Auteur Topic: Ons gezamenlijke piekerdagboek!  (gelezen 229 keer)

NerdyFun

  • *
  • Berichten: 7
    • Bekijk profiel
« Gepost op: 24 oktober 2020, 22:35:23 »
Piekeren, piekeren, piekeren…
De gedachten draaien door je hoofd
Als maar diezelfde situatie
Je voelt je ongelukkig maar verbergt het
Je stemming kan opeens omslaan, zonder reden
En waarvoor? En waarom?


Veel van ons hebben er last van en toch voelen we ons alleen erin. Ik heb altijd last gehad van piekeren, maar de laatste tijd is dit zo erg toegenomen. De situaties lijken zo belangrijk, terwijl in werkelijkheid zijn ze dat helemaal niet. Je wilt andere niet ermee opzadelen en tja, vaak zullen ze je niet begrijpen.

Als tip kreeg ik om erover te praten en om een piekerdagboek te maken. Dat leek me een top idee! Alleen.. met wie praat je hierover? De enigste die je echt zal begrijpen zijn andere piekeraars.

Vandaar dat ik dit topic heb geopend, ons gezamenlijk piekerdagboek! Stort al je zorgen eruit, vertel je ervaringen met piekeren en geef elkaar advies.   :goodman:

NerdyFun

  • *
  • Berichten: 7
    • Bekijk profiel
« Reactie #1 Gepost op: 24 oktober 2020, 22:39:44 »
Ik zal beginnen:
Een klant kwam haar geliefde hond ophalen uit het dierenpension waar ik werk naast mijn studie. Het was de eerste keer dat ze haar hondje bracht om een dagje te komen spelen. Ze had netjes de lunch van haar hond op de plek gelegd waar dagopvang klanten deze kunnen achterlaten als ze dat willen. Tot mijn grote spijt was ik volledig vergeten om deze aan het hondje te voeren! Nu kan dat wel eens gebeuren natuurlijk, we zijn tenslotte allemaal mensen, maar net vandaag moest het een bezorgde klant zijn en die was er helemaal niet blij mee.

Ik heb duidelijk en herhalend mijn excuses aangeboden. Uiteindelijk is mevrouw naar huis gegaan met de laatste woorden of ik er voortaan op wil letten, maar niet op een lacherige manier zoals normaal. Eenmaal thuis gaat mijn brein gelijk over tot: ‘’Wat nou als ze van de week belt dat ze niet terug wilt komen? En dat ze ook nog is een recensie achterlaat! Daar zal mijn baas totaal niet blij mee zijn!’’. Ik heb een enorme liefde voor alle honden en katten in het dierenpension en zal echt niet hierom ontslagen worden, maar ik ben gelijk bang om al het vertrouwen te verliezen van zowel de klant als mijn baas…

Zit ik te overdrijven? Waarschijnlijk.

janinem

  • *
  • Berichten: 4
    • Bekijk profiel
« Reactie #2 Gepost op: 16 november 2020, 17:45:25 »
Heyy,

Goed idee zo'n piekerdagboek! Ik begrijp je echt helemaal, ik stress altijd zoveel over de kleinste dingen. Eén klein foutje van me kan gelijk mijn hele dag verpesten omdat ik er dan steeds aan terugdenk en over na ga denken en me af ga vragen of het wel goed was wat ik deed en wat die andere persoon wel niet van me zal vinden enzovoorts. Ik heb dit bijvoorbeeld vooral bij rijles of bij het voeren van een oefenconsult met een simulatiepatiënt. Ik kan me dan zo druk maken om het kleinste foutje, waardoor ik daar heel erg in blijf hangen en ik de rest van de rijles/het consult ook helemaal verpest. Na afloop blijf ik dan steeds de slechte dingen in mijn hoofd herhalen, waardoor ik er niet meer aan wil denken en ik er gewoon niks meer mee te maken wil hebben. Hierdoor ben ik ook altijd bang voor mijn volgende rijles/consult (en helaas heb ik morgen een consult).
Wat ik zelf nu probeer te doen is na afloop van een rijles of een consult de nare momenten eruit pakken en er op een objectieve manier naar proberen te kijken. Wat deed ik precies? Wat waren mijn gedachten erover? Zijn deze gedachten rationeel? Als iemand anders ze over zichzelf zou denken, zou ik het daarmee eens zijn? Ook probeer ik de goede momenten eruit te pakken, zodat ik wat positieve gevoelens krijg over zo'n consult of rijles. Soms werkt het, maar soms ben ik zo gestrest dat ik het weer allemaal niet verwerk, waar ik de volgende keer dan veel spijt van heb.

Anyway, dat was mijn rant, haha. Ik wilde eigenlijk zeggen dat een piekerdagboek echt een goed idee is. En ook dat het kan gebeuren dat je iets vergeet, daar kan je niks aan doen. En je hebt je excuses aangeboden, meer dan dat kan je niet doen. Je bent ook maar een mens!

groetjess