Auteur Topic: Algemeen gedichten topic  (gelezen 14077 keer)

Zebra

  • Gast
« Reactie #50 Gepost op: 10 april 2017, 20:14:38 »

Encore

  • *****
  • Berichten: 12.546
    • Bekijk profiel
« Reactie #51 Gepost op: 11 april 2017, 12:32:29 »
Moooi! :)
''Syncopate my skin to your heart beating.''

Zebra

  • Gast
« Reactie #52 Gepost op: 11 april 2017, 12:40:06 »
Dankje! :D Als dat op mij was dan. :P

Mijn droom is toch wel ooit een gedichtenbundeltje, dat lijkt me wel heel vet. :)

Espoir

  • **
  • Berichten: 691
    • Bekijk profiel
« Reactie #53 Gepost op: 11 april 2017, 12:55:39 »

Dansend door mijn hele brein,
Houd jij me constant bezig,
Leidt me af, eist aandacht op,
Je bent veel te aanwezig.


-----


De zee nam me mee,
Onder metershoge golven,
Raakte ik bedolven,
Bewustzijn was niet bij,
Ik was enkel vrij


-----


Twee korte creatieve uitspattingen :')
Kill your heroes and fly

Espoir

  • **
  • Berichten: 691
    • Bekijk profiel
« Reactie #54 Gepost op: 11 april 2017, 12:56:20 »
Dankje! :D Als dat op mij was dan. :P

Mijn droom is toch wel ooit een gedichtenbundeltje, dat lijkt me wel heel vet. :)

Ik koop 'm sowieso. Wil wel een gesigneerd exemplaar dan. Maar mooi inderdaad!
Kill your heroes and fly

Zebra

  • Gast
« Reactie #55 Gepost op: 11 april 2017, 13:01:58 »
Gaaf Espoir!
En ik zou hem signeren hoor, hahaha.  8)

Encore

  • *****
  • Berichten: 12.546
    • Bekijk profiel
« Reactie #56 Gepost op: 11 april 2017, 14:45:46 »
Wauw Espoir, die van jou zijn ook mooi! En ja Zebra, ik had het tegen jou. En gewoon doen als je dat wil.


Ik kan echt niet dichten, maar schrijf wel.
''Syncopate my skin to your heart beating.''

Aurora Borealis

  • **
  • Berichten: 208
    • Bekijk profiel
« Reactie #57 Gepost op: 31 juli 2017, 12:44:17 »
Ik was vergeten dat ik dit topic ooit las, intussen al 2 jaar geleden. Maar wat een mooie gedichten staan hier tussen! Maar echt levend is dit topic wel niet he.

Vroeger op het cosmogirlforum was er een topic dat er iemand een onderwerp gaf, als inspiratie, zodat anderen daarrond dan een gedicht konden schrijven. Misschien kunnen we dat hier in het algemene topic ook doen? Een onderwerp geven en dan schrijft wie maar wil rond dat onderwerp en geeft die ook weer een nieuw woord etc?

Wil er zin in heeft, dit is mijn woord: krant

Aurora Borealis

  • **
  • Berichten: 208
    • Bekijk profiel
« Reactie #58 Gepost op: 02 augustus 2017, 09:21:08 »
Gedrukt in zwarte letters op gerecycleerd papier
woorden nauwelijks geschreven vol vertier
De harde realiteit uitgedrukt in een kort verhaal
beelden afgedrukt - voor iedereen dezelfde taal


**
Niet goed, ik moet er weer wat inkomen. Maar dus weer even een upje voor dit topic! Hopelijk zien de dichters dit binnenkort en komt er weer wat leven in de brouwerij!

LostInWonderland

  • **
  • Berichten: 105
    • Bekijk profiel
« Reactie #59 Gepost op: 03 augustus 2017, 10:21:29 »
Wauw, zoveel pareltjes staan hier <3

Ik ben meer een schrijver, maar soms heb ik een klein hersenspinseltje wat er opeens een beetje uit komt te zien als gedichtje. Wat denken jullie? Tips zijn welkom!

-------------

Ik ga op reis
naar de plek
buiten mijn
comfortzone
en ik ben
bang
bang om mijn veilige plekje
kwijt te raken
maar misschien
heel misschien
vind ik onderweg wel
iets waardevollers

een avontuur.
Ga je mee? 🌟
Logic will get you from A-Z
Imagination will get you everywere ♥

Zebra

  • Gast
« Reactie #60 Gepost op: 03 augustus 2017, 16:54:29 »
Leuk idee @Aurora Borealis! Ik ben zelf meer een emotieschrijver, dus ik schrijf over mijn gevoel wanneer het in mij opkomt. Dus merk dat ik een thema aanhouden moeilijk vind, maar hier mijn poging over jouw woord; de krant! :)

Glanzende randjes
Ik sla je open
blader je door
en zie staan
wat ik overal hoor

Al die verhalen
met zwarte randjes
Doden, gewonden
aanslagen en brandjes

Ik zucht
en glimlach toch
wanneer ik omsla

gelukkig
ook glanzende randjes
op de volgende pagina
« Laatst bewerkt op: 03 augustus 2017, 17:12:33 door Zebra »

Aurora Borealis

  • **
  • Berichten: 208
    • Bekijk profiel
« Reactie #61 Gepost op: 03 augustus 2017, 20:05:11 »
Jeeej, Zebra, dank je om mee te doen. Ik vind je gedicht mooi hoor! Vooral je eerste twee alineas! Heb jij een nieuw thema? :D

Zebra

  • Gast
« Reactie #62 Gepost op: 23 oktober 2017, 12:54:44 »
Even wat andere dingen aan mijn hoofd gehad, maar gisteren toch weer een gedichtje gemaakt, met thema Herfst. Als andere mensen hier ook over willen dichten ben ik heel benieuwd, nieuwe onderwerpen zijn ook welkom, altijd leuk om wat te proberen met een thema! :)

Herfstig
 De blaadjes aan de bomen
 dansen in de wind
 Ze dwarrelen langzaam naar beneden
 tot ieder uiteindelijk de grond vindt.
 
 Elk van deze vallende blaadjes
 maakt de boom wat minder zwaar
 Zodat hij volop weer kan bloeien
 met nieuwe kansen volgend jaar.

Ultraviolet

  • ***
  • Berichten: 3.588
  • Tot hier en niet verder
    • Bekijk profiel
« Reactie #63 Gepost op: 08 november 2017, 17:26:03 »
Hee,


Ik schrijf zelf meer voor mezelf gedichten en dat vind ik wel fijn. Dit is er een:

Maar als ik mezelf geen veiligheid meer kan bieden
Blijf jij dan bij mij
Houd jij mij dan vast
en droog jij mijn tranen
tot die er niet meer zijn

Maar als ik mezelf geen bescherming meer kan bieden
Geef jij mij dan een dak
Ben jij dan mijn bewaker
en ben jij dan mijn huis
mijn veilige haven

Maar als ik mezelf niet meer kan opwarmen
Houd jij mij dan warm
Ben jij dan mijn vuur
Mijn zware deken
die tussen mij en de wereld is

Maar als ik donker ben
Ben jij dan mijn licht
Een lamp die alles duidelijk maakt
waardoor ik weer helder zie
« Laatst bewerkt op: 08 november 2017, 17:29:30 door lovely »
Op het randje van opgeven en overleven

Encore

  • *****
  • Berichten: 12.546
    • Bekijk profiel
« Reactie #64 Gepost op: 08 november 2017, 17:45:46 »
^ Wauw :huglove:
''Syncopate my skin to your heart beating.''

Ultraviolet

  • ***
  • Berichten: 3.588
  • Tot hier en niet verder
    • Bekijk profiel
« Reactie #65 Gepost op: 15 november 2017, 20:39:12 »
Verwijder mij maar van je Facebook
Blokkeer mijn nummer maar
Haal mijn adres maar uit je adresboek
Ontvolg mij maar op Instagram
Verwijder mij maar uit je leven

Ik weet dat je dat wil
Ik weet dat het beter zonder mij is
Zonder mij kan je blij zijn
Zonder mij zijn er mooie dingen

Ik breng een duisternis
zo groot als het universum
Jij bent daar veel te licht voor
Daarom is het beter als ik weg bij je ben

Ik kan het begrijpen
Waarom zou je blijven
als ik alleen maar duisternis breng
en jij alleen maar nog meer licht wilt

Ik zou hetzelfde doen
Ik doe je alleen pijn
Als jij het niet doet
doe ik het
Er is sowieso een einde
Laat die jou zo min mogelijk pijn doen
« Laatst bewerkt op: 15 november 2017, 20:42:30 door lovely »
Op het randje van opgeven en overleven

studysplash

  • *
  • Berichten: 38
    • Bekijk profiel
« Reactie #66 Gepost op: 24 november 2017, 17:56:48 »
mijn eerste gedicht  :), alle tips zijn welkom!

zittend in de regen,
wachtend op de zon,
vraag ik me af of ze nog komt,
 
de pijn van het wachten,
die lach ik weg,
maar voel de afwezigheid op haar plek,

ik doe mijn best,
maar ik zou niet weten
hoe het verder moet met mijn leven,

zittend in de regen,
wachtend op de zon,
weet ik nu dat ze niet meer komt
| blogger |

Quelqu'un

  • ***
  • Berichten: 1.109
    • Bekijk profiel
« Reactie #67 Gepost op: 26 december 2017, 10:09:10 »
Ademloos

Hij kijkt haar aan met ogen die het licht hebben gezien. Raakt haar aan, met vingers die diep in het duister hebben getast. Betast haar, met handen die in zijn haren hebben gezeten. Legt zijn hand op een hart dat al duizend keer gebroken is geweest.
Het was niet de cocaïne in zijn neusgat die haar zo herhaaldelijk de neus uit kwam, waardoor hij zijn mond niet kon houden, omdat het water hem in de mond liep toen hij haar verbluft kuste en duizend sterren vlogen terwijl een miljoen vonken flitsten door hun allereerste nacht. En zij vindt dat de eerste keer er minder toe doet dan de laatste, alleen het gemene probleem is dat ze nooit zal weten wanneer het de laatste is. En of ze zíjn laatste is. Want de nacht mag dan nog zo jong zijn, zij is al oud, en in het maanlicht lijken haar haren slechts zwikkend zilver in plaats van genadeloos glanzend goud zoals de ring die ze altijd van hem wou maar nooit van hem krijgen zou. Hij had haar niets te bieden en ze had niets te verliezen. Toch knaagden muizentandjes van twijfel gaatjes in haar maag, omdat hij al die jaren zoveel van haar had gevraagd en nu was het eigenlijk wel teveel gevraagd, hij vraagt te veel ontvangt alles maar geeft niets. En voor niets gaat de zon op, terwijl hij achter donderwolken zo zwakjes schijnt, door een raam dat zij op een kiertje heeft gezet, zodat er wel een briesje naar binnen kan, maar niet die keiharde allesverwoestende storm die hij altijd al was, nog steeds is en waarin zij voor eeuwig is gebleven. Ze had veilig binnen moeten blijven, maar ze was jong en ze was stom, ze vróég er gewoon om, om al die blauwe plekken in haar zuurstofarme hart dat keihard oversloeg toen hij haar keel met zijn bezeten geest dichtkneep en haar de adem benam.

//

Vandaag is ze rood

Ze was zo hoog aan het vliegen, maar het zijn de helderste momenten waarop je sterren ziet vallen en vanuit die hoge hoogte zag ze de diepte niet aankomen. Alles nam ze voor lief, terwijl ze bedrijvig werkte aan haar zelfmoordbrief, omdat iedereen haar keer op keer verliet, wat er steeds meer voor begon te zorgen dat zij haar lichaam wou verlaten.
Haar kristalblauwe ogen die zo onschuldig afstaken tegen haar rood geverfde haren waarin een uitgroei was te zien nog zwarter dan de koffie die ze dronk als een reflectie van haar ziel. En zo graag had ze door willen groeien, tot iets wat meer zou kunnen zijn dan een bloemknop platgedrukt door de eerste sneeuw van december omdat ze wist dat ze geen witte maar een zwarte kerst zou hebben. Niet alleen haar kamer maar ook haar beknepen leven was een puinhoop geweest, en ze zeggen wel het leven is een feest, maar ze kon geen slingers ophangen, want haar ladder was niet hoog genoeg om bij het plafond te kunnen komen. Het grootste geheim van het leven is eigenlijk dat er boven aan de ladder helemaal níéts is, de klim omhoog is al even veel te zwaar als de sprong in het diepe zoveel te gewaagd, maar dat is niet wat haar probleem verklaart, want het meisje dat ze in de spiegel ziet is helemaal een ander, en ze voelt zich helemaal niemand, terwijl ze tussen al deze honderden mensen nog zoveel meer dan één in een miljoen is. Mensen blijven naar haar kijken en allemaal denken ze iets anders maar ze hebben dezelfde mening, alleen verschilt die zoveel haar onbestaande zelfwaardering, want als ze thuiskomt zet ze het mes in haar huid omdat dat de enige manier is waarop ze zichzelf eraan kan herinneren dat iets binnenin haar nog wil genezen. Flinterdun vloeien liters bloed roder dan rozen uit alle schrammen op haar klamme huid, ze is zo bloedmooi, ze moest eens weten, de spiegel wil alléén maar haar.

//

Ik ben sinds een paar maanden begonnen met dit soort stukjes te schrijven, vooral van dit soort dingen. Ik weet alleen niet goed hoe ik het moet noemen, het zijn geen gedichten, maar ook geen verhalen. Wat vinden jullie? Zouden jullie er meer willen lezen?  :fieuw:
« Laatst bewerkt op: 28 december 2017, 00:09:30 door Quelqu'un »

Zebra

  • Gast
« Reactie #68 Gepost op: 26 december 2017, 16:56:23 »
Ik vind het interessant alleen erg langdradig om te lezen. Niet zo zeer omdat de tekst oninteressant is maar meer omdat je erg lange zinnen maakt met veel (imo) verwijswoorden, waardoor het moeizaam leest. Maar dat kan persoonlijk zijn.

Ik denk ook juist dat het daarom geen gedicht is. Het heeft er van weg, ik denk dat als je de zinnen zou loskoppelen/verkorten en alineas zou gebruiken het wel een gedicht is.


Wel mooi geschreven! :)

Encore

  • *****
  • Berichten: 12.546
    • Bekijk profiel
« Reactie #69 Gepost op: 27 december 2017, 19:21:00 »
Inderdaad, te lange zinnen, hierdoor ben ik eigenlijk al vrij snel afgehaakt  :blush:
''Syncopate my skin to your heart beating.''

Quelqu'un

  • ***
  • Berichten: 1.109
    • Bekijk profiel
« Reactie #70 Gepost op: 28 december 2017, 00:08:47 »
Bedankt voor de feedback, ik ga er aan werken!

Quelqu'un

  • ***
  • Berichten: 1.109
    • Bekijk profiel
« Reactie #71 Gepost op: 28 december 2017, 15:08:09 »
Ijsdamp
Iedere ochtend zat ze gevangen, het was een eindeloze kooi. Alle tralies waren van haar, ze had zichzelf ervoor bewaard. En de dagen mochten dan voorbijgaan, haar liefde bleef eeuwig bestaan. Als hij terugkwam, hoefde hij niet te kloppen, er was namelijk een lichtje voor hem aan. De tijd van gaan was gekomen, het leek onmogelijk te voorkomen. Hij rent over hete kolen, doet dit wel met dikke schoenzolen. Zij kan lopen over water, maar alleen als het vriest. Door de kou heen schaatst ze naar de sterren, doet duizend wensen, valt, vergruist. Het is haar liefde die zo bruist. Dit is waarvoor zij haar ogen sluit. De weddenschap was gesloten, ze had haar schuld weten te ontlopen, nu moest ze het bekopen. Door het zwoele zilver van de maan was ze heel moeilijk te verstaan, maar de laatste woorden konden hem niet ontgaan. ‘Als je gaat, laat alsjeblieft een lichtje aan. Dan noem ik het thuis.’, fluisterde ze.


Beter?

Zebra

  • Gast
« Reactie #72 Gepost op: 08 januari 2018, 13:17:07 »
Het antwoord
Het houdt me best wel bezig,
toch houd ik mijn vraag maar stil.
Wat nou als het antwoord is,
iets wat ik niet horen wil?

Zebra

  • Gast
« Reactie #73 Gepost op: 08 januari 2018, 13:58:03 »


Mijn huidige favoriet van mn gedichtjes. :)

vogelvrijheid

  • *
  • Berichten: 2
    • Bekijk profiel
« Reactie #74 Gepost op: 02 februari 2018, 20:50:49 »
[font=Lato]Weet niet of jullie hem al kennen, maar volg al een tijdje een jongen op instagram die zich Rens Cornelis noemt en gedichten en andere tekstjes schrijft. Hij schrijft echt hele mooie, kleine gedichten op insta (volgens mij met een typemachine ook) en ik zit elke week te wachten tot er weer een nieuwe komt. Ik zou zeker even gaan kijken, @renscornelis![/font]
[font=Lato][/font]