Auteur Topic: Perturbato's Verhalencontest =)  (gelezen 21432 keer)

Mars

  • ***
  • Berichten: 3.360
    • Bekijk profiel
« Reactie #50 Gepost op: 25 februari 2016, 20:55:20 »

Photograph

Jack gooit het kussen naar Anna. Het is half zeven en de zon komt op. Anna opent voorzichtig haar ogen en kijkt recht in het vrolijke gezicht van Jack. Een paar minuten later staan ze beide in pyjama in de woonkamer. Kasten worden open getrokken en potloden, scharen, vellen papier, alles wordt tevoorschijn gehaald. Niet veel later worden er spelletjes tevoorschijn gehaald en dan zitten ze samen te kwartetten. Een kwartier later gaat de tv aan en weer later staan ze samen rond de tafel te dansen en te zingen op het intro liedje van Alfred Jodocus Kwak. Het is inmiddels half negen en papa en mama komen naar beneden voor het ontbijt. Het is zondag, dus dat betekent croissantjes. Kleurpotloden moeten worden opgeruimd en de bakplaat wordt op tafel gezet. Jack en Anna mogen het deeg oprollen tot croissants waarna papa ze insmeert met eigeel.

Half tien staan ze aangekleed beneden en is het tijd om naar buiten te gaan. Er wordt aangebeld. Mick staat voor de deur en vraagt of Jack buiten komt spelen. Nog geen minuut later is Jack verdwenen en gaat Anna op pad. Ze gaat langs bij Sophie, Katie en heeft dan eindelijk geluk, want Emma is thuis.

Om één uur komen Jack en Anna even snel langs huis om een boterham te eten en een glas limonade te drinken. Tien minuten later staan ze weer buiten. Als het dan eenmaal vijf uur is en hun vriendjes en vriendinnetjes naar huis moeten om te eten, gaan ze samen naar buiten om nog even te voetballen of in de speeltuin te spelen tot het zes uur is en zij ook moeten eten. Om zeven uur wordt er alweer aangebeld. Joe en Sara staan voor de deur en vragen of Jack en Anna mee komen doen met verstoppertje. Bijna de hele straat is al opgetrommeld en Anna is als laatste buiten, dus zij moet de zoeker zijn. Er wordt een lantaarnpaal uitgekozen als buutplek en Anna begint met tellen. Een uur later worden Anna en Jack naar binnen geroepen. Het is tijd om naar bed te gaan, want morgen is weer een normale schooldag.

Ik draai de foto om en zie op de achterkant de namen staan van de kinderen uit de buurt. Voor en achternaam, mijn moeder had hier goed over nagedacht. De tijd tikt weg, terwijl ik terug denk aan die tijd en twijfel of ik de telefoon op moet pakken om Emma, Sophie en Sara op te bellen, maar wat denk ik daarmee te bereiken. Ik sta niet meer in het leven zoals ik toen stond. Lang leven de lol is veranderd in Lang leven het werk, want dan is er geld en kunnen we de huur weer betalen. Het is niet alsof we elkaar weer op gaan zoeken om verstoppertje te spelen en uren lang in bomen te klimmen of hutten te bouwen. Ik krijg de tijd er niet mee terug en dat zou ik ook niet willen.
Ik sla het fotoboek dicht en laat de herinnering een herinnering.
Hoe verdrietig je ook bent, onthoud altijd dit:      Ergens in de wereld stapt nu iemand met zijn blote voet op een legoblokje.

Mars

  • ***
  • Berichten: 3.360
    • Bekijk profiel
« Reactie #51 Gepost op: 29 februari 2016, 19:31:55 »
Hallo, hallo,


Is hier nog leven?
Ik ben ook wel benieuwd naar andere stukjes eigenlijk haha.
Hoe verdrietig je ook bent, onthoud altijd dit:      Ergens in de wereld stapt nu iemand met zijn blote voet op een legoblokje.

Northern

  • ******
  • Berichten: 26.722
    • Bekijk profiel
« Reactie #52 Gepost op: 01 maart 2016, 15:00:37 »
Ik had dus geen tijd^ en deze opdracht is nu al verlopen, maar de volgende opdracht doe ik wel weer mee!

Perturbato

  • **
  • Berichten: 281
    • Bekijk profiel
« Reactie #53 Gepost op: 03 maart 2016, 23:29:18 »
UITSLAG

Mars:
Ten eerste, bedankt om als enige toch nog iets in te leveren, hihi ;)
Ik heb je verhaal meteen gelezen met het liedje op de achtergrond, en ik vond het er meteen heel goed bij passen. (daarna heb ik nog alleen het liedje geluisterd en vooral daarbij naar de tekst gekeken. Wat ik leuk en verrassend vond was dat de tekst van het nummer zelf verder niet zoveel met jouw verhaal te maken heeft, het is best een ander verhaal, tof dat je er dus je eigen inspiratie op los hebt gelaten!) Het liedje heeft een wat triestige ondertoon in zich, en ondanks jouw verhaal eigenlijk best vrolijk klinkt, brengt het zo'n nostalgisch gevoel naar boven wat ook zeker een soort van verdrietig kantje heeft. Het deed me trouwens ook terugdenken aan mijn eigen jeugd, dat was wel leuk.
De laatste alinea maakt het hele stuk écht af, en geeft het ook kracht. Zo van, welcome to adulthood, it sucks. Goed gedaan!

De eerste plaats gaat - ik weet, echt een verrassing dit - naar Mars :lol:

Huidige tussenstand:
Mars: 3,5
Northern: 3,5
Iridescent: 3,5
Alioqui: 2,5
Strange frequencies: 2,5

(0,5 voor het inleveren, 3 punten naar de eerste plaats en 2 naar de tweede.)


-

Ik hoop wel dat er wat meer mensen actiever willen meedoen, want mijn motivatie zakt wel een beetje als ik telkens maar 1/2 inzendingen krijg  :cry: dus, kom op mensen, aan de slag!  :zwhip: (pls)
« Laatst bewerkt op: 03 maart 2016, 23:32:38 door Perturbato »
'It does not do to dwell on dreams and forget to live'

Perturbato

  • **
  • Berichten: 281
    • Bekijk profiel
« Reactie #54 Gepost op: 03 maart 2016, 23:33:28 »
(nieuwe opdracht komt nog voor 12 uur)
'It does not do to dwell on dreams and forget to live'

Perturbato

  • **
  • Berichten: 281
    • Bekijk profiel
« Reactie #55 Gepost op: 03 maart 2016, 23:59:19 »
04.
Je wordt wakker. Je bent niet thuis, niet in je vertrouwde omgeving, en zielsalleen. Het enige wat je weet is wie je bent en wat je laatste herinneringen zijn. Tell me what happens next...


Deadline: 27/03 00:00
« Laatst bewerkt op: 08 maart 2016, 21:44:14 door Perturbato »
'It does not do to dwell on dreams and forget to live'

ShadowWolf

  • *
  • Berichten: 17
    • Bekijk profiel
« Reactie #56 Gepost op: 07 maart 2016, 02:00:54 »
Ik zou graag mee willen doen nog als dat zou kunnen :)

Mars

  • ***
  • Berichten: 3.360
    • Bekijk profiel
« Reactie #57 Gepost op: 07 maart 2016, 10:41:50 »
Dankjewel voor de feedback, leuk om te horen wat je ervan vond (:


Ik ga proberen weer wat in te leveren volgende keer.


(Misschien moet je de deadline op 3, in plaats van 2 weken zetten, dan hebben mensen net iets meer tijd en krijg je misschien meer reacties)
Hoe verdrietig je ook bent, onthoud altijd dit:      Ergens in de wereld stapt nu iemand met zijn blote voet op een legoblokje.

Perturbato

  • **
  • Berichten: 281
    • Bekijk profiel
« Reactie #58 Gepost op: 08 maart 2016, 21:43:57 »
@Mars, dat is misschien wel een goed idee. Ik zal de deadline aanpassen :)
@Shadow, jaa natuurlijk! :D
'It does not do to dwell on dreams and forget to live'

Perturbato

  • **
  • Berichten: 281
    • Bekijk profiel
« Reactie #59 Gepost op: 16 maart 2016, 11:32:38 »
Nog anderhalve week!
'It does not do to dwell on dreams and forget to live'

ShadowWolf

  • *
  • Berichten: 17
    • Bekijk profiel
« Reactie #60 Gepost op: 26 maart 2016, 20:00:33 »
Ik heb al de hele week geen inspiratie, maar ik wilde toch wat insturen. Dus heb ik maar snel in een uurtje wat bedacht. Ik hoop dat het toch een beetje goed is. Als je hem goed leest en doorhebt voldoet het aan het onderwerp, maar daar zijn waarschijnlijk meerdere meningen over denk ik...  :blush: Hier komt 'ie:


Het voelt alsof ik stik. Mijn ademhaling is onregelmatig en ik heb het gevoel dat ik geen controle meer heb over mijn eigen lichaam. Mijn ogen willen niet open, alsof ik niet mag zien waar ik ben en wat er om me heen gebeurd. Ik voel niks, behalve dat het lijkt alsof mijn hart in mijn hoofd zit en daar als een gek tekeer gaat. Ik kan niet meer denken en een angstig gevoel bekruipt me. Ik probeer mijn gedachten terug te halen, uiteindelijk komen eenzame losse flarden herinneringen terug. Mijn naam, Rogue, is niet het enige wat me te binnenschiet. Een hoog grijs gebouw doemt op in mijn gedachten, ik gok een flat, boven me lacht een donkere hemel zonder sterren me tegemoet en in de verte zie ik gloeiende lantaarnpalen. Dan springt er opeens een zwarte gedaante van het gebouw af. Ik probeer te gillen, schreeuwen om help, maar ik kan het niet. Ik voel hoe de gedaante wacht op de gigantische impact die de frontale klap tussen de bodem en haar lichaam zal maken. Dat de grond steeds dichterbij komt. De koude windvlagen die om haar oren suizen en hoe haar haar voor haar ogen wappert. Ik voel hoe ze zich overgeeft aan de zwaartekracht en hoe haar gedachten wegvagen. Ik voel hoe zij die klap maakt, ik voel hoe zij uit gaat. Hoe ik uit ga. Maar dit keer ook echt, het voelt meer dan echt. Mijn vuur, dat al 16 jaar heeft gebrand, dooft. Ik ben uit het grootste spel dat er bestaat, ik heb verloren van mezelf.

Humble

  • *****
  • Berichten: 13.364
    • Bekijk profiel
« Reactie #61 Gepost op: 27 maart 2016, 18:43:09 »
Ik weet niet precies wat dit is maar ik wilde iets inleveren

Met veel moeite gleden mijn oogleden omhoog. Het was alsof ze samen Atlas waren die het hemelgewelf een paar centimeter hoger moest houden. Net zoals de titaan stortten ook mijn oogleden meteen weer in onder het gewicht van de zwaartekracht gecombineerd met felle lichtbundels. Enkele pogingen – en minuten – later was de missie geslaagd. Het enige wat ik met mijn zicht en begrip waarnemen kon, was een wit plafond dat niet wit meer was. Het leek op een witte wolk waar de as van een uitbarstende vulkaan overheen was gestrooid. Bij het idee om mijn nek in beweging te brengen alleen al trok er een golf van misselijkheid door mijn maag. Ik probeerde een van mijn ledematen te bewegen. Na slechts één centimeter werd mijn lichaam gevuld met een helse pijn die letterlijk overal voelbaar was. Toen ik op adem was gekomen, probeerde ik mijn hersenen uit. Ook die deden zeer. Alle axonen en dendrieten deden hun werk niet meer, gevuld door de impulsen van pijn.
De afdrukken van zijn handen voelde ik nog op mijn huid staan.
Afbeeldingen en letters botsten tegen de rand van mijn hersenpan aan, maar er was geen eenduidigheid uit te halen. Man. Vuist. Zwart. Hout. Bed. Kleding. Hand. Naakt. Rood.
Rillingen trokken door me heen en ik besefte dat ik naakt was. Er lag zelfs geen stof over mijn lichaam heen. De pijn negerend bewoog ik mijn hoofd. Mijn blik gleed door de ruimte heen. Niets. Geen herkenning. Niets.
Plotseling klonk er gekraak. In mijn ooghoeken zag ik een beweging. Niet veel later voelde ik een druk op mijn lichaam.
En ik schreeuwde.
Can I lay by your side, next to you, you. And make sure you’re alright?                      
I’ll take care of you. And I don’t want to be here if I can’t be with you tonight                              

Mars

  • ***
  • Berichten: 3.360
    • Bekijk profiel
« Reactie #62 Gepost op: 29 maart 2016, 12:23:47 »

Ik heb even snel wat in elkaar geflanst. Laten we zeggen dat ik er 30 minuten aan gewerkt heb.
Ik heb niet echt tijd gehad, maar vond het wel een leuke opdracht
en ik ben ook wel te laat met inleveren, maar ik hoop dat dat niet erg is.



Ik loop op een strand en voel de koude zee die af en toe mijn voeten verkoeld. Het volgende moment vlieg ik ineens boven die zee, aan een parachute hangend. Daarna trotseer ik de golven met een speedboot, samen met mijn beste vrienden. Langzaam vervaagt het strand en begint langzaam tot me door te dringen dat ik in bed lig te dromen. Ik wil mijn droom nog niet verlaten, maar ben toch ook wel benieuwd hoe laat het is. Voorzichtig open ik dan toch mijn ogen, maar ik moet moeite doen, want ze zitten vastgeplakt door de mascara. Dat ben ik er zeker vergeten af te halen gisteren. Ik kijk tegen een onbekende muur aan. Ik draai me om en langzaam dringt het tot me door dat ik niet in mijn eigen bed lig. Mijn mobiel ligt niet naast me en ik probeer terug te denken aan vannacht. Wat is er gebeurt, waar heb ik mijn mobiel neergelegd, hoe ben ik eigenlijk in bed beland en waar is mijn mobiel in hemelsnaam beland. Ik heb hem toch niet ergens laten liggen of laten vallen? Ik heb geen geld voor een nieuwe en wat moet ik zonder mobiel, in een onbekend huis?! Ik blijf liggen, lichtelijk in paniek, hopend op herinneringen die terug komen.
Gisteren was het vrijdag, ik ben naar college geweest en... Het komt weer bij me op. Ik ben een weekend weg met vrienden. Gisteren zijn we met de auto weggereden naar Limburg. Ik kan me nog herinneren dat we toen al begonnen met een biertje en eenmaal op locatie werd de hoeveelheid alcohol alleen maar meer..... Er was vodka, iets dat ik absoluut niet kan hebben en ik heb ervan gedronken.... We waren uitgegaan, met de bus ernaartoe.... Ik had mijn mobiel in mijn jaszak laten zitten, in de garderobe. Dat was niet slim.... Mijn jas, waar is die?
Ik ga in paniek rechtop zitten om de kamer te bekijken, maar heb daar direct spijt van. Er schiet een barstende pijn door mijn hoofd. Mijn jas ligt hier niet. Heb ik hem wel opgehaald in de garderobe? Mijn hand schiet uit naar mijn broek die naast mijn bed op de grond ligt. Het kaartje van de garderobe zit niet meer in mijn zak. Ondanks de pijn in mijn hoofd sta ik toch op. Ik heb mijn shirt van gisteren nog aan. Ik loop de kamer uit, de trap af, opzoek naar mijn jas. Beneden zie ik hem over een stoel hangen. Opgelucht ben ik pas op het moment dat ik mijn hand in mijn jaszak steek en mijn mobiel daaruit haal. Ik tik het scherm aan en zie dat het half twee is. Ik vind een berichtje in de groepsapp. Ze zijn al naar het meer,... daar ga ik ook naartoe, maar eerst water drinken,... heel veel water.
Hoe verdrietig je ook bent, onthoud altijd dit:      Ergens in de wereld stapt nu iemand met zijn blote voet op een legoblokje.

troubledminds

  • *
  • Berichten: 56
    • Bekijk profiel
« Reactie #63 Gepost op: 31 maart 2016, 10:32:20 »
hoii, ik wil graag weer beginnen met schrijven dus ik doe graag mee. Ik ben benieuwd naar de volgende opdracht!

Perturbato

  • **
  • Berichten: 281
    • Bekijk profiel
« Reactie #64 Gepost op: 03 april 2016, 22:38:47 »
Super die inzendingen! :D Ik ga zsm een uitslag plaatsen
'It does not do to dwell on dreams and forget to live'

Perturbato

  • **
  • Berichten: 281
    • Bekijk profiel
« Reactie #65 Gepost op: 04 april 2016, 22:54:22 »
UITSLAG

ShadowWolf:
Hele duistere insteek op de opdracht. Je hebt een hele directe schrijfstijl, als lezer weet je precies wat er gebeurt, maar toch houd je het verloop van het verhaal een mysterie. Je schrijft wel wat rommelig, kan zijn omdat je zoals je zelf al zei snel iets bedacht hebt. De zin "Een hoog grijs gebouw doemt op in mijn gedachten, ik gok een flat, boven me lacht een donkere hemel zonder sterren me tegemoet en in de verte zie ik gloeiende lantaarnpalen." leest niet zo lekker. Ik zou na 'ik gok een flat' een definitieve punt hebben gezet en een nieuwe zin zijn begonnen. Het sluit namelijk niet goed genoeg aan om één zin te vormen, tenzij je "en" had toegevoegd aan het laatste deel (EN boven me lacht een donkere hemel [...]). Ook het gebrek aan alinea's zwakt het geheel wat af.
Ik ben iig nieuwsgierig naar wat je nog meer kan; ik weet zeker dat als je wat meer moeite in je stuk steekt en het netjes afwerkt (herschrijf het desnoods nog een keer) het stukken beter kan dan dit.

Humble:
Ge-wel-dig. Ik heb dit stukje in één adem uitgelezen. Alleen al de tweede zin, waarin je verwijst naar de God die jouw oogleden symboliseren, vond ik geniaal gevonden. Heerlijk om te lezen. Je maakt echt mooie zinnen, en ze klinken zo moeiteloos, alsof ze zo uit je vingers gevlogen zijn.
In heel je stukje gebeurt eigenlijk vrij weinig, maar er zit zoveel kracht in. Ik ben echt nieuwsgierig naar het vervolg(-die-ik-nooit-krijgen-zal). Geen foutjes te bespeuren, echt, ik weet niet wat ik nog meer kan zeggen. Ik ken jouw schrijfstijl natuurlijk al, maar dit kwam behoorlijk als een verrassing, zulke stukken heb ik nog niet veel van je gelezen. I like it :)

Mars:
Vooruit, omdat je zo schattig bent zal ik je niet diskwalificeren voor het te laat-zijn. ;)
Laat ik gelijk met de deur in huis vallen: "Wat is er gebeurt, waar heb ik mijn mobiel neergelegd, hoe ben ik eigenlijk in bed beland en waar is mijn mobiel in hemelsnaam beland." Tweemaal in één zin vraag je je af waar je mobiel ligt, leest niet zo lekker.
Ik had eigenlijk het idee dat je hoofdpersonage in een cliché horrorfilm belandt was waarbij ze half ontvoerd was oid, maar die wending had me toch nog leuker geleken dan de anticlimax op het eind. Ook vind ik het jammer dat je zoveel weggeeft al halverwege het verhaal. Eerst weet ze niets meer, wat voor de lezer spanning opbouwt, maar een seconde later wordt alles tot in de puntjes vertelt. Beetje saai. En ook iets teveel (irrelevante) informatie bij elkaar (ze heeft geen geld voor een nieuwe telefoon, ze heeft haar shirt van gisteren nog aan, etc.) wat voor mijn idee niet veel toevoegt aan het verhaal. De laatste zin vond ik dan wel weer grappig. Maar toch een zwak stuk, en ik heb al beter van jou gezien. (;



Over de eerste plaats hoefde ik niet lang na te denken. Humble, je hebt de eerste plek verdient! De tweede plaats gaat naar ShadowWolf en als laatste eindigt Mars.

Huidige tussenstand:
Mars: 5
Humble: 3,5
Northern: 3,5
Iridescent: 3,5
ShadowWolf: 2,5
Alioqui: 2,5
Strange frequencies: 2,5

(0,5 voor het inleveren, 3 punten naar de eerste plaats, 2 naar de tweede en 1 naar de derde.)
'It does not do to dwell on dreams and forget to live'

ShadowWolf

  • *
  • Berichten: 17
    • Bekijk profiel
« Reactie #66 Gepost op: 04 april 2016, 23:12:32 »
Super bedankt voor het commentaar. Hier kan ik wel wat mee denk ik :). Ik zou er op letten bij mijn volgende stukje. ;)

Mars

  • ***
  • Berichten: 3.360
    • Bekijk profiel
« Reactie #67 Gepost op: 06 april 2016, 12:45:47 »
Verdiende eerste plaats. Helemaal mee eens,
Goed stuk Cyn,
Hoe verdrietig je ook bent, onthoud altijd dit:      Ergens in de wereld stapt nu iemand met zijn blote voet op een legoblokje.

Humble

  • *****
  • Berichten: 13.364
    • Bekijk profiel
« Reactie #68 Gepost op: 06 april 2016, 17:10:12 »
Aahw dankjewel! En dat terwijl ik het in zo'n korte tijd geschreven heb, eerste plaats had ik echt niet verwacht  :blush:
En dankjewel Marit :D

Ik ben benieuwd naar de nieuwe opdracht :fieuw:
Can I lay by your side, next to you, you. And make sure you’re alright?                      
I’ll take care of you. And I don’t want to be here if I can’t be with you tonight                              

Northern

  • ******
  • Berichten: 26.722
    • Bekijk profiel
« Reactie #69 Gepost op: 06 april 2016, 18:10:34 »
omg ik vergeet dit telkens

Perturbato

  • **
  • Berichten: 281
    • Bekijk profiel
« Reactie #70 Gepost op: 06 april 2016, 23:06:13 »
O ja, nieuwe opdracht


uhm
'It does not do to dwell on dreams and forget to live'

Perturbato

  • **
  • Berichten: 281
    • Bekijk profiel
« Reactie #71 Gepost op: 06 april 2016, 23:12:12 »
05.
Als je beschikking had over een tijdmachine, waar zou je dan naartoe reizen? De toekomst? Het verleden? Baseer je verhaal op jouw antwoord. Je personage leeft niet in het nu, maar in een andere tijd. Noem in je stuk geen jaartallen, maar laat vanuit het verhaal duidelijk worden wanneer het (ongeveer) zich afspeelt.


Deadline: 27/04 00:00
'It does not do to dwell on dreams and forget to live'

Daenerys

  • *
  • Berichten: 98
    • Bekijk profiel
« Reactie #72 Gepost op: 07 april 2016, 20:05:44 »
Kan ik me bij dezen aanmelden om mee te doen? Mijn vingers gaan toch wel heel erg kriebelen van deze opdracht

Perturbato

  • **
  • Berichten: 281
    • Bekijk profiel
« Reactie #73 Gepost op: 08 april 2016, 21:02:27 »
Kan ik me bij dezen aanmelden om mee te doen? Mijn vingers gaan toch wel heel erg kriebelen van deze opdracht
Naturlich! :D
'It does not do to dwell on dreams and forget to live'

Perturbato

  • **
  • Berichten: 281
    • Bekijk profiel
« Reactie #74 Gepost op: 14 april 2016, 18:53:52 »
Als je nog geen inspiratie of wat dan ook had, hier wat sfeerbeelden om deze wat aan te wakkeren:




















'It does not do to dwell on dreams and forget to live'