Auteur Topic: Enge verhalen/ GEEN GIFS!  (gelezen 133264 keer)

bloemetje

  • **
  • Berichten: 416
    • Bekijk profiel
« Gepost op: 22 maart 2013, 13:49:01 »
Hallo iedereen!

Er zijn wel al een paar topics met enge verhalen maar dit topic is anders. Iedereen mag verhalen of ervaringen posten maar GIFS ZIJN VERBODEN!!!!!! Ik krijg er helemaal de kriebels en nachtmerries van. Dus graag veel verhalen en geen gifs.
Ik zal beginnen:

Op een avond zat ik in de zetel en plots hoorde ik iets achter mij. Ik schonk er geen aandacht aan en keek verder tv maar na een paar minuten voelde ik een arm langs mij passeren. Ik zag zelfs een stuk van die arm. Ik dacht dat het mijn broertje was maar toen ik omkeek zag ik dat hij aan de computer zat aan de andere kant van de kamer  :?:
Ik moet erbij zeggen dat ik wel paranormaal aangelegd ben

Anoniem

  • Verwijderd
« Reactie #1 Gepost op: 22 maart 2013, 13:58:06 »
met kerst waren we met het hele gezin in de keuken bezig om het eten klaar te maken. Opeens hoorde wij een kerstbal kapot vallen. ( we hebben een poes maar die lag te slapen) Wij hebben ook zo'n klok met zo'n koort. dat was ook heen en weer aan het klingelen... heel vreemd allemaal...... :saai:

bloemetje

  • **
  • Berichten: 416
    • Bekijk profiel
« Reactie #2 Gepost op: 22 maart 2013, 14:04:45 »
Ik heb ooit op vakantie eens een kasteel bezocht. Met mijn laatste beetje batterij van mijn fototoestel trok ik nog een foto van de gevel. Op de foto zie je door het raam een vrouw naar ons kijken, ze lijkt verdacht veel op een vrouw waarvan het portret in het kasteel hing  :o

Anoniem

  • Verwijderd
« Reactie #3 Gepost op: 22 maart 2013, 14:05:53 »
ieeel hahahaha zoo eng

bloemetje

  • **
  • Berichten: 416
    • Bekijk profiel
« Reactie #4 Gepost op: 22 maart 2013, 14:08:33 »
idd  :blink: , vroeger wou ik ook altijd glaasje draaien maar nu durf ik niet meer  :blush: , misschien hebben mensen hier wel ervaringen met glaasje draaien?

bloemetje

  • **
  • Berichten: 416
    • Bekijk profiel
« Reactie #5 Gepost op: 22 maart 2013, 14:31:16 »
robert de behekste pop....

bloemetje

  • **
  • Berichten: 416
    • Bekijk profiel
« Reactie #6 Gepost op: 22 maart 2013, 14:32:52 »
Het verhaal begint in het huis van Meneer en Mevrouw Otto in het jaar 1896, het was bekend dat de Otto's niet erg vriendelijke mensen waren.Ze hadden één bediende die zorge voor Robert Eugene, de zoon het echtpaar.De bediende gaf Robert een pop, Robert Eugene vernoemde de pop naar zichzelf. Robert werd het dus. Maar Meneer en Mevrouw Otto hoorde hun zoon regelmatig praten tegen de pop Robert. Op zich is dat niet vreemd want dat doen de meeste kinderen, maar Meneer en Mevrouw Otto hoorden ook dat hun kind voor de pop antwoorde in een totaal andere stem. Heel anders dan zijn eigen stem.Veel rare dingen begonnen zich voor te doen. Buren klaagden dat ze Robert de pop bij verschillende ramen zagen staan in het huis, wanneer de familie zelf weg was. Zelf begonnen de Otto's ook hun twijfels te krijgen ze hoorden regelmatig gegiechel en ze vingen glimpen op van een rennende pop in het huis.De echte Robert begon nachtmerries te krijgen en schreeuwde als hij wakker werd. Als Meneer en Mevrouw Otto dan kwamen kijken was zijn kamertje een grote puinhoop van omgegooide meubels. Ze troffen Robert de pop dan aan op het voeteneind van het bed. Hun zoon zei dan : Robert deed het!De pop werd opgeborgen op zolder voor een paar jaar. Al gauw kwamen de verhalen ook al rond in de omgeving. Veel mensen hadden Robert de pop zien staan in het torenkamertje als ze langs het huis liepen. Schoolkinderen ontweken het huis. Op een dag besloot Robert de pop weer eens mee naar beneden te nemen maar als er bezoek kwam hoorden de mensen gegiechel en voetstapjes . Op een zeker moment wilde geen enkeling het huis meer bezoeken.Robert besloot de pop weer terug te doen, maar Robert stierf in 1972. Robert de pop bleef geduldig op de zolderkamer wachten om weer opnieuw gevonden te worden.Een nieuwe familie trok in het huis, en algauw ontdekte de 10 jaar oude dochter van de familie de pop. die zette hem tussen het speelgoed op haar kamer. Algauw begon het meisje nachtmerries te krijgen, en ze beweerde aan haar ouders dat de pop s'nachts bewoog door haar kamer. Nu meer dan 30 jaar laten beweerd ze nog steeds dat de pop leeft en haar probeerde te vermoorden. Robert de pop is nog steeds gekleed in zijn witte matrozenpakje en houd zijn knuffel leeuwtje vast, hij zit beveiligd in het Key West Martello Museum vast. de medewerkers van het museum beweren gegiechel te horen en regelmatig snoeppapiertjes te vinden binnen in de glazen vitrine waar hij zit.



« Laatst bewerkt op: 22 maart 2013, 14:44:04 door bloemetje »

bloemetje

  • **
  • Berichten: 416
    • Bekijk profiel
« Reactie #7 Gepost op: 22 maart 2013, 14:33:22 »
sorry voor die font arial :s weet niet wat dat is  :blush:

bloemetje

  • **
  • Berichten: 416
    • Bekijk profiel
« Reactie #8 Gepost op: 22 maart 2013, 15:06:59 »
upje, komaan mensen :)

Anoniem

  • Verwijderd
« Reactie #9 Gepost op: 22 maart 2013, 15:59:03 »
Ik heb ooit op vakantie eens een kasteel bezocht. Met mijn laatste beetje batterij van mijn fototoestel trok ik nog een foto van de gevel. Op de foto zie je door het raam een vrouw naar ons kijken, ze lijkt verdacht veel op een vrouw waarvan het portret in het kasteel hing  :o

Heb je een foto van dat schilderij en die foto waar je het over hebt? Ik ben zo beniewdddd

Feelthelove

  • *****
  • Berichten: 23.226
    • Bekijk profiel
« Reactie #10 Gepost op: 22 maart 2013, 16:07:50 »
Heb je een foto van dat schilderij en die foto waar je het over hebt? Ik ben zo benieuwd.

S

  • ***
  • Berichten: 1.651
    • Bekijk profiel
« Reactie #11 Gepost op: 22 maart 2013, 16:33:25 »
^ ^ jaa ik ben nu ook wel benieuwd!

Goku

  • ****
  • Berichten: 6.124
    • Bekijk profiel
« Reactie #12 Gepost op: 22 maart 2013, 16:36:46 »
Oeeh spannend verhaal, heb hem vertaald maar is een waargebeurd verhaal. Onderaan staan links naar de foto's, zal ze hier niet zomaar posten! :)



In September in 2001 woonde ik een vastgoed verkoop bij in Portland Oregon. De dingen die hier te koop stonden waren van het huis van een vrouw die overleden was toen ze 103 jaar oud was. Een kleinkind van de vrouw vertelde me dat haar oma in Polen geboren was, waar ze opgegroeid was, getrouwd was, een familie opgevoed had en er geleefd had tot ze naar een concentratiekamp gestuurd was tijdens de Tweede Wereld Oorlog. Ze was het enige lid van de familie die het overleefd had. Ze had het kamp overleefd door met wat andere gevangen te vluchten, en kwam in Spanje terecht waar ze woonde tot de oorlog over was. Mij werd verteld dat ze de kleine wijnkast die hier stond zelf had verworven in Spanje, en het was een van de drie dingen die ze met zich mee had genomen toen ze naar de Verenigde Staten verhuisde. De andere twee dingen waren een naaidoos en een hutkoffer.

Ik kocht de wijnkast, samen met de naaidoos en wat andere meubels. Na de verkoop werd ik aangesproken door de vrouw's kleindochter die zei; "Ik zie dat je de Dibbuk Box gekocht hebt". Ze wees naar de wijnkast. Ik vroeg haar wat een dibbuk box was, en ze vertelde me dat toen ze opgroeide haar oma de wijnkast altijd in haar naai-kamer hield. Hij was altijd dicht en werd bewaard op een plek die niet makkelijk te bereiken was. Haar oma noemde het altijd een dibbuk box. Als ze vroeg wat erin zat spuugde haar oma drie keer door aan vingers en zei: Een dibbuk, en keselim. De oma vertelde het meisje dat de wijnkast nooit, maar dan ook nooit, geopend mocht worden.

De kleindochter vertelde me dat haar oma gevraagd had om de box met haar te begraven. Dat was echter in tegenstelling tot de regels van een orthodox joodse begrafenis, en oma's aanvraag werd niet ingeluid. Ik vroeg de kleindochter wat een dibbuk en een keselim was, maar dat wist ze niet. Ik vroeg haar of ze het samen met me wilde openmaken. Ze wilde het niet, als haar oma er zo serieus over was geweest. Ze wilde haar oma's verzoek eren.

Uiteindelijk offerde ik haar om de kast te houden, het leek me zo een sentimenteel aandenken. Op dat punt zei ze me erg strict: Nee. Nee je hebt het gekocht!

Ik legde haar uit dat ik mijn geld niet terug hoefde, en dat het me beter liet voelen aangezien het uit liefdadigheid was. Hierna raakte ze van streek. Als ik er nu naar terugkijk was haar reactie nogal raar. Ze verhief haar stem en riep naar me. "Je hebt het gekocht, je hebt een deal gemaakt!"

Toen ik probeerde te reageerden gilde ze "We willen het niet!". Ze begon te huilen en vroeg me weg te gaan, waarna ze snel wegliep. Ik gaf de schuld aan de stress en het verdriet wat ze gevoeld moest hebben. Ik nam mijn aankopen mee en vertrok.

Destijds toen ik het wijnkastje kocht, bezat ik een klein meubel reparatie zaakje. Ik nam de wijnkast mee naar mijn winkel en zette het in mijn werkruimte waar ik plande hem te renoveren en hem dan als een cadeau aan mijn moeder te geven. Ik dacht er niets meer bij. Ik opende mijn winkel voor die dag en ging boodschappen doen terwijl ik de vrouw die de verkoop voor me deed de leiding gaf.

Na een halfuur werd ik op mijn mobiele telefoon gebeld. Het telefoontje was van de verkoopster. Ze was helemaal hysterisch en scheeuwde dat iemand in mijn werkplaats was, glas brak en liep te vloeken. Bovendien had de indringer de beveiligingspoort en de nooduitgang op slot gedaan waardoor ze er niet uit kon. Ik zei haar de politie te bellen, mijn batterij was op. Ik ging zo snel mogelijk terug naar de winkel. Toen ik aankwam zag ik dat de poorten dicht waren. Ik ging naar binnen waar ik de werknemer op de grond in een hoekje zag bibberen. Ik rende naar de werkplaats. Toen ik daar binnenkwam werd ik geraakt door een overheersende geur van kattenurine (er waren nooit dieren gehouden of gevonden in mijn winkel). De lichten deden het niet. Toen ik verder keek zag ik dat de reden dat er geen licht was de zelfde reden was van het geluid van het gebroken glas. Alle lichtbollen waren kapot. Ik vond geen indringer. Hierbij moet ik wel vermelden dat er maar één ingang naar de werkplaats was, en het zou onmogelijk zijn voor iemand om de winkel te verlaten zonder mij recht tegenmoet te zijn gelopen. Ik ging terug de winkel in om met de verkoopster te praten, maar ze was vertrokken.

Ze kwam nooit meer terug op het werk (nadat ze twee jaar bij me gewerkt had). Ze weigert het tot vandaag om het over het incident te hebben. Ik had er nooit aan gedacht dat de gebeurtenissen van die dag iets met de wijnkast te maken hadden.

Maar toen werden dingen erger.

Zoals ik al eerder gezegd heb, had ik besloten de wijnkast aan mijn moeder te geven voor haaar verjaardag. Twee weken na de aankoop besloot ik om het kastje te renoveren. Ik was verrast om te zien dat het kastje een uniek mechanisme bevatte. Als ik het ene deurtje opende, forceerde het mechanisme het andere deurtje om op hetzelfde moment open te gaan, en ook het kleine laatje onderin. Binnen in het kastje vond ik de volgende dingen. 1 U.S. cent uit 1928, eentje uit 1925, een klein lokje blond haar (vastgebonden met een touwtje), een klein lokje bruin/zwart haar (met touwtje vastgebonden), een klein granieten beeltje waarin hebreeuwse letters stonden gegraveerd (ik heb me laten vertellen dat er SHALOM in stond), een gedroogd rozeknopje, een gouden wijnglas en een raar zwart gietijzeren kaarsenhouder met octopusbenen

Ik bewaarde alle items in een box met de bedoeling om te naar het huis terug te brengen. De familie heeft ze geweigerd, dus de items worden bij de verkoop van deze kast gedaan.

Nadat ik het kastje had geopend besloot ik hem niet te renoveren. Ik maakte het schoon en smeerde het in met wat citroenolie. Op dit moment zag ik dat er een hebreeuwse tekst in de achterkant gegraveerd was. Ik weet niet wat er staat en of het belangrijk is. Ik heb hier onderin een foto toegevoegd van de tekst. Op mijn moeders verjaardag, in Oktober 2001, belde mijn moeder op dat ze de stad uit ging met mijn zus voor drie dagen. We stelde haar verjaardag uit tot ze terug was. Op 31 october kwam mijn moeder mijn winkel in. We gingen samen lunchen, maar voor we weggingen gaf ik haar het wijnkastje. Ze leek het mooi te vinden. Terwijl ze hem bekeek ging ik een telefoontje plegen. Ik was nog niet 5 minuten weg toen een van mijn medewerkers mijn kantoor binnen kwam, hij vertelde dat er iets mis was met mijn moeder.

Nogsteeds linkte ik niks aan het wijnkastje, of dat het ook maar iets paranormaals kon zijn. Ik heb het woord paranormaal volgens mij zelfs nog nooit gebruikt tot afgelopen maand.

Ik ga proberen het nu wat korter te maken. Ik gaf de wijnkast aan mijn zus, ze had het ding voor een week en gaf het weer terug. Ze klaagde dat ze de deuren niet dicht kreeg en dat ze steeds maar open bleven gaan. Ik gaf het aan mijn broer en zijn vrouw die het voor drie dagen hielden voor ze het terug gaven. Mijn broer zei dat het naar Jasmijn rook, terwijl zijn vrouw volhield dat er een geur van kattenurine vanaf kwam. Ik gaf het aan mijn vriendin die me na twee dagen vroeg of ik het voor haar wilde verkopen. Ik verkocht het aan een vriendelijk middelbaar koppel. Drie dagen later, toen ik de winkel wilde openen, zag ik de wijnkast voor de deur staan met een notitie eraan. "Dit heeft slechte duisternis". Ik had geen idee wat dat betekende. Hoe dan ook, ik besloot het mee naar huis te nemen.

Daarna werd het alleen maar erger.

Vanaf de dag dat ik het mee naar huis nam, begon ik een rare, terugkomende nachtmerrie te hebben. Elke keer dat ik deze vreselijke droom heb, gaat het ongeveer als dit: Ik zie mezelf met een vriend wandelen, meestal iemand die ik goed ken en vertouw. Op een bepaald punt in de droom zie ik mezelf in de ogen kijken van degene met wie ik ben. Daarna realiseer ik me dat er iets anders is, iets duisters wat naar me terugkijkt. Op dat punt verandert de persoon met wie ik ben in iets wat alleen kan beschreven worden als het meest gruwelijke, demonisch uitziende heks die ik ooit gezien heb. Deze heks slaat me helemaal aan kant. Ik ben een paar keer wakker geworden om blauwe plekken en afdrukken op mezelf te zien waar ik in mijn droom geraakt ben. Nogsteeds koppelde ik niks aan de wijnkast.

Ongeveer een maand geleden kwamen mijn zus, mijn broer en zijn vrouw naar mijn huis en bleven overnachten. De volgende ochtend, tijdens het ontbijt, klaagde mijn zus over dat ze een vreselijke nachtmerrie gehad had. Ze zei dat ze de nachtmerrie al weleens eerder gehad had, en beschreef precies tot in het kleinste detail de nachtmerrie die ik steeds had. Mijn broer en zijn vrouw werden stiller toen ze luisterde, waarna ze mededeelde precies diezelfde nachtmerrie gehad te hebben. Het haar in mijn nek stond recht overeind. Terwijl we praatte kwamen we erachter dat we deze droom steeds hadden wanneer de wijnkast in ons huis stond. Ik belde mijn vriendin op om te vragen of ze laatste tijd rare nachtmerries gehad had. Ze beschreef dezelfde nachtmerrie, dezelfde heks, alles. Toen ik haar vroeg of ze de datum nog wist, zei ze dat ze dat niet deed. Toen vroeg ik of het de nacht was voor ze me het wijnkastje terug gaf. "Ja!" zei ze. "Hoe wist je dat?!"

Sinds de discussie met mijn familie, lijkt het alsof de hel is losgebroken. Vanaf een week erna ging ik dingen zien die ik alleen kan beschrijven als schaduw-achtige dingen in mijn perifere zichtveld (dus in je ooghoeken).  Er zijn zelfs een aantal bezoekers in mijn huis geweest die claimen dat ze deze schaduwdingen gezien hebben. Ik zette de wijnkast in een buitengelegen opslagruimte toen in het midden van de nacht het brandalarm afging. Ik ging kijken wat er aan de hand was, maar ik zag geen brand noch rook. Wat ik wel opmerkte was de geur van kattenpis. Toen ik terug naar binnen ging was de geur mijn huis binnengedrongen. IK HOU GEEN KAT EN IK HEB ER NOOIT EEN GEHAD. Ik ging terug naar buiten en pakte de wijnkast. Ik nam hem mee naarbinnen en probeerde op internet wat informatie erover te vinden. Terwijl ik aan het surfen was viel ik in slaap en had nogmaals dezelfde nachtmerrie. Ik werd wakker rond 4:30 (terwijl het voelde en rook alsof er iemand in mijn nek aan het hijgen was) om erachter te komen dat mijn huis naar Jasmijn rook. En net op tijd om een ENORME schaduw door de hal te zien lopen

Ik zou dit ding in een seconde kunnen vernietigen, alleen weet ik niet waar ik wel of niet mee te maken heb. Ik ben bang (en ik bedoel BANG) dat wanneer ik het vernietig, hetgene wat met de wijnkast mee is gekomen gewoon hier met me blijft. Er is me verteld dat er mensen zijn die op Ebay winkelen die hier verstand van hebben, en speciaal op zoek zijn naar zulke dingen. Als jij een van deze mensen bent, alsje, alsjeblieft koop deze wijnkast van me en doe ermee wat jij normaal doet met iets als dit.

Help me.

Je kan zien dat ik geen minimum bod heb. Als ik je ergens mee kan helpen en het makkelijker kan maken, laat het me weten en ik doe alles binnen mijn kunnen.

Nog een ding. Op dezelfde dag dat mijn moeder haar beroerte had, was de verhuur van mijn winkel zonder reden opgeheven.

De maten zijn:  12.5″ x 7.5″ x 16.25″

ALLE ITEMS DIE IK GEVONDEN HEB IN DE WIJNKAST WORDEN MEEGELEVERD MET DE WIJNKAST


http://images1.wikia.nocookie.net/__cb20120621200805/creepypasta/images/f/f4/Ba_1.jpg


http://images4.wikia.nocookie.net/__cb20120621200615/creepypasta/images/3/3c/69_1.jpg


http://images4.wikia.nocookie.net/__cb20120621200733/creepypasta/images/a/a0/C8_1.jpg

Chiara

  • ***
  • Berichten: 1.268
    • Bekijk profiel
« Reactie #13 Gepost op: 22 maart 2013, 16:46:39 »
^Dat verhaal was akelig

athanasia

  • **
  • Berichten: 921
    • Bekijk profiel
« Reactie #14 Gepost op: 22 maart 2013, 17:02:25 »
I live in a world of fantasy, so keep your reality away from me.   I see what I want, I want what I see.   And that is all, ok by me.

Goku

  • ****
  • Berichten: 6.124
    • Bekijk profiel
« Reactie #15 Gepost op: 22 maart 2013, 17:03:03 »
Jep. Het enige verhaal dat ik ooit gelezen heb waarvan ik echt een nacht wakker heb gelegen.

unapologetic

  • ****
  • Berichten: 10.020
    • Bekijk profiel
« Reactie #16 Gepost op: 22 maart 2013, 17:06:46 »
Oh jezus ik heb echt kippenvel nu.
got hot sauce in my bag, swag

Crystalfire

  • *****
  • Berichten: 15.724
    • Bekijk profiel
« Reactie #17 Gepost op: 22 maart 2013, 17:22:43 »
.. ben ik de enige die hem eigenlijk helemaal niet zo eng vond?
 The darker and dirtier the bass, the better ♥ || Drums, basslines, kicks and snares

Kirsten

  • **
  • Berichten: 548
    • Bekijk profiel
« Reactie #18 Gepost op: 22 maart 2013, 17:32:35 »
.. ben ik de enige die hem eigenlijk helemaal niet zo eng vond?

Nee, haha.
let\'s go, get lost.

Davillage

  • ***
  • Berichten: 4.035
    • Bekijk profiel
« Reactie #19 Gepost op: 22 maart 2013, 17:39:09 »
ik durf niet de foto's te bekijken, haha :')
Me gusta

Goku

  • ****
  • Berichten: 6.124
    • Bekijk profiel
« Reactie #20 Gepost op: 22 maart 2013, 17:59:22 »
ik durf niet de foto's te bekijken, haha :')

Ze zijn niet zo eng, je ziet dat kastje erop omdat het een verkoopstuk was op eBay ooit.

Octopus's Garden

  • *****
  • Berichten: 13.283
  • vergeet de " 's " niet
    • Bekijk profiel
« Reactie #21 Gepost op: 22 maart 2013, 18:29:39 »
Maar hoe weet je nou of dat verhaal "echt" is. Kan toch ook verzonnen zijn:")

Anoniem

  • Verwijderd
« Reactie #22 Gepost op: 22 maart 2013, 18:37:50 »
Ik vond dat verhaal eigenlijk helemaal niet eng tbh. Maar kan ook aan mij liggen.

iriscapism

  • ***
  • Berichten: 1.454
    • Bekijk profiel
« Reactie #23 Gepost op: 22 maart 2013, 18:50:54 »
Ik had echt iets super engs verwacht maar helaas...
Canada, eh!

BeSweet

  • **
  • Berichten: 108
    • Bekijk profiel
« Reactie #24 Gepost op: 22 maart 2013, 19:38:08 »
Ik had echt iets super engs verwacht maar helaas...