Auteur Topic: Burn-out lotgenoten  (gelezen 3078 keer)

Espoir

  • **
  • Berichten: 691
    • Bekijk profiel
« Gepost op: 19 februari 2016, 14:00:20 »
Ik heb even gezocht en volgens mij is hier nog geen algemeen topic over. Als die er wel is mag deze weer weg.

Maar ik zit zelf dus, sinds m'n examenjaar vwo vorig jaar, met een burn-out. Ik was dit jaar wel weer aan een opleiding begonnen maar trek het toch niet, dus ik ga waarschijnlijk stoppen, om de komende maanden rust te nemen en hopelijk volgend jaar een frisse start te maken.
Nu is mijn vraag of er meer meiden op Girlscene zijn met een burn-out/overspannenheid, of meiden die hier last van hebben gehad/er tegenaan zitten, en wat jullie zoal doen/hebben gedaan om 'beter te worden', en hoe het met jullie gaat. Zo kunnen we ervaringen en tips delen.
Geen idee of er behoefte is aan zo'n topic, maar de tijd zal het leren. :)
Kill your heroes and fly

Dreamchaser

  • **
  • Berichten: 343
    • Bekijk profiel
« Reactie #1 Gepost op: 19 februari 2016, 14:17:52 »
Ik heb er 2 jaar geleden last van gehad het was niet zo heel heftig ik heb ongeveer ander half maandje rust moeten nemen een toen kon ik gewoon weer aan de bak ik zou als ik jou was gewoon goed rust nemen dat is echt het enige wat helpt
Its a good day to have a good day ;)

semperbibitur

  • **
  • Berichten: 281
    • Bekijk profiel
« Reactie #2 Gepost op: 19 februari 2016, 17:02:55 »
Ja ik, 22 jaar. Ben vorig jaar een ongeveer een halfjaar uit de running geweest. Compleet oververmoeid met paniekaanvallen, hartkloppingen en nog veel meer ongein. (Waarschijnlijk is doorwerken terwijl ik Pfeiffer soort van de aanstichter) Ik heb er een jaar na dato nog steeds wel last van dezelfde klachten in mindere mate. De nasleep is erger dan ik had verwacht.

Ik werd niet goed van al die mensen die zeiden dat ik moest gaan wandelen, want na 50 meter zakte ik gewoon door mijn benen. Wat mij ontzettend heeft geholpen is naar een psycholoog gaan. Cognitieve gedragstherapie heeft me geholpen mijn denkpatroon aan te passen. Bovendien ben ik gaan mediteren en heb ik geaccepteerd dat vrije tijd en ontspanning vreselijk belangrijk is voor de mentale en fysieke gezondheid van een mens. Mensen die altijd maar roepen 'Je moet meer meer meer doen!' heb ik communicatie mee verbroken. In de periode dat ik ziek was ben ik ook gestopt met het nuttigen van cafeïne en alcohol.

ChickWithGuns

  • ****
  • Berichten: 6.049
    • Bekijk profiel
« Reactie #3 Gepost op: 19 februari 2016, 17:17:03 »
Ja, op mijn 20e. Ik had alles in mijn hoofd goed voor elkaar, en opeens was het op. Huilen omdat ik een vork liet vallen, enorme stemmingswisselingen, opstaan kostte me al enorm veel inspanning. Ben toen twee maanden in therapie gegaan, na die twee maanden kreeg ik een doorverwijzing naar een volgende psycholoog, maar ik was wel klaar met al dat gepraat want ik wist eigenlijk heel goed waar het aan lag. Ik heb toen zoveel mogelijk verplichtingen uit de weg geruimd, zodat de écht belangrijke dingen overbleven, en ben me daarnaast gaan richten op dingen die ik leuk vond en waar ik gelukkig van werd. Voor mij was dat sporten (dat ben ik dagelijks blijven doen), mijn stage (lesgeven) en me bezighouden met voeding/mensen motiveren (o.a. door te bloggen en veel te lezen). Daarnaast zorgde ik ervoor dat ik minstens acht uur per nacht ging slapen in plaats van maximaal zes uur, en ruimde ik regelmatig tijd in om met mijn ouders, vriend of vriendinnen door te brengen. Ook ben ik, net als semperbibitur, gestopt met regelmatig alcohol drinken (eerder één keer per twee weken ipv drie keer per week) en ben ik gezonder gaan eten om meer energie te kijken.


Helaas ben ik ook wat vrienden kwijtgeraakt die me verweten dat ik niet meer drie keer per week zogenaamd gezellig kwam doen of beweerden dat ik me aanstelden (want 'iemand die geen bijbaantje naast zijn studie kan doen, die zit op het verkeerde niveau of is gewoon lui'). Ik ben echt voor mezelf gaan kiezen en doe nu geen dingen meer omdat anderen die van me verwachten, maar alleen dingen die ik zelf wil. En dat heeft me heel veel geholpen. Ik ben nu gelukkiger dan ooit, en ik denk dat mijn burn-out me achteraf zelfs heeft geholpen dat te bereiken.


Niet citeren :)
If nothing goes right, go lift. Fitness/OCR Blog  Instagram

semperbibitur

  • **
  • Berichten: 281
    • Bekijk profiel
« Reactie #4 Gepost op: 19 februari 2016, 22:47:42 »
^^ Bovenstaande heel herkenbaar, ik kreeg een boel onbegrip uit mijn omgeving. Vrienden die zeiden 'Ik ben jaloers, wil ook wel vakantie vieren' en wat al niet. Mensen die vonden dat ik me aanstelde. Ik snap het ergens wel dat het moeilijk te begrijpen is dat mentale ziekte zich zo fysiek kan uiten. Het leert je wel schijt te hebben aan wat mensen van je denken. Want hun gebrek aan inlevingsvermogen, veranderde niets aan mijn situatie. Het is waarschijnlijk wel de meest leerzame ervaring uit mijn leven geweest.

Supercalifragilistic

  • ***
  • Berichten: 3.474
    • Bekijk profiel
« Reactie #5 Gepost op: 20 februari 2016, 11:32:13 »
Sinds vorig jaar heb ik er last van dat ik overspannen ben. Ik vond vooral het toegeven dat ik het allemaal niet aankon heel moeilijk. Ik ben zelf niet verder gekomen dan de huisarts. Die heeft met mij allemaal oefeningen gedaan om prioriteiten te stellen. Ik praatte toen ook veel met mijn ouders. Dit hielp echt enorm. Ik heb er nog wel last van. Ik slaap gemiddeld 9-10 uur s'nachts en als ik s'ochtends actief ben dan ben ik s'middag echt gigantisch uitgeput. Ik heb er voor gekozen met mijn docenten om mijn afstuderen een halfjaar uit te stellen zodat ik even kan rusten en maar een paar schoolopdrachtjes heb. Ik kijk er eigenlijk wel heel erg tegen op om straks af te studeren.
Supercalifragilisticexpialidocious~!
People build up walls, not to keep others out, but to see who cares enough to break them down.

Espoir

  • **
  • Berichten: 691
    • Bekijk profiel
« Reactie #6 Gepost op: 20 februari 2016, 12:59:58 »

Fijn dat er meer mensen zijn die er last van hebben is het natuurlijk niet, maar wel fijn dat er mensen zijn die het inderdaad snappen. Ik weet ook niet zo goed hoe je het aan mensen moet uitleggen, maar gelukkig zijn m'n vrienden, vriend en familie wel begripvol. Mensen die het niet snappen zijn inderdaad lastig en kan je er ook gewoon niet echt bij hebben in zo'n periode.
Ik denk dat ik misschien ook maar eens een psycholoog moet overwegen, gezien jullie aangeven dat dat wel echt helpt. Ik praat er nu voornamelijk veel met m'n moeder over, omdat zij ook een burn-out heeft gehad.
Vooral het toegeven dat er iets 'mis' is vind ik lastig, en ook echt die rust nemen enzo. Ik ben heel erg zo dat ik iedereen blij wil maken, maar m'n moeder heeft ook zoiets van "je moet ook wat meer voor jezelf kiezen". Ik heb daar nog wel moeite mee, maar op den duur kan je natuurlijk ook niet meer anders omdat je 't anders gewoon niet trekt. Maar voelde me sowieso zo zwak omdat ik niet eens de middelbare aan kon, maar het ligt gewoon aan m'n perfectionisme.
Wat ik vooral raar vind is dat je het gewoon niet kán. En soms ook gewoon het onverklaarbaar down en moe zijn, dat soort dingen. En dat het in m'n nek en schouders gaat zitten. Het is zo apart dat zoiets dat allemaal kan veroorzaken.


@Dreamchaser, fijn dat het 'niet zo erg' was! (een burn-out is natuurlijk altijd kut, vandaar de aanhalingstekens)


@Semperbibitur, dat is wel vrij heftig. Ook dat je nu nog steeds wel last van die klachten hebt, ik hoop dat het wel (snel) weer overgaat.

@ChickWithGuns, erg herkenbaar. Wel fijn om te horen dat het nu zo goed gaat!


@Supercalifragilistic (in de hoop dat ik het goed heb geschreven), fijn dat dat uitstellen mogelijk was. Ik snap dat je er tegenop kijkt, ik hoop dat het je wel gewoon gaat lukken! Succes alvast (ook al is het waarschijnlijk nog ver weg)
Kill your heroes and fly

nefelibata

  • *****
  • Berichten: 18.270
  • We've got holes but we carry on.
    • Bekijk profiel
« Reactie #7 Gepost op: 20 februari 2016, 13:47:17 »
Ik heb geen echte burn-out gehad, maar wel iets soortgelijks denk ik. In de vijfde klas had ik heel veel onverklaarbare lichamelijke klachten. Zo had ik 24/7 buikpijn en was ik zwaar vermoeid. Ik hield het niet meer vol om naar school te gaan en voelde me vaak zwaar klote. Op een gegeven moment kreeg ik ook paniekaanvallen, zoals huilbuien en hyperventilatie. Daarnaast vond ik het 's ochtends écht verschrikkelijk om uit bed te moeten en weer een dag te moeten gaan leven.

Omdat mijn lichamelijke conditie zo slecht was, was ik ook om de haverklap ziek. Op een gegeven moment lag ik weer eens met keelontsteking thuis en de gedachte dat ik weer naar school en werk zou moeten vond ik verschrikkelijk. Ik wilde het huis niet uit, ik wilde niemand zien en lag hele dagen te slapen. Na 2 weken thuis te zijn geweest besloot ik dat ik me niet meer zo wilde voelen.

Ik ben naar een alternatieve arts gegaan, die mij heeft geholpen om van mijn lichamelijke klachten af te komen. Daarnaast besloot ik dat ik beter voor mezelf moest gaan zorgen en heb ik mijn eetstijl drastisch omgegooid. Het duurde even, maar uiteindelijk kwam ik veel beter in mijn vel te zitten en verdwenen mijn klachten. Ik denk niet dat ik echt een burn-out had, maar ik was er wel naar toe aan het werken denk ik dus ik ben blij dat het zo is afgelopen.

Niet citeren.
« Laatst bewerkt op: 20 februari 2016, 15:16:10 door nefelibata »
Verkooptopic: http://forum.girlscene.nl/forum/verkoop/ik-raak-mn-baan-kwijt-en-heb-geld-nodig-help-me-309043.0.html  --- “Imperfection is beauty, madness is genius and it's better to be absolutely ridiculous than absolutely boring.”

MORIARTY

  • *****
  • Berichten: 18.994
  • Consulting Criminal
    • Bekijk profiel
« Reactie #8 Gepost op: 20 februari 2016, 13:57:58 »
Ik kan jullie allemaal aanraden om je vitamines te laten prikken bij dit soort klachten, ik kreeg namelijk ook het stickertje burn out en bleek heel veel vitaminetekorten te hebben. Voel me veel beter nu mijn vitamines en mineralen goed zijn ingesteld. Het kan natuurlijk ook 'gewoon' echt een burnout zijn, maar het kan geen kwaad om het te checken. Vitamine D, B12, foliumzuur en ook schildklierhormoon (TSH, T4) en ijzertekort kunnen voor een 'burnoutgevoel' zorgen.
BLOG || Sorry boys! I'm soooo changeable! It is a weakness with me. But to be fair to myself, it is my only weakness.

Espoir

  • **
  • Berichten: 691
    • Bekijk profiel
« Reactie #9 Gepost op: 20 februari 2016, 14:27:46 »
@nefelibata, klinkt inderdaad alsof het wel richting een burn-out ging. Wel mooi dat je er dan nog wel redelijk op tijd bij was en fijn dat het nu beter gaat!

@MORIARTY, dat is inderdaad één van de eerste dingen die ik heb laten doen toen het echt slechter met me ging, maar ik bleek geen tekort te hebben, zelfs een teveel van een bepaalde vitamine, haha. Wel enorm lichte bloedarmoede, maar dat was eigenlijk te verwaarlozen. Dus daar ligt het bij mij iig niet aan
Kill your heroes and fly

snoesepoes

  • ***
  • Berichten: 2.116
    • Bekijk profiel
« Reactie #10 Gepost op: 20 februari 2016, 15:12:30 »
Hier nog een lotgenoot! Inmiddels is het 4 of 5 jaar geleden, maar af toe heb ik er nog steeds last van
Don't worry your life away, start living for today, don't tink about tomorrow

Moonlight

  • ***
  • Berichten: 2.636
  • Ave Atque Vale.
    • Bekijk profiel
« Reactie #11 Gepost op: 20 februari 2016, 15:24:10 »
Ik heb tijdens mijn opleiding vijf maanden stage moeten lopen, 10 weken bij 2 verschillende praktijken. En ik had ook begin m'n eerste stage een nieuwe bijbaan gekregen. Dus ik was daar ook aardig veel uur aan het werk. Ik maakte soms weken van 50 uur. En op een gegeven moment kon ik het ook niet meer aan. Vooral omdat ik m'n stages echt niet leuk vond. Ik denk dat dat ook een grote rol speelde. Ik ben er niet tussenuit gegaan, omdat m'n bijbaan wel echt leuk was. Maar ik was zo.verschrikkelijk. vermoeid. Ik had nergens meer zin in, en opstaan was echt een hel. Terwijl ik normaal nergens last van heb.


Momenteel ben ik klaar met stages en studie. Ik begin in september weer. Dus ik heb het nu wat rustiger. Ik heb sinds vorige week een nieuwe bijbaan, die ik niet zo leuk vind. Dus ik moet mezelf er steeds naar toe slepen. Maar ik maak de proefmaand af, en daarna focus ik me gewoon lekker weer op mezelf en m'n andere leuke bijbaan.


Ik vind het lastig om soms voor mezelf te kiezen, omdat ik niet 'lui' wil overkomen. Maar het is niet gek om géén bijbaan naast je studie te hebben. En twee bijbaantjes + een zware studie is denk ik niet iets wat ik aan kan. Dus ik probeer gewoon te doen wat mij gelukkig maakt.


Niet citeren.
Pretty girls don't know the things that I know

Lisa

  • **
  • Berichten: 338
    • Bekijk profiel
« Reactie #12 Gepost op: 21 februari 2016, 11:21:40 »
wat fijn om te lezen, dat je niet alleen bent. ,, je weet dit natuurlijk wel maar ik vond het toch altijd moeilijk om te vertellen.

ik vind het soms zo lastig. wat jullie ook zeggen het voor je zelf kiezen. het is slimmer om rust te nemen. Maar toch wil je ook wat leuks doen en mensen niet teleur stellen.

soms gaat het goed, maar zodra het weer even druk is heb ik er weer last van. Ik heb ook sinds dien dat ik veel minder goed kan ordenen en plannen.
if you can dream it you can do it

Soepstengel

  • ****
  • Berichten: 7.142
    • Bekijk profiel
« Reactie #13 Gepost op: 21 februari 2016, 20:12:25 »
Ik heb er een aantal jaren geleden ook bijna tegenaan gelopen. Was er gelukkig ook nog op tijd bij (door mijn vader hoor, anders was het mis) en heb toen 2 weken knock out gelegen en dingen geschrapt die echt niet hoefden zodat ik wat meer rust kreeg.


Ik heb het nu niet maar voel me wel ontzettend kut nu, alsof ik geen inhoud in mijn leven heb ofzo. Al heeft dit er natuurlijk niks met het topic te maken.
Mooier kan het niet --- Wil jij écht nog een keer met srprs.me op vakantie? Ik heb nog een kortingscode voor je!

Espoir

  • **
  • Berichten: 691
    • Bekijk profiel
« Reactie #14 Gepost op: 26 februari 2016, 21:40:02 »
@snoesepoes, hoe uit het zich dan, dat je er nog steeds last van hebt? Wel vervelend!


@Ethereal, jeetje, vind het wel knap dat je zoveel doet zegmaar! Maar je bent dus absoluut niet lui als je even voor jezelf kiest, en 2 baantjes plus een zware studie is ook echt gewoon wel zwaar.


@Lisa, precies, vooral echt dat rust nemen en voor jezelf kiezen is lastig. Wel vervelend dat je er nog last van hebt, hoop dat het wel al maar beter gaat.

@Soepstengel, fijn dat je er nog op tijd bij was! Ik snap wel ook hoe je je voelt qua inhoudsloosheid van het leven. En nu al helemaal, nu ik zo veel wil maar niks kan. :')









Kill your heroes and fly

Fortune

  • ***
  • Berichten: 4.146
    • Bekijk profiel
« Reactie #15 Gepost op: 27 februari 2016, 09:29:16 »
Ik ga dit topic even volgen. Vorig maand liep ik tegen overspannenheid aan, ik had zoveel stress dat ik 24/7 misselijk was. Ik kreeg geen hap door mn keel, 5 kilo afgevallen daardoor. Iedere ochtend voelde ik me net een steen die mezelf uit bed moest trekken. Ik voel me een mislukkeling wat dat betreft, mijn studie valt me gewoon ontzettend zwaar en ik werk er nog niet eens naast. Ook al zou ik dit wel willen. Als ik opmerkingen maak dat ik het heel zwaar vind, krijg ik snel als opmerkingen terug van: "Oh, ja wat heb jij het toch zwaar, je werkt er nog niet eens naast". Als ik er wel naast zou werken dan weet ik 100% zeker dat ik helemaal knettergek zou zijn geworden. Ik ga dit topic maar eens volgen want ik ben van mezelf  ontzettend stress-gevoelig en ik weet er nooit een rem op te gooien.

NC.

Supercalifragilistic

  • ***
  • Berichten: 3.474
    • Bekijk profiel
« Reactie #16 Gepost op: 27 februari 2016, 11:58:34 »
@Fortune ik vind het ook zo vervelend dat mensen mij raar aankijken, omdat ik geen bijbaan naast mij studie heb. Ik kan het op het moment ook echt niet aan. Ik doe nu 3 uurtjes per week vrijwilligers werk, maar meer kan ik gewoon niet aan :(
Supercalifragilisticexpialidocious~!
People build up walls, not to keep others out, but to see who cares enough to break them down.

HEYHEY

  • *
  • Berichten: 70
    • Bekijk profiel
« Reactie #17 Gepost op: 27 februari 2016, 12:46:07 »
Ja, hier! Maar meer overspannen..
Mensen vonden het ook soms raar dat ik geen bijbaan had naast studie bijv.
maar ik zat dan gemiddeld 36 uur op school en wat meer dan 10u per dag reizen
En dan thuis nog door met ontzettend veel huiswerk.
Maar nu van plan om partime/fulltime te werken tot september, en dan een andere opleiding

Fortune

  • ***
  • Berichten: 4.146
    • Bekijk profiel
« Reactie #18 Gepost op: 27 februari 2016, 13:37:26 »
@Fortune ik vind het ook zo vervelend dat mensen mij raar aankijken, omdat ik geen bijbaan naast mij studie heb. Ik kan het op het moment ook echt niet aan. Ik doe nu 3 uurtjes per week vrijwilligers werk, maar meer kan ik gewoon niet aan :(

3 uur vrijwilligerswerk is keigoed! Ik word doordat ik niet werk al best snel afgestempeld als verwend, iets wat ik tot op zekere hoogte ook ben, maar ik ben niet te beroerd om te werken. Ik werk altijd in de zomervakantie, maar naast school wordt het me teveel. Ik krijg dan een breakdown als ik zie hoeveel ik nog moet doen. Nu gaat het wel weer wat met me, maar hoe dichter ik weer bij de tentamenweek kom des te gestresster ik raak. Ik ben dan letterlijk een zombie. Ik eet bijna niet, als ik teveel eet dan kots ik het namelijk uit. Ik kan bijna niet slapen, pieker heel de nacht door. Ik ben overdag gruwelijk chagrijnig en heb veel last van stemmelingswisselingen. Als mensen dan nog serieus de opmerking maken van oh pfff heb jij het zwaar? Je werkt nog niet eens...
Dan word ik van binnen zo ontzettend kwaad.

Supercalifragilistic

  • ***
  • Berichten: 3.474
    • Bekijk profiel
« Reactie #19 Gepost op: 27 februari 2016, 14:55:48 »
@HEYHEY 10 uur reizen per dag?!


@Fortune mensen realiseren zich echt niet hoe goed ze het hebben totdat ze zelf het meemaken. Je hebt de stress trouwens wel hevig te pakken. Heb je al iets gevonden er tegen?


Als ik erg gestrest ben probeer ik te ontspannen door te gaan knutselen (dus tekenen, schilderen, haken). Of ik ga me weer verdiepen in katten (wat als resultaat heeft dat ik over twee maanden een kitten heb :')) Nadeel is dan wel vaak dat dingen die MOETEN gebeuren dan niet gebeuren en hierdoor stress niveau weer omhoog gaat :|
Ik ben me nu ook aan het verdiepen in verschillende planners om meer overzicht te krijgen. Ik merk dat ik minder gestrest voel als ik weet wat er precies moet gebeuren. Ook heb ik soort afspraak met mezelf gemaakt dat ik de 3 belangrijkste taken op de dag uitvoer. Zelfs als ik dan geen energie heb voor de overige taken voelt de dag toch productief. Op het moment probeer ik de Bullet Journal. Die is er best fijn voor.
Supercalifragilisticexpialidocious~!
People build up walls, not to keep others out, but to see who cares enough to break them down.

Fortune

  • ***
  • Berichten: 4.146
    • Bekijk profiel
« Reactie #20 Gepost op: 27 februari 2016, 16:31:28 »
^
Ik heb er nog vrij weinig voor gevonden, ik ga dat lijstje met de 3 productiefste dingen is proberen. Lijkt me echt heel erg handig! :)
En wat cute dat je een kitten krijgt haha

Supercalifragilistic

  • ***
  • Berichten: 3.474
    • Bekijk profiel
« Reactie #21 Gepost op: 27 februari 2016, 16:42:51 »
Als ik dit artikel moet geloven is het hebben van een kat heel goed voor me ;)
https://www.theperfectyou.nl/artikelen/2287/huisdier-tegen-stress
Supercalifragilisticexpialidocious~!
People build up walls, not to keep others out, but to see who cares enough to break them down.

Fortune

  • ***
  • Berichten: 4.146
    • Bekijk profiel
« Reactie #22 Gepost op: 27 februari 2016, 16:45:43 »
^ Hahah precies, gelukkig heb ik al 3 katten. :)
Kan die beestjes echt voor geen goud missen.

Nova

  • ****
  • Berichten: 5.548
  • C'est fini.
    • Bekijk profiel
« Reactie #23 Gepost op: 27 februari 2016, 19:50:05 »
Ik kan nu wel zeggen dat ik er tegenaan zit. Ik maak werkwerken van 30/35 uur per week en voor de rest zit ik thuis te stressen. Af en toe doe ik wat leuks met mn vriend maar echte hobbys heb ik verder niet. Weet ook niet zo goed wat ik er mee aanmoet


Nc
Tell the devil I said hey when you get back to where you're from.

Lisa

  • **
  • Berichten: 338
    • Bekijk profiel
« Reactie #24 Gepost op: 28 februari 2016, 10:28:59 »

@Lisa, precies, vooral echt dat rust nemen en voor jezelf kiezen is lastig. Wel vervelend dat je er nog last van hebt, hoop dat het wel al maar beter gaat.


ja beetje bij beetje gaat het beter :) en soms zijn er dagen dat ik gewoon mezelf weer even wat rust moet gunnen.

gelukkig is mijn baas ook mijn beste vriend, dus met werk is het heel fijn ik kan het redelijk naar wensen invullen. Als het niet gaat dan gaat het ook niet :)
if you can dream it you can do it