Auteur Topic: [Verhaal] Als Vanzelf  (gelezen 1430 keer)

WOBBLY

  • Gast
« Gepost op: 13 februari 2009, 16:25:51 »
Hooi! Ik ben begonnen met een verhaal, en het leek me wel leuk het hier te gaan posten :) ik ben ook best benieuwd wat jullie er van zullen vinden en zo, en (opbouwende) kritiek is nooit mis!
(over de titel ben ik nog niet geheel zeker, maar dat maakt niet zoveel uit.)

---------------------

‘Schiet nu eens op!’ riep mijn moeder naar boven. ‘Je wilt toch zeker niet alwéer te laat op school komen, Juultje. Alsof je nog niet vaak genoeg na moet komen.’
Ik vind het vreselijk als ze me zo noemt. Julia of Juul vind ik prima, maar als iemand me Juultje noemt ben ik gelijk gepikeerd. Zo noemde mijn vader me ook altijd, sinds de dag van het ongeluk houd ik het het liefst bij zo min mogelijk bijnamen.
‘Ik kom al, ik ben al uit bed!’ schreeuwde ik terug, terwijl ik met moeite mijn bed uit klom. Verschrikkelijk, dat geluid van de wekker dat elke ochtend ruw mijn dromen verstoort. Vannacht droomde ik weer over Simon, het liefst was ik de hele dag zo in bed blijven liggen dromen.

Na vlug mijn ontbijt in mijn mond gepropt te hebben sprong ik op de fiets, gelukkig woon ik niet zo ver van school vandaan. Elke dag kom ik wel te laat, helaas vinden mijn docenten het nodig om me dan gelijk op te schrijven. Alsof er ook maar íets zinnigs gebeurt aan het begin van de les.
Ik vind het inmiddels al niet zo heel erg meer, in het nablijflokaal heb ik immers Simon leren kennen.

Als ik net mijn fiets heb neergezet hoor ik binnen de bel afgaan. Shit, dat wordt weer een briefje halen. Ik had nog wel zo snel gefietst!
Toen ik gisteren na school thuiskwam, zat mijn moeder op de bank met een brief in haar handen. Op tafel zag ik een opengescheurde envelop liggen met daarop het logo van mijn school. De blik op mijn moeders gezicht kon ook zeker geen goed nieuws betekenen.
In de brief stond een "waarschuwing", ik zou zogenaamd te vaak moeten nablijven en als ik er nog wat van wilde maken dit jaar moest ik meer mijn best gaan doen. Er zou van nu af aan meer op mij gelet gaan worden, vooral het op tijd op school komen zou op deze manier moeten verbeteren.
Nou, een goede indruk zal ik maken vandaag.

Nadat ik mijn jas in mijn kluis gelegd had, ging ik op weg naar lokaal 24. Hoewel ik niet veel zin had in een blokuur geschiedenis, liep ik aardig snel.
‘Haast, mevrouw Verhage?’
Ik draaide me om en zag daar meneer Spek staan. Frederik Spek, hoofd van de prefectuur. Hoogstwaarschijnlijk is hij degene die het idee geopperd heeft om mijn moeder op de hoogte te stellen van mijn schoolprestaties. Een vreselijke vent vind ik het. Het enige leuke aan hem is dat hij zijn naam echt eer aan doet, zijn ronde buik is niet te missen als je de school doorloopt.
‘Uh.. Ik was wel op tijd hoor, meneer! Ik ben echter net ongesteld geworden en tja, daarom ben ik eerst even naar het toilet gegaan. Toch niet erg, neem ik aan?’
Ik moet nodig nieuwe smoezen gaan verzinnen. Dat ik vaker dan 1 keer in de maand ongesteld ben en ik inmiddels al wel 6 keer naar de begrafenis van mijn opa ben geweest zullen ze niet heel lang meer als geloofwaardig beschouwen.
Gelukkig was meneer Spek blijkbaar in een goede bui en viel de argwaan mee.

Een aantal minuten later dan de rest van mijn klasgenoten kwam ik het geschiedenislokaal binnengelopen.
‘Ah, Julia. Wat een genoegen dat je toch nog de moeite hebt gekomen om mijn les bij te wonen.’
‘Sorry, meneer. Ik moest nog even wat overleggen met meneer Spek, vandaar dat ik iets later ben.’
‘Met meneer Spek? Oké, dan is het goed. Ga maar snel zitten.’

---------------------
« Laatst bewerkt op: 13 februari 2009, 16:28:06 door WOBBLY »

WOBBLY

  • Gast
« Reactie #1 Gepost op: 14 februari 2009, 13:42:03 »
Gelukkig hadden Leah en Cecile een tafel voor me vrijgehouden, zodat ik niet naast de nerds hoefde te gaan zitten. Na een aantal lessen die bestonden uit weinig oplettendheid was ik vrij. Gelukkig viel mijn rooster deze periode mee, waardoor ik niet al te lange dagen op school hoefde te zitten.

In de aula kwam meneer Spek naar mij toegelopen, met de vraag of ik even mee wilde lopen naar beneden. Beneden bevond zich de prefectuur en tevens het nablijflokaal. Om niet nog meer problemen te veroorzaken gehoorzaamde ik maar en liep ik mee naar de prefectuur.
‘Julia, vorige week heb je een uur Engels gemist.’
‘Klopt, maar die les zouden we alleen maar een luistertoets doen! Daar hebben we toch niks aan.’
‘Of jij de lessen nuttig vindt of niet, je kunt niet zomaar gaan spijbelen. Dat wordt dus het dubbele nabijven, mevrouwtje. Ben je nu vrij?’
‘Maar meneer! Dat is niet eerlijk!’
‘Zo zijn nu eenmaal de regels. Ben je vrij nu, Julia?’
‘Ja meneer.’
‘Ga maar naar het nablijflokaal. Het lijkt me verstandig als je deze 2 uur zinvol zal besteden.’

Ik liep naar het lokaal ernaast en zag al snel dat er een stuk of 10 leerlingen zaten. De meesten waren magazines aan het lezen of aan het tekenen. Ik ging aan 1 van de ronde tafels zitten en zette mijn muziek op.

Na een half uur niks uitgevoerd te hebben besloot ik om toch maar mijn lesboeken te pakken. Ik moest nog een brief voor Duits maken en ik zou hier toch nog anderhalf uur zitten. Net toen ik mijn Duitse opdracht voor me had liggen hoorde ik wat geschreeuw vanuit de kamer hiernaast.
‘Hoe krijg je het toch voor elkaar, meneer Huizinga! Zelfs te laat komen voor nablijven. Wat een prestatie.’
Huizinga, was dat niet de achternaam van Simon? Ik draaide mijn hoofd richting de deur en ja hoor, daar kwam Simon aanlopen. Helaas zaten er naast mij al mensen, maar Simon gaf me een knipoog en ging tegenover me zitten.
‘Jij ook hier?’ zei hij tegen me met een lach.
‘Ik vroeg me al af waar je bleef.’ antwoordde ik.

--------------
..wat denken jullie, verder? :)
« Laatst bewerkt op: 14 februari 2009, 13:43:08 door WOBBLY »

screamcaky

  • **
  • Berichten: 264
    • Bekijk profiel
« Reactie #2 Gepost op: 15 februari 2009, 14:09:35 »
ik vind van wel!

ilssee

  • *
  • Berichten: 48
    • Bekijk profiel
« Reactie #3 Gepost op: 15 februari 2009, 16:46:48 »
verder
Love all, trust a few

hippiesjeek

  • **
  • Berichten: 322
    • Bekijk profiel
« Reactie #4 Gepost op: 15 februari 2009, 16:56:08 »

Geheeeeimpje

  • **
  • Berichten: 152
    • Bekijk profiel
« Reactie #5 Gepost op: 15 februari 2009, 19:12:29 »
Verder!

WOBBLY

  • Gast
« Reactie #6 Gepost op: 16 februari 2009, 12:39:59 »
ah thanks! :D
hier nog een stukje,

---------

Om tien voor vier kwam mevrouw Haze het lokaal binnenlopen.
‘Voor deze ene keer mogen jullie eerder weg!’ zei ze enthousiast.
‘Tien minuutjes, wauw.’ fluisterde Simon sarcastisch naar mij.
‘Commentaar, meneer Huizinga? Je mag gerust tot 4 uur blijven zitten hoor.’
‘Nee nee mevrouw, ik zei alleen even tegen deze beeldschone dame hier voor mij dat ik het zo waardeer dat u ons eerder weg laat gaan.’
‘Juist ja, nou ga nu maar naar huis en neem die beeldschone dame van je maar mee.’

Ik glimlachte na die opmerking en deed mijn spullen in mijn tas. Stiekem hoopte ik dat Simon mij inderdaad “mee zou nemen”. Ik zocht snel al mijn boeken bij elkaar en toen ik opkeek was Simon het lokaal al uit.
‘Typisch.’ zei ik een beetje teleurgesteld. Misschien had Leah ook wel gelijk over Simon, die jongens die altijd moeten nablijven zijn niet zo betrouwbaar als je zou willen. Ik haalde mijn jas uit mijn kluis, zette mijn mp3-speler aan en liep richting het fietsenhok.
Toen ik op mijn fiets wilde stappen, voelde ik ineens een hand op mijn schouder. Verwachtingsvol draaide ik me om.

Geheeeeimpje

  • **
  • Berichten: 152
    • Bekijk profiel
« Reactie #7 Gepost op: 16 februari 2009, 12:46:05 »
VerderVerderVerder!!

Je schrijfwijze is echt heel goed, met kloppende zinnen enzo echt heel fijn om te lezen :D

WOBBLY

  • Gast
« Reactie #8 Gepost op: 16 februari 2009, 17:28:37 »
dankje! :D fijn om te 'horen'

---
Toen ik op mijn fiets wilde stappen, voelde ik ineens een hand op mijn schouder. Verwachtingsvol draaide ik me om.

Hoe erg ik ook hoopte Simon daar te zien, ik keek in de ogen van Lucas.
Lucas woont al sinds een jaar of vijf in het huis naast het onze. Voor hen woonde tante Coby in dat huis. Tante Coby was niet echt onze tante, maar we noemden haar wel altijd zo. Op een gegeven moment ging het niet meer zo goed met Coby en besloten haar kinderen dat ze beter in een verzorgingstehuis kon gaan wonen. Sindsdien zijn we er nog 1 keer langsgegaan, dat zouden we eigenlijk vaker moeten doen.

Met het gezin van Lucas heb ik lang niet zo’n goed contact als ik met tante Coby had. Mijn moeder maakt af en toe een praatje met de buurvrouw en mijn zus is goed bevriend met de zus van Lucas, maar bij mij stopt het contact bij het beleefde ‘Goedemorgen’. Voor zover ik weet zit Lucas net als ik in Havo 4, maar zit hij op een andere school. Hij lijkt me eigenlijk best een aardige jongen en hij is ook echt niet lelijk, maar tippen aan Simon kan hij zeker weten niet.

‘Ga jij nu ook naar huis?’ vroeg Lucas me daar bij de fietsen.
‘Uh.. ja, maar ik moet nog even langs het winkelcentrum. Foto’s ophalen bij de Blokker.’ Ik was eigenlijk van plan om die foto’s pas morgen op te gaan halen, maar ik had niet zo’n zin om samen met Lucas te fietsen en vond dit wel een goede manier om hem af te poeieren. Ik zag laatst nog op televisie dat leugens realistischer overkomen als er een voorbeeld bij gegeven wordt, en wachtte Lucas zijn reactie hierop af.
‘Oh tof! Ik moet ook nog langs het WC.’
Ik kon het niet laten om even te zuchten. Hem afpoeieren was mislukt en nu zat ik opgescheept met een jongen die slechte woordgrappen maakte.
« Laatst bewerkt op: 22 februari 2009, 15:18:40 door WOBBLY »

WOBBLY

  • Gast
« Reactie #9 Gepost op: 18 februari 2009, 16:36:40 »
---
‘Hoezo ben je eigenlijk bij het Sint Pieters?’ vroeg ik hem, aangezien ik hem nog nooit eerder bij mij op school had gezien.
‘Oh, mijn oom geeft hier les en ik moest even een boek ophalen dat mijn zus van hem wilde lenen. Toen zag ik jou bij de fietsen staan en leek het me wel gezellig om samen te fietsen!’
‘Hm.. nou oké dan.’
‘Heb je altijd tot zo laat les?’
‘Ik moest nablijven.’
Ik zag aan de ietwat beteuterde blik op zijn gezicht dat Lucas het niet heel fijn vond dat ik zo kortaf antwoordde. Ik zou nog de hele weg naast hem fietsen, dus besloot om iets geïnteresseerder over te willen komen.
‘Bevalt het je eigenlijk bij ons in de straat?’
‘Oh,  ja hoor! Eerst woonden we in Doornzee, daar was het me toch saai. Hier in Lomde vind ik het veel gezelliger.’
‘Oh dat is wel fijn dan, ja.’ zei ik met een lichtelijk geforceerde glimlach.
‘En de buren zijn hier ook zeker een stuk leuker.’ zei Lucas vervolgens, waarna hij me aankeek en mijn reactie afwachtte.
‘Uh.. zullen we onze fietsen hier neerzetten?’ zei ik, zodat ik niet op zijn flirterige opmerking in hoefde te gaan. We waren inmiddels bij het winkelcentrum.

WOBBLY

  • Gast
« Reactie #10 Gepost op: 23 februari 2009, 20:26:15 »
het worden onderhand dubbelposts haha

---
Na ietwat ongemakkelijk samen aan de kassa te hebben gestaan bij de Blokker, liepen we terug naar de fietsenrekken.  
‘Hoe komt het eigenlijk dat ik jouw vader nog nooit gezien heb?’ vroeg Lucas opeens. De vraag leek uit het niets te komen. Ik was even stil, omdat ik niet heel goed wist hoe ik hier op zou antwoorden.
‘Uh.. mijn vader is 2 jaar geleden verongelukt.’ Mijn antwoord klonk wederom kortaf, maar ik hoopte dat Lucas dit keer zou begrijpen dat ik hier niet graag over praatte.
‘Oh sorry, dat wist ik niet. Een auto-ongeluk?’ Blijkbaar begreep deze jongen mijn hints niet echt.
‘Ja, een auto-ongeluk.’
‘Heftig zeg.. ik begrijp het wel als je het er liever niet over hebt, maar als je behoefte hebt om met iemand te praten.. Je weet waar ik woon.’
‘Ik hoef je medelijden niet.’
‘Alsof ik het niet goed bedoel!’ Lucas verhefte  zijn stem, wat ik niet had verwacht. Ik keek hem aan en zag dat hij gelijk zijn hoofd van mij wegdraaide. Hij staarde voor zich uit en zei geen woord meer. Hij leek in gedachten verzonken.

De rest van de weg naar huis fietsten we zo naast elkaar in stilte. Ik had er eigenlijk wel spijt van dat ik de hele middag zo kortaf tegen Lucas had gedaan, ik had best deze mogelijkheid aan kunnen grijpen om mijn nieuwe buurjongen wat beter te leren kennen. Wat had hij mij immers misdaan? Niks! Oké, ik zou nu liever naast Simon fietsen en liever met Simon naar het winkelcentrum zijn gegaan, maar dat zat er nu eenmaal niet in.

--
ben benieuwd wat jullie er van vinden :) (wie dit ook leest, haha)

WOBBLY

  • Gast
« Reactie #11 Gepost op: 06 maart 2009, 16:38:30 »
Hoofdstuk 2

Die avond ging ik na het eten direct naar mijn kamer. Ik zette mijn computer aan en opende MSN.  Al snel verscheen er een melding op het scherm:

Lucas wil je toevoegen als contactpersoon
   deze uitnodiging accepteren/weigeren


Ik klikte op accepteren en zette muziek op. Ik keek in mijn lijst met contactpersonen en zag dat Cecile online was.

x Juul zegt:
Hooi!
> Cecile < zegt:
Hé Juul!
x Juul zegt:
hoe gaat het? hoe was je vrije middag? ;)
> Cecile < zegt:
heerlijk haha, en jouw middag? was simon er nog?
x Juul zegt:
ja, maar dat stelde niet zo veel voor helaas
> Cecile < zegt:
ah jammer! Maar wat niet is kan nog komen :D
> Cecile < zegt:
oh mijn moeder roept, we gaat eten! spreek je nog wel!! ciaao
x Juul zegt:
eet smakelijk! xx

Net toen ik het gespreksvenster weg klikte, zag ik dat Lucas online kwam. Ik besloot om niet gelijk tegen hem te gaan praten, zo graag hoefde ik namelijk ook geen gesprek met hem. Hoewel ik me wel enigszins afvroeg hoe hij aan mijn e-mailadres kwam. Had ik Simon zijn e-mail maar, dat zou pas wat zijn. Urenlang met hem chatten, als dat toch eens zou kunnen!

Lucas zegt:
Hoi Julia :)

Een glimlach verscheen op mijn gezicht. Na die stille fietstocht van vanmiddag was het misschien wel goed om even met hem te praten. En bovendien is Lucas best een aardige jongen.

x Juul zegt:
hee
Lucas zegt:
alles goed?
Lucas zegt:
ik hoop dat je het niet erg vindt dat ik je heb toegevoegd, mijn zus gaf me je e-mailadres
x Juul zegt:
oh maakt niet uit hoor, & het gaat goed ja, met jou?
x Juul zegt:
sorry trouwens nog van vanmiddag, heb mijn dag niet echt denk ik
Lucas zegt:
is al goed hoor ;)
Lucas zegt:
was je dag verder leuk op school?
x Juul zegt:
oh het was prima :) nablijven wat minder haha, maargoed niks aan te doen
Lucas zegt:
en ik dacht nog wel dat je zo’n braaf meisje was ;)
x Juul zegt:
schijn bedriegt! :P
Lucas zegt:
hahah ja blijkbaar!
Lucas zegt:
maar mijn moeder roept dat ik de hond uit moet laten, spreek je later nog wel oke?
x Juul zegt:
isgoed :) hoe heet jullie hond?
Lucas zegt:
Kees :P haha
x Juul zegt:
zozo, origineel! nou, doe kees de groeten van zijn lieve buurmeisje
Lucas zegt:
haha,zal ik doen! Doei ;)
x Juul zegt:
doeg!

Ik meldde me ook af van MSN en pakte mijn schooltas. Ik haalde de spullen er uit die ik nodig had om mijn Duitse brief af te maken en begon aan mijn huiswerk. Nog steeds vond ik het belachelijk dat er door school een brief naar mijn moeder was gestuurd, dat nablijven viel allemaal best wel mee. Het klopt dat ik af en toe na moet blijven, maar ik doe heus mijn best wel voor school!
 Na een half uur had ik mijn brief af, het scheelde dat ik er die middag al mee bezig was geweest. Ik deed nog even de televisie aan en ging vervolgens naar bed.

WOBBLY

  • Gast
« Reactie #12 Gepost op: 08 maart 2009, 12:53:44 »
upje :]

screamcaky

  • **
  • Berichten: 264
    • Bekijk profiel
« Reactie #13 Gepost op: 08 maart 2009, 14:00:01 »
verder !!

WOBBLY

  • Gast
« Reactie #14 Gepost op: 12 maart 2009, 21:45:32 »
thanks!  ^_^

---
De ochtend daarna kon ik mijn bed niet uitkomen. Hoewel ik dit keer toch ècht op tijd was gaan slapen, opstaan bleef een vreselijk moment van de dag. Raar is dat toch, vaak heb ik ’s avonds geen zin om naar bed te gaan, maar heb ik er de volgende ochtend van alles voor over om nog éventjes te mogen blijven liggen.
‘Juul!’ riep mijn moeder nog eens naar boven. Omdat ik niet wilde dat ze me persoonlijk uit bed zou komen sleuren, ging ik me maar snel omkleden.

 Op mijn kamer rook het nogal muf, dus ik liep naar mijn raam en zette het op een kier. Op het veldje voor ons huis zag ik een hond zijn behoeftes doen. Al snel daarna zag ik dat degene die de hondenriem vasthield Lucas was. Lucas merkte mij op en zwaaide.
‘Goedemorgen!’ zei hij met een brede glimlach.
Aangezien onze tuin nou niet bepaald groot is en het grasveld redelijk dicht bij de huizen ligt, hoefde Lucas niet te schreeuwen om zichzelf verstaanbaar te maken.
‘Leuk wakker worden zeg, met zo’n uitzicht.’ antwoordde ik, en door mijn hoofd te bewegen gaf ik aan dat ik de handelingen van zijn hond bedoelde. Lucas kon er wel om lachen.
‘Moet je nog niet naar school?’ vroeg hij vervolgens. Ik keek op de klok en schrok van de tijd, het was inmiddels al kwart voor 8 en ik stond daar nog leuk in mijn pyjama. Blijkbaar iets te lang uit het raam hebben zitten staren.

Haastig kleedde ik me om en zonder te ontbijten ging ik op weg naar school. Bij de fietsenstalling zag ik Simon staan. Naast hem stond Jasper, een vriend van hem. Beide hielden een sigaret vast tussen duim en wijsvinger.
‘Hé!’ riep Simon. Ik keek achter me, maar daar was niemand. Hij had het dus wel tegen mij! Ik glunderde. ‘Hoi!’
‘Julia, was het toch?’
Even verdween de glimlach van mijn gezicht, zou hij echt mijn naam niet meer zeker weten?
‘Ja, maar zeg maar Juul.’
‘Goeiemorgen dan, Juul. Ook een trekje?’ Simon stak zijn hand wat omhoog en gebaarde me dat hij bedoelde of ik ook een hijs van zijn sigaret wilde nemen. Ik twijfelde, ik had namelijk nog nooit gerookt. Eigenlijk was ik het ook nooit van plan geweest, in ieder geval niet bewust.
‘Nou?’
Ik wilde niet dat hij ongeduldig zou worden, dus nam ik de sigaret van hem aan. Ik keek er naar en twijfelde nog steeds. ‘Roken, wil ik dat wel?’ vroeg ik mezelf af. Ik zette uiteindelijk toch de sigaret aan mijn mond, ik wilde immers dat Simon me leuk zou vinden. En éen trekje, wat stelt dat nou voor. Het houdt echt niet in dat ik gelijk verslaafd ben.

WOBBLY

  • Gast
« Reactie #15 Gepost op: 02 april 2009, 12:46:32 »
hier nog een stukje :)
maar ik denk dat als ik hier geen reacties op krijg, ik dan stop met het plaatsen van de verdere stukjes hier op girlscene. ik ga dan wel door met het verhaal, maar als toch niemand hier het leest zal het ook niet zo veel nut hebben om het hier te posten, vandaar!
dus als je het wel leest (en je wilt dat ik verder ga) zou ik het fijn vinden als je even een reactie achterlaat! :)


---

Zodra ik de rook in mijn lichaam voelde begon ik te hoesten.
‘Oh, rook je niet?’ lachte Simon. Vreemd genoeg had ik even genoeg van hem. Zijn smoel sprak me op dat moment niet aan en zonder wat te zeggen pakte ik mijn tas en liep ik de school binnen. Achter me hoorde ik Simon en Jasper lachen. Ik baalde wel, op deze manier zou Simon me natuurlijk nooit leuk gaan vinden! En zeker niet “leuker dan leuk”.

Door dat hele gedoe met Simon, en doordat ik met mijn slaperige hoofd mijn kluisje maar niet open kreeg, kwam ik ook nog eens te laat de les in. In de pauze stond ik bij de prefectuur, door een verzonnen tandartsafspraak kon ik het nablijfuur gelukkig verschuiven naar de week erna.

Om half 3 was ik vrij, dat viel me nog mee. Nog langer op school zitten had ik waarschijnlijk niet uitgehouden. Ik voelde me heel moe en mijn ogen stonden de hele dag al op afwezig. Voor me uit starend en met muziek op liep ik naar de fietsenstalling. Tot mijn grote verbazing stond Simon tegen mijn fiets aangeleund.
‘Je hoeft niet zo geschrokken te kijken hoor, ik wilde alleen even checken hoe het met je ging.’ zei hij met een zo relaxt mogelijke stem. Blijkbaar keek ik alsnog geschrokken;
‘Heeft die rook je hersenen gelijk aangetast ofzo?’ vol onbegrip staarde hij me aan. De jongen die ik al weken, wat zeg ik, maanden leuk vindt staarde míj aan! Op het plein, waar iedereen bij was!
‘Nou? Ik bijt niet hoor.’
‘Nee, deed je dat maar..’ dacht ik bij mezelf. Door al mijn hevige gedachtegangen vergat ik bijna om Simon alsnog te antwoorden.
‘Oh, uh.. sorry. Nee het gaat wel, ben alleen een beetje duizelig. Meer niet.’
‘Zal deze prins deze beeldschone dame dan maar even naar huis begeleiden?’
Ik moest lachen om zijn opmerking. Hoe kwam het toch dat hij het ene moment enorm stoer over kon komen, en op dit moment zo ontzettend lief tegen me doen?
‘Nou, daar zeg ik geen nee tegen natuurlijk!’
Ik kon het niet laten om te glunderen, van een moment als het vorige had ik de afgelopen tijd alleen maar lopen dromen.

Het naast Simon fietsen was eerst nogal ongemakkelijk. Wat is dat toch met mij, alsof ik niet gewoon een keer naast een jongen kon fietsen en er gezellig mee kon kletsen. Bij het stoplicht begon Simon een gesprek met mij aan te knopen, dat maakte gelukkig een einde aan die vervelende stilte.
‘Hoefde je niet na te blijven?’ zei hij met een lach.
‘Niet eens! Was wel te laat, maar volgens mij moest ik toen opéens naar de tandarts.’
Ik vond het fijn dat het wat lacherig ging, al leek het me sowieso wat vreemd om een serieuzer gesprek met Simon te voeren.

Voordat ik het door had fietsten we mijn straat al in.
‘Daar woon je toch?’ vroeg Simon. Het deed me goed dat hij zo ongeveer wist waar ik woonde, ook al wees hij het huis van de buren aan.
Nadat ik mijn fiets in de tuin gezet had, liep ik naar hem toe om afscheid te nemen. In de veronderstelling alleen even te zwaaien en ‘tot morgen!’ te roepen stapte ik op hem af. Na het nog even kort te hebben gehad over de lessen die de dag erna niet door zouden gaan, boog Simon zomaar uit het niets zijn hoofd naar mij toe. Ik schrok ervan en wist niet goed hoe er op te reageren. Een beetje verstijfd stond ik daar, zou hij me echt gaan zoenen? Die seconden leken veel langer te duren dan in werkelijkheid het geval was. Uiteindelijk gaf Simon me een kus op mijn wang.
Vervolgens lachte hij me enorm lief toe. Zo’n lach waardoor je spontaan verliefd op een jongen wordt, als ik dat niet allang was.

Door een blaffende hond keken Simon en ik allebei om. Lucas stond daar, hij probeerde zijn hond tot bedaren te brengen.  ‘Uh.. sorry. Ik wilde jullie niet storen.’ klonk het, haast verlegen. Vervolgens liep hij naar het hondenveldje.
‘Vriendje?’ vroeg Simon. Ik hoopte even aan zijn gezicht wat jaloezie te kunnen zien, maar Simon toonde niet echt emotie. Hij vroeg het een beetje lacherig.  
‘Nee hoor, gewoon mijn buurjongen!’ Hoewel ik probeerde dit net zo emotieloos te zeggen, kreeg ik enkel gelach als reactie. Blijkbaar hoorde hij aan mijn stem dat ik misschien wel iets te veel aan hem duidelijk wilde maken dat ik geen interesse had in Lucas.

Simon stapte op en fietste de straat uit. Lucas en ik wisselden nog even oogcontact, ik zwaaide vlug en ging toen naar binnen.
« Laatst bewerkt op: 02 april 2009, 12:47:10 door WOBBLY »