Auteur Topic: Situatie met moeder  (gelezen 352 keer)

SUGA

  • **
  • Berichten: 174
    • Bekijk profiel
« Gepost op: 31 oktober 2020, 17:43:20 »
Beste dames, allereerst sorry voor de lange post.

Er is iets wat gewoon op mijn hart ligt en ook iets wat langzamerhand steeds meer mijn relatie met mijn vriend verstoort.

Ik woonde sinds mijn 2e tot mijn 19e met mijn moeder (ben nu 21). Na de scheiding die zij toen had met mijn vader ben ik bij haar gebleven. In de periode van mijn 2e tot mijn 6e hebben wij geen eigen woonplek gehad, emigratieproces moeten doorlopen wat ook erg moeilijk was (Polen->Nederland)etcetc. Andere familie heb ik niet. Alleen mijn moeder. Sinds mijn tweede ben ik dus dagelijks met haar geweest, van alles meegemaakt, alles aan haar kunnen opbiechten als ik met iets zat. Een echte best-friend relatie met mijn moeder dus. In de periode van mijn 8e tot mijn 12e werd ik elke dag gepest op school, had ik geen vrienden en niemand waarmee ik mijn dingen mee kon delen, alleen met mijn moeder.

Omdat ik alleen met mijn moeder woonde, moest ik haar ook veel helpen met het huishouden (wat nooit een probleem voor mij was. Hoe ouder ik werd, hoe meer ik moest helpen.

Op mijn 18e leerde ik mijn huidige vriend kennen, al snel begon haar jaloezie op te spelen. Ze had er moeite mee dat ik meer tijd met hem spendeerde dan met haar. Op een manier kan ik haar ook wel begrijpen. Mijn vriend en ik hadden het steeds vaker over het samenwonen, toekomst plannen noem maar op. Toen steeg het een beetje naar haar hoofd. Toen wij een half jaar samen waren, haalde mijn vriend een konijn als cadeau voor mij. Al snel claimde ze het konijn alsof het haar eigen was en zorgde ervoor dat mijn vriend afstand van het dier hield door verschillende opmerkingen erover te maken.

Op een gegeven moment ging onze relatie uit vorig jaar, omdat mijn vriend en mijn moeder een heftige ruzie kregen over mij als over het konijn. Toen ben ik op mijzelf gaan wonen hopend dat het wat beter zou gaan tussen mij en mijn moeder, en dat ze mij ook wat rust zou geven. Ik verbleef, ondanks dat ik al op mijzelf woonde, best wel vaak bij haar en logeerde ook 1-2 dagen in de week. Puur omdat ze mij erg miste en het niet echt aankon dat ik het huis uit was.

Na 4 maanden kwam ik weer samen met mijn vriend, dit zorgde ook voor wat gedoe tussen mijn moeder, mijn vriend en mij. Ze bleef haar eisen stellen, wou per se dat ik ook nog wat klusjes voor haar deed, ondanks dat ik langzamerhand mijn eigen leven ging opstarten.

April dit jaar gingen wij samenwonen met mijn vriend, en sindsdien heb ik aardig wat afstand kunnen doen van mijn moeder. Ik logeer er niet meer, en kom langs 1x in de week om te kijken hoe het met haar gaat. Zij is in een jaar tijd misschien 5x bij mij langs geweest. Elke keer heeft mijn moeder een andere 'smoes' waardoor ze niet langs kan komen. Of het is vermoeidheid, of een andere reden. Wij wonen 10 minuten (lopend) van elkaar af. Alsnog verwacht zij dat ik steeds haar bezoek, en dat ik haar vaak help met klusjes of wat dan ook. Op een gegeven moment verbleef het konijn ook steeds bij haar thuis omdat die dan kan rondhuppelen bij haar in de tuin (wij wonen in een appartement). En als ik het konijn naar ons huis wou meenemen, had ze er altijd wel iets over te zeggen.

Ik heb moeite om mijn moeder wijs te maken dat ik mijn eigen leven heb en dat ik niet op elke commando iets voor haar kan doen. Ik heb mijn hele leven niet echt een mening gehad, omdat ik altijd het buitenbeentje was en iedereen vond dat ik geen mening heb mogen hebben.  Daarom ben ik wat gesloten in mijzelf en durf dus ook mijn mond niet naar mijn moeder durf open te trekken.

Ik heb het wel met mijn vriend erover gehad, hij geeft ook aan dat ik op een gegeven moment moet aangeven dat ze alles maar zelf moet doen en dat ik druk genoeg ben met mijn eigen taken/leven. Maar ergens diep van binnen zit een angstig gevoel wat ik niet echt kan verklaren.. Ik wil inderdaad 'independent' zijn. Het is alleen zo moeilijk om verdere afstand van haar te nemen. Ik wil mijn vriend niet weer kwijt raken door het gedrag van mijn moeder..

Heeft iemand misschien te maken gehad met zo'n situatie, of weet iemand raad wat ik het beste met dit moet doen?

Dankjewel voor het lezen..


x.
'In this gray city, there’s stale air and coldness contaminating the rotten brains and spines.' ~ Wake Me Up - B.A.P

Oceaan

  • **
  • Berichten: 923
    • Bekijk profiel
« Reactie #1 Gepost op: 31 oktober 2020, 19:29:55 »
Je zegt dat je je mond niet tegen je moeder durft open te trekken, maar dat zul je dan moeten leren. Er zit niks anders op. Desnoods neem je je vriend mee voor morale steun en sta je als een front samen tegen je moeder.

Wil je geen klusjes meer doen? Dan zeg je "Nee, ik ben je dienstmeisje niet. ik heb mijn eigen drukke leven." en doe je het niet. Ze kan je niet forceren klusjes te doen.

Wil je dat ze vaker bij jouw op visite komt? Dan zeg je "Mama, de volgende keer kom je bij mij op visite." En ga je niet bij haar op visite tot ze weer bij jouw is geweest. Je staat niet sterk genoeg in je schoenen en geeft steeds weer toe, en dat weet je moeder. Daarom gebeurt er steeds wat er nu gebeurt. Dus geef niet toe tot ze bij jouw langs is geweest en zorg dat je vanaf nu afwisselend bij elkaar op visite gaat.

Wil je dat konijn meenemen? Pak het beest op, stop 'm in een kooitje en neem hem mee, zo simpel is het. Je zegt dat ze er altijd wel iets over te zeggen heeft, maar waarom zou je je tegen laten houden door woorden? Het is jouw konijn.

Iroh

  • ****
  • Berichten: 12.161
  • Tourner dans le vide
    • Bekijk profiel
« Reactie #2 Gepost op: 01 november 2020, 17:09:47 »
Klinkt alsof je moeder erg claimend is en afhankelijk gedrag vertoont. Ik denk dat het inderdaad het beste is dat je je moeder hier duidelijk op aanspreekt.
❝If you look for the light, you can often find it. But if you look for the dark, that is all you will ever see.❞

Pinkiewink

  • **
  • Berichten: 728
    • Bekijk profiel
« Reactie #3 Gepost op: 05 november 2020, 09:25:47 »
Het klinkt alsof je moeder heel erg bang is dat ze je kwijtraakt omdat je nu een vriend hebt en op jezelf woont. Aangezien jullie zoals je zegt verder geen familie hebben, is ze waarschijnlijk heel erg aan je gehecht geraakt de afgelopen jaren en voelt ze zich misschien nu heel erg alleen.

Ik vind alleen wel dat ze dit als moeder echt niet kan maken, ze zit je namelijk heel erg te manipuleren en het is gewoon schandalig dat ze je geen geluk met je vriend gunt. Je word op een gegeven moment toch ouder en gaat je eigen leven leiden, dat is logisch. Maar dat betekent niet dat je haar uit je leven verbant, wat zij blijkbaar nu wel denkt.

Je moet niet bang zijn om duidelijk te zijn tegen haar hoor. Ik zit al een ellenlange tijd op deze site en heb in het verleden al vaker topics van je gezien over de situatie met je moeder en ruzies tussen haar en je vriend. Ik snap dat je bang bent dat ze je niet meer wilt zien, maar op deze manier is ook geen leuke situatie en dat ga je niet volhouden. Ze moet maar eens leren dat je nu volwassen bent en meer in je leven hebt dan haar. Wees direct en pik niet alles van haar. Wil je je konijn meenemen, neem die gewoon lekker mee, hij is van jou, niet van haar. En zo te lezen wilt ze jou te graag in haar leven, dus wees echt niet bang om een keer te zeggen, "mams, nu ga je normaal doen en laat mij mijn eigen leven leiden en kom gewoon gezellig eens bij ons op visite, anders zoek je het maar lekker zelf uit". Liefde moet van twee kanten komen hoor, en ze klinkt nu totaal niet als een lieve moeder. Ik zou liever geen contact hebben met mijn moeder dan continu dit drama, want hier wordt je ook niet gelukkiger van.

Dat je toevallig bloedverwanten bent, betekent niet dat je automatisch contact moet houden. Het is net als met een relatie of vriend(inn)en, als ze jou niet goed behandelen zou je ook het contact verbreken toch? Jij hebt net zoveel recht van spreken als haar, jouw mening telt net zoveel als die van anderen. Laat je niet gek maken door haar en maak je grenzen duidelijk.
"Which do you want - The pain of staying where you are, or the pain of growth?"