Auteur Topic: [Verhaal] Handboek voor verwende meisjes  (gelezen 317250 keer)

Ichtius

  • ***
  • Berichten: 2.114
    • Bekijk profiel
« Reactie #25 Gepost op: 03 juni 2013, 20:16:48 »
Even dit uppen hoor
*

Nastydeer

  • ***
  • Berichten: 2.207
    • Bekijk profiel
« Reactie #26 Gepost op: 03 juni 2013, 20:17:54 »
oke, ik móét gewoon weten wat ze heeft gedaan.
Ik was Blueoreo♥

Peppermint

  • ***
  • Berichten: 3.344
    • Bekijk profiel
« Reactie #27 Gepost op: 03 juni 2013, 21:52:10 »
De grote onthulling! Enjoy


De zenuwen gieren door mijn lijf  terwijl het filmpje laadt. Ik probeer mezelf wijs te maken dat het allemaal wel mee zal vallen.
 Maar mijn laatste restje hoop verdwijnt als de titel van het filmpje in beeld komt. 
 “Vesper Jones, wat zal pappie hier van zeggen??”, staat er in grote, felgekleurde letters op het schermpje  van mijn telefoon.
 Goed bedacht hoor, eikel, denk ik sarcastisch. Wacht  maar tot ik er achter komt wie je bent!
 Vluchtig bekijk ik de accountnaam.
 Jammer genoeg was hij wel zo slim om het op een anoniem account te zetten. Nu kan ik niet eens achterhalen wie me deze shit bezorgd heeft.
 Maar ach, dat is misschien maar beter ook, anders zou ik ook nog aangeklaagd worden voor moord. Zuchtend  neem ik nog een flinke trek van mijn sigaret.
 Dan valt mijn oog op het aantal hits. Mijn hart begeeft het haast als ik het getal zie.
 Het zijn veel hits. Heel veel hits. Veel te veel voor de enkele uren dat het erop staat…
 ‘Oké, blijven ademhalen. Gewoon blijven ademhalen’, zeg ik hardop tegen mezelf. Het kan me niet schelen wie het hoort. Ik kom hier waarschijnlijk toch niet meer terug.
 Als ik nog een trek van mijn Marlboro neem, merk ik dat mijn handen trillen. Geen goed teken.
 Ondanks mijn  eerdere  poging om mezelf te kalmeren houd ik mijn adem weer in als het filmpje begint. Ik durf haast niet te kijken.
 Als ik het eerste shot zie laat ik opgelucht mijn adem ontsnappen. Dit valt heel erg mee!
 Vrolijk lachend en met één van de peperdure flessen wodka van Anne-Marie’s  vader sta ik te dansen met een onbekende, maar erg smakelijk uitziende jongen in een Hilfiger shirt. Hij moet ergens in de twintig zijn . 
 Terwijl ik toe kijk hoe ik op het filmpje een grote slok drank neem en de fles vervolgens aan Hilfiger geef, voel ik een dorst naar een goed glas wodka opkomen. Het is mijn favoriete drankje. Niks classy vrouwendrankjes of champagne. Wodka. Op dit moment het liefst puur.
 Nadat Hilfiger de fles aan zijn lippen heeft gezet en gulzig een paar slokken heeft genomen, geeft hij de fles aan me terug en begint ie me te zoenen.
 Mmmh, jammer dat ik me daar niks meer van kan herinneren. Het ziet er best lekker uit. Misschien kan ik er achter komen hoe hij heet en de zoen nog een keer nuchter  overdoen!
 Ik druk mijn sigaret uit tegen de tegels van de muur en breng mezelf weer terug naar de realiteit.
 Waarom zou iedereen zich hier nou zo druk over maken? Dit is niks meer dan die vorige filmpjes! Niet dat ik een verkeerde indruk wil wekken, vergeef me, maar ik doe dit soort dingen haast dagelijks. Niks bijzonders aan.
 Net als ik mijn iPhone wil weg stoppen, zie ik dat het filmpje nog een paar minuten duurt.
 Wat vreemd. Hebben ze me echt zo lang gefilmd? Dat doe je toch niet?
 Ik bekijk de gefilmde ik nog eens goed. Dan valt het me ineens op dat ik geen panty meer aan heb.
 Verdomme. Dat kan niet goed zijn.
 Plotseling verandert het beeld.  “The best is yet to come.’’ Staat er in grote witte letters op een zwarte achtergrond.
 Ik voel de zenuwen terug komen. Dat was dus pas het begin.
 Bij het volgende shot zit ik tussen een groep mensen op een bank.
 Ik herken nu geen van hen meer, hoe erg ik mijn best ook doe. Het zijn allemaal jongens, er zit slechts één ander meisje bij.  Ze lijkt een beetje op Anne-Marie, maar ze is het niet, dat weet ik zeker. Dit meisje is veel blonder.
  Ze zit naast me en heeft duidelijk nog meer gedronken dan ik. Of ze kan er gewoon minder goed tegen.
 Eén van de jongens leegt een klein zakje wit spul op een Cd-hoesje. Coke.
 De jongen, galant als hij is, reikt mij als eerste het hoesje aan. De hele groep kijkt me verwachtingsvol aan als ik mijn creditcard uit mijn BH haal, wat charmant van mezelf,  en de coke in lijntjes begin te verdelen.  Het is duidelijk te zien dat ik het niet voor de eerste keer doe, zelfs een kind van drie zal je zeggen dat ik dit vaker heb gedaan.
 Ik voel het bloed uit mijn gezicht weg trekken als ik zie hoe de gefilmde ik het lijntje opsnuift.
 Het blonde meisje dat naast me zit  is de volgende. Een tikkeltje onwennig snuift ze ook een lijntje.
 Dan verschijnt  er een grote glimlach op haar gezicht en kijkt ze me aan met een blik die ik als geen ander herken. 
 Voor ik het weet zijn de gefilmde ik en Blondje hartstochtelijk aan het zoenen. Van alle kanten komen jongens joelend en aanmoedigend om de bank heen staan.
 Ik word er misselijk van. Tot mijn grote afschuw zie ik dat het filmpje nog niet afgelopen is.
 Het liefst zou ik mijn iPhone nu door het toilet spoelen en er zelf achteraan springen.
 Toch dwingt iets me verder te kijken, hoe verdomde moeilijk het ook is om te zien hoe ik mijn eigen leven verkloot .
 Blondje en ik zijn inmiddels opgehouden met zoenen. Onder luid boegeroep van de jongens fluister ik iets in haar oor. Ze knikt enthousiast. Ik pak haar hand en trek haar mee richting de bar.
 De hele groep  toeschouwers, inclusief de idioot die het hele gebeuren gefilmd heeft, achtervolgt ons nieuwsgierig.
 Met wat hulp van de jongens klimmen Blondje en ik de bar op.
 ‘Hé DJ! Wat stripmuziek graag!’ roep ik naar de jongen die de muziek beheert.
 O shit.
 Ik knipper met mijn ogen om te zien of ze me niet voor de gek houden. Jammer genoeg doen ze dat niet.
 Blondje en ik zijn allebei zwoel dansend onze topjes aan het uit trekken.
 De jongens joelen en schreeuwen nog harder dan daarnet. Ik zie ongelofelijk veel telefoons en camera´s uit broekzaken tevoorschijn komen. Iedereen wil de naakte Vesper op zijn  beeldscherm vereeuwigd hebben.
 Als de  topjes uit zijn worden ze met een sierlijk zwaai weggegooid.
 De volgende items die blijkbaar absoluut uit moeten zijn mijn rokje en Blondje´s broek.
 Langzaam trek ik de rits naar beneden, mijn heupen wieg ik zwaar overdreven heen en weer.
 Goh, ik zou zo in een pornofilm kunnen. Misschien moest ik mijn ambities maar gaan verleggen naar de seksindustrie. Ik zal toch iets moeten als ik van school word getrapt.
 Bij Blondje gaat het allemaal iets minder soepel. Ze moet eerst haar hakken uittrekken en dan haar broek, en dat gaat niet al te makkelijk. Ze gaat op één been staan op haar stiletto uit te doen.
 Geen goed idee. Ze begint als een gek te wankelen en valt van de bar af.
 Gelukkig staan er overal behulpzame jongens  klaar om met veel liefde een halfnaakt meisje op te vangen. Blondje komt er zonder verwondingen en luid lachend van af.
 Ondertussen ga ik onverstoord verder met mijn stripact. Ik rits mijn rokje los en gooi het mijn “publiek” in. 
 Kut! Dat was een duur Missoni rokje. Ik pauzeer het filmpje en  probeer peinzend  te bedenken of ik  vanmorgen dat rokje in mijn kamer heb zien liggen.  Teleurgesteld schud ik mijn bonkende hoofd. Het rokje zou ik waarschijnlijk niet meer terug zien.
 Ik start het filmpje weer. Uit de massa jongens komt ineens de Hilfigerjongen tevoorschijn.
 Hij kijkt even toe hoe ik uitgelaten rondjes  draai in mijn zwarte  La Perla-setje.
 Als ik hem zie steek ik mijn hand uit en trek hem de bar op. Gezellig als ik ben begin ik hem meteen te zoenen.
 Voor het eerst in mijn leven schaam ik me echt voor mezelf. Zoenen in je ondergoed met een oudere jongen terwijl je hartstikke dronken en stoned bent voor een bende geile jongens is toch weleen dieptepunt. Zelfs voor mij.
 Na de innige zoensessie met Hilfiger haalt hij een stift uit zijn zak. Hij zegt wat tegen me en ik knik als een blij schoolmeisje.
 Hilfiger gaat op zijn knieën zitten en haalt de dop van de stift.
 Ik draai mijn zij naar hem toe.  Mijn billen zijn nu wel erg duidelijk in beeld. Iets te duidelijk als je het mij vraagt.
 O gatver, de viezerik achter de camera zoemt ook nog in.
 De hele wereld kan nu mijn achterwerk in close-up aanschouwen. Geweldig. Dat heb ik altijd al gewild. Godzijdank kennen mijn billen het fenomeen cellulitis nog niet.
 Hilfiger schrijft inmiddels met de stift op mijn heup en mijn bovenbeen.
 O, god.
 Met een ruk sta ik op. Biddend dat het geen watervaste stift is, maak ik mijn broek los.
 ‘Godverdomme!’ scheld ik keihard. Het echoot door de toiletten heen.
 Treurig ga ik met mijn vingers over de dikke zwarte letters.
 “Protected Property of Christopher Verduyn.’’
 Met een gebalde vuist sla ik tegen de houten deur van het toilet. Een meisje een paar hokjes verder slaat een verschrikt gilletje.
 Ik vecht tegen mijn tranen. Ik wil niet huilen. Niet hier. Niet nu. Niet hierom.
  Verslagen trek ik mijn broek weer aan en laat me op de deksel van de Wc zakken.
 Ik ben gemarkeerd als beschermd eigendom van een jongen die ik me niet eens meer kan herinneren. Ongelofelijk dat ik die woorden niet heb gezien toen ik onder de douche stond.
 Het filmpje is ondertussen nog steeds bezig. Christopher is inmiddels weer van de bar af en ik ben dansend mijn BH aan het uit trekken. Trots laat ik het ding naast me op de bar zakken en neem parmantig wat modellenposes aan. Overal worden foto’s gemaakt. Een aantal jongens legt wat munt- en briefgeld op de bar.  En op het filmpje blijf ik maar vrolijk lachen. Ik was echt heel ver heen.
 Het beeld wordt weer zwart.
 “Het Sint-Martinuscollege leidt de allerbeste meisjes op!” verschijnt er in witte letters. 
 Ik slik. Van Stalten zal me vermoorden.
 O ,nee! Van Stalten! Helemaal vergeten!
 Razendsnel pak ik mijn spullen bij elkaar. Ik zwaai de deur van het Wc-hokje open en kijk nog even vlug in de spiegel. Ik zie er verschrikkelijk uit, maar daar is nu toch niets meer aan te doen.
 Als ik diep adem heb gehaald, mijn schouders heb gerecht en mijn val-me-nu-niet-lastig-gezicht heb opgezet loop ik de toiletten uit. Zelfs nu ik weet dat vandaag mijn laatste dag op deze school is, wil ik er niet zwak uit zien. Dat weiger ik gewoon.
 Zwakte is niet iets dat in het openbaar getoond moet worden, hoe erg het vanbinnen ook aan je vreet, zei mijn oma altijd.
 Zwakte, dat is iets voor de lagere klasse.
 In welke situatie dan ook.
 Zelfs als de hele school weet hoe je eruit ziet zonder je BH aan.
 Zelfs als je als je de grootste fout in je hele leven hebt gemaakt.
 Zelfs dan toon je geen zwakte. Nooit.
I don't care what you think about me, I don't think about you at all

Unbreakable

  • ***
  • Berichten: 2.304
    • Bekijk profiel
« Reactie #28 Gepost op: 03 juni 2013, 22:00:48 »
Superleeeuk en zielig!
Gauw verder :D
You don't have a bad life, just a bad day.

Nastydeer

  • ***
  • Berichten: 2.207
    • Bekijk profiel
« Reactie #29 Gepost op: 03 juni 2013, 22:49:05 »
Superleeeuk en zielig!
Gauw verder :D
Ik was Blueoreo♥

Peppermint

  • ***
  • Berichten: 3.344
    • Bekijk profiel
« Reactie #30 Gepost op: 04 juni 2013, 09:48:09 »
Vroege post vandaag. Veel leesplezier en bedank voor de reacties! Ik vind het echt super leuk om ze te krijgen en het maakt me super enthousiast!

´Ze verwacht je. Je kunt naar binnen.´ zegt de Patricia, de secretaresse van Van Stalten, op chagrijnige toon. Ze heeft een hekel aan me. Maar vraag me niet waarom, ik zou het oprecht niet weten. Volgens mij zit ze gewoon heel erg in de overgang.
Ik schenk haar een zuur glimlachje en loop het gangetje achter haar bureau in, naar de deur die toegang geeft tot de kamer van Van Stalten.
Ik klop twee keer licht met mijn knokkels op het hout van de deur. Met een ruk wordt hij opengetrokken.
Van Stalten kijkt me kribbig aan. ´Zo, Vesper. Je hebt wel je tijd genomen om hier te komen. Ik dacht dat je inmiddels de weg wel zou kennen.´  Ze praat op een toon alsof ik vier ben. Daar kan ik dus echt niet tegen.
Met een blik alsof het me allemaal niets kan schelen laat ik me in de ongemakkelijke stoel die voor haar bureau staat zakken. Ik heb besloten dat ik geen enkele emotie ga tonen. Als ik weg ga, dan doe ik dat met waardigheid.
Van Stalten gaat met haar maatje 46-kont in haar afschuwelijke mosterdgele stoel zitten. Wat een wansmaak.
‘Ik neem aan dat je weet waarom je hier bent.’ Zegt ze kil. De tempratuur in de kamer daalt abrupt twee graden.
‘Ja.’ Zeg ik.  Ergens ben ik nu toch wel blij dat ik het filmpje heb gezien, anders had ik nog nee moeten zeggen ook.
Van Stalten is niet tevreden met mijn onverschillige houding.‘Vesper, wat is dat toch met jou? Je drinkt, je rookt, je gebruikt drugs! Je bent verdorie pas een maand zestien!’
Ik kuch. Ik haat het als mensen over mijn  leeftijd beginnen. Twee jaar geleden was ik op een feest en toen werd ik aan iedereen voorgesteld als Vesper, van veertien. Vreselijk vond ik dat!
Ik was één van de jongsten en EJ vond dat hij me moest beschermen.  Aan het begin van de avond had hij continu een “Hands off, ze is pas veertien!”-blik op zijn gezicht.
Op een gegeven moment werd het zo erg  dat iedereen me aansprak met : Vesper, van veertien, toch?  Ik knikte elke keer met een vriendelijk glimlachje, maar vanbinnen begon de frustratie te borrelen.
Gelukkig was het over nadat ik met een jongen van twintig had gezoend, toen zag niemand me meer als het ‘’kleintje’’.  EJ was eerst boos, omdat ik niet naar hem had geluisterd, maar een paar drankjes later had hij door dat zijn kleine “zusje” toch echt wel zelf uitmaakte wat ze deed.
Eigenlijk was het best een leuk feest, nu ik er zo over nadenk.
Van Stalten haalt me uit mijn  gedachten. ‘Waarom doe je dat?’
‘Waarom doe ik wat?’ vraag ik lichtelijk geïrriteerd.
‘Dat gefeest! Het drinken! De drugs!’  Van Stalten begint haar geduld te verliezen. Ze heeft een erg kort lontje.
‘Omdat het kan.’
Van Stalten slaat met haar vlakke hand op haar bureau. Erg indrukwekkend is het niet. Ik kijk werkelijk nergens meer van op. 
‘Vesper, het kan niet! Je bent veel te jong voor die sterke drank! En met die drugs jaag je jezelf nog eens de dood in.’
Ik draai ongeïnteresseerd met mijn ogen en sla mijn armen over elkaar. Het kan me echt niet schelen wat Van Stalten zegt, ik heb de situatie altijd perfect onder controle. Nou ja, op gisteravond na dan.
‘Je hebt onze school ten schande gemaakt! Die reacties bij dat filmpje!’ Van Stalten kijkt op het beeldscherm van haar computer. ‘Hier, deze bijvoorbeeld; “Ik denk dat ik me maar naar het Sint-Martinus laat over plaatsen. Die striptease zag er verdomde geil uit!”’ Van Stalten trekt een gezicht alsof iemand haar zojuist gevraagd heeft of ze in een reclame voor een anti-puistencrème wil spelen. Als het “ voor-de-crème-gezicht”.
‘En nog één: ‘’Een dag op het Sint-Martinuscollege: eerste uur: Strippen voor de bovenbouw, tweede uur: Drugsles, vandaag praktijk, lijntjes leren snuiven, derde uur: Cocktails shaken, vierde uur: Slettenles, hoe zoen ik met zoveel mogelijk mensen op één avond?” En zo gaat het maar door!’ Briest Van Stalten. ‘De hele reputatie van de school gaat er zo aan! Alleen maar omdat het volgens jou allemaal wel kan!’
Ik kijk haar emotieloos aan en vraag me af hoe lang deze preek nog gaat duren. Ik wil gewoon dat ze zegt dat ik hier niet meer hoef terug te komen, dan ben ik er tenminste van af.
‘Uw mening interesseert me eerlijk gezegd niet zoveel, mevrouw. Kunt u me alstublieft gewoon vertellen wat de consequenties zijn?’
Van Stalten kijkt me gechoqueerd aan.
Zo, die bedenkt zich wel een tweede keer voor ze weer een boos spervuur aan preken op me afsteekt.
‘Wat is er met je verstand gebeurd?’ Van Stalten schudt ongelovig haar hoofd. ‘Je was zo’n onschuldig, aardig grietje toen je hier voor het eerst op school kwam.’
Ik haal mijn schouders alweer op, al is het niet dat ik niet weet wat er gebeurd is. Ik weet precies wat er gebeurd is en Van Stalten weet het even goed. Ik ga met mijn vingers over de sierlijke H die op mijn linkerpols getatoeëerd staat. Ze probeert me alleen maar te breken, te zorgen dat ik toegeef aan haar gezag, bedenk ik me verbitterd.
´Vesper, de vorige keer dat je hier was, heb ik tegen je gezegd dat als je het nog een keer zo bont maakt dat je geschorst word, dat ik je dan van school stuur.´
Ik knikte. Natuurlijk wist ik dat nog, hoe stom denkt ze dat ik ben?
Van Stalten ging verzitten in haar verschrikking van een stoel. Het leer maakte een oncharmant, kreunend geluid.
‘Na dit voorval zit er voor mij niets anders op dan je te schorsen.’ Ze probeert mijn reactie te peilen, maar ik vertik het om ook maar één spier in mijn gezicht te bewegen.
Van Stalten staart me aan alsof ik het achtste wereldwonder ben. Ze vraagt zich waarschijnlijk af hoeveel botoxbehandelingen ik gehad heb.
‘Normaal gezien zou ik je nu dus van school sturen. Permanent.’ Ze bestudeert me nog steeds. Ik geef ondertussen geen kik, ik ga haar niet blij maken met een emotionele en wanhopige uitbarsting. 
Van Stalten gaat verder; ‘Maar ergens heb ik het gevoel dat het niet helpt als ik je van school stuur. Waarschijnlijk wordt je gedrag dan nog erger.’ Er verschijnt een Cruella de Vil-achtige glimlach op haar gezicht. ‘Daarom heb ik besloten dat ik je naar een intern programma voor probleemjongeren stuur.’

I don't care what you think about me, I don't think about you at all

PERFECTIONING

  • **
  • Berichten: 962
    • Bekijk profiel
« Reactie #31 Gepost op: 04 juni 2013, 11:23:17 »
Haha! Nu wordt het interessant!

[oke het was al leuk, maar nu nog leuker]
“The story so far: In the beginning the Universe was created. This has made a lot of people very angry and been widely regarded as a bad move.”

shann

  • **
  • Berichten: 113
    • Bekijk profiel
« Reactie #32 Gepost op: 04 juni 2013, 12:14:21 »
Leuk- en goed geschreven, ik ga het verhaal volgen!

Unbreakable

  • ***
  • Berichten: 2.304
    • Bekijk profiel
« Reactie #33 Gepost op: 04 juni 2013, 12:57:43 »
Haha! Nu wordt het interessant!

[oke het was al leuk, maar nu nog leuker]
You don't have a bad life, just a bad day.

DreamSeeker

  • *
  • Berichten: 80
    • Bekijk profiel
« Reactie #34 Gepost op: 04 juni 2013, 15:04:13 »
Haha! Nu wordt het interessant!

[oke het was al leuk, maar nu nog leuker]

Nastydeer

  • ***
  • Berichten: 2.207
    • Bekijk profiel
« Reactie #35 Gepost op: 04 juni 2013, 16:58:43 »
Haha! Nu wordt het interessant!

[oke het was al leuk, maar nu nog leuker]
Ik was Blueoreo♥

Savages

  • ******
  • Berichten: 32.584
  • This love will make you levitate
    • Bekijk profiel
« Reactie #36 Gepost op: 04 juni 2013, 17:11:50 »
Snel verder! LEUK.  :bounce:
❥ "How do you say 'i love you' in Dutch KatyCats?" This was never the way I planned. Not my intention. I got so brave, drink in hand. Lost my discretion. It's not what I'm used to. Just wanna try you on. I'm curious, for you, caught my attention

Northern

  • ******
  • Berichten: 26.730
    • Bekijk profiel
« Reactie #37 Gepost op: 04 juni 2013, 17:15:25 »
[font=Verdana]Leeeuk! En ook erg zielig stukje! Ben benieuwd![/font]

Sid

  • **
  • Berichten: 908
    • Bekijk profiel
« Reactie #38 Gepost op: 04 juni 2013, 17:54:56 »
Benieuwd hoe ze gaat reageren ! :D
Remind yourself that it's ok not to be perfect.

Seraphine

  • ***
  • Berichten: 2.272
    • Bekijk profiel
« Reactie #39 Gepost op: 04 juni 2013, 19:24:33 »
Oeehh, spannend! Verder!
Put your big girl panties on and deal with it

AppelGroen

  • ****
  • Berichten: 5.067
    • Bekijk profiel
« Reactie #40 Gepost op: 04 juni 2013, 19:30:42 »
Verderr :)

Loez

  • *
  • Berichten: 1
    • Bekijk profiel
« Reactie #41 Gepost op: 04 juni 2013, 19:37:50 »
Superleuk verhaal!!

volger erbiijj (:

valerie

  • *
  • Berichten: 6
    • Bekijk profiel
« Reactie #42 Gepost op: 04 juni 2013, 19:48:56 »
echt een supper leuk verhaal  8)

Kaat

  • **
  • Berichten: 336
    • Bekijk profiel
« Reactie #43 Gepost op: 04 juni 2013, 20:02:56 »
Superverhaal! Ik blijf lezen! :D

Peppermint

  • ***
  • Berichten: 3.344
    • Bekijk profiel
« Reactie #44 Gepost op: 05 juni 2013, 14:52:16 »
Het stukje voor vandaag. Super leuk jullie reacties!


Honderden gedachten gaan er door mijn hoofd, allemaal gedomineerd door die woorden.
 INTERN PROGRAMMA VOOR PROBLEEMJONGEREN.
 Sprakeloos kijk ik Van Stalten aan. Ze geniet duidelijk van mijn kleine inzinking.
 Terwijl ik mijn ogen van haar afwend, haal ik de licht gechoqueerde uitdrukking van mijn gezicht.
 ´Ik zie dat het je niet onberoerd laat.´ zegt Van Stalten met een zelfvoldane grijns.
 Wat een trut. Ze zit gewoon van mijn ellende te genieten. Eindelijk heeft ze het dan voor elkaar. De ultieme wraak op haar meest gehate leerlinge.
 Ik pers mijn lippen op elkaar en haal mijn wenkbrauw spottend op.     
 ´U hoeft uw cursus “Psychologie voor Leraren” echt niet op mij uit te oefenen hoor. We weten allebei dat dat soort dingen bij mij niet werken.’ Zeg ik sarcastisch.
 Van Stalten knijpt haar ogen samen, duidelijk geïrriteerd door mijn  reactie op haar “geniale” oplossing.
 ‘U kunt me beter gewoon vertellen wat de straf precies inhoud. Dat bespaart ons allebei kostbare tijd.’
 Van Stalten knijpt van frustratie haar handen pijnlijk hard samen. Volgens mij moet ze moeite doen me niet te slaan. 
 ‘Je bent  een onuitstaanbaar, verwend  wicht! Je hebt geen idee hoe de wereld er buiten jouw veilige omgeving uit ziet,’Ze spuugt de woorden eruit alsof ik een waardeloze hond ben. ‘Jonge meisjes kijken naar je op, willen jou zijn. En dat terwijl je dat helemaal nergens aan verdiend hebt!’ Er verschijnt een minachtend trekje om haar lippen. ‘Jij denkt dat je alles bent, alles voor elkaar kunt krijgen en nergens voor hoeft te werken!Die instelling zal je nog duur komen te staan’ 
 Ik voel mijn bloed koken. Elke vezel in mijn lijf wil het uitschreeuwen van woede.
 Van Stalten en ik kijken elkaar met totale afkeer aan. De spanning is om te snijden terwijl we ons allebei verzetten tegen de drang te gaan schreeuwen.  Ik wend mijn hoofd weer van haar af en bijt geïrriteerd op mijn lip. Het is een tik van me. Zodra ik heel boos of verdrietig ben, ga ik op mijn lip bijten. Vaak onbewust en tot bloedens te.
 Van Stalten lijkt inmiddels  bedaart. Ze graait in haar tas en haalt er een folder uit. Ze kijkt er even naar en geeft hem dan aan mij. ‘Ik denk dat door het programma je kijk op het leven zal veranderen.’ Zegt ze, dit keer op kalme toon.                                                                                                     
 Met een neutraal gezicht werp ik  een blik op de voorkant. De afbeelding toont een statig grachtenpand met een glanzend metalen bord boven de donkerblauwe deur.
 “Helène Terlouw Huis” staat er in sierlijke letters op het bord.
 ‘Het Helène Terlouw Huis is een opvangcentrum voor allerlei soorten mensen. Er zijn verschillende huizen door het hele land. Er zijn afdelingen voor vrouwen die mishandeld worden, voor ex-drugsverslaafden, ouderen die niemand anders meer hebben, voor jongeren met uiteenlopende problemen.’  Van Stalten spreekt de woorden jongeren met problemen met zware nadruk uit. Ik voel de bui al hangen. ‘Het Huis waar jij heen gaat richt zich op het laatste. Er is daar een speciaal programma voor jongeren zoals jij. Je zal onder begeleiding in het Huis verblijven en daar aan verschillende activiteiten meedoen.  Het programma is net nieuw, maar blijkt erg effectief. Als je ziet hoe zwaar andere jongeren het hebben en jij de kans krijgt om ze te helpen, denk ik dat dat enorm veel indruk op je zal maken.’ Vol tevredenheid kijkt Van Stalten me aan. Ze is blijkbaar erg in haar nopjes met haar briljante project.
 ‘Je gaat vanaf volgende week naar het Huis. Je verblijft daar in elk geval twee weken. Afhankelijk van je gedrag en houding daar kijk ik of je nog langer moet blijven.’ De grijns op haar gezicht doet verraden dat ze allang van plan is me langer te laten blijven.
 Woede en zenuwen razen door mijn lijf.
 Moet ik echt 2 weken in een opvangcentrum wonen? Tussen allemaal andere mensen?
 Hoe ga ik dat ooit overleven?! Wat doet ze me in godsnaam aan!  Ik vind de douches op kamp al vreselijk!
 Ik sta op het punt de ergste verwensingen naar Van Stalten’s hoofd te slingeren.
 Woedend ben ik! En in combinatie met zenuwen is dat in mijn geval een haast dodelijk combinatie.
 Gelukkig weet ik me op haast wonderbaarlijke wijze in te houden. Ik herhaal in stilte verscheidene keren het advies van mijn oma. Geen zwakte. 
 Mijn woede is nog niet weg, maar ik heb hem nu weer onder controle.
 Ik vind wel een uitweg. Die vind ik altijd.
 Van Stalten draait zich weer naar haar computer. ‘Ik mail alle details nog naar je ouders.’ Ze kijkt over haar schouder op de klok. De bel gaat over enkele minuten.
 ’Dat was alles. Je kunt gaan.’
 Vlug sta ik op. Geen haar op mijn hoofd die eraan denkt hier nog één seconde langer te blijven.
 Als ik bij de deur ben, snerpt de stem van Van Stalten een laatste keer door de kamer. ‘En Vesper?’
 ‘Ja?’ zeg ik geërgerd.
 ‘Ik hoop dat het je helpt.’ Het klinkt niet gemeend. Het liefst zou ze me gewoon zien wegkwijnen in één of andere afkickkliniek. Godzijdank heeft ze daar het recht niet toe!
 Ik trek de deur open en smijt hem met een klap weer achter me dicht.
 Bedankt, stomme trut! Me een paar weken tussen een stel problematische sloebers laten verblijven zal mijn leven vast verbeteren!
 Ik stamp het gangetje af. Wat een klote straf! Hoe bedenkt ze het?! Ik gooi nog liever mijn creditcard weg dan dat ik aan zo’n programma mee doe!
 Peinzend probeer ik een plan te bedenken om onder alles uit te komen, maar mijn gedachtes zijn één grote zwarte massa.
 Ik heb hulp nodig. Ik heb EJ nodig.
I don't care what you think about me, I don't think about you at all

Unbreakable

  • ***
  • Berichten: 2.304
    • Bekijk profiel
« Reactie #45 Gepost op: 05 juni 2013, 15:00:03 »
LeukleukleukleukleukLEUK!

VerderverderverderVERDER!
« Laatst bewerkt op: 05 juni 2013, 17:47:58 door Liz ☼ »
You don't have a bad life, just a bad day.

Seraphine

  • ***
  • Berichten: 2.272
    • Bekijk profiel
« Reactie #46 Gepost op: 05 juni 2013, 16:43:58 »
Oeeeeh, leuk! Verder!
Put your big girl panties on and deal with it

Peppermint

  • ***
  • Berichten: 3.344
    • Bekijk profiel
« Reactie #47 Gepost op: 06 juni 2013, 14:40:24 »
Dit is een redelijk kort stuk, als mensen het leuk vinden vanavond nog een stukje te lezen, laat het dan even weten, dan post ik later nog iets!


Ik vis mijn Iphone uit mijn tas en druk EJ’s sneltoets in. Er wordt vrijwel onmiddellijk opgenomen.
 ‘V! Ik heb nog gewoon les hoor!’
 ‘Zeik niet, je had die telefoon gewoon in je hand, anders kon je nooit zo snel opnemen!’ Ik haal even adem en bedenk me dat ik niet zo tegen EJ moet uitvallen.
 ‘Jezus, V. Als je zo gaat doen, hang ik op.’
 ‘Sorry.’ Zeg ik met een klein stemmetje. ‘Ik zie het gewoon even helemaal niet meer zitten.’
 EJ’s stem veranderd in bezorgdheid. ‘Lieverd, wat is er gebeurd? Ben je van school getrapt?’
 ‘Nee, was dat maar zo.’ Met moeite lukt het me mijn stem niet te laten overslaan. ‘Ik moet een intern programma  gaan volgen in één of ander huis voor probleemjongeren.’
 Het blijft angstvallig stil aan de andere kant van de lijn.
 ‘EJ?’
 ‘Ik heb een idee. Kom naar mijn kluisje.’
 ‘Nu meteen?’
 ‘Ja, nu. Ik zie je daar.’ EJ hangt op.
 Op één of andere manier voel ik me meteen weer kalm. EJ zou dit wel voor me oplossen. Die was nog beter in plannen bedenken dan ik.
 
 Nonchalant staat EJ tegen zijn kluisje aangeleund. Aan zijn gezicht te zien is het berichtje dat hij op zijn telefoon verstuurd alles behalve onschuldig is.
 ‘Wie ben je nu weer aan het sexten?’ Vraag ik met een grijns als ik hem een knuffel geef.
 ‘Anna Ravens. Ik heb gister wat met haar gekloot.’ Antwoord EJ met een veelzeggend gezicht terwijl hij zijn iPhone in zijn broekzak stopt.
 ‘ Ze is vast niet zo geil als ik.’ Grinnik ik.
 ‘Dat is niemand.’ EJ’s glimlach verdwijnt. ‘Maar nu even serieus, wat heeft Van Stalten gezegd?’
 ‘Wat ze normaal ook zegt, hoe verwend en slecht ik wel niet ben. Alleen kwam er deze keer ook dat programma bij.’ Ik zucht. ‘Het is een opvangcentrum in Amsterdam voor probleemjongeren. Ik moet daar intern verblijven en mijn leven ‘beteren.’’
 EJ knikt nadenkend. ‘Ik denk dat je het moet doen.’
 Even ben ik met stomheid geslagen. Aan zo’n programma mee doen? Is hij nu helemaal gek geworden!
 ‘Wat?!’ zeg ik dan ook op geschokte toon.
 ‘Kijk, V, ik weet dat het niet makkelijk is, maar het is je laatste kans. Het is idioot als je weigert te gaan.’
 ‘Maar...’
 EJ laat me niet uit praten. ‘Dit redt je reputatie. Het is je enige optie.’
 Ik staar naar de grond en besef dat hij gelijk heeft. Eigenlijk kom ik er heel makkelijk van af. Van Stalten heeft meer geduld met me dan ik dacht.
 Vermoeid laat ik mijn hoofd tegen EJ’s schouder aanzakken. ‘Ik ben zo stom geweest.’ Zeg ik zacht.
 EJ aait licht mijn haar en fluistert dat we allemaal wel is fouten maken.
 Die jongen weet ook altijd precies hoe hij me beter kan laten voelen.
 Ik ga weer rechtop staan en veeg met de rug van mijn hand onder mijn ogen langs. Ik zie er ongetwijfeld nog slechter uit dan vanmorgen.
 ‘Hoe ben je eigenlijk uit de les gekomen?’
 EJ haalt zijn schouders op. ‘Gezegd dat ik naar het toilet moest.’
 Ik haal een hand door mijn haar en bedenk dat EJ veel te lief voor me is. Ik heb hem helemaal nergens aan verdiend en toch is hij er altijd voor me. Plotseling voel ik me een vreselijke vriendin.
 Alles en iedereen om me heen maak ik kapot. Ik sleur ze stuk voor stuk mee in mijn val. Ik ben een verschrikkelijk persoon.
 Ik begin weer te snikken. Bezorgd slaat EJ zijn armen om me heen. Dat maakt het alleen maar erger.
 ‘Je bent zo lief.’ Snotter ik. ‘En ik ben, snik, gewoon een arrogante, verwaande trut!’ De tranen stromen over mijn wangen en EJ pakt me nog steviger vast.
 ‘Shhhht, doe niet zo raar.' Zegt hij sussend. 'Je bent helemaal geen trut. Je bent mijn lieve kleine vriendinnetje.’ Hij geeft me een kus op mijn kruin. ‘Je moet gewoon even bijkomen.’ Hij pakt me bij mijn schouders en kijkt me onderzoekend aan. 'Weet je wat jij nodig hebt?’
 Ik schud mijn hoofd.
 ‘Een dagje kuuroord.’
 
 
I don't care what you think about me, I don't think about you at all

insolita

  • ***
  • Berichten: 1.344
    • Bekijk profiel
« Reactie #48 Gepost op: 06 juni 2013, 15:36:07 »
Leuk!!! Ik volg inmiddels ook. Al vind ik het wat onrealistisch dat van Stalten zomaar kan beslissen dat zij daarheen moet..

Unbreakable

  • ***
  • Berichten: 2.304
    • Bekijk profiel
« Reactie #49 Gepost op: 06 juni 2013, 15:42:29 »
LeukleukleukleukleukLEUK!

VerderverderverderVERDER!
You don't have a bad life, just a bad day.