Auteur Topic: Omgaan met nare opmerkingen  (gelezen 79 keer)

T

  • *
  • Berichten: 7
    • Bekijk profiel
« Gepost op: 14 januari 2020, 17:38:16 »
Hallo meiden :)
De laatste tijd ben ik best wel bezig met mijn verleden omdat het erg veel invloed heeft gehad op de persoon die ik nu ben (in negatieve zin)
Ik ben ontzettend onzeker en heb last van angsten en depressieve klachten. Ik ben al bezig dit te veranderen, met hulp van psychologen maar het gaat er vooral om dat ik dat zelf natuurlijk moet leren ..
Soms gaat het goed maar af en toe niet en dat is omdat ik telkens terug denk aan een paar jaar terug. Ik weet dat ik dat niet moet doen maar af en toe gaat het vanzelf als ik in slaap moet komen.
Ook al zijn de meeste gebeurtenissen al wel 5 jaar geleden, nog steeds heeft het impact op mijn zelfbeeld en denk ik er geregeld aan.
Op de middelbare school waren er dus wat jongens die nare opmerkingen maakte, soms ook meisjes maar vooral jongens. Dat ze opmerkingen maakte over mijn kleding en vollere lichaamsbouw heb ik al geaccepteerd, daar ben ik al mee bezig om het te veranderen. Maar de opmerkingen over mijn uiterlijk, de dingen die ik niet zo snel kan veranderen dus bijvoorbeeld mijn gezicht en neus, zit ik nog steeds erg mee. Dit heeft mijn zelfbeeld zo naar beneden gehaald dat ik niet meer uit durf te gaan. Vooral omdat ik hier niet zoveel aan kan doen, hoeveel make-up ik ook zou gebruiken ..
Het klinkt misschien extreem, maar als ik mijn hele leven met dit uiterlijk moet rondlopen, weet ik niet of ik dat wil .. (Hele erge drang naar perfectie  :hamer:) Mijn psycholoog weet dit al ..
Ik vraag mij af hoe anderen met nare opmerkingen om kunnen gaan, en hoe je toch nog een beetje zelfverzekerd kunt worden en van het leven kunt genieten.
Bedankt voor het lezen XX

Eden

  • ***
  • Berichten: 1.152
    • Bekijk profiel
« Reactie #1 Gepost op: 14 januari 2020, 18:02:29 »
Ik herken de dingen die je zegt heel erg. Ik heb ook nare opmerkingen naar m'n hoofd gekregen vroeger, zowel over dingen die ik kan veranderen (lichaamsbouw) als dingen die ik niet zo snel kan veranderen (acne, neus, etc). Als je me vijf, of zelfs twee jaar geleden had verteld dat zelfliefde en genieten van het leven in m'n woordenboek voor zouden kunnen komen, had ik je niet geloofd. Maar dat is het gelukkig wel! 


Het is al super knap en goed van je dat je al hulp hebt gezocht! Ik denk dat een groot deel van zelfverzekerdheid komt met volwassen worden. Ik ben nu 22 en merk dat dingen doen (alleen reizen, in het buitenland wonen, studie prestaties, etc.) mij helpen met geloven in mezelf. Dat kan met kleine dingen beginnen.


Een ander groot iets is hoe je tegen jezelf praat. Ik vroeg de mensen om me heen het me te vertellen als ik hard op iets negatiefs tegen mezelf zei, want dit wilde ik niet meer van mezelf accepteren. Woorden hebben kracht, en wat je herhaald wordt je waarheid (ook al is dat helemaal niet de waarheid. Bijv, ik ben lelijk, niet waardevol, etc). En ik ging dan hardop zeggen wat ik wilde geloven. Een groot stuk daarvan was 'fake it until you make it', want als je je lelijk voelt is het super onnatuurlijk om te zeggen dat je mooi bent. Maar dat hielp bij mij heel erg!


Als je er meer over wilt praten mag je me altijd noten!
was Taurus.

Loïs

  • *
  • Berichten: 35
    • Bekijk profiel
« Reactie #2 Gepost op: 14 januari 2020, 18:49:38 »
Hallo meiden :)
De laatste tijd ben ik best wel bezig met mijn verleden omdat het erg veel invloed heeft gehad op de persoon die ik nu ben (in negatieve zin)
Ik ben ontzettend onzeker en heb last van angsten en depressieve klachten. Ik ben al bezig dit te veranderen, met hulp van psychologen maar het gaat er vooral om dat ik dat zelf natuurlijk moet leren ..
Soms gaat het goed maar af en toe niet en dat is omdat ik telkens terug denk aan een paar jaar terug. Ik weet dat ik dat niet moet doen maar af en toe gaat het vanzelf als ik in slaap moet komen.
Ook al zijn de meeste gebeurtenissen al wel 5 jaar geleden, nog steeds heeft het impact op mijn zelfbeeld en denk ik er geregeld aan.
Op de middelbare school waren er dus wat jongens die nare opmerkingen maakte, soms ook meisjes maar vooral jongens. Dat ze opmerkingen maakte over mijn kleding en vollere lichaamsbouw heb ik al geaccepteerd, daar ben ik al mee bezig om het te veranderen. Maar de opmerkingen over mijn uiterlijk, de dingen die ik niet zo snel kan veranderen dus bijvoorbeeld mijn gezicht en neus, zit ik nog steeds erg mee. Dit heeft mijn zelfbeeld zo naar beneden gehaald dat ik niet meer uit durf te gaan. Vooral omdat ik hier niet zoveel aan kan doen, hoeveel make-up ik ook zou gebruiken ..
Het klinkt misschien extreem, maar als ik mijn hele leven met dit uiterlijk moet rondlopen, weet ik niet of ik dat wil .. (Hele erge drang naar perfectie  :hamer:) Mijn psycholoog weet dit al ..
Ik vraag mij af hoe anderen met nare opmerkingen om kunnen gaan, en hoe je toch nog een beetje zelfverzekerd kunt worden en van het leven kunt genieten.
Bedankt voor het lezen XX

Je hoeft echt niet onzeker te zijn over je lichaam. Ik snap wel dat dat echt moeilijk is want zo zie je er nou eenmaal uit maar ik denk dat je zelf je zelfbeeld echt super erg naar beneden haalt terwijl dat helemaal niet nodig is! Stel je eens voor als je een meisje in de bus zou zien zitten die er zo als jij uitziet dan denk je toch ook niet van zo die is lelijk. Dus denk dat al helemaal niet van jezelf!!!

Laat die jongens en meiden zien dat je zelfverzekerd bent. Je hoeft helemaal geen make up te dragen om mooi te zijn of uit te gaan. Als je een jongen ontmoet die je leuk vind en het klikt dan maakt het echt niet uit hoe je eruit ziet! dik, dun, grote oren, scheve tanden, enz.