Auteur Topic: (Twistory) Nighttide  (gelezen 140612 keer)

bluhhhhh

  • ***
  • Berichten: 4.206
    • Bekijk profiel
« Gepost op: 24 april 2010, 12:10:10 »

Nighttide - Avondvloed
Het is bijna een half jaar geleden dat Bella en de Cullens naar Alaska waren vertrokken. De bruiloft ging niet door want Bella was ingestort. Tot overmaat van ramp besloten de Cullens plotseling om haar mens te houden, ze waren te bang dat ze al haar geliefde mensen ging missen.
Impulsief en met een gebroken hart besloot Bella om meteen weg te gaan, hoe kan ze nou met haar enige grote liefde leven als ze niet eens van dezelfde soort was?
Ze besluit alles achter zich te laten en terug naar Forks te gaan om weer bij Charlie te komen wonen. Bella hoopt op een toekomst met Jacob, maar wanneer ze terugkomt in het kleine dorp, blijkt dat er wel veel meer is veranderd dan Bella had gedacht.

----------
Klik voor de hele proloog, hij is nogal lang, dus hier alleen even het laatste stukje.
--------
Proloog

En toen stond ik daar… voor het huis van Charlie. Het bekende witte huis zag er nog net zo uit als toen ik weg was gegaan. De veranda, het dakraam van mijn slaapkamer, de gordijntjes bij het keukenraam…
Er borrelden duizenden herinneringen op, maar een deel daarvan probeerde ik weg te duwen. Zijn politieauto stond op de oprit en mijn oude pick-up stond verlaten in de hoek. Nerveus stapte ik naar voren, de trap op van de veranda en belde toen aan. Ik hoorde een geïrriteerde toon van binnen komen: “Ik kom eraan!” De schorre stem van mijn vader. Ik hoorde slepende voetstappen en trok nog snel even mijn witte shirt recht waar ik een donker spijkerjack overheen droeg. Ik duwde wat verloren plukken haar achter mijn oor en plantte een glimlach op mijn gezicht.
Toen werd de deur geopend en stond er een man in de deuropening die ik me maar al te goed kon herinneren. Er schoot een scala van emoties over zijn gezicht. Toen hij de deur opende: geïrriteerd, daarna verbaasd, toen een open mond en daarna een lach van oor tot oor.


-----------
Beginnen?
O ja, wat ik altijd fijn vind is om tijdens het lezen een liedje op te zetten, dan leef ik meer in het verhaal. Dus heb ik twee afspeellijsten via youtube gemaakt, als iemand dat er tenminste bij wilt:
Klik voor Twilight soundtracks uit de film.
Klik voor New Moon soundtracks uit de film.
« Laatst bewerkt op: 24 april 2010, 12:10:35 door DANGERZONE »

ELSEWHERE

  • ***
  • Berichten: 3.075
    • Bekijk profiel
« Reactie #1 Gepost op: 24 april 2010, 12:14:08 »
zo leuk! dus je maakt eigelijk het zesde deel van de saga?
je schrijft goed though.
ga maar verder (:
I believe in second changes, But I don\'t think that everyone deserves them.

bluhhhhh

  • ***
  • Berichten: 4.206
    • Bekijk profiel
« Reactie #2 Gepost op: 24 april 2010, 12:30:51 »
dankjewel! en nee, het gaat eigenlijk een soort van verder na eclipse, alleen gaan ze dus niet trouwen (staat in de proloog uitgelegd) en is Jacob ook niet weggelopen, wat aan het einde van eclipse wel gebeurd.
------------

Hoofdstuk 1. De wederkeer - The return.[/font size]
‘Bella?’ stootte Charlie uit. Zijn stem schoot een paar octaven omhoog.
‘Jep, dat ben ik,’ mompelde ik met een scheve glimlach. Charlie stapte over de drempel en sloeg zijn armen om me heen. Ik gniffelde terwijl ik zijn geur opsnoof, meestal was Charlie wat terughoudender, blijkbaar had hij me echt gemist.
‘Meissie toch, wat leuk je weer te zien!’ Charlie liet me snel weer los en drukte zich tegen de muur van de hal om me binnen te laten. Ik stapte voorzichtig over de drempel en bekeek alles zorgvuldig: wat had ik dit gemist. Ik hoorde Charlies haastige voetstappen achter me en ik versnelde mijn slakkentempo om plaats voor hem vrij te maken.
Toen Charlie naast me stond keek hij even ongemakkelijk rond en vouwde zijn armen in elkaar. Zijn ogen glinsterden en hij had moeite met zijn gezicht in de plooi te houden.
‘Wil je wat drinken?’ vroeg hij. Ik knikte snel en plofte neer op de bank toen Charlie de keuken in verdween. Ik vouwde mijn handen onder mijn benen en keek de woonkamer rond. Ik had nooit gedacht dat ik dit huis zó erg zou missen.
De televisie stond aan, een of andere basketbalwedstrijd was bezig.
Charlie kwam terug met een glas water voor mij. Hij ging in zijn leunstoel zitten, zette het geluid van de televisie wat zachter met de afstandsbediening en richtte zich toen op mij.
‘Wat heb ik je toch gemist Bella, ik ben zo blij dat je hier weer bent.’ Charlie keek me onderzoekend aan, blijkbaar was ik weer een beetje gegroeid, dus ik opende snel mijn mond voordat hij me zou gaan laten blozen. ‘Ik ben ook erg blij om weer in Forks terug te zijn pap, ik heb het hier echt gemist, vreselijk; en jou ook.’
Charlie knikte tevreden. ‘Nou, daar ben ik erg blij mee.’ Hij pakte zijn blikje bier en sloeg het laatste beetje achterover. Hij fronste zijn wenkbrauwen, ik nam aan dat zijn laatste slokje een beetje lauw was. Zwijgend volgde ik met mijn pink het patroon van de bank.
‘Hoe gaat het met je Bells?’ vroeg Charlie tenslotte nieuwsgierig. Ik probeerde te bedenken wat ik precies zou gaan zeggen.
‘Het gaat goed,’ mompelde ik tenslotte. Charlies ogen knepen samen toen hij de lichte hysterische ondertoon hoorde, ik hoopte dat hij er niet teveel bij stil zou staan. Ik nipte afwezig aan mijn glas water.
‘Wat is er aan de hand Bella?’ vroeg Charlie met zijn commissaris-Swan-stem. Ik zuchtte en keek zonder echt te kijken naar het beeldscherm. Bezweten mannen die over een houtkleurige vloer huppelden en een oranje bal heen en weer mepten. Ik huiverde toen ik eraan dacht hoe ik het haatte om op school bij gym basketbal te spelen.
Ik schrok een beetje toen het beeldscherm plotseling zwart werd en ik besefte dat Charlie de televisie beledigd uitgezet had.
‘Sorry, wat zei je net?’ Ik beet op mijn lip toen ik zijn bezorgde uitdrukking zag, deed net alsof ik het niet in de gaten had en plukte aan een losse draad van mijn rugzak.
‘Je hebt het wel gehoord.’
Ik slaakte een diepe zucht. Misschien kon ik het nu maar beter zeggen, dan zou Charlie er niet te lang op doorgaan en was het eruit.
‘Edward… en ik,’ begon ik voorzichtig en ik probeerde mijn stem onder controle te houden. ‘Het ging gewoon niet echt meer, ik ben weggegaan.’
Toen ik van onder mijn wimpers opkeek, zag ik dat Charlies mond openhing. Snel klapte hij hem dicht en krabde verbluft over zijn hoofd.
‘Wat naar voor je Bella,’ zei Charlie met een tevredenheid in zijn stem. Ik slaakte een vermoeide zucht. ‘Ik hoop dat je je niet al te rot voelt?’
‘Het gaat al wat beter nu ik hier ben.’ Ik nam nog een klein slokje van mijn water en voelde hoe er langzaam een brok in mijn keel groeide.
‘Ik neem aan dat je hier blijft?’ Charlie probeerde nonchalant te blijven, maar ik hoorde de goedkeuring in zijn stem. Hij knikte, meer tegen zichzelf, zonder op een antwoord te wachten.
‘Bells, ik vind het geweldig dat je hier weer bent, maar het komt een beetje slecht uit, sorry. Ik moet naar het politiebureau, ik had natuurlijk niet verwacht dat je vandaag zou komen - niet dat dat erg is hoor. Er staan nog wat kliekjes in de koelkast als je honger hebt.’ Ik knikte. ‘Ga je maar even opfrissen, en je spullen uitpakken, of zo.’

-----------
Klik voor Twilight soundtracks uit de film.
Klik voor New Moon soundtracks uit de film.
« Laatst bewerkt op: 24 april 2010, 12:43:17 door DANGERZONE »

BLACKHEARTS

  • ***
  • Berichten: 1.819
    • Bekijk profiel
« Reactie #3 Gepost op: 24 april 2010, 13:24:23 »
yeah finaly ;D
TUMBLR        -Stealing cars and breaking hearts, pills and thrills and acting smart-

CHERRYLAND

  • ***
  • Berichten: 1.993
    • Bekijk profiel
« Reactie #4 Gepost op: 24 april 2010, 14:11:33 »
Rosieeee ;D
waarom heb je Bella en Edward uit elkaar gehaald :O
*huilt*
Haven't you heard? I'm the crazy bitch around here.

bluhhhhh

  • ***
  • Berichten: 4.206
    • Bekijk profiel
« Reactie #5 Gepost op: 24 april 2010, 14:14:24 »
sorry Lisa (:
------------
‘Ja, dat is prima, ik zie je vanavond wel.’
Charlie stond op en staarde twijfelend naar me neer, toen boog hij zich voorover en drukte een snelle kus op mijn haar. Ik bleef doodstil zitten en pas toen ik de voordeur dicht hoorde slaan en de motor van Charlies politieauto hoorde grommen, stond ik op.
Ik dacht even terug aan het gesprek met Charlie, ik had het gevoel dat hem iets dwars zat, hij was een beetje stil en had een ongelukkige frons in zijn gerimpelde voorhoofd toen hij de voordeur had open gemaakt. Hij verzweeg iets voor me - of moest ik er niet teveel achter zoeken? Misschien was het gewoon iets op het politiebureau dat aan hem knaagde. Ik pakte mijn rugzak en verdween naar de trap.
Mijn kamer zag er nog precies hetzelfde uit: op het bed lag nog steeds mijn paarse bedovertrek met de bijpassende kussens, de Chinese lampenbol die boven mijn nachtkastje hing. Ik dacht aan de keren dat Edward door het raam was gekropen en op het bed was gaan zitten, maar snel schudde ik de gedachte weg: ik moest niet meer aan hem denken, hoe moeilijk dat ook was.
Ik haalde mijn kleine toilettasje uit mijn rugzak en slofte naar de badkamer. In de spiegel zag ik een vermoeid, bleek gezicht met paarse kringen onder haar ogen. Mijn donkere haar hing slap om mijn kaken en ik bedacht dat als ik iets mooier was geweest en wat donkerder ogen had gehad ik wel voor een vampier kon doorgaan.
Onder de douche liet het hete water mijn spieren ontspannen. Ik waste mijn haar met mijn lievelingsshampoo en probeerde me te concentreren op de aardbeiengeur.
Ik wachtte tot het warme water bijna op was en zette toen de kraan uit.
Tijdens het drogen van mijn haar dacht ik aan Jacob. Het liefst was ik vanavond al naar hem toegegaan, maar ik durfde niet. Wat als hij helemaal niet op me zat te wachten, wat als hij met het roedel weg was?
Ik haalde een kam door mijn haar en sloeg een lange handdoek om me heen. Nerveus liep ik terug naar mijn slaapkamer, ik moest nog steeds even aan de krappe ruimtes wennen. In Alaska bij het huis van de Cullens was alles enorm.
Ik haalde een hemdje uit mijn kast en wurmde me in een houthakkersblouse.
Onhandig slingerde ik mijn benen in een donkere spijkerbroek en liep op dikke witte sokken weer naar beneden.
Ik had nog geen honger en besloot mijn oude pick-up een bescheiden wasbeurt te geven zolang het nog niet schemerde.
Ik schoof mijn voeten in mijn oude bergschoenen die ik in de hal gevonden had, ik had ze gekocht toen ik met Jacob de open plek in het bos wilde zoeken. Het verbaasde me dat ik ze nog paste.
Ik haalde een emmer uit het keukenkastje onder de gootsteen, vulde die met warm water en spoot er een groen middeltje in uit een grote fles waar plaatjes op stonden met blinkende tegels, keukenkastjes en ramen. Dat zou wel goed zijn. Tenslotte liet ik een grote spons in de emmer vallen en sjouwde hem mee naar buiten.

Audaz

  • ***
  • Berichten: 2.695
    • Bekijk profiel
« Reactie #6 Gepost op: 24 april 2010, 15:48:19 »
Mooi, verder ^^
Goed van je dat je Edward en Bella uit elkaar hebt doen gaan :) xD

Lexi

  • **
  • Berichten: 550
    • Bekijk profiel
« Reactie #7 Gepost op: 24 april 2010, 16:05:18 »
Echt super leuk!

bluhhhhh

  • ***
  • Berichten: 4.206
    • Bekijk profiel
« Reactie #8 Gepost op: 24 april 2010, 16:12:48 »
Toen ik eenmaal bezig was de rode lak te boenen, kon ik niet wachten om er weer in te springen en het brullende geluid van de motor te horen. Ik weerstond de drang om een ritje te maken voordat ik de pick-up blinkend en wel schoongeboend had.
Toen ik eindelijk klaar was, wreef ik met de rug van mijn hand over mijn voorhoofd en mikte de spons in de emmer waarvan het water inmiddels zwart zag. In de hal vond ik de sleutels van mijn pick-up aan een haakje en stapte enthousiast in de auto.
De motor kwam brullend tot leven en ik voelde mijn mondhoeken opkrullen.
Ik keerde de auto en reed de oprit van het witte huis af, ik was wel zo slim om niet langs Jacobs huis te rijden: ten eerste zou hij het geluid van de motor herkennen en ten tweede wilde ik wachten om hem morgen te verassen.
‘s Avonds zaten Charlie en ik in de keuken te eten. Hij was een halfuurtje geleden thuisgekomen en we zaten zwijgend aan tafel, zoals we vroeger ook vaak hadden gedaan.
Ik vond het aangenaam om Charlies tevreden uitdrukking op zijn gezicht te zien liggen.
Toen ik mijn bord leeg had en naar de keuken liep om hem af te wassen begon Charlie plotseling te praten: ‘Zeg Bells, je wilt Jacob ook graag weer zien zeker?’ Ik keek verbaasd op. ‘Je weet wel, Jacob Black.’
Ik kon niet lachen om zijn grapje en kwam weer aan de keukentafel zitten. ‘Natuurlijk.’
Dat was vanzelfsprekend en dat wist Charlie ook, hier zat iets achter.
‘Nou…’ Charlie aarzelde terwijl hij met zijn vork in een slablaadje prikte. ‘Misschien is er iets wat ik je moet vertellen.’
Ik keek hem wantrouwig en met samengeknepen ogen aan en lette behoedzaam op zijn bewegingen. Hij nam snel een slok van zijn biertje toen hij me zag kijken.
‘Wat moet ik weten?’ vroeg ik met een vlakke stem.
Charlie nam zijn laatste hap en speelde met zijn mes. Toen stond hij zwijgend op en legde zijn bord en bestek in de afwas.
« Laatst bewerkt op: 25 april 2010, 11:03:26 door DANGERZONE »

J.

  • ***
  • Berichten: 1.375
    • Bekijk profiel
« Reactie #9 Gepost op: 24 april 2010, 16:59:12 »
VERDER :$

QUEENOFNOISE

  • ***
  • Berichten: 4.515
    • Bekijk profiel
« Reactie #10 Gepost op: 24 april 2010, 18:15:42 »
Verder, het is echt leuk Roos!
Ik ben echt benieuwd wat je er verder mee gaat doen.

Audaz

  • ***
  • Berichten: 2.695
    • Bekijk profiel
« Reactie #11 Gepost op: 24 april 2010, 21:03:46 »
In je laatste stuk begint het plots opnieuw x) Lees maar es over, vast verkeerd geknipt en geplakt naar hier :)
Wel snel verder ^^

BLACKHEARTS

  • ***
  • Berichten: 1.819
    • Bekijk profiel
« Reactie #12 Gepost op: 24 april 2010, 22:07:32 »
verder ;D
je schrijft echt goed ^^
TUMBLR        -Stealing cars and breaking hearts, pills and thrills and acting smart-

bluhhhhh

  • ***
  • Berichten: 4.206
    • Bekijk profiel
« Reactie #13 Gepost op: 24 april 2010, 22:26:19 »
idd, ik heb iets verkeerd geplakt!
ik moet nu afsluiten, dus zal ik het morgen rechtzetten, sorry!

bluhhhhh

  • ***
  • Berichten: 4.206
    • Bekijk profiel
« Reactie #14 Gepost op: 25 april 2010, 11:04:22 »
Ik wachtte geduldig terwijl hij zorgvuldig alles schoon schrobde.
Toen hij het niet langer uit kon stellen en de kraan dichtdraaide, draaide hij zich om en leunde met zijn handpalmen op het aanrecht.
‘Je weet dat Jake altijd erg dol op je is geweest,’ beaamde Charlie terwijl hij me aankeek vanuit zijn ooghoeken.
‘Ik ook op hem,’ zei ik resoluut en vouwde mijn armen in elkaar.
‘En er is een half jaar voorbij gegaan Bells, dan gebeurt er wel veel hè?’ Ik dacht terug aan toen ik in de trein had gezeten. Hoeveel kon er nou veranderen in een half jaar? had ik gedacht. Blijkbaar was Charlie het hier niet mee eens.
‘Dat weet ik,’ loog ik. Ik liet mijn ogen neervallen en haakte mijn vingers in elkaar.
‘Jacob heeft er een hele tijd mee gezeten, dat je vertrokken was, bedoel ik,’ zei Charlie voorzichtig. ‘Dat merkte iedereen wel zo‘n beetje.’
Ik knikte en voelde me schuldig, ik had Jacob in de steek gelaten en dat had hem pijn gedaan. Ik hoopte dat ik het morgen goed kon maken.
‘Bella, je moet weten dat er een nieuw… meisje in Jacobs leven is gekomen.’ Met een schok keek ik op. Mijn mond hing open van verbazing en beschaamd klapte ik hem dicht. Er was een nieuw meisje in Jacobs leven? Een siddering ging over mijn ruggengraat en ik voelde hoe mijn hart sneller begon te kloppen.
‘Bella.’ Charlie slaakte een diepe zucht en fronste zijn donkere wenkbrauwen. ‘Je bent toch niet voor hém teruggekomen hè?’
Ik knipperde met mijn ogen, beet op mijn tong en keek Charlie vanuit mijn ooghoeken aan. ‘Natuurlijk niet, hoe kom je daar nou bij?’
Charlie slaakte opgelucht een zucht. ‘Daar ben ik blij om, ik was al bang. Maar je weet toch wel dat Jacob je op een gegeven moment ook los moest laten, hij moest tot het besef komen dat jij… van Edward hield en dat hij geen kans meer maakte.’
Ik slikte krampachtig, de brok in mijn keel dat ik eerder die middag had gevoeld was weer teruggekomen. Ik knikte verdwaasd met mijn hoofd.
‘Hij is erg gelukkig met haar.’ Het leek wel alsof Charlie probeerde Jacob te verdedigen. Als hij hier niet snel mee ophield was ik bang dat ik ter plekke neer zou storten.
‘Fijn.’ Het woord kwam schor uit mijn keel en het was goed dat ik voor één woord had gekozen: bij nog een woord was mijn stem zeker weten overgeslagen.
Na dat zeer ongemakkelijke gesprek ben ik snel naar boven gelopen, sloeg hard met de deur zodat Charlie zeker wist dat ik in mijn slaapkamer was en deed geen moeite om mijn kleding bij het uittrekken netjes op te vouwen. Ik sprong in een strak, kort zwart broekje en wurmde me in een wit hemdje. Ik lette niet echt op mijn bewegingen, waardoor ik bijna over een schoen struikelde en op de grond neer smakte. Ik kon me nog net opvangen aan het voeteneind van mijn bed.
In bed lag ik maar te woelen en te draaien. Jacob bleef maar in mijn hoofd rondspoken. Charlie had gezegd dat er een nieuw meisje in zijn leven was. Natuurlijk was ik blij voor Jake, dacht ik… ik wist niet meer zo goed of het wel een goed plan was om morgen bij de Blacks langs te gaan. Ik wilde het nieuwe patroon in Jacobs leven niet verstoren door onaangekondigd aan te komen zetten.
Uiteindelijk viel ik na veel gepieker in een rusteloze slaap.

Audaz

  • ***
  • Berichten: 2.695
    • Bekijk profiel
« Reactie #15 Gepost op: 25 april 2010, 11:32:39 »
aaah, verder <3

bluhhhhh

  • ***
  • Berichten: 4.206
    • Bekijk profiel
« Reactie #16 Gepost op: 25 april 2010, 13:35:54 »
Ik werd moe wakker, maar ik was blij dat de nacht voorbij was. Ik had geen zin om nog langer in bed te blijven liggen en mijn ogen te moeten sluiten.
Vannacht had ik weer een nachtmerrie gehad, eigenlijk had ik die dromen al vanaf het moment dat ik weg was gegaan uit Alaska. Het was niet zo eng, misschien meer het soort droom dat kinderen onder de zeven jaar krijgen, maar eng genoeg dat ik langzaamaan het slapengaan begon te haten. Nou, misschien was haten een beetje een groot woord.
Het begon altijd in een donkere ruimte. Ik moest altijd even wennen aan waar ik was, maar meestal werd het duister al snel overwonnen door het licht.
Ik stond in een lange gang met aan het einde tegen de muur een groot raam. Door het raam schenen lichtbanen naar binnen waardoor mijn lange schaduw over de vloer gleed. De samengepakte wolken zweefden ver in de lucht voorbij. Ik kon me niet bewegen, en dat was een van de voornaamste redenen waarvoor ik bang was. Want deze kamer was intimiderend en ik wist ergens in mijn onderbewustzijn dat ik hier zo snel mogelijk vandaan moest.
Mijn blik werd vastgehouden aan het geraamte dat op de vloer lag; mijn schaduw. Langzaam begon het vreemde vormen aan te nemen en werd het zo angstaanjagend dat ik wel kon schreeuwen, maar het leek alsof mijn lippen waren vastgelijmd en mijn keel was dichtgeknepen. Het overweldigende gevoel dat ík het monster was dat gecreëerd werd door de schaduw liet mijn nekharen recht overeind staan.
Ik schrok altijd wakker op het punt dat de schaduw begon te bewegen, maar ik gilde het niet uit zoals ik vroeger gedaan had toen ik vreselijke nachtmerries had. Happend naar adem vloog ik overeind en het koude zweet stond getekend in mijn huid.
Beneden dronk ik een mok thee en at ik wat toast met jam. Charlie was al naar het politiebureau, zoals altijd, en ik vond de eenzaamheid prettig. Ik besloot om vandaag een bezoekje te brengen aan mijn oude vriendin Angela Weber, maar ik wist niet zeker of ze er wel zou zijn. De laatste keer dat ik haar gezien had was bij mijn eindexamenfeestje. Ze zou met haar vriendje Ben naar de universiteit in Seattle gaan, maar misschien dat ze dit weekend toevallig zou terugkeren naar haar ouderlijk huis.
Ik wist natuurlijk dat ik probeerde het bezoeken van de Blacks uit te stellen. Nadat Charlie had verteld over Jacobs nieuwe vlam - ik trok een vies gezicht terwijl ik het woord dacht - was mijn enthousiasme snel vervlogen. Daarom had ik bedacht om eerst mijn oude schoolvrienden te bezoeken, als ze er überhaupt waren. Wat zouden ze wel niet denken? Die arme Bella, hopeloos in de liefde… hopeloos in vriendschap.
Ik slaakte een zucht en stond op om mijn mok en bord in de gootsteen te leggen. Bij het aanrecht leunde ik met mijn polsen tegen de rand en liet mijn hoofd hangen.
Waarom moest dit nou met mij gebeuren? Waarom hadden ze mij niet gewoon veranderd? Waarom hield… Edward niet genoeg van me om me een van hen te laten zijn? Waarom was ik niet gewoon onderweg vóór de trein gesprongen in plaats van erin? Mijn leven had geen zin meer. Ik was mijn enige grote liefde kwijt… en mijn beste vriend misschien ook.
‘En Charlie dan? En Renée?’ piepte een klein stemmetje in mijn hoofd. ‘Hen kun je niet zomaar achterlaten!’
Tot mijn verbazing vielen er druppels van het puntje van mijn neus op het aanrecht. Beschaamd veegde ik ze weg van mijn wangen met de rug van mijn hand en pakte daarna een tissue om de tranen van het aanrecht te boenen.
Ik haalde diep adem en haalde toen mijn jas van de kapstok om naar Angela’s huis te gaan.
Het huis van Angela zag er nog net zo uit als ik me kon herinneren. Het was nog vroeg in de middag, maar de gordijnen waren dicht. Stik, misschien was ze niet thuis. Aarzelend opende ik het portier en stapte uit de pick-up. Ik schoof mijn handen diep in de zakken van mijn broek en keek even om me heen. Het was rustig op straat, geen auto’s, geen mensen… geen bekenden die me zouden kunnen herkennen.
Ik beende het grindpad over naar de voordeur van Angela. Toen ik de veranda was opgeklommen, hief ik mijn hand op om aan te bellen en op datzelfde moment werd de deur opengetrokken. Ik deinsde achteruit van schrik en verloor bijna mijn evenwicht, maar kon me nog net vasthouden aan de trapleuning van het verandatrapje.
Het was Jessica, die met een open mond in de deuropening stond. In de ene hand hield ze de deurknop vast en in haar andere een aantal boeken. Ze bekeek me van top tot teen.
‘Bella?’ stootte ze verbluft uit. ‘O mijn God! Je bent het echt!’

Audaz

  • ***
  • Berichten: 2.695
    • Bekijk profiel
« Reactie #17 Gepost op: 25 april 2010, 13:57:23 »
Verder :)

Lisa

  • *****
  • Berichten: 20.601
    • Bekijk profiel
« Reactie #18 Gepost op: 25 april 2010, 16:20:25 »
leuk geschreven,
van mij mag je verder gaan. x]
Just keep me where the light is. http://thisisjustdailystuff.tumblr.com/

bluhhhhh

  • ***
  • Berichten: 4.206
    • Bekijk profiel
« Reactie #19 Gepost op: 25 april 2010, 16:59:06 »
Ik deed een stap naar voren en toen vloog Jessica me om de hals. De hoeken van haar boeken prikten in mijn rug en ik wreef haar krullen uit mijn gezicht.
‘Jess,’ mompelde ik verbaasd. ‘Wat doe jij nou hier?’
Jessica maakte zich als eerste los uit onze omhelzing en deed een stap naar achteren. Ze had een brede glimlach over haar gezicht en bleef maar zachtjes met haar hoofd heen en weer schudden.
‘Wat doe jíj hier zul je bedoelen,’ zei ze grinnikend. ‘Ang! Kom eens kijken!’
Nog geen seconde later verscheen Angela boven aan de trap. Haar zwarte haar lag in twee warrige vlechtjes over haar sleutelbenen en haar bril had een nieuw montuur.
‘Bella?’ Angela sprong de treden af en haar ogen puilden uit, ik had het vermoeden dat ze zo uit haar oogkassen konden rollen. ‘Dat meen je niet!’
Voordat ik iets kon zeggen sloeg ze haar dunne armpjes om mijn nek. Ik legde mijn armen om haar middel en tilde haar een beetje op. Ze liet me los en deed een stap naar achteren om me te bekijken.
‘Wauw… wat doe je hier? Ik heb je zo gemist… je ziet er geweldig uit!’ mompelde Angela verslagen en ik voelde me een beetje opgelaten, hoe zij en Jess me van top tot teen opnamen.
‘Ik kom mijn vader Charlie bezoeken,’ loog ik met een twijfelende grijns.
‘Wat leuk je weer te zien,’ beaamde Jess. ‘Ik had echt gedacht dat ik je nooit meer zou zien.’ Ze pinkte een traantje weg uit haar oog en omhelsde me toen nog een keer.
‘Ik heb jullie ook ontzettend gemist,’ zei ik - en dat was niet gelogen. ‘Wat leuk om jou ook hier tegen te komen, Jess.’
Even later zaten we binnen in Angela’s woonkamer. Haar ouders waren in Port Angeles, op een verjaardag. Jessica leek niet op te kunnen houden met stuiteren en roerde een lepeltje met trillende vingers rond in haar mok thee. Angela hield me nauwlettend in de gaten en even kon ik me weer herinneren waarom ik meestal Jessica had verkozen boven Angela als vriendin. Jess merkte bijna niks op, maar Angela mistte niks.
‘Hoe gaat het me je?’ vroeg Jess nieuwsgierig. Ze keken me beiden aan alsof we elkaar in geen jaren meer gezien hadden, en eerlijk gezegd voelde dat ook zo.
‘Het, eh, gaat wel goed,’ mompelde ik en nam snel een slok van mijn thee. ‘Hoe gaat het met jullie?’
Angela wilde haar mond opendoen maar Jess begon al te ratelen. We keken elkaar even grijnzend aan.
‘Het gaat geweldig Bella! Ik ging toch naar de universiteit in Californië? Nou, ik ben nu eigenlijk teruggekomen omdat ik het fijner vond thuis te studeren.’ Ze rolde even met haar ogen om iets wat ik blijkbaar had gemist. ‘Mijn tante heeft in Port Angeles een kapperszaak geopend en ik loop daar stage, is het niet geweldig? Thuis studeer met Angela, zoals vandaag. We studeren eigenlijk elke middag wel, we gaan dan naar een eetcafé.’
Ik luisterde aandachtig naar Jessica. ‘Je zit niet meer op de universiteit?’ Mijn ogen stonden wijdopen, ik had niet verwacht dat Jessica vroegtijdig met het onderwijs zou stoppen. Alhoewel dat wel in haar personaliteit zou zitten, echt lang hield zij het nooit ergens vol. Ik beet even op mijn lip toen ik bedacht hoe lang ík het vol had gehouden: een half jaartje in Alaska. Maar ja, dat had zijn redenen…
‘Ik ben eigenlijk ook teruggekomen van de universiteit in Seattle,’ mompelde Angela voordat Jessica nog iets kon zeggen. ‘Ik studeer nu via het internet, ik voelde me niet echt op mijn gemak met al die moorden in Seattle.’
Angela huiverde even en ik beet nerveus op mijn lip. Ze was vertrokken van de universiteit door de moorden? Ik dacht terug aan het leger van Victoria en rilde even, maar die hadden de Cullens toch allang uitgeschakeld? Ik was er zelf bij geweest. Was Angela al een hele tijd weer terug?

Audaz

  • ***
  • Berichten: 2.695
    • Bekijk profiel
« Reactie #20 Gepost op: 25 april 2010, 17:22:05 »
Moooi :)

QUEENOFNOISE

  • ***
  • Berichten: 4.515
    • Bekijk profiel
« Reactie #21 Gepost op: 25 april 2010, 17:25:57 »
Verder!

TheNeonSign

  • ***
  • Berichten: 4.361
    • Bekijk profiel
« Reactie #22 Gepost op: 25 april 2010, 17:42:23 »
Echt leuk Roos, verder!
TUMBLR BLOG You bitches are going to be bigger than the fucking Beatles.

bluhhhhh

  • ***
  • Berichten: 4.206
    • Bekijk profiel
« Reactie #23 Gepost op: 25 april 2010, 19:23:30 »
‘Wow,’ stootte ik uit na hun verhalen gehoord te hebben. ‘Ik had niet verwacht dat jullie zo snel met de universiteit zouden stoppen.’
Angela en Jess lachten even. ‘Alsof jij er zolang mee door bent gegaan.’
Ik sloeg mijn ogen neer, ze hadden gelijk. Natuurlijk hadden ze gelijk.
‘O nee!’ siste Jess ineens. Angela en ik keken verbaasd op. ‘Ik moet weg, op vrijdag vertrek ik altijd naar Port Angeles Bells, ik ben van vrijdag tot maandag altijd in de kapperszaak van mijn tante.’
Ik knikte. ‘Nou, leuk je gezien te hebben in ieder geval.’
Jessica stemde daar resoluut mee in. ‘We bellen, en volgende week kom ik toch weer terug.’
Ze gaf me nog één stevige knuffel en zwaaide ons gedag terwijl ze de voortuin uit spurtte. Angela en ik bleven achter, een ongemakkelijke stilte. Ik bereidde me alvast voor op de vragen die op me afgevuurd zouden worden.
‘Op visite bij Charlie is niet de enige reden dat je weer in Forks bent, of wel soms?’ vroeg Angela ernstig. Ik haalde een hand door mijn haar en voelde hoe het bloed naar mijn wangen steeg.
‘Is het Edward?’ deed Angela nog een poging. ‘Als je er niet over wilt praten moet je het zeggen, hoor.’
Ze grijnsde verontschuldigend, maar haar grote bruine ogen stonden bezorgd. Ik schraapte mijn keel en bedacht wat ik precies zou gaan zeggen.
‘Ik ben ook weggegaan van de universiteit van Alaska,’ begon ik onverschillig. ‘Ik kwam er helaas achter dat het niet werkte tussen mij en… Edward.’
Het deed me pijn om zijn naam te zeggen, meer dan in het begin. Het denken van zijn naam deed ternauwernood pijn. Maar het woord hardop uitspreken, een normale klank erin brengen en mijn lippen vormen bij de letters… het voelde alsof er een brok in mijn keel kwam. Ik probeerde hem haastig weg te slikken toen ik Angela vragend zag kijken.
‘Wat naar voor je Bella,’ zei ze verbaasd. ‘Ik vond jullie echt perfect samen.’
Ik keek haar glimlachend aan, maar ik was er zeker van dat mijn ogen niet meededen. Het deed pijn om iemand dat te horen zeggen, iets wat ik niet vond.
‘Edward was veel te goed voor me. Het was hypocriet om te denken dat we ooit een toekomst samen zouden hebben.’ Ik floepte het eruit voor ik er erg in had. Angela keek me met boze ogen aan en greep mijn pols beet waar het schakelarmbandje aan hing die ik ooit van Jacob had gekregen. Tot mijn verbazing besefte ik nu pas dat ik die nog steeds om had. Met het stenen hartje en het houten wolfje eraan. Mijn tranen begonnen te prikken dus keek ik snel weg.
‘Verdomme Bella, zo moet je dus absoluut niet denken hè!’ Ik schrok van Angela’s kwade toon. Ze keek me met een gepijnigde frons aan en haar bruine ogen priemden in de mijne. ‘Dat is niet waar.’
Ik slaakte een diepe zucht. Het was wel waar, en dat had ik altijd al geweten. Edward was prachtig, mooi, slim. Ik was het tegenovergestelde, ik was gewoon… gewoon, een normaal mens. Ik was niet buitengewoon mooi, misschien rook ik wel lekker, maar wat heb je nou aan een heerlijk parfumextract als de buitenkant niet compleet is? Niemand zou een parfum kopen met een verrot, lelijke sculptuur eromheen, niemand zou het zelfs aan durven te raken of eraan te ruiken. Oké, misschien was dit wel een vreemde vergelijking, maar toch.
‘Bella, kijk me aan.’ De plotselinge woede was weggeëbd uit Angela’s stem en veranderd in een pijnlijk gefluister. Ik moest haar wel aankijken.
‘Ik weet het, je hebt gelijk,’ loog ik zacht. Angela keek naar mijn pols die ze in een stevige greep vasthield. Ze verslapte haar gefantaseerde handboei en wreef met haar wijsvinger over de schakelarmband.
‘Ik kan niet geloven dat Edward niet meer van je houdt,’ zei ze vlak. Ik beet op mijn lip en haalde voorzichtig mijn hand uit die van haar. ‘Hoe hij altijd naar je keek, hoe hij je hand vasthield, hoe hij je beschermde. Nee, ik geloof je niet. Er is meer dan dat aan de hand.’
Ik liet mijn kaken op elkaar vallen en keek haar met bange ogen aan. Hoe deed ze dit toch? Als ze niet zo’n roze huid en ingevallen gezichtje had, dan had ik gedacht dat ze een vampier was die kon aanvoelen dat er iets niet klopte.
‘Ik wil het er niet meer over hebben,’ fluisterde ik. Mijn stem barstte nog nét niet op het eind. Angela zuchtte en liet zich verslagen onderuit in haar stoel zakken.
‘Dus,’ mompelde ze teleurgesteld. ‘Wil je alle roddels horen die je hebt gemist in de afgelopen zes maanden?’
Ik grinnikte. ‘Doe je best maar, al betwijfel ik het wel of je het net zo goed kunt vertellen als Jessica.’ Angela lachte nu ook.

Maaike

  • ***
  • Berichten: 1.686
    • Bekijk profiel
« Reactie #24 Gepost op: 25 april 2010, 19:24:10 »
meer meer meer!
Erg leuk geschreven!
Jij moet ook meedoen met de schrijfwedstrijd
(of eigenlijk niet, want dan kan ik niet winnen xD)