Auteur Topic: I was not expecting this  (gelezen 928 keer)

SayCheese

  • *
  • Berichten: 44
    • Bekijk profiel
« Gepost op: 22 augustus 2019, 13:02:02 »
https://forum.girlscene.nl/forum/liefde-boys/positief-461262.msg277830168.html#msg277830168

Misschien dat jullie dit topic eens gelezen hebben? Well, I could not be more wrong about something. Nee, nog nooit heb ik me zo vergist in een persoon. Nog nooit heb ik iemand zo bangelijk goed een masker zien op zetten, wat mij dan weer laat denken dat er gegarandeerd met hem iets psychologisch mis is.

Ik noem hem even Tom. En ik waarschuw jullie alvast dat dit een heel bericht gaat worden, maar ik denk wel dat het de moeite is om te lezen. Het eindigt ook met iets vrij verwarrend, later daar dus meer over.

Tom en ik leerde elkaar een negental maanden geleden kennen op Okcupid. De klik was er vrij snel, ik voelde me wel tot hem aangetrokken en we konden echt leuke gesprekken houden. Al snel besloten we af te spreken, maar het ging allemaal vrij snel. De eerste date kusten we en hij vertelde me al iets voor me te voelen terwijl we elkaar toen pas een kleine week kende. Dat gaf mij het idee dat hij niet serieus met me was, zeker toen hij wat weken erna stuurde van mij te houden (via bericht). Ik kreeg toen al een subtiel voorgevoel dat dit niet waar kon zijn. Zo snel zeggen dat je van iemand houdt? Het zijn tenslotte, in mijn opinie, woorden die je niet direct tegen iemand zegt.

Maar ik bleef met hem daten. Iets dat jullie moeten weten over mij: negen maanden geleden was ik nog vrij onzeker, zocht ik nog naar bevestiging van anderen, vooral naar dat van mannen hoe zielig dat misschien ook klinkt. Tom had dit door en zonder dat ik het wist speelde hij daar op in. Ik heb nog nooit iemand gekend die zo goed kan manipuleren en op mij in kan spelen. De dag van vandaag weet ik nog altijd niet wat voor hem oprecht was naar mij toe en ik denk dat ik dat nooit zal weten.

Tom maakte mij, gaandeweg, zelfzekerder. Onze relatie was mooi, zoals ik het topic 'positief' beschreven had. Hij gaf mij complimenten en gaf mij het gevoel enorm belangrijk voor hem te zijn. We hadden goede toekomst gerichte gesprekken, over samen wonen (al was ik dat nog zeker niet van plan snel te doen). Hij gaf mij het gevoel eerlijk, oprecht, lief, humoristisch en goedwillig te zijn. Ik dacht echt dat hij iemand was die doordacht was. Wel, what a joke.

Voor ik begin aan het verhaal waar de eerste domino steentjes beginnen te vallen met als gevolg dat mijn beeld over hem totaal veranderd is, wil ik jullie eerst een beeld schetsen van subtiele hints die ik daarvoor gekregen heb.

Enkele maanden terug deed ik stage. Maar op een vrijdag, moesten ze vergaderen en moest ik thuis werken. De stage verliep echter niet goed voor mij, ik kreeg te weinig opdrachten en begeleiding. Dus die dag besloot ik naar het stad te gaan en als ik terug ben verder te werken. Tom kon hier niet mee lachen, hij begon (toen nog op een subtiele en zachte manier) duidelijk te maken dat hij angsten had dat ik geen job zou kunnen houden in de toekomst en huisvrouw zou worden. Hij zei erbij dat het extreme gedachten waren, maar dat die angst er wel was. Ik ben voor mezelf opgekomen en zei dat ik een echte doorzetter ben en dat ik mezelf zal bewijzen dat zijn angsten er echt naast zitten.

Nog iets dat gebeurd was waar ik van schrok: enkele weken voor het uitging tussen Tom en mij, voelde ik me erg rot. Ik was ongesteld en toen voelde ik mij emotioneel een wrak. Maar we waren net op vakantie geweest samen en al snel zei hij mij dat hij tijd voor zichzelf nodig had. Niets mis mee, maar uiteindelijk zei ik hem dat ik me best slecht voelde nu en ik hem nodig had. Hij negeerde die berichten plots (doet hij wel vaker, me negeren) en toen belde ik hem maar op.

Nadat we elkaar begroet hadden, was er een erg lange en gespannen stilte. Ik: "Ga je niets zeggen? Ik heb je wat berichten gestuurd." Hij: "Daar weet ik niets op terug te zeggen." Ik: "En je vraagt ook niet waarom ik mij zo slecht voel?" Hij: *zucht luid * "Ik moet je emoties toch niet uit je trekken??"
Dat vond ik toen al een gekke reactie. Nog wat zuchten van zijn kant later zei ik: "Ik heb jou nodig"
Zijn reactie: "Je moet leren omgaan met je emoties en niet zo afhankelijk zijn. Dat is verstikkend."
Zou hij dit op een normale stem intonatie gezegd hebben was dit iets anders, maar ik ben nog nooit zo afgesnauwd via de telefoon. Het gesprek eindigde en ik voelde me nog rotter, de volgende dag stuurde hij via sms dat het hem speet en dat hij zijn frustraties van het werk niet op mij mag afreageren. En dat hij ook frustraties voelde omdat hij niet wist hoe hij mij kan helpen terwijl hij tijd voor zichzelf nodig heeft.

Uiteindelijk heb ik hem vergeven. Nog wat maanden terug had ik ook een slecht voorgevoel op zijn beste vriendin, Eva. Vijf jaar geleden hadden ze een jaar lang een relatie. Vijf jaar hadden ze dan geen contact want ze waren met erge ruzie uit elkaar gegaan, hij had haar terug een bericht gestuurd na zo'n lange tijd. En ze bleek "lesbisch" ze zijn geworden + na wat maanden terug contact werden ze ineens beste vrienden. Terwijl hij met zijn beste vriend al tien jaar bevriend is...

Hij bleef bij Eva slapen, dit was toen Tom en ik nog niet lang samen waren. En ik vroeg hem waar hij dan ging slapen. Hij antwoordde doodleuk "In het zelfde bed, maar dat is een twee persoon bed". Ik maakte meteen duidelijk dat ik me daar niet goed bij voelde, maar hij haalde me over. Hij zei dat er al vijf jaar niets gebeurd is tussen de twee, dat ze lesbisch is en dat hij te vertrouwen is. Toen ik wat maanden later me argwanend voelde, omdat Eva wat jaloezie vertoonde naar onze relatie toe, vroeg ik hem of hij mij of ons twee niet meer bespreekbaar met Eva wilt maken.
Toen was er ook ruzie en zei hij "Je pakt een vertrouwenspersoon van me af".
Dus uiteindelijk heb ik weer toegegeven en die vraag ingetrokken met als gevolg dat ik een bespreekbaar onderwerp bleef bij Eva.

En nu beginnen we over 9 augustus, waar het eerste domino steentje viel. Ik had een job dat 8 augustus begon maar in het begin had ik al mijn twijfels. Alsnog wilde ik het proberen: telefoneren naar bedrijven, om hun over te halen over te stappen naar een goedkoper energietarief. Deze job wordt totaal niet in dank afgenomen en ik snap dat veel mensen er geërgerd door raken. In twee dagen tijd haalde ik één enkele klant binnen en normaal moest ik er acht binnen halen of op zijn minst zes.
Mijn coach had door dat dit niets voor mij was, ze nam het me niet kwalijk en we spraken af dat ik tot 15u door zou doen, in de plaats tot 17u om dan nooit meer terug te gaan naar dat bedrijf.

Dus ik stuurde naar Tom "Ik denk dat dit mijn laatste werkdag is" en daar begon de ruzie. Volgens zijn steenharde principes vond hij het niet kunnen dat ik niet door werkte tot 17u, dat ik niet zo snel kon weten dat de job niets voor mij is. Hij haalde het gesprek naar boven van wat maanden terug, over dat hij bang was dat ik geen ene job kon volhouden. "Een paar maanden geleden had je me beloofd dat wanneer je zou beginnen werken de keiharde doorzettende kant van je zou laten zien, de persoon die niet opgeeft wanneer het er op aankomt. Waar is die?" stuurde hij onder andere.

Ik vroeg waar zijn medeleven naartoe is en hij reageerde met "Welk medeleven moet er zijn? Je hebt ocharme anderhalf dagske gewerkt. Ik geloof er niks van dat dat zo zwaar was dat ge dat niet langer kunt houden. En als je dat inderdaad niet vol kan houden, vrees ik voor de volgende jobs. En dan had je me nog zo beloofd dat je zou doorzetten een paar maanden geleden."

Het was dus een verhit gesprek. Uiteindelijk reageerde ik niet meer, ik had nog gevraagd te bellen omdat dit via bericht nergens naartoe ging maar hij had geen tijd.
Ik was natuurlijk boos door zijn bot en gemeen gedrag. 13 augustus zou ik verjaren, 10 augustus zouden we dit samen alvast vieren met ons TWEE. Toch heeft hij het lef vrijdagavond te sturen "Ff just so you know, we gaan zaterdagavond iets eten met Eva."
Ik heb daar niet op gereageerd en ben zaterdag niet naar hem toe gegaan. Ik hoorde niets van hem tot ik zelf contact zocht zondagavond.

Zijn vrienden tolereren hem enkel omdat ze mij niet kwijt wilden. Want hij deed ook dingen die niet konden naar zijn vrienden toe. Ik ging zaterdag dus naar zijn vrienden en daar kwam ik iets te weten wat voor mij de laatste slag in mijn gezicht was.
"16 november was het de verjaardag van een goede vriend van hem. Hij had beloofd langs te komen, nadat hij bij zijn oma en opa iets was gaan eten. Maar hij is nooit komen opdagen. Nee, in de plaats daarvan is hij naar Eva gegaan en hebben ze seks gehad. Daar heeft hij over zitten opscheppen tegen verschillende vrienden." En alsof dat niet genoeg was, kwam ik ook te weten dat hij tegen meerdere mensen zei over mij "Ze is niet de mooiste, niet de slimste, maar ik blijf bij haar omdat ze me liefde geeft."

22 november leerde ik Tom kennen, maar the thing is: hij had gelogen dat er al vijf jaar niets gebeurd was, dat ze lesbisch was en dat ze daarom (tijdens onze relatie) wel in hetzelfde bed te slapen. Dit maakte me misselijk, de gedachten dat tijdens de relatie hij me bedrogen zou hebben met Eva. Waarbij ik bijna zeker ben dat het gebeurd is, ook al heb ik geen concrete bewijzen.

Ik was boos, nee ziedend op hem. Ik kreeg steun van zijn vrienden, wat achteraf zijn vrienden niet meer waren want bij hun was de emmer ook vol. Zondagavond belde ik hem op, kwaad. De woorden "ik ben nog nooit zo kwaad geweest" zei ik letterlijk en zijn reactie was "dat kan zijn". Na het verhit telefoongesprek, waar hij ijzig kalm bleef en me nog enkele keren 'schat' durfde te noemen, hing ik uiteindelijk op. Hij stuurde me erna berichten dat hij echt wel van me houdt. Ik confronteerde hem met de woorden die hij over mij gezegd had, dat ik niet de mooiste en de slimste ben. Hij begon te manipuleren, alles te verdraaien, te liegen.

Die zondagavond laat heb ik het in zijn gezicht uit gemaakt toen hij naar mij was gekomen. Hij had zo hard gehuild, gezegd dat hij me niet kwijt wilde en een hele toekomst met mij zag. Maar achteraf gezien meende hij daar niet veel van want een week erna had hij gestuurd "we zijn duidelijk alletwee blij met de beslissing uit elkaar te gaan". Hij zei ook dat hij 1x in de vriendengroep had vertelt dat hij die 16 november seks had met Eva. Maar dat dat een leugen was en hij zich te hard schaamde die leugen terug te trekken. Bullshit natuurlijk want hij had het meerdere keren tegen mensen apart herhaald.

Uiteindelijk is hij weg gegaan en ik hoop dat dat de laatste keer is dat ik hem ooit nog moet zien. Want ik walg van hem.

En alsof dat allemaal nog niet genoeg is, komt nu ook iets verwarrend erbij: Eric, wat vroeger een goede vriend was van Tom (hun vriendschap bestaat ook niet meer) heb ik 21 augustus wat mee voor gehad. Ik begon (via bericht) erover dat ik niet sletterig wil overkomen maar ik iemand nodig heb om intiem mee te zijn. Maar ik wil niet met de één na de ander naar bed. Liever een vast persoon en iets als friends with benefits. Hij zei dat hij het begreep en ik zei voor te lachen "het zou wel heel fout zijn moesten wij fwb zijn".
Disclaimer: hij date nu twee meisjes van Tinder. En sure, hij mag dat doen. Maar dat maakt alles zo ingewikkeld en de timing kon niet verkeerder. Eric is een heel oprecht en lief persoon, dat weet ik honderd procent zeker want hij voelt zich zelfs schuldig twee mensen tegelijkertijd te daten, ook al is dat iets beginnend met die twee.

Eric had iets van: als de dates op niets uitdraait kunnen we nog altijd fwb zijn. En vervolgens eindigde ons gesprek met dirty talk. We hebben aan elkaar beloofd dat de vriendengroep het niet te weten komt, maar voelt dat niet een beetje als backstabbing voor die vrienden die mij zo goed hebben opgevangen? AAH IK WEET HET NIET. Ik verlang inderdaad gewoon naar het intiem zijn, no strings attached. Geen relatie.

Dus ja... Dit was het verhaal. Geen idee of er ooit al zo'n lang forum bericht gepost is geweest. Ik hoop niet dat jullie me judgen, vooral voor dat laatste. I've been through a lot. Hebben jullie alsnog raad wat betreft Eric?

Oceaan

  • **
  • Berichten: 840
    • Bekijk profiel
« Reactie #1 Gepost op: 22 augustus 2019, 15:05:19 »
Dit is totaal het punt van je topic niet, maar ik wil het toch zeggen: vragen om medeleven omdat een baantje niks voor je blijkt te zijn vind ik ook wel een beetje gek.

SayCheese

  • *
  • Berichten: 44
    • Bekijk profiel
« Reactie #2 Gepost op: 22 augustus 2019, 15:17:37 »
Dit is totaal het punt van je topic niet, maar ik wil het toch zeggen: vragen om medeleven omdat een baantje niks voor je blijkt te zijn vind ik ook wel een beetje gek.

En ik vind het gek dat dit hetgeen is dat je naar bovenhaalt? Dat is totaal niet de essentie van dit topic zoals je zelf al aanhaalt. Je hebt gelezen wat hij allemaal gedaan heeft denk ik, dus dat ik medeleven vroeg is wel het minst erge.

mijnusername

  • **
  • Berichten: 384
    • Bekijk profiel
« Reactie #3 Gepost op: 25 augustus 2019, 08:37:14 »
Ik vind die ex overkomen als een kortzichtige  empatieloze zak. Hij verwoordt zichzelf mooi, maar daar heb je geen flikker aan als er een mismatch is tussen jouw behoeften en dat hij daar opnieuw en opnieuw geen antwoord aan geeft. Hij hoefde overigens helemaal geen emoties uit je te trekken; je zei letterlijk dat je je klote voelden en hem nodig had. Dus je hebt de goeie beslissing gemaakt om die relatie te beëindigen :).


Wat betreft die andere dude; er is in deze situatie een verschil tussen wat je wil en wat goed voor je is. Ik denk niet dat deze man goed voor je is omdat je nu emotioneel kwetsbaarder bent vanwege die shit met je nu ex. Gun jezelf tijd om dat te verwerken. Geborgenheid en liefde kun je vinden in een oprechte omhelzing van een vriendin of familielid ^^


« Laatst bewerkt op: 25 augustus 2019, 08:42:18 door mijnusername »

Pinkiewink

  • **
  • Berichten: 678
    • Bekijk profiel
« Reactie #4 Gepost op: 25 augustus 2019, 22:45:32 »
Wauw, die Tom klinkt gewoon echt als een lul. Volgens mij vind ie zichzelf echt helemaal geweldig. En het slaat nergens op dat je niet zou kunnen werken omdat één stage tegenviel. Daar zijn stages voor, om te weten te komen hoe je opleiding in de praktijk werkt.
Goed van je dat je het hebt uitgemaakt.

Ik zou even rustig aandoen wat betreft FWB en dat soort dingen. Naar mijn mening is het na een breuk beter als je weer leert op eigen benen te staan. Wat ik wil zeggen is, probeer eerst eens is weer gelukkig te zijn in je eentje. Ookal ben je waarschijnlijk blij dat je van Tom afbent, een breuk gaat je niet in de koude kleren zitten. Je emoties kunnen alle kanten opgaan. Intiem doen is dan geen goed idee denk ik. Maar dat kan per persoon verschillen. Misschien is een rebound juist net wat je nodig hebt. Bedenk van te voren goed wat je wilt en hoe je je voelt.
"Which do you want - The pain of staying where you are, or the pain of growth?"

Soepstengel

  • ****
  • Berichten: 7.121
    • Bekijk profiel
« Reactie #5 Gepost op: 26 augustus 2019, 14:18:19 »
To be honest zou ik niet met die Eric fwb gaan doen. Zou dan ook eerder iemand oppikken van tinder ofzo.
Mooier kan het niet --- Wil jij écht nog een keer met srprs.me op vakantie? Ik heb nog een kortingscode voor je!

SayCheese

  • *
  • Berichten: 44
    • Bekijk profiel
« Reactie #6 Gepost op: 27 augustus 2019, 00:15:20 »
Even een update:
Eerst en vooral voor de steun gevende reacties, dat waardeer ik echt!


Ik heb Eric duidelijk gemaakt dat fwb geen slim plan is. Tenslotte is zijn tinder date van zondag goed verlopen, al heb ik hem dat donderdag al duidelijk gemaakt.
Daarbij voel ik met Eric niet echt de klik.. Dat besefte ik erna pas goed. Ik snap overigens de meningen van sommigen hier. "Wees eerst even rustig single, probeer gelukkig te zijn op je eentje". Vast hebben jullie gelijk en misschien klinkt dit zielig van mijn kant, misschien is het zelfs iets psychologisch (of ik denk hier simpelweg te veel over na) maar ik heb nood aan een rebound en affectie met iemand waar ik wel een klik mee heb.

I know, dat klinkt al bijna als een relatie... Zoals Soepstengel al zei: Tinder. Dus heb ik daar iemand tof op leren kennen en er vandaag voor de eerste keer mee afgesproken. Het was gezellig! De klik die we hadden in de chat groeide door in real life. Ik heb hem duidelijk gemaakt 'dit is geen date, ik wil alles rustig aandoen omwille van wat er gebeurd is' (heb hem toch een beetje background info gegeven) Maar het voelde verdacht veel aan als een date  :fieuw:
Ik had hem op de koffie getrakteerd, hij mij op een drankje en het avond eten. We hebben gekust. Dus ja... date much? Ook al heb ik meerdere keren herhaald 'alles op zijn tijd' zo voelt het niet helemaal, al heb ik er in principe niets op tegen. Hij respecteert het wel écht dat ik het easy going wil houden.
Lars voelt veel oprechter aan, als Tom. Ik bedoel: Lars heeft nog nooit een relatie gehad, hij heeft precies veel meer empathie. Maar een relatie zit er nog lang NIET in.
Daar ben ik echt nog niet klaar voor...


Ik ben Tom ook op een datingapp tegen gekomen, typisch dat hij opzoek is naar zijn volgend slachtoffer om eens goed te manipuleren... En inderdaad, zoals jullie al zelfs aangeven: het was een goede beslissing het uit te maken van mij. Het heeft mij goed gedaan heel de situatie van mij af te schrijven, dus thanks again for the suppot!  :goodman:

Soepstengel

  • ****
  • Berichten: 7.121
    • Bekijk profiel
« Reactie #7 Gepost op: 27 augustus 2019, 17:44:23 »
^Wat fijn dat jullie het zo leuk hebben gehad. Vind het een slim plan van je dat je niet met Eric FWB bent gaan doen. Hopelijk groeit er ooit wat moois tussen jou en Lars.
Mooier kan het niet --- Wil jij écht nog een keer met srprs.me op vakantie? Ik heb nog een kortingscode voor je!

SayCheese

  • *
  • Berichten: 44
    • Bekijk profiel
« Reactie #8 Gepost op: 28 augustus 2019, 19:20:12 »
Dank je, Soepstengel. Maar ik hoop er niet op, want hoop zorgt voor verwachtingen. En ik wil niet wéér teleurgesteld worden. Ik vind Lars wel leuk, maar eerder vriendschappelijk.

Aangezien Tom een echte narcist was, vind ik het wel interessant er enkele dingen over te lezen. Narcisten doen andere doelbewust pijn. Of dat nu fysiek of mentaal is, het is een zware psychische aandoening. Wie er meer over weet, mag dit altijd met mij delen. Tenslotte helpt het me wel dingen beter te begrijpen...

mijnusername

  • **
  • Berichten: 384
    • Bekijk profiel
« Reactie #9 Gepost op: 28 augustus 2019, 21:44:43 »
Ik reageer even op het narcist gedeelte :)

Toevallig ken ik iemand die aan kenmerken van narcisme voldoet hoewel hij geen diagnose heeft. Hij is (surprise surprise) intelligent, charmant, grappig en gastvrij. Hij is ook goed gekleed en heeft een vlotte babbel.
Daarnaast is hij erg manipulatief, kortzichtig en heeft hij geen inlevingsvermogen. Hij kleineert mensen bij wie hij overmacht heeft en is dol op positieve en negatieve aandacht. Hij zaait bewust verwarring en irritatie. Hij laat graag blijken hoe goed mensen hem hebben behandeld en wat voor voorkeurspositie hij bij bepaalde situaties heeft gehad. Als hij daarbij kan noemen hoe slecht de mensen die hem die voorkeursbehandeling hebben gegeven hebben gehandeld, dan zal hij die kans met beide handen aangrijpen. Zolang iedereen zich maar rot voelt behalve hij. Hij gedijt op controle over iemands emoties. 'Ik bepaal hoe jij je vandaag gaat voelen.'
Maar verantwoording afleggen voor de dingen die hij heeft gedaan doet hij bijna nooit. Hij schuift het af op andere factoren. Oprechte diepgaande omgang met deze persoon zie ik als onmogelijk; hij heeft dat bij heel veel mensen verkloot.
Omdat narcisten zwak scoren op empathie en dol zijn op egostreling, zijn dat voor mij juist dingen om voor op te letten. Is iemand empatisch en slaat hij een arm om je heen als je je echt rot voelt? Hoe reageert hij als je hem op iets wijst wat hij verkeerd heeft gedaan?

SayCheese

  • *
  • Berichten: 44
    • Bekijk profiel
« Reactie #10 Gepost op: 28 augustus 2019, 22:33:20 »
Ik reageer even op het narcist gedeelte :)

Toevallig ken ik iemand die aan kenmerken van narcisme voldoet hoewel hij geen diagnose heeft. Hij is (surprise surprise) intelligent, charmant, grappig en gastvrij. Hij is ook goed gekleed en heeft een vlotte babbel.
Daarnaast is hij erg manipulatief, kortzichtig en heeft hij geen inlevingsvermogen. Hij kleineert mensen bij wie hij overmacht heeft en is dol op positieve en negatieve aandacht. Hij zaait bewust verwarring en irritatie. Hij laat graag blijken hoe goed mensen hem hebben behandeld en wat voor voorkeurspositie hij bij bepaalde situaties heeft gehad. Als hij daarbij kan noemen hoe slecht de mensen die hem die voorkeursbehandeling hebben gegeven hebben gehandeld, dan zal hij die kans met beide handen aangrijpen. Zolang iedereen zich maar rot voelt behalve hij. Hij gedijt op controle over iemands emoties. 'Ik bepaal hoe jij je vandaag gaat voelen.'
Maar verantwoording afleggen voor de dingen die hij heeft gedaan doet hij bijna nooit. Hij schuift het af op andere factoren. Oprechte diepgaande omgang met deze persoon zie ik als onmogelijk; hij heeft dat bij heel veel mensen verkloot.
Omdat narcisten zwak scoren op empathie en dol zijn op egostreling, zijn dat voor mij juist dingen om voor op te letten. Is iemand empatisch en slaat hij een arm om je heen als je je echt rot voelt? Hoe reageert hij als je hem op iets wijst wat hij verkeerd heeft gedaan?

En moet jij nog altijd omgaan met deze persoon die narcistisch is? Ik hoop oprecht voor jou van niet want ermee omgaan is zo goed als onmogelijk.

Ik herken alles wat jij zegt. The thing is: hij kon zo goed zijn masker dragen dat ik niet had durven denken dat hij zo is. Uiteindelijk speelt het vooral in zijn nadeel hoe hij is. Want nooit gaat hij een relatie lang volhouden of echt iemand lief hebben en dat is best zielig.

sethabrikoos

  • **
  • Berichten: 119
    • Bekijk profiel
« Reactie #11 Gepost op: 06 september 2019, 15:31:40 »
Ik vind die ex overkomen als een kortzichtige  empatieloze zak. Hij verwoordt zichzelf mooi, maar daar heb je geen flikker aan als er een mismatch is tussen jouw behoeften en dat hij daar opnieuw en opnieuw geen antwoord aan geeft. Hij hoefde overigens helemaal geen emoties uit je te trekken; je zei letterlijk dat je je klote voelden en hem nodig had. Dus je hebt de goeie beslissing gemaakt om die relatie te beëindigen :).


Wat betreft die andere dude; er is in deze situatie een verschil tussen wat je wil en wat goed voor je is. Ik denk niet dat deze man goed voor je is omdat je nu emotioneel kwetsbaarder bent vanwege die shit met je nu ex. Gun jezelf tijd om dat te verwerken. Geborgenheid en liefde kun je vinden in een oprechte omhelzing van een vriendin of familielid ^^

mijnusername

  • **
  • Berichten: 384
    • Bekijk profiel
« Reactie #12 Gepost op: 16 september 2019, 21:49:44 »
Helaas is het voor mij niet helemaal mogelijk om er niet mee om te gaan, maar ik beperk het contact tot een minimum.
Neem het jezelf echt niet kwalijk dat je het je pas heel laat realiseerde want het is heel moeilijk om door zo'n masker heen te prikken, vooral als je van zo iemand echt houdt.