Auteur Topic: (Twistory) Nighttide  (gelezen 140698 keer)

BLACKHEARTS

  • ***
  • Berichten: 1.819
    • Bekijk profiel
« Reactie #25 Gepost op: 26 april 2010, 19:43:39 »
vederr <3
TUMBLR        -Stealing cars and breaking hearts, pills and thrills and acting smart-

bluhhhhh

  • ***
  • Berichten: 4.206
    • Bekijk profiel
« Reactie #26 Gepost op: 26 april 2010, 19:49:58 »
haha, nou bedankt (bijna-naamgenoot! :p)!
----------

Blijkbaar was in de tijd dat ik weg was geweest niet zo heel veel veranderd in Forks. Bijna al mijn schoolvrienden waren naar de universiteit gegaan. Ben was nog steeds in Seattle en Angela was bezorgd om hem.
Mike was ook naar Seattle gegaan, Conner en Tyler zaten bij Jess in Californië. Jessica was teruggekomen omdat ze het maar niets vond dat de jongens daar haar nauwelijks aandacht hadden gegeven en dat er een groepje bestond met ‘populaire meiden’ waar Jess niet bij hoorde. Dus nu zat Angela elke middag met haar opgescheept, van dinsdag tot en met vrijdag, wanneer Jessica om drie uur naar Port Angeles vertrok. Ze werkte met plezier in de kapperszaak van haar tante en was ook zeker van plan later dat vak te beoefenen. Ze had Angela een keer aangeboden om haar haren te knippen, maar Angela wilde liever niet het proefkonijn van Jess zijn. Ik en Angela moesten lachen.
‘En Lauren, hoe gaat het met haar?’ vroeg ik, eigenlijk met tegenzin, maar desondanks was ik nieuwsgierig naar wat er met haar was gebeurd. Lauren had mij eigenlijk nooit gemogen, voornamelijk in het begin omdat ze dacht dat Tyler en ik naar het bal zouden gaan, waar niks van waar was. Maar zelfs daarna mocht ze me niet en in het examenjaar was onze vriendengroep zelfs opgesplitst naar ‘goed’ en ‘kwaad’. De ‘goede’ kant, waren Angela, Ben, Mike, Edward, Alice en ik. De ‘slechte’ kant waren Jess, Lauren en de rest waar zij mee omgingen. ‘Je hebt niks over haar gezegd en een mogelijke universiteit.’
Angela zuchtte even. ‘Tsja, Lauren…’
Ik trok mijn wenkbrauwen op. ‘Is het zo erg?’ Ik giechelde.
‘Ze is niet naar de universiteit gegaan. Ze werkt in het eetcafé waar Jess en ik altijd studeren ‘s middags. Ze heeft niet echt meer contact met ons…’ Angela leek diep in gedachten te zijn verzonken en ik vroeg me verbaasd af waarom ze zo ernstig over haar sprak. Alsof ze ten schande was of zoiets dergelijks.
‘Wat bedoel je?’ vroeg ik nieuwsgierig. ‘Wat bedoel je met dat ze geen contact meer met jullie heeft?’
Angela keek me met getuite lippen aan. ‘Ze rookt, ze drinkt. Ze wil weg uit Forks, maar haar ouders houden haar hier omdat ze bang zijn dat ze de verkeerde weg in slaat.’
Ik keek met grote ogen naar Angela. Lauren, drinken, roken, het verkeerde pad op gaan? Ik had Lauren net zo min gemogen als zij mij altijd had gemogen, maar dit vond ik toch wel triest.
‘Wat sneu voor haar,’ mompelde ik en ik beet op mijn lip.
Angela knikte. ‘Ja, daar heb je wel gelijk in.’ Toen herstelde ze zich en richtte haar ogen op mij. Haar mond krulde weer op. ‘Maar goed. Wil je horen wat ik aan het doen ben?’
Ik glimlachte. ‘Graag, vertel me alles.’
Angela begon rustig te ratelen, maar niet op een vervelende manier als Jessica kon. Ik hoefde mezelf niet af en toe aan te sturen om ‘o’ en ‘ja’ te zeggen. Ik luisterde écht met interesse naar Angela. Ze studeerde via het internet en liep af en toe stage bij een dierenarts in Port Angeles. Ze wilde graag studeren voor dierenartsassistente, maar haar droom was om zelf dierenarts te worden. Ze klaagde af en toe over hoe biologie haar een beetje de strot uit kwam en ik grinnikte instemmend mee, maar ze had dat er wel voor over.
‘Hoe gaat het met Ben?’ floepte ik eruit toen ze haar verhaal klaar had. Ik vond mijn vraag eigenlijk niet zo erg, maar het enige wat Angela over Ben losgelaten had, was dat hij nog in Seattle studeerde, en dat maakte me  achterdochtig.
Angela leek niets te merken en ik probeerde haar reactie te peilen, maar zag niets meer dan haar ontspannen gezicht. ‘Goed. Hij vindt het erg leuk in Seattle, maar hij vond het wel jammer dat ik vertrokken was.’ Ze trok een pruilmondje.
Ik glimlachte. ‘Tja, het zou toch raar zijn als hij een vreugdedansje had gemaakt toen jij Seattle verliet.’
Angela knipoogde en probeerde haar lach in te houden. ‘Daar heb je een punt.’

Audaz

  • ***
  • Berichten: 2.695
    • Bekijk profiel
« Reactie #27 Gepost op: 26 april 2010, 19:54:20 »
Verder :)

Lisa

  • *****
  • Berichten: 20.601
    • Bekijk profiel
« Reactie #28 Gepost op: 26 april 2010, 20:09:58 »
nog steeds erg leuk, van mij mag je verder gaan. x]
Just keep me where the light is. http://thisisjustdailystuff.tumblr.com/

bluhhhhh

  • ***
  • Berichten: 4.206
    • Bekijk profiel
« Reactie #29 Gepost op: 26 april 2010, 20:15:08 »
Charlies motor bromde en toen ik door de luxaflex bij het keukenraampje keek zag ik zijn auto de oprit oprijden. Ik was al een paar uur weer thuis en om mezelf af te leiden maakte ik draadjesvlees die een aantal uur op het vuur moest pruttelen. Verder had ik geen zin om ingewikkeld te doen, dus maakte ik daarnaast gepofte aardappeltjes en een salade, waar ik heel langzaam over deed door alle stukjes groente zorgvuldig klein te hakken.
Ik keek op de klok, half zeven. Het eten was over ongeveer een kwartiertje klaar, als ik dan nog een halfuurtje over het eten deed en een uurtje over mijn huiswerk, was het kwart over acht. Ik kon nog een halfuurtje doen om te douchen en daarna nog een poosje lezen… ik huiverde toen ik eraan dacht om weer te moeten gaan slapen.
‘Hé Bells!’ riep Charlie vrolijk terwijl hij het keukentje binnen kwam lopen.
‘Dag pap,’ zei ik glimlachend terwijl ik mijn blik van het raam afweerde. Ik leunde tegen het aanrecht en zag Charlie de geur van het pruttelende vlees opsnuiven.
‘Dat ruikt lekker,’ zei hij goedkeurend.
Ik grinnikte. ‘Dank je pap. Het is draadjesvlees met gepofte aardappels en sla.’
‘Weet je wel zeker dat je nu weer meteen wilt koken? Je bent net weer thuis…’ zei Charlie aarzelend. Ik hief snel mijn polsen op. ‘Natuurlijk, ik vind het prima.’
‘Nou, goed dan,’ bromde Charlie. ‘Ik heb Renée vandaag nog aan de telefoon gehad. Ze vroeg of je al aangekomen was.’
‘O, dat is lief,’ mompelde ik. ‘Wat heb je haar verteld?’
‘Ik, eh, zei dat het wel goed ging.’ Charlie bleef nog even staan en keek ernstig naar mijn gezicht, alsof ik elk moment neer kon storten.
‘Eh, pap, wat is er?’ vroeg ik achterdochtig en kneep mijn ogen samen.
Charlie haalde zijn hand door zijn haren en trok de deur van de ijskast open. ‘Ach, niks. Ik, eh, vroeg me alleen af of je vandaag al bij Jacob bent langs geweest.’
Ik trok mijn wenkbrauwen omhoog en hield mijn gezicht vlak. ‘Nee, ik ben bij Angela en Jessica geweest,’ zei ik. ‘Het was erg gezellig,’ voegde ik er voor de gelegenheid aan toe.
Charlie leek overtuigd en was door zijn gespreksstof heen. Hij haalde een koud blikje bier uit de ijskast en liep toen terug naar de woonkamer.
Even later hoorde ik het geluid va de tv aanspringen. De oven piepte dat de aardappels klaar waren en ik haalde ze er uit.
Tijdens het eten genoot Charlie en zodra ik klaar was zei ik hem dat ik huiswerk ging maken.
Boven plofte ik op mijn bed neer, raapte mijn boeken van de grond maar liet ze gelijk weer neerploffen. Mijn hoofd stond niet echt naar studeren vandaag.
Ik staarde verzonken in gedachten naar het plafond, terwijl de zon langzaam onderging.
Ik vroeg me af hoe het nu in Alaska zou zijn. Hoe zou Edward zich voelen? Zou de familie het jammer vinden dat ik weg was gegaan? Ik slikte toen ik aan Edwards adembenemende gezicht dacht en knipperde de gedachte snel weg.
Zo zou ik hem natuurlijk nooit vergeten. Toch kon ik mijn gedachten niet op orde houden en dwaalde ik al snel weer af naar de Cullens.
Hoe zou Rosalie zich voelen? Zou ze blij zijn dat ik weg was gegaan, dat ik mens was gebleven? En Alice? Zou ze me missen?
Jasper zou natuurlijk blij zijn dat ik weg was, zo hoefde hij immers niet de hele tijd te denken aan mij te vermoorden. Emmett zou het denk ik wel jammer vinden om mijn acties niet meer te kunnen zien, hij zou zich vast doodvervelen.
Onder de douche werd het er niet beter op. Het hete water kon mijn gespannen spieren niet laten ontspannen en ik bleef maar aan Edward en Jacob denken.
« Laatst bewerkt op: 26 april 2010, 20:19:05 door DANGERZONE »

Audaz

  • ***
  • Berichten: 2.695
    • Bekijk profiel
« Reactie #30 Gepost op: 26 april 2010, 20:27:07 »
Verder! En ze moet Jacob bezoeken :)

TheNeonSign

  • ***
  • Berichten: 4.361
    • Bekijk profiel
« Reactie #31 Gepost op: 27 april 2010, 15:46:59 »
Verder :'D
TUMBLR BLOG You bitches are going to be bigger than the fucking Beatles.

stoeptegeltj

  • **
  • Berichten: 554
    • Bekijk profiel
« Reactie #32 Gepost op: 27 april 2010, 16:22:09 »
Leuk! Alleen je haalt steeds de namen Jacob en Jake door elkaar.
If you can life forever, where do you life for?

bluhhhhh

  • ***
  • Berichten: 4.206
    • Bekijk profiel
« Reactie #33 Gepost op: 27 april 2010, 17:07:10 »

Leuk! Alleen je haalt steeds de namen Jacob en Jake door elkaar.

Jake is de bijnaam van Jacob, so.. ;D

Audaz

  • ***
  • Berichten: 2.695
    • Bekijk profiel
« Reactie #34 Gepost op: 27 april 2010, 17:44:28 »
Idd ^^
Maar snell verderrrr :)

Lisa

  • *****
  • Berichten: 20.601
    • Bekijk profiel
« Reactie #35 Gepost op: 27 april 2010, 19:49:02 »
leuk weer, maar je moet wel heel snel verder gaan,
ik smak naar meer XD
Just keep me where the light is. http://thisisjustdailystuff.tumblr.com/

stoeptegeltj

  • **
  • Berichten: 554
    • Bekijk profiel
« Reactie #36 Gepost op: 28 april 2010, 16:27:38 »

[...]

Jake is de bijnaam van Jacob, so.. ;D


:$ Oeps..
Weer iets geleerd.
If you can life forever, where do you life for?

BLACKHEARTS

  • ***
  • Berichten: 1.819
    • Bekijk profiel
« Reactie #37 Gepost op: 28 april 2010, 16:55:02 »
VERDER ;D
TUMBLR        -Stealing cars and breaking hearts, pills and thrills and acting smart-

bluhhhhh

  • ***
  • Berichten: 4.206
    • Bekijk profiel
« Reactie #38 Gepost op: 28 april 2010, 17:01:16 »
Ik schrok wakker, happend naar adem. Alweer die rotdroom, ik werd er ziek van.
Vandaag was het zaterdag. Ik had mezelf beloofd om vandaag naar Jacob te gaan, alhoewel ik daar niet echt zin in had. Wat als ze écht niet op me zaten te wachten?
Met tegenzin zwiepte ik mijn benen uit bed en zocht wat kleren uit.
Beneden zat Charlie aan het ontbijt. ‘Zo, jij bent er vroeg uit,’ zei hij verbaasd terwijl hij door de krant bladerde. Ik haalde mijn schouders op en liep door naar het keukentje. Ik schonk een glas in met sap en pakte een mueslireep.
Charlie dronk zijn laatste beetje koffie op en vouwde de krant netjes op terwijl ik naast hem aan het keukentafeltje kwam zitten.
‘Ga je naar je werk?’ vroeg ik toen Charlie opstond.
‘Jep.’ Hij keek even ernstig. ‘Heb je liever dat ik thuisblijf? Als je je eenzaam voelt…’
Resoluut onderbrak ik hem. ‘Welnee, natuurlijk niet. Ik red me prima, en ik ga straks toch naar de Blacks.’
Charlie verstarde even. ‘Je gaat naar de Blacks?’
Ik hield op met het pulken aan de plastic verpakking van de mueslireep en keek verward op. ‘Ja, heb je daar iets op tegen?’
Charlie schudde met een nerveuze glimlach zijn hoofd. ‘Nee, natuurlijk niet… maar eh, nou ja, veel plezier meissie.’
Ik keek Charlie verward na terwijl hij de voordeur uitspurtte. Waar ging dat nou weer over? Was er soms iets waar ik me op voor moest bereiden? Ik slikte krampachtig, wat als Jake’s vriendinnetje daar was? Als hij was ingeprent wilde hij vast en zeker elke minuut van de dag met haar doorbrengen, als hij tenminste niet met het roedel op pad was.
Was het wel zo’n goed idee om vandaag te gaan? Misschien moest ik gewoon eventjes een belletje geven, dan kon Jacob zelf beslissen of hij me wilde zien of niet.
Er ontsnapte een vermoeide zucht uit mijn mond. Vannacht had ik weer niet veel geslapen, ik was veel wakker geworden, maar de nachtmerrie kwam pas op het allerlaatst. Ik keek op de klok, het was nog veel te vroeg om naar Jacob te gaan.
Ik probeerde alles heel langzaam te doen: ik nam kleine slokjes van mijn sap, liet het door mijn mond golven, onder mijn tong, tussen mijn tanden, totdat het koude middeltje gewend was aan mijn lichaamstemperatuur. Ik brak kleine stukjes van mijn mueslireep af en verkruimelde het totdat er een hoopje zaadjes op mijn bord lag.
Ik likte mijn vingertop nat en depte in het bergje en knabbelde weer vervolgens de restjes van mijn vinger af waar de mueslizaadjes aan waren blijven plakken.
Ik tikte nerveus met mijn voet tegen de grond, en toen mijn mueslireep helemaal op was, pakte ik de krant die Charlie had opgevouwen van tafel. Ik vouwde hem open en liet mijn ogen over de koppen razen, zonder me echt te concentreren op wat er in het papier gedrukt stond.
Ik bladerde verder zonder echt aandacht te tonen tot mijn oog viel op een klein artikeltje. Er stonden drie woorden die mijn aandacht hadden getrokken: bloedgieters in Seattle.
Ik huiverde en probeerde het artikel te lezen, maar telkens dwaalden mijn gedachten ergens anders naartoe.
Toen ik de eerste regel van het artikeltje al tien keer op en neer in mijn hoofd had gelezen gaf ik het op, vouwde de krant slordig dicht en duwde het ding zo ver van me af als de tafel het toeliet.
Ik kon het niet langer meer uitstellen en stond met tegenzin op.
Onderweg in de warme pick-up keek ik naar het saaie weer buiten. Ik reed zo langzaam mogelijk als ik kon en liet me door iedereen inhalen. Plotseling brak het paniek in me los. Wat als straks het vriendinnetje van Jacob daar was? Dan zou ik het ritme van Jacobs leven regelrecht in de war brengen.
Ik stelde me Jacob voor met een meisje op zijn schoot. Zijn sterke, warme arm om haar middel, zijn andere hand die met haar haren speelde. Zijn warme adem die in haar nek kriebelde, zijn mond bij haar oor die lieve woordjes fluisterde.
Ik schrok toen ik iemand hoorde toeteren. Tot mijn verbazing was ik zo diep in gedachten verzonken geweest dat ik precies op de middenstrepen van de weg reed. Met het schaamrood ging ik snel weer rechts rijden en liet de rode cabriolet achter me me inhalen. Rode cabriolet… ik hapte naar adem en keek hoe de auto langs me heen zoefde, maar voor het stuur zat een jongen met een kaal hoofd.
Ik slaakte een diepe zucht. Misschien was ik wel helemaal niet welkom daar, er moest wel een reden zijn waarom Charlie straks zo vreemd deed.
Beduusd zag ik dat ik al bijna bij het kleine rode huisje van de Blacks was. Nog even en dan zou de ronkende motor van mijn pick-up te horen zijn en zou Jacob in de deuropening staan. Ik parkeerde expres met de achterkant van de pick-up naar het huis toe, zodat het niet gelijk duidelijk zou worden dat ik achter het stuur zat - misschien wel omdat ik zijn reactie wilde peilen voordat hij zijn gezichtsuitdrukking in de plooi kon trekken - en zodat ik niet kon zien wat er bij de voordeur gebeurde. Ik denk dat ik het niet aan zou kunnen om een meisje hangend aan Jacob erbij te zien.
Ik deed mijn ogen dicht en haalde diep adem, ik kan dit, ik kan dit, ik kan dit.

pentagrams

  • ****
  • Berichten: 7.949
  • post-mortem.
    • Bekijk profiel
« Reactie #39 Gepost op: 28 april 2010, 17:08:36 »
omg, go on :3
~ Godzillionaire ~

TheNeonSign

  • ***
  • Berichten: 4.361
    • Bekijk profiel
« Reactie #40 Gepost op: 28 april 2010, 20:01:50 »
oeh verder :D
TUMBLR BLOG You bitches are going to be bigger than the fucking Beatles.

bluhhhhh

  • ***
  • Berichten: 4.206
    • Bekijk profiel
« Reactie #41 Gepost op: 28 april 2010, 20:06:44 »
Tik, tik, tik. Ik schoot overeind, mijn ogen en mond wijdopen. Ik keek naar het raampje, het was Jacob. Zijn gezicht stond verbijsterd en even later dolblij. Dit was het gezicht van mijn Jacob. Er gleed vanzelf een glimlach over mijn gezicht terwijl ik het portier van de auto openrukte.
‘Bella?’ Jacob riep het uit en zijn hese stem klonk vertrouwd. Hij tilde me makkelijk uit de auto en gooide me in de lucht. Er ontsnapte een giechel uit mijn mond.
‘Wat doe jij hier gek!’ riep hij nog harder en zijn bulderende lach smoor toen hij zijn mond tegen mijn schouder drukte. Hij tilde me in de lucht en ik had het gevoel alsof ik één meter de lucht in werd getrokken. Zij sterke armen klampten zich vast aan mijn lichaam en ik probeerde hem zachtjes van me af te duwen.
‘Geen… lucht…’ stootte ik krampachtig uit.
Jacob verslapte zijn grip, maar bleef mijn hand vast houden. Het voelde prettig en warm aan. Ik deed een stapje naar achteren, zonder zijn hand los te laten, en bekeek hem van top tot teen. Hij leek wéér gegroeid te zijn, maar ik wist dat ik het me verbeeldde. Ergens in mijn onderbewustzijn had ik Jacob nog steeds als de oude, kleine, slungelige jongen in mijn hoofd. Zijn haar was kortgeknipt en tot mijn verbazing droeg hij een shirt.
‘Bella, Bella, Bella, Bella,’ Jacob bleef mijn naam zeggen vol verbazing, alsof hij niet zeker wist of hij nou een mens of een geest voor zich had. ‘Ik heb je zó ontzettend gemist!’
Jacobs oprechte toon deed me schuldig voelen. Ik gooide mijn armen om zijn middel en verborg mijn gezicht tegen zijn borst, zodat hij het niet kon zien. ‘Ik jou ook.’
Jacobs handen aaiden mijn haar, mijn rug, en het voelde heel vertrouwd.
‘Wat doe jij in godsnaam hier, kleine gek?’ zei Jacob glimlachend terwijl hij me een beetje van zich af duwde om me te bekijken.
‘Ik ben op bezoek bij Charlie,’ mompelde ik en ik moest mijn nek uitrekken om zijn gezicht te zien. ‘En, zo te zien, ook bij jou.’
Jacob lachte en hij veegde mijn haar uit mijn gezicht. ‘Je bent nog steeds…’
Hij ging niet verder en even was zijn gezicht weer hard. Ik sloeg mijn ogen neer, natuurlijk, het verbaasde hem dat ik nog steeds mens was.
‘Hoe gaat het met je?’ vroeg ik daarom snel. ‘Je lijkt nog groter dan eerst.’
Jacob moest lachen om mijn gezicht en tikte op mijn neus. ‘Het gaat heel goed nu jij hier bent.’
Zijn glimlach ging even weg, maar kwam al snel weer terug voor ik er iets over kon zeggen. Hij trok me weer tegen zich aan en fluisterde in mijn oor: ‘Kom, laten we naar binnen gaan, Billy vind het vast ook heel leuk om je weer te zien.’
Ik knikte, Jacob pakte mijn hand en trok me mee naar het huis.
Terwijl we door de voordeur stapte keek ik toch stiekem om me heen of ik ergens soms een mooi meisje zag zitten. Gelukkig was de woonkamer leeg, op Billy na.
Billy keek me verbluft aan en toverde toen een glimlach over zijn verrimpelde huid. Ik glimlachte opgelaten en ik voelde hoe Jacob in mijn hand kneep.
Billy rolde zichzelf in zijn rolstoel naar me toe en ik moest even bukken om hem te omhelzen. Toen hij zich terugtrok zag ik hoe hij vanuit zijn ooghoeken nauwlettend Jacob in de gaten hield en me een beetje wantrouwig aankeek. Misschien vond hij het niet fijn dat ik terug was, aangezien Jacob nu weer gelukkig was met een meisje.
‘Je bent terug,’  zei Billy verwonderd. Het was meer een constatering dan een vraag.
‘Charlie is vast hartstikke blij,’ zei Jacob, en zijn glimlach klonk door in zijn stem. Ik haalde afwezig mijn schouders op terwijl ik Billy’s starende blik probeerde te ontwijken.
‘Ik denk van wel.’
‘Kom, dan neem ik je mee naar de garage.’ Jacob trok me weer terug het huis uit en ik durfde niet om te kijken om Billy’s gezichtsuitdrukking te zien.
Zodra we bij Jake’s in elkaar geflanste garage kwamen en hij mijn hand losliet, plofte ik neer op een oude autostoel. In het midden lag op de grond een oud, vergeeld kleed, met daar bovenop een of ander metalen stuk. Ik had blijkbaar te weinig Y-chromosomen om te begrijpen wat het was.
Ik kon mijn nieuwsgierigheid niet langer meer bedwingen. ‘Waarom heb je in godsnaam een shirt aan, Jake?’
Jacob grinnikte en ging op zijn knieën zitten naast het stuk metaal. ‘Ik ben aan het werk, dan heb ik liever niet dat mijn borst onder de zwarte olie komt te zitten.’
Nu pas besefte ik dat het shirt dat hij aanhad onder de kleine zwarte vlekjes zat, en zijn antwoord klonk heel logisch. ‘Aha.’

Lisa

  • *****
  • Berichten: 20.601
    • Bekijk profiel
« Reactie #42 Gepost op: 28 april 2010, 20:49:18 »
OH FANTASTISCH,
ik heb nog twee stukjes te lezen, echt heerlijk. x]
ik hou echt van jouw verhaal.
Just keep me where the light is. http://thisisjustdailystuff.tumblr.com/

stoeptegeltj

  • **
  • Berichten: 554
    • Bekijk profiel
« Reactie #43 Gepost op: 28 april 2010, 21:21:53 »
Je schrijft echt zo fijn! Ik wil meer meer meer..

Maar even een vraagje tussendoor, Waarom is het zo raar dat hij een shirt draagt?
Ik bedoel, ik heb de film gezien waarin hij zowat 2 uur met ontbloot bovenlijf rondloopt, but why? En ik weet dat hij een weerwolfje is :D Of gewoon een wolf of wathever.
If you can life forever, where do you life for?

BLACKHEARTS

  • ***
  • Berichten: 1.819
    • Bekijk profiel
« Reactie #44 Gepost op: 28 april 2010, 21:31:56 »
huh wat snap jij dan niet?
TUMBLR        -Stealing cars and breaking hearts, pills and thrills and acting smart-

BLACKHEARTS

  • ***
  • Berichten: 1.819
    • Bekijk profiel
« Reactie #45 Gepost op: 28 april 2010, 21:36:20 »
snap je niet dt hij in de films steeds zonders tshirt loopt of ..?
TUMBLR        -Stealing cars and breaking hearts, pills and thrills and acting smart-

stoeptegeltj

  • **
  • Berichten: 554
    • Bekijk profiel
« Reactie #46 Gepost op: 28 april 2010, 21:37:26 »
Nou hier in dit verhaal vraagt Bella toch aan hem waarom hij een shirt draagt? Maar dat is toch niet zo raar lijkt mij? Dus dat snap ik niet.. waarom zij  het raar vindt dat hij een shirt draagt :D
Snap je me?
If you can life forever, where do you life for?

BLACKHEARTS

  • ***
  • Berichten: 1.819
    • Bekijk profiel
« Reactie #47 Gepost op: 28 april 2010, 21:42:37 »
ja hahaa
maar dat doet er eigenlijk toch niet toe?
maar mis omdat hij best wel vaak zonder liep ;P
TUMBLR        -Stealing cars and breaking hearts, pills and thrills and acting smart-

stoeptegeltj

  • **
  • Berichten: 554
    • Bekijk profiel
« Reactie #48 Gepost op: 28 april 2010, 21:45:31 »
Neeh, doet er ook niet toe. Ik vroeg het me gewoon af :P
If you can life forever, where do you life for?

Romkje

  • **
  • Berichten: 364
    • Bekijk profiel
« Reactie #49 Gepost op: 28 april 2010, 22:22:01 »
Je hebt er weer een lezer bij xd je schrijft prachtig.