Auteur Topic: Herkent iemand dit? Abusive ex-vriend.  (gelezen 1184 keer)

Fantastic

  • *
  • Berichten: 29
    • Bekijk profiel
« Gepost op: 03 november 2018, 16:48:08 »
Beste girlssceners,

Ironisch genoeg postte ik begin april hier een topic dat mijn vriend (inmiddels ex-vriend) niet goed over zijn gevoel kon praten. Wijze les: je ziet redflags dus écht vanaf het begin al.

Ik had met deze jongen bijna 10 maanden een relatie. De laatste 3 maanden deed hij heel anders. Hij werd snel boos, jaloers, teleurgesteld. Terwijl hij eerst super lief was. Ik dacht: er is iets met hem aan de hand of ik doe iets fout.

Ik heb alles gedaan om me aan te passen aan alles wat hij vroeg. Dat werd meer en meer. Hij werd bijvoorbeeld boos, omdat ik ''verkeerd kookte'', omdat ik een kruid was vergeten. Maar ik fietste ook te langzaam en ik lette niet goed op in de supermarkt. Op een gegeven moment was ik meer zijn moeder/slaaf dan echt zijn vriendin. Hij kreeg iedere dag ontbijt op bed, ik deed zijn was en zijn afwas (what was I thinking??). De gelijkwaardigheid was ver te zoeken. Ondertussen deed ik volgens hem alles fout en ik was stom etc.

Ik wist dat het psychisch niet goed ging met hem. Ik heb alles geprobeerd om hem te helpen, maar hij gaf nooit toe dat er iets was met hem. Hij wilde er niet over praten. Ik was altijd: naar, stom, niet leuk bezig, echt niet oke, ik hield niet genoeg van hem, ik deed niet genoeg mijn best. Als ik zou veranderen, dan zou alles goed komen. Dit heb ik 2 maanden volgehouden. Nu heb ik het uitgemaakt en geeft hij toe dat het mentaal inderdaad helemaal niet goed met hem ging en dat hij niet goed voor me was. Hij wist gewoon niet wat hij met zichzelf aan moest. Ik heb nu geen contact meer met hem. Het is echt klaar.

Ik zit er mee dat ik er zo lang mee doorging. Soms denk ik: komt het echt niet door mij?
Herkent iemand dit? Heeft iemand zo'n soort ''hersenspoelen'' meegemaakt?

IcecreamFirst

  • *
  • Berichten: 26
    • Bekijk profiel
« Reactie #1 Gepost op: 03 november 2018, 18:52:56 »
Wat rot voor jou dat je zo'n relatie achter de rug hebt! Eerst en vooral: het komt totaal niet door jou. Echt niet. Hij is volledig in de fout gegaan door jou zo als slaaf te behandelen en je al die dingen op te dringen.


In een relatie moet je volledig jezelf kunnen zijn en jezelf kunnen uiten. Bij jou ging dit duidelijk niet, het was geen gezonde relatie en waarschijnlijk maakte jou dit ergens mentaal moe/kapot. Ik vind het dan ook knap van jou dat je de stap hebt durven nemen er definitief een punt achter te zetten.
Nu moet je zien te verwerken wat er gebeurd is. Maar vooral moet je het aanvaarden en inzien dat jij echt niet in de fout bent gegaan. De enige fout die je maakte was door dit zo lang vol te houden.


Ik heb niet zo'n soort relatie als jou mee gemaakt. Wel had ik iemand leren kennen die me mentaal ook kapot maakte door echt heel sterk te manipuleren zodat hij me altijd weer in zijn bed kon krijgen. Alles deed hij daar aan om dat te kunnen volbrengen. Zelfs na een jaar geen contact me terug sturen, ik was dan zo dom weer voor zijn praatjes te vallen. Hij was dan ook mijn eerste verliefdheid. Maar oké, dat is een heel ander verhaal dan dat van jou.
Als je ooit nog wilt praten, je kan altijd wat naar mij sturen! Uiteindelijk hoop ik dat je snel hier overheen komt. Maar het feit dat je deze relatie zo lang hebt kunnen uithouden maakt jou sterk!

Encore

  • *****
  • Berichten: 12.548
    • Bekijk profiel
« Reactie #2 Gepost op: 03 november 2018, 18:59:56 »
Heftig!
Ik heb het gelukkig nog nooit meegemaakt.
''Syncopate my skin to your heart beating.''

Fantastic

  • *
  • Berichten: 29
    • Bekijk profiel
« Reactie #3 Gepost op: 03 november 2018, 19:32:00 »
Wat rot voor jou dat je zo'n relatie achter de rug hebt! Eerst en vooral: het komt totaal niet door jou. Echt niet. Hij is volledig in de fout gegaan door jou zo als slaaf te behandelen en je al die dingen op te dringen.


In een relatie moet je volledig jezelf kunnen zijn en jezelf kunnen uiten. Bij jou ging dit duidelijk niet, het was geen gezonde relatie en waarschijnlijk maakte jou dit ergens mentaal moe/kapot. Ik vind het dan ook knap van jou dat je de stap hebt durven nemen er definitief een punt achter te zetten.
Nu moet je zien te verwerken wat er gebeurd is. Maar vooral moet je het aanvaarden en inzien dat jij echt niet in de fout bent gegaan. De enige fout die je maakte was door dit zo lang vol te houden.


Ik heb niet zo'n soort relatie als jou mee gemaakt. Wel had ik iemand leren kennen die me mentaal ook kapot maakte door echt heel sterk te manipuleren zodat hij me altijd weer in zijn bed kon krijgen. Alles deed hij daar aan om dat te kunnen volbrengen. Zelfs na een jaar geen contact me terug sturen, ik was dan zo dom weer voor zijn praatjes te vallen. Hij was dan ook mijn eerste verliefdheid. Maar oké, dat is een heel ander verhaal dan dat van jou.
Als je ooit nog wilt praten, je kan altijd wat naar mij sturen! Uiteindelijk hoop ik dat je snel hier overheen komt. Maar het feit dat je deze relatie zo lang hebt kunnen uithouden maakt jou sterk!

Dankjewel voor je lieve en uitgebreide reactie! :-) Ik ben ergens ook trots op mezelf. Ik heb hem bijvoorbeeld meegenomen naar een psycholoog (hij zei bijna niks dat hele gesprek); ik heb hem meerdere begripvolle brieven geschreven in de hoop dat hij zou gaan praten; heb hem nooit uitgescholden; bleef altijd rustig. Hij zei op een gegeven moment zelfs dat hij de baas was in onze relatie en ''ik haat je autisme'' (ik heb een lichte vorm van autisme). Achteraf vind ik dat hele heftige uitspraken.

Ik voelde me inderdaad ook echt gesloopt. Misschien had ik daarom minder daadkracht om er eerder uit te stappen. Ik kwam gewoon bij hem thuis (ik woonde daar soort van half verplicht), ik ging in bed liggen, en ik ging huilen. Op een gegeven moment had ik gewoon geen energie meer om naar hem toe te gaan. Ik durfde en wilde dat niet meer. Ik mis hem ook niet na de break up.

Wat ik denk, en misschien is dat ook bij jou gebeurd, is dat je gewoon niet kan geloven dat iemand niet eerlijk is tegen je. Je hebt zoveel vertrouwen in de ander en in de band tussen jullie. Je gelooft de ander gewoon.

Nu ik dit allemaal zo opschrijf denk ik: wow was het echt zo erg? Ja het was echt zo erg. Echt moeilijk om te accepteren en geloven zoiets!

IcecreamFirst

  • *
  • Berichten: 26
    • Bekijk profiel
« Reactie #4 Gepost op: 03 november 2018, 19:46:27 »
Dankjewel voor je lieve en uitgebreide reactie! :-) Ik ben ergens ook trots op mezelf. Ik heb hem bijvoorbeeld meegenomen naar een psycholoog (hij zei bijna niks dat hele gesprek); ik heb hem meerdere begripvolle brieven geschreven in de hoop dat hij zou gaan praten; heb hem nooit uitgescholden; bleef altijd rustig. Hij zei op een gegeven moment zelfs dat hij de baas was in onze relatie en ''ik haat je autisme'' (ik heb een lichte vorm van autisme). Achteraf vind ik dat hele heftige uitspraken.

Ik voelde me inderdaad ook echt gesloopt. Misschien had ik daarom minder daadkracht om er eerder uit te stappen. Ik kwam gewoon bij hem thuis (ik woonde daar soort van half verplicht), ik ging in bed liggen, en ik ging huilen. Op een gegeven moment had ik gewoon geen energie meer om naar hem toe te gaan. Ik durfde en wilde dat niet meer. Ik mis hem ook niet na de break up.

Wat ik denk, en misschien is dat ook bij jou gebeurd, is dat je gewoon niet kan geloven dat iemand niet eerlijk is tegen je. Je hebt zoveel vertrouwen in de ander en in de band tussen jullie. Je gelooft de ander gewoon.

Nu ik dit allemaal zo opschrijf denk ik: wow was het echt zo erg? Ja het was echt zo erg. Echt moeilijk om te accepteren en geloven zoiets!

Eerst en vooral: dat is echt geen probleem! Vrienden komen vaak naar me als ze raad nodig hebben, ik zie mezelf wel als een goede luisteraar dus waarom daar niet gebruik van maken en ook anderen helpen?
Als ik het allemaal zo hoor, zat je in een extreem ongezonde en slopende relatie. Praat je er met familie en vrienden over? Want erover praten gaat jou sneller helpen het een plaats te geven. Om het verleden te doen aanvaarden en aan een betere toekomst te werken. Ik kan je wel nu al zeggen, of daar heb ik toch last van, dat in toekomstige relaties je ergens dat wantrouwen blijft voelen. In het begin zeker. En dat is normaal, daar moet jij je dan niet schuldig om voelen.
Het is een soort zelfbescherming dan iemand in het begin niet volledig te vertrouwen, moest die dan toch je kwetsen.
Wauw, hij haat autisme? Zo aanvaard hij je helemaal niet, wat een gemene woorden. Ikzelf heb namelijk ook een hele lage vorm van autisme. Dus ik begrijp je daarin.
Misschien klinkt dit ietwat overdreven in jou oren, maar ik zie dit forumbericht dat jij net plaats op een moment dat ik na zoveel tijd terug op Girlscene kom als een teken dat ik jou moet helpen (of wil helpen).
Op het vlak van een toxic relatie begrijpen wij elkaar. Dus als je ergens anders, een sociale media of wat dan ook, wilt verder praten sta ik daar voor open.
Geen zorgen, ik ben niet iemand met slechte bedoelingen en bedoel dit juist allemaal oprecht. Moest je dit liever niet willen is dat geen probleem. Maar who knows, misschien kan jij mij ook ergens helpen.

Fantastic

  • *
  • Berichten: 29
    • Bekijk profiel
« Reactie #5 Gepost op: 03 november 2018, 20:00:25 »
Eerst en vooral: dat is echt geen probleem! Vrienden komen vaak naar me als ze raad nodig hebben, ik zie mezelf wel als een goede luisteraar dus waarom daar niet gebruik van maken en ook anderen helpen?
Als ik het allemaal zo hoor, zat je in een extreem ongezonde en slopende relatie. Praat je er met familie en vrienden over? Want erover praten gaat jou sneller helpen het een plaats te geven. Om het verleden te doen aanvaarden en aan een betere toekomst te werken. Ik kan je wel nu al zeggen, of daar heb ik toch last van, dat in toekomstige relaties je ergens dat wantrouwen blijft voelen. In het begin zeker. En dat is normaal, daar moet jij je dan niet schuldig om voelen.
Het is een soort zelfbescherming dan iemand in het begin niet volledig te vertrouwen, moest die dan toch je kwetsen.
Wauw, hij haat autisme? Zo aanvaard hij je helemaal niet, wat een gemene woorden. Ikzelf heb namelijk ook een hele lage vorm van autisme. Dus ik begrijp je daarin.
Misschien klinkt dit ietwat overdreven in jou oren, maar ik zie dit forumbericht dat jij net plaats op een moment dat ik na zoveel tijd terug op Girlscene kom als een teken dat ik jou moet helpen (of wil helpen).
Op het vlak van een toxic relatie begrijpen wij elkaar. Dus als je ergens anders, een sociale media of wat dan ook, wilt verder praten sta ik daar voor open.
Geen zorgen, ik ben niet iemand met slechte bedoelingen en bedoel dit juist allemaal oprecht. Moest je dit liever niet willen is dat geen probleem. Maar who knows, misschien kan jij mij ook ergens helpen.

Je voelt empathie voor dit verhaal omdat je jezelf erin herkent. Helemaal niet gek. Zo ben ik zelf ook namelijk. Misschien kunnen we verder chatten op girlscene. Is er een individuele chatfunctie?

Als ik later trust issues krijg, dan bespreek ik dat met mijn nieuwe vriend. Zulke dingen moet je gewoon kunnen bespreken (steek onder water naar mijn ex :'), haha!)

Don't worry, ik praat er met iedereen over. Echt 3x per dag ofzo met iemand.

Op zich vind ik dat het best goed met me gaat. Ik geef nog wel om hem. Dat is niet verkeerd, want hij is geen kwaad persoon. Maar hij was er door zijn eigen verleden denk ik niet toe in staat om een relatie te hebben. Ik voel geen haat naar hem. Als ik hem tegenkom dan zeg ik gewoon ''hoi''. Maar als ik me bedenk dat het nu 2,5 week uit is, en ik ben niet echt verdrietig, en doe veel leuke dingen, dan vind ik het best wel een geslaagde break up. Als een geslaagde break up bestaat?

Misschien is door het bovenstaande de impact op volgende relaties beperkt?


Eevee

  • ****
  • Berichten: 5.176
    • Bekijk profiel
« Reactie #6 Gepost op: 04 november 2018, 12:16:02 »
Ik ben heel blij dat je de signalen herkent en dat je er écht een punt achter zet. Hoe langer dit door zou zijn gegaan, hoe meer je in zijn macht zou zijn gekomen. Compleet gemanipuleerd, je zou dan steeds doen wat hij van je verlangt. En dat kan dan steeds verder gaan, bijv. tot het verbreken van contact met je familie, etc.

Hij is een heel gevaarlijk type, zorg dat je nooit meer bij hem terug gaat. Zelfs al zou hij alles zeggen om je te overtuigen dat hij nu anders is, dat hij rekening met je gaat houden etc. Dan zou dat van korte duur zijn voordat hij weer ongezond gedrag vertoont.

Blijf heel veel met anderen praten, blijf die afleiding zoeken en zorg dat je hem geen enkele kans meer geeft. Neem het jezelf niet kwalijk dat je 'nog zo lang bent doorgegaan', je hebt gelukkig ingezien dat het niet normaal is en dat je dit niet verdient. Je had dit vooraf niet kunnen weten en het manipuleren gaat heel geleidelijk; voordat je er erg in had, was het al gebeurd. Het is niet jouw schuld, maar please, zorg dat je deze situatie zo houdt. Geef hem geen enkele kans meer.

Verder heb ik geen ervaring met zo'n relatie, maar het zijn heel gevaarlijke situaties waar je in kan komen.

Fantastic

  • *
  • Berichten: 29
    • Bekijk profiel
« Reactie #7 Gepost op: 04 november 2018, 23:50:37 »
Eevee,

Ik ben het met je eens. Tuurlijk heeft hij geprobeerd om van alles te beloven en alles toe te geven en ''ik hou van je'' en ''geef ons een kans'' en zo (pas nadat het uit was, daarvoor was het allemaal mijn schuld). Maar ik zei: ''Ik wil het niet en ik kan het niet.''

Ik heb de afgelopen dagen ook ingezien dat ik er zo lang mee doorging, omdat ik wist dat hij geen slecht mens was. Ik kon mijn vriend in pijn toch niet achterlaten? Wat als het weer beter zou gaan met hem binnenkort? Wat als hij zich echt zo voelt door mij, hij zal toch geen onzin vertellen? Dat dacht ik allemaal. 

En verder: ik ben 19 en dit is mijn tweede (redelijk serieuze) relatie. Wat kon ik nog meer van mezelf verwachten?

Ik heb me dus net gerealiseerd dat hij een persoon was die de pijn van binnen met mij probeerde op te vullen. Dat maakt het niet okay ofzo, maar dat is wel een conclusie waar ik mee kan leven.

Ik heb veel steun aan je reactie. En inderdaad: het ging ook steeds verder. Ik ging 800 meter verderop met een vriendin op een terras thee drinken. Ik was na precies twee uur terug, en hij was ineens verdwenen en boos (ik kwam bij hem thuis en hij was letterlijk gone). Het had uiteindelijk zo ver kunnen gaan dat ik mijn vrienden niet meer zag.
En ik bedenk me ook net dat ik heel sterk onder invloed van hem mijn zomerbaantje tussentijds heb opgezegd... freaky...
en omg... dat mijn ouders niet aardig tegen me deden zei hij. Ja oke ze waren misschien niet mega gastvrij of flexibel naar mij, maarja dat is gewoon hun bejaardenkarakter. Hij zei: ''Als mijn ouders zo deden, dan zou ik nooit meer langsgaan.''
En dat ik met vrienden ging afspreken en dat hij zei: ''je vond deze vrienden toch niet zo leuk?''
Of dat hij zei dat ik hem in de steek liet, omdat ik niet naar hem toe ging, omdat ik me niet goed genoeg voelde.
En dat ik thuis moest blijven van m'n werk anders hadden we ruzie (de baan die ik daarna moest opzeggen).
REDFLAGS ARE COMING TO ME MORE AND MORE

En dat hij geen bonnetjes wilde geven van boodschappen die hij deed met 50% mijn geld. Want dan vertrouwde ik hem niet. Ik eiste de bonnetjes. En na 3 weken ging hij er weer over zeuren dat het moeite voor hem was en dat hij de bonnetjes niet meer wilde meenemen. Het was heel stom volgens hem. Het zou me niet echt verbazen als hij een paar keer de rekening 5 euro duurder heeft gemaakt en dat in zijn hoofd heeft vergoelijkt als: zij heeft toch meer geld dan ik, of zij eet toch alleen de dure dingen. Ik heb hier geen bewijs van, maar ik zie hem er wel voor aan.

Hij was gewoon het soort persoon die het gevoel had dat hij meer kon maken dan eigenlijk kon.
Dat maakt hem misschien extra gevaarlijk.
Oke sorry voor deze rant.
« Laatst bewerkt op: 05 november 2018, 00:16:24 door Fantastic »

idontknowmyname

  • *
  • Berichten: 28
    • Bekijk profiel
« Reactie #8 Gepost op: 05 november 2018, 08:57:47 »
Jeetje, wat heftig!

Ik ben het helemaal met IcecreamFirst en Eevee eens!
« Laatst bewerkt op: 05 november 2018, 09:07:31 door idontknowmyname »

Pinkiewink

  • **
  • Berichten: 600
    • Bekijk profiel
« Reactie #9 Gepost op: 05 november 2018, 11:26:58 »
Ik heb het zelf nooit meegemaakt, maar het is niet gek dat je niet eerder bent gestopt met de relatie. Soms hoor je dat soort verhalen en dan denk je al snel, 'Dat zal mij nooit gebeuren. Ik maak het wel uit als het gebeurt'. Maar je houdt vanzelfsprekend van hem en dan zie je dingen door de vingers. Je denkt, dat hoort erbij, een relatie is niet altijd koek en ei, iedereen heeft z'n slechte kanten, etc. Dus je moet jezelf echt niet de schuld geven dat je het niet eerder hebt gedaan. Zoiets is moeilijk toe te geven. Een relatie beëindigen is altijd moeilijk, wat de situatie ook is.
Maar het is knap dat je het toch hebt gedaan! Uiteindelijk was dit toch de beste keuze, voor jullie beiden misschien wel <3

Fantastic

  • *
  • Berichten: 29
    • Bekijk profiel
« Reactie #10 Gepost op: 05 november 2018, 12:11:23 »
Bedankt voor je reactie! :)

Ik vind vooral dat ik lang ben doorgegaan terwijl ik wist dat het foute boel was. Ik had gewoon een maand lang een lijst van mijn spullen bij hem thuis.... Ik heb in totaal drie keer mijn spullen gepakt. Het doorzetten was zo moeilijk. Maar nu ik het eenmaal heb gedaan voel ik me zo veel beter. De rust, de ontspannen, de tijd voor andere dingen. Ik ben veel vrolijker nu. Het is wel gek. Een gek gevoel. Het is wennen. Maar het is wel veel beter zo.

Het was bijna als in een film. Zo'n boze en jaloerse en lijpe vriend. Wat the fack gewoon...

Misschien hebben andere meiden hier iets aan:
De ander moet in een relatie echt respect hebben voor jouw normen en waarden en gevoelens. Daar naar willen luisteren en naar zichzelf kunnen kijken. Als iemand dat niet doet. Door niet over zijn gedrag te praten of als hij jouw mening of gevoel niet serieus neemt, dan moet je wegwezen. Hij mag nooit denken dat hij iets voor jou kan bepalen. Je mening, je gevoel of wat je moet doen.
Het is bij mij zo klein begonnen. Hij zei gewoon soms: we gaan geen tanden meer poetsen vanavond. En dan zei ik: ik wel! En dan hield hij me heel stevig vast in bed. En dan ging ik geen tanden meer poetsen. Of ik moest meer eten. Dus dan schepte hij plagend extra op als ik zei dat ik vol zat.
« Laatst bewerkt op: 05 november 2018, 12:27:38 door Fantastic »

CherryBlossom

  • ***
  • Berichten: 4.314
  • לביאה
    • Bekijk profiel
« Reactie #11 Gepost op: 08 november 2018, 02:35:00 »
Ik ben heel blij dat je de signalen herkent en dat je er écht een punt achter zet. Hoe langer dit door zou zijn gegaan, hoe meer je in zijn macht zou zijn gekomen. Compleet gemanipuleerd, je zou dan steeds doen wat hij van je verlangt. En dat kan dan steeds verder gaan, bijv. tot het verbreken van contact met je familie, etc.

Hij is een heel gevaarlijk type, zorg dat je nooit meer bij hem terug gaat. Zelfs al zou hij alles zeggen om je te overtuigen dat hij nu anders is, dat hij rekening met je gaat houden etc. Dan zou dat van korte duur zijn voordat hij weer ongezond gedrag vertoont.

Blijf heel veel met anderen praten, blijf die afleiding zoeken en zorg dat je hem geen enkele kans meer geeft. Neem het jezelf niet kwalijk dat je 'nog zo lang bent doorgegaan', je hebt gelukkig ingezien dat het niet normaal is en dat je dit niet verdient. Je had dit vooraf niet kunnen weten en het manipuleren gaat heel geleidelijk; voordat je er erg in had, was het al gebeurd. Het is niet jouw schuld, maar please, zorg dat je deze situatie zo houdt. Geef hem geen enkele kans meer.

+ Deze jongen klinkt als een narcist.
Google maar eens naar (openlijk en/of verborgen) narcisme, dan zul je het patroon waarschijnlijk herkennen. Narcisten zijn in het begin namelijk heel lief, maar wanneer jij na een tijdje gehecht aan hem bent geraakt, begint zijn gedrag te veranderen en begint het emotioneel & psychisch misbruik..
Model

Fantastic

  • *
  • Berichten: 29
    • Bekijk profiel
« Reactie #12 Gepost op: 12 november 2018, 16:39:49 »
+ Deze jongen klinkt als een narcist.
Google maar eens naar (openlijk en/of verborgen) narcisme, dan zul je het patroon waarschijnlijk herkennen. Narcisten zijn in het begin namelijk heel lief, maar wanneer jij na een tijdje gehecht aan hem bent geraakt, begint zijn gedrag te veranderen en begint het emotioneel & psychisch misbruik..

Ik vermoed ook dat hij persoonlijkheidsproblemen heeft. Ik denk niet dat we kunnen zeggen welke. Maar ik ben het met je eens dat in zijn ontwikkeling er iets is verstoord.

Ik ben alleen huiverig om te gaan denken: oh hij is er narcist. Want ik vind dat een beetje te eng. Ik wil niet terug kijken op deze relatie met allerlei speculatie over psychische stoornissen. Ik houd het erop dat zijn psychische problemen kwamen opspelen, en dat het daardoor geen gezonde relatie meer was.

Maar denken jullie dat er iets met mij is dat ik hem heb ontmoet? Hem heb verwelkomd in mijn leven ondanks dat er wel warningsigns waren? Denken jullie bij het ontmoeten van een persoon: is dit een stabiel persoon? Of gaan jullie gewoon je gevoel achterna?

Eevee

  • ****
  • Berichten: 5.176
    • Bekijk profiel
« Reactie #13 Gepost op: 12 november 2018, 19:45:00 »
Je kan het simpelweg niet weten totdat je het zelf ondervindt.
Dus nee, ik denk dat je er teveel achter zoekt als je het jezelf kwalijk gaat nemen dat je hem hebt ontmoet of dat het te lang door is gegaan. Het is er, voorheen onbewust, ingeslopen, je hebt de signalen ontdekt en je hebt actie ondernomen. Meer kan je niet doen.
Je kan nooit volledig weten of iemand stabiel is of niet, dat kan alleen als je een langere tijd met die persoon omgaat.

Fantastic

  • *
  • Berichten: 29
    • Bekijk profiel
« Reactie #14 Gepost op: 13 november 2018, 01:29:21 »
Dat is waar! Thanks.
Ja ik ben zo iemand die 100 jaar door denkt.... haha

Xoxo

  • *
  • Berichten: 47
    • Bekijk profiel
« Reactie #15 Gepost op: 27 januari 2019, 18:19:02 »
Lieve Fantastic,

Wat ontzettend naar dat je dit hebt meegemaakt! Ik herken je verhaal helaas wel, 2 jaar geleden bevond ik me in zo'n zelfde situatie. Gelukkig ben je er nog redelijk op tijd uitgestapt, dat is erg knap!

Mijn vriend was mijn eerste echte verliefdheid, hij was ouder en had al eerder 'normale' relaties gehad. Het ging ongeveer hetzelfde als bij jou. Alles begon geweldig, we waren een blij en gelukkig stel, maar over emoties praten was bijna onmogelijk. Als ik het met hem wilde hebben over iets wat ik lastig vond of niet fijn aan zijn gedrag, wist hij het altijd zo te draaien dat ik uiteindelijk de schuldige was en mijn excuses aanbood. Ik was smoorverliefd en onervaren, de alarmbelletjes gingen dus nog niet rinkelen. Fast forward 8 maanden later. Hij kreeg het voor elkaar dat ik altijd bij hem thuis was, want hij voelde zich niet op zijn gemak bij mij thuis. Zo zag ik mijn ouders nauwelijks en verslechterde mijn band met hen. Mijn vrienden zag ik ook bijna nooit meer zonder hem, afspreken met mannelijke vrienden was al helemaal onmogelijk. Hij vertrouwde me niet en verweet mij dat ik zogenaamd de eerste beste kans zou aangrijpen om vreemd te gaan. Mijn vriendinnen waren 'geen goede invloed' omdat ze een kritische blik worpen op mijn relatie met hem. Ik raakte geïsoleerd van de rest van de wereld en ondertussen was hij ook geen veilige plek meer. Hij werd altijd boos, ook om onbelangrijke dingen, en op een gegeven moment werd hij agressief als hij had gedronken. Je zou denken dat ik hier, net zoals jij, een punt erachter heb gezet. Ik heb het geprobeerd, alleen zei hij dat hij zelfmoord ging plegen als ik het meende. Aangezien hij suïcidale trekjes had, durfde ik het uiteindelijk niet aan. Twee weken laten heeft mijn ex me een keer mishandeld, daarna heb ik het meteen afgebroken.

Ik neem mezelf nog steeds kwalijk dat ik er zo lang mee heb gewacht, enkel omdat ik hem niet achter wilde laten. Je moet jezelf dit leren vergeven en in gaan zien dat hij jou ongelofelijk gemanipuleerd heeft. Het feit dat iemand dat bij jou doet, kan je jezelf niet kwalijk nemen. Iedereen maakt fouten, maar zorg vooral dat het zich niet gaat herhalen! Probeer ook voor jezelf uit te zoeken waarom je precies bleef en waar je dus in de toekomst op moet letten. En neem de tijd, het heeft mij 1,5 jaar geduurd voordat deze ervaring me echt niks meer deed.  Daarnaast blijkt het dus ook dat je over veel doorzettingsvermogen beschikt, niet zomaar opgeeft en loyaal bent. Leer daarin alleen je grenzen kennen, maar geef jezelf ook een complimentje dat je die eigenschappen bezit! Probeer dus eigenlijk jezelf te vergeven, niks kwalijk te nemen, te verbeteren, maar niet alleen te straffen voor wat je hebt meegemaakt!

Ik weet niet of dit je heeft geholpen, maar ik hoop van wel. Je mag me altijd een berichtje sturen!  :wink2:

Fantastic

  • *
  • Berichten: 29
    • Bekijk profiel
« Reactie #16 Gepost op: 27 januari 2019, 22:10:22 »
Lieve Fantastic,

Wat ontzettend naar dat je dit hebt meegemaakt! Ik herken je verhaal helaas wel, 2 jaar geleden bevond ik me in zo'n zelfde situatie. Gelukkig ben je er nog redelijk op tijd uitgestapt, dat is erg knap!

Mijn vriend was mijn eerste echte verliefdheid, hij was ouder en had al eerder 'normale' relaties gehad. Het ging ongeveer hetzelfde als bij jou. Alles begon geweldig, we waren een blij en gelukkig stel, maar over emoties praten was bijna onmogelijk. Als ik het met hem wilde hebben over iets wat ik lastig vond of niet fijn aan zijn gedrag, wist hij het altijd zo te draaien dat ik uiteindelijk de schuldige was en mijn excuses aanbood. Ik was smoorverliefd en onervaren, de alarmbelletjes gingen dus nog niet rinkelen. Fast forward 8 maanden later. Hij kreeg het voor elkaar dat ik altijd bij hem thuis was, want hij voelde zich niet op zijn gemak bij mij thuis. Zo zag ik mijn ouders nauwelijks en verslechterde mijn band met hen. Mijn vrienden zag ik ook bijna nooit meer zonder hem, afspreken met mannelijke vrienden was al helemaal onmogelijk. Hij vertrouwde me niet en verweet mij dat ik zogenaamd de eerste beste kans zou aangrijpen om vreemd te gaan. Mijn vriendinnen waren 'geen goede invloed' omdat ze een kritische blik worpen op mijn relatie met hem. Ik raakte geïsoleerd van de rest van de wereld en ondertussen was hij ook geen veilige plek meer. Hij werd altijd boos, ook om onbelangrijke dingen, en op een gegeven moment werd hij agressief als hij had gedronken. Je zou denken dat ik hier, net zoals jij, een punt erachter heb gezet. Ik heb het geprobeerd, alleen zei hij dat hij zelfmoord ging plegen als ik het meende. Aangezien hij suïcidale trekjes had, durfde ik het uiteindelijk niet aan. Twee weken laten heeft mijn ex me een keer mishandeld, daarna heb ik het meteen afgebroken.

Ik neem mezelf nog steeds kwalijk dat ik er zo lang mee heb gewacht, enkel omdat ik hem niet achter wilde laten. Je moet jezelf dit leren vergeven en in gaan zien dat hij jou ongelofelijk gemanipuleerd heeft. Het feit dat iemand dat bij jou doet, kan je jezelf niet kwalijk nemen. Iedereen maakt fouten, maar zorg vooral dat het zich niet gaat herhalen! Probeer ook voor jezelf uit te zoeken waarom je precies bleef en waar je dus in de toekomst op moet letten. En neem de tijd, het heeft mij 1,5 jaar geduurd voordat deze ervaring me echt niks meer deed.  Daarnaast blijkt het dus ook dat je over veel doorzettingsvermogen beschikt, niet zomaar opgeeft en loyaal bent. Leer daarin alleen je grenzen kennen, maar geef jezelf ook een complimentje dat je die eigenschappen bezit! Probeer dus eigenlijk jezelf te vergeven, niks kwalijk te nemen, te verbeteren, maar niet alleen te straffen voor wat je hebt meegemaakt!

Ik weet niet of dit je heeft geholpen, maar ik hoop van wel. Je mag me altijd een berichtje sturen!  :wink2:

Lieve Xoxo,

Ik weet niet hoe je bij mijn topic komt, maar ik was het al een beetje vergeten. In die zin dat ik er al twee maanden niet over na had gedacht. Echter, ik moest net de was uit de wasmachine halen en ik dacht: eerst even naar mijn topic kijken. Precies vandaag reageer jij! Ik vind dat wel een beetje een teken van iets. Soort van meant to be.

Maar goed, nu het drie maanden uit is met deze jongen heb ik de volgende conclusie. Sommige mensen zijn niet gezond in hun hoofd. Ze kunnen niet omgaan met hun problemen. En daardoor kunnen ze ook niet goed omgaan met anderen of een normale relatie hebben.

Een ''normale relatie'' is dat je de ander het licht gunt. Je gaat ervan uit dat de ander jou wil helpen, in plaats van pijn doen. Je vertrouwt elkaar echt, en hebt geen reden om elkaar niet te vertrouwen. Ook als je niet bij elkaar bent, dan voelt je relatie veilig. Als de ander een grens aangeeft, dan houd je je daaraan.

Jongens die zich zo gedragen zoals mijn ex, en dus ook de jouwe, die kunnen zo'n band niet met iemand hebben. Dat moet uit een bepaalde veilige basis voortkomen die zij niet hebben.

Ik voel daarom ook geen haat ofzoiets naar mijn ex. Natuurlijk was er in het begin niks aan de hand. Tijdens de verliefdheid kan er niks misgaan. Dat is zeg maar het hele idee van verliefdheid: dat je alles geweldig aan elkaar vindt. Maar na de verliefdheid lijkt de ander te veranderen in zo'n situatie. Maar dan pas wordt diegene zijn zieke, onzekere en onaardige zelf. En omdat je dat niet meteen kunt verklaren, en het op jezelf betrekt, blijf je bij zo iemand.

Je moet het jezelf echt niet kwalijk nemen. Jij was gewoon empathisch naar deze jongen. En hij is psychisch ziek. Maar dat kon jij gewoon niet weten op dat moment.

Het heeft iets zieligs dat iemand zo kan zijn. Maar als iemand jou schaadt met zijn problemen, dan kan het wel zielig zijn, maar dan moet je wegwezen.

Je deed het goed!!! Bedankt voor je bericht! :)




Nutella

  • **
  • Berichten: 233
    • Bekijk profiel
« Reactie #17 Gepost op: 29 januari 2019, 17:58:03 »
Als ik dit lees moet ik denken aan een reeks YouTube-video's die een bekende YouTuber heeft gemaakt. Wss herken je je ex er wel in:


https://www.youtube.com/watch?v=zPvw4DHdsAo


Knap dat je het hier hebt gedeeld by the way  :)

Fantastic

  • *
  • Berichten: 29
    • Bekijk profiel
« Reactie #18 Gepost op: 29 januari 2019, 20:04:11 »
Hey, thanks voor je reactie! :)

Ik heb de video's bekeken. Ik herken mijn ex hier idd enigszins in. Dat meisje zegt eigenlijk dat ze denkt dat die jongen een persoonlijkheidsstoornis heeft. Ze noemt hem een psychopaat/narcist, maar dat is eigenlijk hetzelfde. Je hebt verschillende soorten persoonlijkheidsstoornissen.

Dus ik ging even lezen op een site van de overheid over zorg en psychische hulp enzo...

En nu ik wat meer afstand van de situatie heb genomen, denk ik dat ik er toch vrede mee moet hebben dat hij een persoonlijkheidsstoornis heeft. Ik heb dit ook met twee professionals besproken, en zij denken dit ook.

Ik ben geen psycholoog, en ik kan wel 100x tot de conclusie komen dat hij psychisch niet gezond is, maar het blijft gewoon heel ingrijpend. Het is iets wat tijd nodig heeft om te verwerken. Ik vond het best wel fijn om het hierop te delen. En ook nogmaals bedankt voor alle steunende reacties vanuit jullie! :-)

Nutella

  • **
  • Berichten: 233
    • Bekijk profiel
« Reactie #19 Gepost op: 03 februari 2019, 17:45:35 »
Het is goed dat je het hebt uitgemaakt,dit is natuurlijk ook niet gezond voor jou.
Je moet wel echt weten dat het niet aan jou ligt en je de beste vriendin voor hem hebt proberen te zijn maar dat het gewoon niet ging. Probeer het idd te verwerken en hopelijk kom je in de toekomst een jongen tegen die je beter zal behandelen <3