Auteur Topic: Ik weet niet wat ik moet doen met mijn leven..  (gelezen 4929 keer)

February

  • **
  • Berichten: 319
  • just survive somehow
    • Bekijk profiel
« Gepost op: 02 maart 2016, 00:34:57 »
Hoi,

Ik ben 16 en ik weet niet echt meer wat ik met mezelf moet doen. Ik heb depressie en het is niet echt wat je bepaald leuk noemt. Alles gaat slecht met me laatste tijd. Vorig jaar was het de ergste jaar van mn hele leven, ik probeerde alles, letterlijk alles om beter te voelen maar het lukte maar niet en ik voelde me daarom zo klote want ik ben gewoon zwak en alles wat ik probeer gaat gewoon fout. Omdat alles vorig jaar zo fucked up ging had ik mezelf beloofd om gewoon niet meer te proberen want het doet pijn, de realisatie dat ik niks goed kan doen doet gewoon zo fucking pijn. Ik heb dus sinds dien een masker op en het is net alsof ik dat masker ben geworden. Ik voel me zo leeg. Vorig jaar voelde ik tenminste iets, pijn, maar nu voel ik me leeg ik weet niet hoe ik het anders moet beschrijven. Het is alsof ik al mijn emoties heb geblokkeerd en het lukt me niet om het terug te krijgen. Het is een zwarte diepe gat en ik kom er maar niet uit. Mijn cijfers gaan omlaag. Ik doe niks meer aan mezelf, douch 1x per week en soms een hele maand niet omdat het me gewoon niet meer boeit. Ik heb het hele jaar mijn haar niet met shampoo gewassen alleen met water en het is nu ongelooflijk vies, helemaal vet en droog. Ik heb ook een jaar al mijn tanden niet meer gepoetst, mijn tanden zijn nu geel en mijn adem stinkt. Ik ben meer gaan eten en ben veel meer aangekomen. En het ergste is dat het mij allemaal niet boeit, ik voel er helemaal niks voor.

Ik vertel wel even wat over mezelf. Op mn 12de ben ik naar een andere middelbare school gegaan waar mijn vrienden van toen niet heen gingen en daardoor was ik iedereen kwijt. Ik zit nu in de vierde en heb mijn examens maar ik heb mijn hele middelbare school geen vrienden kunnen maken. Altijd een loner, soms zelfs op de wc eten. Mensen denken echt dat het makkelijk is om vrienden te maken maar niemand snapt de struggle. Ik voel me elke dag alleen, heb niemand om over mijn problemen te praten. Ik ga wel 2x per maand naar de psychiater maar dat gaat niet ineens alles veranderen. Ik haat mijn leven, ben altijd thuis, moet huilen omdat mijn leven zo kut is, voel me zo alleen. Ik begon daardoor veel te eten en kreeg overgewicht. Mijn therapeut zei altijd dat ik er met mijn familie erover moest praten wat ik toen heb gedaan maar ze snappen er echt helemaal geen shit van. Mijn zusje is een jaar jonger en ze is best wel populair, ze had me laatst nog verteld dat ze zich schaamde voor me omdat ik lelijk ben en dat ik altijd alleen ben. "Ik heb tenminste vrienden, jij niet". Dat maakte me kapot. Mijn moeder zeurt altijd omdat ik nooit iets met mezelf doe, nooit makeup op, nooit leuke kleuren aan, ze vind dat ik erbij loop als een zwerver en ze schaamt zich echt voor me. Mijn vader propt het feit dat ik dik ben altijd in mijn gezicht, gister nog moest ik iets pakken uit een doos maar ik kon er niet bij "Je komt er nooit bij met die dikke armen van je". Nu ik dit allemaal op schrijf realiseer ik me dat ik echt letterlijk niemand heb..

Er zijn zoveel dingen die ik aan mezelf haat. Ik ben dik. Ik heb last van acne op mijn hele rug en hele fucking gezicht zelfs op mijn borsten. Ik ben behaard. Ik heb dikke zwarte haren op mijn gezicht, mijn buik, mijn rug, mijn handen, mijn voeten, letterlijk overal. Mensen maken op school altijd grappen over mijn snor en ze zeggen wtf heb je armhaar en rughaar daarom draag ik nooit t-shirts en altijd hemden die tot mijn nek komen zodat ze mijn rug niet kunnen zien. Ik heb ook de lelijkste gezicht die je ooit hebt gezien, het is gewoon zo fucking disgusting. Ik heb zelfs mijn spiegel weggegooid want ik wil niet naar mezelf kijken, kan het gewoon niet aan. Ik durf ook nooit naar buiten want ik ben bang dat mensen mij zien en denken bahh wat is zij lelijk zeg. Ik ben het meest bang om mijn oude vrienden te zien omdat ik nu een monster ben geworden en ik wil niet dat ze me als dit zien. Laatst was ik gewoon zo moe van alles en ik was echt van plan om zelfmoord te plegen, ik had het zelfs allemaal uitgepland. Maar ik dacht aan de gevolgen en ik wil mijn familie niet pijn doen. Ik ben eigenlijk ook best bang voor de dood. Maar ik ben ook bang om te leven.. Het spijt me als ik nu overdreven over kom maar ik weet het niet meer. Ik ben moe, moe van alles.
« Laatst bewerkt op: 02 maart 2016, 20:52:37 door fucking mental »

February

  • **
  • Berichten: 319
  • just survive somehow
    • Bekijk profiel
« Reactie #1 Gepost op: 02 maart 2016, 10:45:24 »
-

Distel

  • **
  • Berichten: 791
    • Bekijk profiel
« Reactie #2 Gepost op: 02 maart 2016, 11:48:30 »
Ik vind het best wel ernstig dat je zelfs aan zelfmoord gedacht hebt.. Het lijkt me dat jij momenteel niet genoeg hebt aan 2 keer per maand een gesprek met de psychiater.

Wat Beertjeschips ook zegt, ik denk niet dat wij je hierbij echt kunnen helpen maar dat je dit wel echt met je psychiater moet gaan bespreken en misschien de behandelingen ook ophogen. Verder ben ik het met haar eens dat je jezelf toch echt moet gaan verzorgen, ook al heb je hier geen zin in. Stap in elk geval 2x per week onder de douche, haal een borstel door je haar en probeer alleen een simpele foundation en mascara op te doen. Misschien in het begin moeilijk maar denk dat het je uiteindelijk wel zou helpen om in elk geval jezelf positiever te zien. Niemand is namelijk, in je eigen woorden, fucking disgusting. Ook jij niet. Maar als je dat soort dingen dagelijks tegen jezelf zegt, ga je er wel in geloven. Ook jij hebt iets moois, ga 's ochtends voor de spiegel staan en zegt tenminste één positief ding over/tegen jezelf... Wellicht helpt het je iets.
Die with memories, not dreams

PurpleLily

  • ***
  • Berichten: 2.327
    • Bekijk profiel
« Reactie #3 Gepost op: 02 maart 2016, 13:40:02 »
Ik herken je verhaal heel erg ! Toch ben ik er uit gekomen en dat kan jij ook! :)
Ik ben ook bang om te leven, maar ook bang om dood te gaan en toch heb ik een zelfmoordpoging gedaan.Ene kant vind ik het jammer, andere kant ben ik blij dat ik er nog ben.
Schrijf eens op wat jouw dromen zijn, wat je graag wilt gaan doen later, ook qua werk.
Probeer jezelf wat te verzorgen, om de dag douchen, je haar te doen, normale kleding aan te doen en niet altijd in je pyjama rond te lopen, zeg maar. Dan moet je je al een stuk beter voelen!
Probeer je niets van de reacties van een ander aantrekken, ik weet dat dat ontzettend lastig is. Je voelt je onzeker en wilt het liefst verdwijnen.
Maar jij bent één persoon en jij moet jezelf gelukkig zien te maken, dat kunnen anderen niet voor je doen.
Ga naar school en doe je best, kijk uit naar je diploma en naar je verdere studie, doe een studie waar jij je goed bij voelt! Ga daarnaast naar een sportvereniging, daar doe je nieuwe contacten op en met sport kan je je 'agressie' ook kwijtraken. Zoek een hobby, ga lekker lezen of schrijven, of ben je creatief? Maak je een mooie tekening. Zoek iets waar JIJ goed in bent. Zelf ben ik ook nog steeds aan het zoeken waar ik goed in ben, maar er is áltijd wat te vinden! Ga naar buiten en loop een rondje, je komt vanzelf mensen tegen. Maar probeer jezelf niet negatief naar beneden te halen, want van negativiteit voel je je alleen maar slechter. Probeer wat positiever te worden over jezelf. Jij moet de rest van je leven met jezelf leven. Krop niet alles op maar zeg wat er in je omgaat.


Estranged

  • Global Moderator
  • *****
  • Berichten: 20.742
  • Koekoek
    • Bekijk profiel
« Reactie #4 Gepost op: 02 maart 2016, 13:51:11 »
Hey ik lees net je report maar wat wil je precies verwijderd hebben? Je report is je eigen berichtje dat je al leeggehaald had, wil je die weg hebben of het hele topic?


Ik doe het even zo omdat ik je geen note kan sturen.

E.E

  • *
  • Berichten: 86
    • Bekijk profiel
« Reactie #5 Gepost op: 11 maart 2016, 22:08:17 »
Ik herken dit wel.
Maar probeer ondanks het zo moeilijk is toch positief te denken.
Aan je familie, vakanties, dingen waar je van houd die je kunt doen als je thuis komt van school, etc. Ook al zijn het maar kleine dingen.
Wat mij altijd heeft geholpen is te denken en hopen dat het beter gaat worden. Elke dag hopen en fantaseren dat het beter gaat worden. Dat je leukere mensen gaat ontmoeten. Maar alles heeft tijd nodig. En als je zo elke dag denkt, ga je het op een gegeven moment geloven.
Zorg ook dat je je examen jaar gaat halen. Hierdoor kun je naar een andere school/klas/opleiding gaan doen met nieuwe mensen. Een nieuwe start proberen te maken. Meestal zijn de mensen op het MBO/HBO ook wat volwassener.
Probeer ook gewoon beetje normaal te eten en gewoon te douchen. Je hebt vast prachtig haar! Dus verzorg het ook!
Don't give up!  :wink2:

Gothic Lunacy

  • ****
  • Berichten: 7.599
  • Love is the weapon.
    • Bekijk profiel
« Reactie #6 Gepost op: 11 maart 2016, 22:16:27 »
Ik heb niet heel veel toevoegingen aan wat de rest zegt, maar je bent pas 16. Ik ga nu heel cliché klinkten. Alleen je hebt je hele leven nog voor je. Dingen gaat uiteindelijk beter worden, echt waar.


Ik heb zelf ook een periode gehad dat het echt niet goed ging in mijn leven. Ik had 0.0 motivatie voor school. Ik verloor al mijn vrienden. Mijn ex mishandelde me emotioneel. Nu drie jaar later heb ik mijn hele leven weer op de rails en ben ik zo blij dat ik er destijds doorheen gegaan ben en vol gehouden heb.


Je kunt het, echt waar (:

Empress

  • ***
  • Berichten: 1.821
    • Bekijk profiel
« Reactie #7 Gepost op: 11 maart 2016, 22:29:19 »
Je kan je gedachten niet zomaar omzetten. Zoals hierboven af en toe beweert wordt. Probeer hulp te zoeken.

Advies als het heeft geen zin om verdrietig te zijn helpt toch geen ene f*?? Daar word men niet opeens blij van, van oh ja klopt je hebt helemaal gelijk het heeft geen zin. Gewoon nee. Zoek professionele hulp.
Follow the sun

antje

  • **
  • Berichten: 432
    • Bekijk profiel
« Reactie #8 Gepost op: 11 maart 2016, 22:45:45 »
Wat een erg verhaal! Ik heb er een evaring mee, maar als ik me somber voelde vroeger (ik ben nu pas veertien haha! Maar ik heb best veel meegemaakt en daardoor was ik vaak somber) dan ging ik vaak dingen doen die me blij maakte, ik zocht zelvoedoening door mezelf iets aan te leren zoals een taal, bepaalde kennis van een onderwerp op te doen. Dat gaf me het gevoel dat ik wat met m'n leven deed. ( ik heb het no steeds hoor, ik ben nu erg actief met programmeren)... En neem eens lekker een bad (als je dat hebt) en verwen jezelf. Ik vind dit moeilijk om te zeggen want ik heb totaal geen verstand van depressies maar ik hoop dat je er iets aan gaat hebben!

Polyethylene

  • ******
  • Berichten: 42.884
  • starálfur
    • Bekijk profiel
« Reactie #9 Gepost op: 11 maart 2016, 23:04:38 »
Je bent erg negatief over jezelf. Als je zo'n houding aan blijft houden blijf je er in hangen. Het heeft geen zin om te blijven herhalen hoe stom of lelijk je jezelf vind en hoe alleen je bent. Of hoe moeilijk het leven is. Daar wordt het alleen maar erger door. Probeer dat soort dingen niet meer steeds op te noemen en er in te wrijven, ook al voelt het op dat moment wel zo. Ook denk ik dat je beter voor jezelf moet gaan zorgen. Ook al boeit het je nu niet. In een depressie is een vast ritme en goed voor jezelf gaan zorgen juist belangrijk. Ook al voelt het niet zo, doe het dan puur op verstand. Even iets aan je uiterlijk doen en jezelf opfrissen elke dag. Verder zou ik dit met je psychiater bespreken. Ik denk niet dat wij als forum leden je hiermee helpen kunnen, daar heb je professionele hulp voor nodig.
Dit dus. Het helpt al veel om goed voor jezelf te zorgen en bijvoorbeeld leuke kleding aan te doen, anders ga je jezelf ook nooit mooier voelen. En ook snap ik niet precies waarom je nooit vrienden hebt kunnen krijgen. Zelfs al bleef je bij die vrienden op de basisschool op school zitten, 99% kans dat jullie in verschillende klassen kwamen of uiteindelijk toch uit elkaar zouden groeien. Dus dat klinkt een beetje als een excuus om geen nieuwe mensen te willen ontmoeten. Je zegt dat niemand 'de struggle' om vrienden te maken begrijpt, maar dat is echt niet zo. Ik vind het zelf ook ontzettend moeilijk om vrienden te maken en nieuwe mensen te ontmoeten, maar ik heb toch altijd vrienden gehad. Het kan natuurlijk ook zijn dat je echt geen leuke klas hebt, maar je kan het in ieder geval proberen. Als jij nooit met je klasgenoten praat, is het niet echt verrassend dat ze je buitensluiten.
Probeer iets leuks voor jezelf te vinden. Ga bijvoorbeeld sporten, tekenen, muziek maken of zoek een bijbaantje. Hopelijk kan je bijvoorbeeld bij een sportclub al wat leuke mensen leren kennen. Wie weet kan je jezelf wel beter uiten in muziek, toneel of kunst. Je geeft aan dat je eenzaam bent, doe daar dus wat aan.
En geef dit aan bij je psychiater of zoek een nieuwe psychiater/psycholoog.
plastic // How happy is the blameless vestal's lot! The world forgetting, by the world forgot. Eternal sunshine of the spotless mind! Each pray'r accepted, and each wish resign'd.

honeybabe

  • ***
  • Berichten: 2.203
    • Bekijk profiel
« Reactie #10 Gepost op: 11 maart 2016, 23:15:22 »
Ik vind dit zo naar om te lezen. Probeer echt, en dan ook echt om het lichtpuntje in de tunnel te zien en probeer de negativiteit achter te laten. Wat je zegt over je lichaam, dat dit je heel onzeker maakt is logisch. Ook al boeit het je niet, ga toch is onder die douche staan, poets je tanden, was je haren en trek is wat leuks uit de kast. Kijk jezelf aan in de spiegel en realiseer je dat je niet voor niets op de wereld bent gezet. Als je je mooi en verzorgd voelt, voel je je beter. Ik hoop dat je toch kan begrijpen dat ieder mens uniek is en jij ook! Ik kan me zelf niet inbeelden hoe het is om een depressie te hebben maar toch hoop ik voor jou dat je het onder controle kan krijgen. Pleeg geen zelfmoord, er zijn écht oplossingen voor je problemen! Kijk je leven is aan op lange termijn. Ik hoop echt, maar dan ook echt, dat je in jezelf gaat geloven.


Liefs, en ik hoop dat alles goed komt
whoever said that money doesn't buy happiness didn't know where to shop - BW

Liza

  • **
  • Berichten: 114
    • Bekijk profiel
« Reactie #11 Gepost op: 12 maart 2016, 11:37:41 »
Als je wilt praten, mag je mij een privé berichtje sturen!
Never let the fear of striking out, keep you from playing the game.

Hybrid

  • ****
  • Berichten: 7.325
    • Bekijk profiel
« Reactie #12 Gepost op: 12 maart 2016, 12:27:55 »
Als je wilt praten, mag je mij een privé berichtje sturen!

Femke

  • *
  • Berichten: 32
    • Bekijk profiel
« Reactie #13 Gepost op: 18 maart 2016, 02:10:56 »
De allerbeste tip (vind ik dan) SPORT!


Niet vanwege om af te vallen maar omdat het een mentale boost is!
Door mijn ziekte zit ik zelf in een depressie, maar ook al maakt mijn ziekte het lastig om te sporten blijf ik het doen :)


Al begin je met 100 meter hardlopen om de dag! (langzaam op bouwen is het beste!) Wie niet waagt wie niet wint.


Ik ken jouw verhaal van geen vrienden, geen emotie kunnen voelen.. en toen ik las dat je soms op het toilet eet schrok ik.. Ik heb dit zelf gedaan op het mbo. Daar werd ik erger gepest dan ooit.. en de pauzes waren zo druk.. ik wou rust.. geen gepest niks..


Tegen het pesten kon ik weinig doen. Ik ben met mijn mentor gaan praten maar die deed niks. Ik heb eigenlijk alles lopen schrijven en ik heb zelfs het gepest stiekem gefilmd. (Zelfs dat een docent mij had gepest had ik vast gelegd). Ik ben hier mee naar teamleider van mijn opleiding gegaan en ze wouden mij toen over plaatsen naar een andere school maar doordat mijn ziekte te erg werd kon ik helemaal niet meer naar school. (ik heb geen studie geld hoeven te betalen!)


Blijf vooral jezelf en probeer op positieve dingen focussen! (ook al voel je niks). Maar ga niet naar Disneyland Parijs...vooral niet als je een paar dagen later uitvind dat je vriendje is vreemdgegaan.


Okay back on topic. Luister naar muziek (geen depressieve), ga of blijf sporten, blijf positieve dingen doen. En denk vooral aan je dagelijkse verzorging!


De enige die jou hier uit kan halen is jezelf :) en dat kan je alleen maar doen door jezelf in de goede richting te sturen  :goodman:


Veel succes meid! Hopelijk ben je gauw de ouwe  :goodman: :huglove:


ps: positieve trekt positieve aan :)

February

  • **
  • Berichten: 319
  • just survive somehow
    • Bekijk profiel
« Reactie #14 Gepost op: 09 mei 2021, 23:00:23 »

Hey hoi. Na jaren niet ingelogd te hebben leek het mij wel grappig om een kijkje te nemen op Girlscene. Ik was voorheen redelijk actief en ik heb hier veel persoonlijke problemen kunnen delen. Ik heb zowat de hele dag besteed aan het teruglezen van al mijn (gênante) topics en posts en ik dacht waarom maak ik geen update en misschien zal ik hier later ook naar terug kijken. Dit is meer voor mezelf maar als iemand dit leest hoop ik dat het je wat kan meegeven.


Ik ben onderhand 21 jaar. Ik moet helaas toegeven dat mijn leven niet veel verbeteringen heeft meegemaakt. Het is om eerlijk te zijn meer bergafwaarts gegaan. Kort samengevat: ik heb nog steeds een negatief zelfbeeld, een slechte band met mijn familie, geen vrienden kunnen maken, moeite met verzorging, ik worstel met gevoelens van isolatie, eenzaamheid, angsten en depressie. Ook ben ik 3x gestopt met school en struggle ik erg met een eetstoornis. Ik denk dat 2014 het laatste jaar was dat alles nog wel goed ging en ik me ook een beetje gelukkig voelde. Ik sta op een punt in mijn leven dat ik wanhopig ben en streef naar verbetering. Jarenlang vast zitten in een somber en negatieve levensstijl doet heel wat met je. Maar het belangrijkste is dat ik nog niet heb opgegeven en mijn best wil doen om uit deze vicieuze cirkel te komen. Hopelijk tegen de tijd dat ik dit terug lees zal dat ook het geval zijn. Als iemand dit leest en zich kan terugvinden in mijn verhaal weet dat je niet alleen bent!

Roses

  • Global Moderator
  • *****
  • Berichten: 11.735
  • I see beauty in everything, but me
    • Bekijk profiel
« Reactie #15 Gepost op: 10 mei 2021, 12:46:23 »
Wat vervelend dat je nog steeds in je vicieuze cirkel zit, maar wel fijn dat je het nog steeds wilt proberen.

Is het een idee om alles in je leven om te gooien? Uit huis gaan (misschien zelfs aan de andere kant van het land gaan wonen), nieuwe kleren kopen, werk zoeken.
Zeg maar ergens een plekje zoeken, helemaal naar jezelf maken en een nieuwe start maken? Er zal toch echt iets moeten veranderen. Een psycholoog zoeken waar je wat vaker dan 2x per maand terecht kan?

Het is niet makkelijk, dat snap ik! Maar probeer kleine doelen te stellen in je leven. Ik hoop dat je hier iets aan hebt  :goodman:
This night is sparkling ✨ || Do you know how many fucking times I've cried for you?

PinkieWink

  • **
  • Berichten: 790
    • Bekijk profiel
« Reactie #16 Gepost op: 10 mei 2021, 14:50:11 »
Ik lees dit topic voor het eerst, maar wat heftig dat je je op je 16e al zo voelde. Maar ook goed om te lezen dat je er nog steeds bent en door blijft knokken om uit je depressie te komen!

Ik lees van een advies destijds dat je erg negatief zou zijn over jezelf, maar zo te lezen is het gewoon echt een depressie en dat is natuurlijk een ziekte. En dan kun je wel proberen om positiever te denken, maar deze ziekte maakt dat gewoon knap lastig. Dus ik hoop dat je je niet schuldig voelt over dat je sommige alledaagse dingen als tandenpoetsen en haren wassen niet lukt, daar kun je wat dat betreft niks aan doen. Een depressie zuigt gewoon alle energie uit je en op sommige dagen is in leven blijven de enige prioriteit. Je familie maakt het ook erg lastig. Ik vind het echt vreselijk dat ze zo tegen/over je praten. Broers en zussen kunnen soms nou eenmaal gemeen zijn, maar zoals je ouders tegen je praten is echt niet normaal. Je zou met je problemen gewoon bij je ouders terecht moeten kunnen en zouden dit niet nog erger moeten maken.

Ik heb verder geen ervaring met depressie, maar ik hoop toch dat ik wat advies kan geven. Is er naast je ouders geen andere familie waar je bij terecht kunt, of misschien buren? Is er misschien een sport waar je op zit, een baantje wat je hebt waar je iemand zou kunnen vertrouwen? Is er de mogelijkheid om uit huis te gaan? Zoals Roses zegt, misschien kun je ver uit deze omgeving verhuizen en ergens opnieuw beginnen?

Ik hoop in ieder geval dat je snel gelukkiger word en voor wat het waard is, je kunt hier op het forum altijd van je af schrijven  :goodman:
"Which do you want - The pain of staying where you are, or the pain of growth?"

Sparklezz1

  • **
  • Berichten: 169
    • Bekijk profiel
« Reactie #17 Gepost op: 31 mei 2021, 22:53:18 »
Hey hoi. Na jaren niet ingelogd te hebben leek het mij wel grappig om een kijkje te nemen op Girlscene. Ik was voorheen redelijk actief en ik heb hier veel persoonlijke problemen kunnen delen. Ik heb zowat de hele dag besteed aan het teruglezen van al mijn (gênante) topics en posts en ik dacht waarom maak ik geen update en misschien zal ik hier later ook naar terug kijken. Dit is meer voor mezelf maar als iemand dit leest hoop ik dat het je wat kan meegeven.


Ik ben onderhand 21 jaar. Ik moet helaas toegeven dat mijn leven niet veel verbeteringen heeft meegemaakt. Het is om eerlijk te zijn meer bergafwaarts gegaan. Kort samengevat: ik heb nog steeds een negatief zelfbeeld, een slechte band met mijn familie, geen vrienden kunnen maken, moeite met verzorging, ik worstel met gevoelens van isolatie, eenzaamheid, angsten en depressie. Ook ben ik 3x gestopt met school en struggle ik erg met een eetstoornis. Ik denk dat 2014 het laatste jaar was dat alles nog wel goed ging en ik me ook een beetje gelukkig voelde. Ik sta op een punt in mijn leven dat ik wanhopig ben en streef naar verbetering. Jarenlang vast zitten in een somber en negatieve levensstijl doet heel wat met je. Maar het belangrijkste is dat ik nog niet heb opgegeven en mijn best wil doen om uit deze vicieuze cirkel te komen. Hopelijk tegen de tijd dat ik dit terug lees zal dat ook het geval zijn. Als iemand dit leest en zich kan terugvinden in mijn verhaal weet dat je niet alleen bent!

Je mag mij een prive bericht sturen! Ik zou je graag advies willen geven als je dat wilt :)