mijn oren, en mijn heupen bewegen soepel op het ritme van de muziek, ik zie een jongen op me af lopen, pas als hij dichterbij is herken ik hem, Dave. Ik draai me om en op het moment dat ik weg wil lopen voel ik twee handen op mijn heupen, ik draai me om en kijk recht in Daves helder groene ogen, ik doe een stapje naar achter en kijk hem vragend aan. Ik zie aan hem dat hij dronken is, als hij nuchter is is hij al heel erg agressief, ik besluit op te passen, en na te denken voor ik wat zeg.
“Hé, lekkerding,” zegt Dave terwijl hij weer naar voren loopt. Ik doe weer een stap naar achter en voel een stenen muur tegen mijn rug, ik kijk zoekend om me heen, in de hoop Scarlet of iemand anders die ik ken te vinden. Maar helaas, ik zie niemand.
“Dave, zou je misschien even weg willen gaan?” Vraag ik met een trillende schorre stem.
Hou me vast, hou me stevig vast Herinnering

Coccinella

  • **
  • Berichten: 201
    • Bekijk profiel
« Reactie #3 Gepost op: 14 februari 2014, 20:08:49 »
Lijkt me leuk :)!
Nobody's perfect, remember that honeyyy.

CookiexMonster

  • ***
  • Berichten: 2.442
    • Bekijk profiel
« Reactie #4 Gepost op: 15 februari 2014, 12:18:10 »
Sorry voor het korte stukje.

Dave begint te lachen en komt nog dichterbij.
“Dus, jij dacht dat je me zomaar kon blokkeren,” zegt hij met dubbele tong. Ik besluit niet te antwoorden en kijk hem strak aan. Dan gaat alles heel snel, ik voel een stekende pijn in mijn buik, en ik klap voorover. Ik hoor gegil om me heen, ik heb geen idee wat er gebeurt, mijn aandacht gaat naar de stekende pijn, ik leg mijn hand op de plek van de pijn en ik voel iets nats. Ik kan de link tussen het natte en bloed niet leggen. Mijn hoofd begint te tollen en met een klap val ik op de grond, ik staar naar de lucht, en het laatste wat ik hoor is het harde geluid van een ambulance.

“Het komt goed Noa, ik ben altijd bij je,” de donkere ogen van mijn vader vullen zich met tranen, en ik omhels hem “het komt goed.”
Als ik hem los laat kijk ik recht in het gezicht van Dave.
“Het komt goed,” herhaalt Dave met de stem van mijn vader. Ik wil achteruit lopen maar mijn voeten staan genageld aan de grond. Ik kan mijn voeten niet bewegen, en als ik een stap achteruit wil zetten val ik op de grond.

Ik sta voor een grote passpiegel, een donkerrode bloedvlek neemt plaats in van het witte kant waar mijn jurk van gemaakt is, mijn trouwjurk. Ik laat mijn hand over het rode deel glijden en staar naar mijn eigen spiegelbeeld. Ik voel armen om mijn heupen en een gezicht tegen de mijne.
“Wij gaan trouwen liefje,” zegt een onbekende stem en ik gil.

Ik open mijn ogen en ik zie een wit plafond.
“Ze is bij,” ik hoor een mannenstem zeggen.
Hou me vast, hou me stevig vast Herinnering