Girlscene Musthaves

Auteur Topic: Ik kom altijd uit bij jou ♡ - AFGEROND  (gelezen 126227 keer)

Perronita

  • *****
  • Berichten: 15.740
  • Darling, I'm a nightmare dressed like a daydream.
    • Bekijk profiel
« Gepost op: 27 september 2013, 20:07:14 »
Hoi hoi Girlsceners :)

Een hele tijd geleden ben ik met mijn verhaal begonnen, maar ik stopte telkens en heb het niet afgemaakt.
Alleen de drang om te schrijven kriebelt heel erg en ik wil het daarom nog een keer proberen en wél afmaken !
Ik ben bezig met herschrijven, verbeteren en uitbreiden en het plan is om een mooi lang verhaal te maken met hulp van een beta-reader. Ik hoop dat er oude lezers zijn, maar ook nieuwe en dat jullie uiteindelijk zullen uitkijken naar mijn posts :)

Dit is een tijdelijke cover, wil namelijk een andere, maar ik weet nog niet precies wat.



Ik zal snel een beschrijving schrijven en hierop zetten, maar het is wel een 'liefdesverhaal'

Nog één keer kijk ik achterom. Daar achter waar we altijd samen waren. Voor mij ligt het donkere water en de golven deinen woest op en neer.
Zachtjes klettert de regen op mijn hoofd en ik zie alles om me heen langzaam aan nat worden .
Ik begin weer te snikken en veeg met mijn vingers onder mijn oogleden .

Teveel stukgegaan…

Ik sluit mijn ogen en knipper de tranen weg. Als ik ze open is er niks veranderd. Ik weet heel goed wat mij te doen staat en loop met kleine stappen richting de rotsen.
Zachtjes snik ik verder en fluister zijn woorden: ´We zullen voor altijd samen blijven, dat beloof ik je. Wat er ook gebeurd.´
Als ik boven sta, kijk ik neer over het ruime strand. De lange steiger die ze zo vaak hand in hand bewandeld hebben en de lampen die het prachtige, donkere strand sieren.

Ons strand, onze plek.
Met mijn hand strijk ik over mijn buik. Leegte. Alleen dat is er, niks anders dan kille, duistere leegte.
Rustig sluit ik mijn ogen en voel de wanhoop, angst en alle andere slechte gevoelens op de een of andere manier geleidelijk wegebben.

Zo moet het zijn, het kan niet anders.

‘Ik voelde de wind langs me suizen toen ik me liet vallen, en het werd zwart toen ik vastgezogen werd in het donker.’

"Dichters beschrijven de liefde vaak als een emotie die buiten onze macht valt, een die logica en het gezond verstand overstemt." - Nicholas Sparks

Love will remember you
Love will remember me
I know it inside my heart
Forever will, forever be ours
Even if we try to forget.
Love will remember

Tumblr: http://peronitta.tumblr.com/
Liefs,
Perronita
« Laatst bewerkt op: 09 december 2014, 19:33:54 door Perronita »
Space was just a word made up by someone who's afraid to get too close.

Savages

  • ******
  • Berichten: 32.590
  • This love will make you levitate
    • Bekijk profiel
« Reactie #1 Gepost op: 27 september 2013, 20:08:42 »
Oh ja, I remember! Je proloog heeft me al heelmaal te pakken, ik volg! <3
❥ "How do you say 'i love you' in Dutch KatyCats?" This was never the way I planned. Not my intention. I got so brave, drink in hand. Lost my discretion. It's not what I'm used to. Just wanna try you on. I'm curious, for you, caught my attention

Perronita

  • *****
  • Berichten: 15.740
  • Darling, I'm a nightmare dressed like a daydream.
    • Bekijk profiel
« Reactie #2 Gepost op: 27 september 2013, 20:10:01 »
Oh ja, I remember! Je proloog heeft me al heelmaal te pakken, ik volg! <3

Dankje  :blush:

Er komt snel meer !
Space was just a word made up by someone who's afraid to get too close.

Perronita

  • *****
  • Berichten: 15.740
  • Darling, I'm a nightmare dressed like a daydream.
    • Bekijk profiel
« Reactie #3 Gepost op: 28 september 2013, 23:42:02 »



Cause all I know we said hello and your eyes look like coming home. All I know is a simple name, evertyhing has changed.'

Hoofdstuk 1. Verrassing

Selena

Uit het raam van de taxi zie ik veel mensen lopen. Rennend of haastend naar een plek.
We rijden de drukke straat uit en ik zie de mensen steeds kleiner worden. 'Hoelang moeten we nog, mam?' Vragend kijk ik naar mijn moeder die vooraan zit.
Haar lange, bruine lokken zijn opgestoken in een rommelige knot en hier en daar pieken wat losse krullen aan de zijkant van haar gezicht.
Glimlachend draait ze zich om en antwoordt: 'Nog een uur geloof ik.´ Dan draait ze zich  weer om en gaat rechtop zitten.
Ik kijk uit het raam en zie het groene landschap telkens vervagen, naarmate we doorrijden. Het weer is prachtig, maar iets té warm in de auto. Ik buig voorover om het raam te openen. Een koele bries waait naar binnen en ik snuif de frisse buitengeur op.
De snelweg is rustig. Er rijden een paar kleine busjes en een paar auto’s, meer niet.
 
Een geweldige actie van mijn ouders om een hotel te boeken zonder te kijken of het wel binnen een afstand van een paar honderd kilometer van het hotel is waar we de komende twee maanden verblijven.
Twee maanden is lang voor een vakantie, maar gewoonlijk schieten de vakanties erbij door de drukte van het werk van mijn ouders.
Geld is er genoeg, maar tijd niet altijd. Mijn moeder als succesvolle huwelijksplanner en mijn vader als hotelmanager van té veel hotels.
Tijd voor elkaar is heilig voor ons en we maken er ook zoveel gebruik van zodra het kan. Deze vakantie is dus perfect om dingen samen te doen en-waar we ook voor gekomen zijn- na jaren onze grote familie weer te ontmoeten.
 
Mijn gedachten worden onderbroken door het geluid van mijn piepende mobiel. Zoekend kijk ik om mij heen, naar mijn kleine reistas waar ik de mobiel een paar uur geleden vluchtig in heb gestopt.
De rode tas vis ik van onder een voorraad tijdschriften omhoog, die ik uit verveling allemaal al uitgelezen heb.
De taxichauffeur zal vast en zeker blij zijn als ik straks verdwijn met mijn troep die ik binnen een halfuur gemaakt heb.
Ik pak de mobiel uit de tas en scrol door naar de ongeopende berichten.
Glimlachend lees ik het sms’je van Noa, mijn beste vriendin die al een week weg is naar Italië samen met haar ouders.
 
‘Hee lief,
Zit je nog steeds in de auto? Ik zit nu heerlijk in een ligstoel met een cocktail die gebracht is door een geweldig gebruinde bonk spieren. s ‘ Avonds lekker feesten! Wish you were here…
Houd van je,
Noa’

 
Grijnzend scrol ik terug naar de derde zin. Als ze maar geen rare dingen gaat doen. Noa blijft altijd naar jongens kijken, al heeft ze een vriendje.
Kijken mocht altijd, is haar motto.
Ik laat Noa weten dat ik haar over een uurtje bel en sluit het bericht af met een grote hoeveelheid aan kusjes.
Ik stop de mobiel gelijk terug in de tas en rits de rits dicht. Ik ben al eens eerder op het scherm gaan zitten in de auto en de mobiel had het begeven toen ik opstond en hij naar buiten gleed op de grond dus het opbergen lijkt me geen overbodige luxe.
 
Gapend ga ik achterover zitten en kijk naar Ryan die ook in diepe slaap is. Ik sluit mijn ogen en adem diep in- en uit´Selena,, word wakker!´ Is daarna het eerste wat ik hoor. Geschrokken schiet ik omhoog en klem mijn hand aan het autoportier vast.
Ryan begint hard te lachen, terwijl ik hem woedend aankijk.
´Lief zusje van me, wat ben je toch mooi als je boos bent,’ Is het enige wat hij grijnzend zegt.
‘Stik,’ Breng ik er moeizaam uit. Als er iets is waar ik niet tegen kan, dan is dit het wel.
 Ik koppel de gordel los en ga rechtop zitten. Ryan sluit zijn handen om de mijne en helpt me omhoog. Mijn lichaam voel stroef aan van het lange zitten, alsof iemand alle botten uit elkaar gehaald heeft en verkeerd teruggezet heeft.
Niet dat ik weet hoe dat letterlijk voelt, hoor.

‘Tussenstop?’
'Nee, we zijn er nu echt. Mam en pap zijn al naar binnen om iemand te halen voor de bagage en ik moest je wakker maken.´ Met een grijns op zijn gezicht kijkt Ryan me aan.
 Hij tast in zijn broekzakken en vist een sleutel omhoog die hij me toereikt.  Nog steeds grijnzend vervolgt hij : ´Hier is de sleutel van je kamer. Oké, het spijt me dat ik je wakker gegild heb.´
Hij knuffelt me en kijkt beschuldigend. Grinnikend pak ik de rode reistas op en loop over het  wit-en grijsgekleurd grind richting het gebouw wat links achter opdoemt.
« Laatst bewerkt op: 28 september 2013, 23:48:10 door Perronita »
Space was just a word made up by someone who's afraid to get too close.

Fivenne

  • ****
  • Berichten: 11.840
  • Memories not yet to remember
    • Bekijk profiel
« Reactie #4 Gepost op: 29 september 2013, 10:00:03 »
Je schrijfstijl spreekt me echt heel erg aan! Het is simpel maar toch ook goed overdacht, dus ik volg!
We go hideaway in daylight, we go undercover when under sun, got a secret side in plain sight.  //   NOTES WERKEN NIET! SCHRIJF IN GASTENBOEK
▲▲▲          

Brooklyn

  • **
  • Berichten: 325
    • Bekijk profiel
« Reactie #5 Gepost op: 29 september 2013, 12:26:38 »
Je schrijfstijl spreekt me echt heel erg aan! Het is simpel maar toch ook goed overdacht, dus ik volg!
I wanna hold your hand so tight. I'm gonna break my wrist.

Northern

  • ******
  • Berichten: 26.703
    • Bekijk profiel
« Reactie #6 Gepost op: 29 september 2013, 13:37:45 »
Ik herken het ook nog... Ik las het als een stille lezer, maar je stopte zo ongeveer toen ik het uit had.... Maar wat goed en leuk dat je er weer wat tijd in hebt gestoken. :')

BeautifulReddx

  • **
  • Berichten: 216
    • Bekijk profiel
« Reactie #7 Gepost op: 29 september 2013, 19:55:39 »
Nieuwe volger, lijkt me een leuk verhaal!
Wait, Let me fix my hair ( L )

Perronita

  • *****
  • Berichten: 15.740
  • Darling, I'm a nightmare dressed like a daydream.
    • Bekijk profiel
« Reactie #8 Gepost op: 29 september 2013, 19:58:08 »
^ Jeuuj! Ter ere van de nieuwe volgers zal ik een herschreven, extra lang stuk posten zo :)
Space was just a word made up by someone who's afraid to get too close.

Mushh_

  • **
  • Berichten: 683
    • Bekijk profiel
« Reactie #9 Gepost op: 29 september 2013, 20:01:31 »
Je proloog was erg pakkend, ik volg ook! :)

aquarell

  • **
  • Berichten: 608
    • Bekijk profiel
« Reactie #10 Gepost op: 29 september 2013, 20:03:46 »
jeej :)

Perronita

  • *****
  • Berichten: 15.740
  • Darling, I'm a nightmare dressed like a daydream.
    • Bekijk profiel
« Reactie #11 Gepost op: 29 september 2013, 20:18:24 »
Het hotel is één en al goudkleurig en verschillende beige tinten. De hele lobby is omgeven door een grote gouden wenteltrap met op het bovenste punt een groot uitkijkpunt. Grote, glazen kroonluchters hangen aan het plafond en overal hangt verlichting.
De ruimte straalt warmte en gezelligheid uit. Plotseling voel ik de drang om op een bed neer te vallen, omgeven te worden door zachte lakens en mijn ogen te sluiten en…
Selena. Stop, spreek ik mezelf toe.
Ik wéét het, ik ben raar. Ik praat tegen mezelf in de derde persoon. Niet hardop, gelukkig. Alhoewel, misschien ben ik niet de enige die dit doet toch?
Zoekend kijk ik om mij heen tot ik de lift in de gaten krijg en klem mijn tas dichter tegen mij aan, terwijl ik met grote stappen richting de lift loop.
Twijfelend sta ik voor twee deuren. Ik steek de sleutel uit naar het slot, maar laat halverwege mijn handen weer zakken.
 Zuchtend kijk ik weer naar de andere deur en weer naar de sleutel. Twaalf/dertien staat er op met zwarte letters.
Kon een sleutel twee kamers openmaken? Nee, toch?
Straks deed ik de ene kamer open en stond er onder de douche een tientonner uit Big Diet met een roze badmuts en dan zou ik getraumatiseerd zijn voor de rest van mijn leven.
Ik zie het al helemaal voor me. Alhoewel, mam heeft ook een roze badmuts. Niet dat ik snap waarom mensen badmutsen nemen. Ze zien eruit als lelijke kotszakjes.
Nummer dertien dan maar. De deur gaat met een kleine kraak open en ik stap voorzichtig naar binnen.
Wauw.
De kamer is één en al barokstijl. Met rood, zwart en wit als hoofdkleuren en hier en daar wat witte details.
Ik stap voorzichtig naar de badkamer en leg mijn oor tegen de deur aan.Geen tientonner met roze badmuts zo te horen.
Opgelucht draai ik mij om en plof op het bed neer-het eerste wat je moet doen, als je een hotelkamer binnenstapt- en sluit mijn ogen even. Hier overleef ik het wel een maand. Ik leg mijn koffers neer op het bed en rits de sluiting van de grootste open. Glimlachend kijk ik naar alle kledingstukken die netjes opgevouwen zijn.
Mijn ouders mochten dan wel voor alles mensen in dienst hebben, maar mam nam altijd de moeite om mijn kleding met mij uit te zoeken en netjes op te vouwen in de vakantiekoffers.
Eerst douchen, besluit ik.
Nadat, ik mezelf er écht verzekerd van heb dat er niemand achter het douchegordijn schuilt zet ik de deur op slot en stap onder het water.
Space was just a word made up by someone who's afraid to get too close.

Perronita

  • *****
  • Berichten: 15.740
  • Darling, I'm a nightmare dressed like a daydream.
    • Bekijk profiel
« Reactie #12 Gepost op: 29 september 2013, 20:19:25 »
Mushh_ en Liptonicetea , welkom !  :huglove:
Space was just a word made up by someone who's afraid to get too close.

Perronita

  • *****
  • Berichten: 15.740
  • Darling, I'm a nightmare dressed like a daydream.
    • Bekijk profiel
« Reactie #13 Gepost op: 29 september 2013, 20:19:54 »
Ik post nog een stuk dan maar, want de allereerste stukjes heb ik toch nog liggen :3
Space was just a word made up by someone who's afraid to get too close.

Perronita

  • *****
  • Berichten: 15.740
  • Darling, I'm a nightmare dressed like a daydream.
    • Bekijk profiel
« Reactie #14 Gepost op: 29 september 2013, 20:34:40 »
Ik smeer het laatste restje bodylotion, geurend naar aardbeien en vanille op mijn arm en loop naar de koffers toe.
Uit de geopende koffer haal ik een nudekleurig jurkje met zwart ceintuur en bijpassende pumps. Ik trek dejurk aan en loop naar de meterslange, glazen deuren van het balkon.
Frisse lucht stroom naar binnen als ik de gordijnen opzij duw en de deuren opensla.
Ik snuif de heerlijke buitengeur op en de zonnestralen strijken over mijn armen als ik mijn armen op de balkonsteun zet.
Laat het alsjeblieft een mooie vakantie worden, zonder problemen, hoop ik inwendig en denk aan Esmé’s
‘Je moet je niet laten opslokken door sombere gedachten, je moet écht van de vakantie genieten Selena,’
Zodra de gedachten weer omhoog komen, moet je ze proberen weg te vegen. Jij beslist over jouw hoofd.’
Glimlachend denk ik aan Esmé’ s woorden die zorgvuldig uitgekozen leken voor mij. Wat niet zo kon zijn, want ze praatte met tientallen mensen wekelijks.
Negatieve gedachten weg Selena.|
Luid gebonk op de deur verstoren mijn gedachtes en ik draai me snel om als ik de deur dicht hoor vallen.
'Pap, je hebt me laten schrikken! Heb ik de deur open gelaten?’
Geschrokken kijk ik naar de deur en plof neer op het dichtstbijzijnde voorwerp, een fluwelen fauteuil.
'Sorry voor het niet-kloppen, maar ik dacht dat je misschien in slaap was gevallen. De deur was inderdaad open.´ Glimlachend kijkt pap mij  en vervolgt:´ Heb je geen honger , lieverd?´
'Nee, eigenlijk niet.’
'Kom je mee naar het terras? We drinken een drankje, het weer is prachtig. Vind je niet?’
Ik knik bevestigend, maar mijn gedachten zijn nog bij de geopende deur. Hoe kon ik vergeten om de deur dicht te doen?
Het is overdag, niet nacht. Kom op, Selena. Niet zo bang.
'Selena? Je mag ook hier blijven als je dat wil,’ Zegt pap twijfelend.
'Wat? Nee, nee. Ik kom,’ Antwoord ik, terwijl ik een poging doe om me te concentreren op wat pap zegt.
‘We willen jullie ook aan het gezin voorstellen dat we twee zomers geleden hebben leren kennen hier toen jij en Ryan thuis bleven. Het zijn aardige mensen en ik denk dat we een fijne vakantie zullen hebben met z’n allen samen,  ’eindigt pap.
'Ik kom zo,' zeg ik onnadenkend.
Die zomer was niet mijn beste zomer.
Als mijn vader de kamer uitgelopen is sluit ik de deur en klem er een stoel tegen aan. Twijfelend blijf ik voor de deur staan. Selena, haal die stoel weg! Stel je niet zo aan spreekt een stem in mijn hoofd me tegen.
Uiteindelijk laat ik de stoel staan waar hij staat en loop ik naar de kleinste koffer toen, waaruit ik een kam diep.
Ik haal de kam door mijn haar en spray Red sin in mijn hals die op de bodem van de koffer vind. De zoete geur dringt mijn neus binnen en ik spuit nog wat op mijn polsen.
Twijfelend sta ik bij het terras en keek nog een keer om mij heen. Waarom zie ik niemand? Ik kijk nog een keer zoekend om me heen tot mijn oog valt op een perzikkleurige parasol met een grote tafel.
Van ver zie ik mijn ouders en Ryan aan één kant van de tafel zitten.
Als ik nog verder doorloop zie ik 'de familie' zitten.
Een moeder, een vader en een knap meisje dat niet veel jonger kan zijn dan mij, zoals mijn ouders al eerder verteld hadden.
Iets klopt hier niet.
Ik loop weer verder en sta dan abrupt stil. Er zit ook een jongen aan de tafel. Als ik nog ééns naar de vrouw kijk, grijp ik van schrik de dichtstbijzijnde stoel vast.
De jongen kijkt opeens op en zijn ogen vinden onmiddellijk de mijne.Ik kan niet meer terug, besef ik te laat.
Mijn adem stokt in mijn keel en ik voel het bloed naar mijn wangen stijgen.
« Laatst bewerkt op: 28 september 2014, 11:34:10 door Perronita »
Space was just a word made up by someone who's afraid to get too close.

Perronita

  • *****
  • Berichten: 15.740
  • Darling, I'm a nightmare dressed like a daydream.
    • Bekijk profiel
« Reactie #15 Gepost op: 30 september 2013, 19:09:49 »
Up. Iemand zin in een heel lang stuk ?
Space was just a word made up by someone who's afraid to get too close.

Fivenne

  • ****
  • Berichten: 11.840
  • Memories not yet to remember
    • Bekijk profiel
« Reactie #16 Gepost op: 30 september 2013, 19:53:38 »
Up. Iemand zin in een heel lang stuk ?

Ik voel me zwaar aangesproken, haha ^^
We go hideaway in daylight, we go undercover when under sun, got a secret side in plain sight.  //   NOTES WERKEN NIET! SCHRIJF IN GASTENBOEK
▲▲▲          

Betuul

  • **
  • Berichten: 600
    • Bekijk profiel
« Reactie #17 Gepost op: 30 september 2013, 21:14:20 »
Ik voel me zwaar aangesproken, haha ^^

Betuul

  • **
  • Berichten: 600
    • Bekijk profiel
« Reactie #18 Gepost op: 30 september 2013, 21:16:37 »
Is dit niet die ene verhaal met nate/ nathan?

Perronita

  • *****
  • Berichten: 15.740
  • Darling, I'm a nightmare dressed like a daydream.
    • Bekijk profiel
« Reactie #19 Gepost op: 03 oktober 2013, 19:54:11 »
Sorry meiden  :huglove:


He-le-maal vergeten ):
Space was just a word made up by someone who's afraid to get too close.

Treacherous

  • ***
  • Berichten: 3.785
    • Bekijk profiel
« Reactie #20 Gepost op: 03 oktober 2013, 22:31:30 »
Everything has changes  :aanbid:
Ik volg!

Perronita

  • *****
  • Berichten: 15.740
  • Darling, I'm a nightmare dressed like a daydream.
    • Bekijk profiel
« Reactie #21 Gepost op: 04 oktober 2013, 18:01:26 »
Ik wend mijn gezicht af en strompel op de een of andere manier naar de tafel toe. Beleefd buig ik voorover om te groeten en probeer vooral geen oogcontact te maken. Ik zie Leyla eerst twijfelend naar mij kijken, maar vervolgens begint ze te glimlachen en drukt een kus om mijn wang.
'Wat een mooie dame ben jij, zeg! Sprekend je vader!'
Ik onderdruk een sarcastische lach, hoe ironisch. Sprekend je vader…Mijn échte vader heb ik al meer dan vijftien jaar niet gezien.
Leyla was niet veel veranderd qua uiterlijk. Haar roodbruine haar is opgestoken in een chique chignon en haar heldere donkerblauwe ogen zijn nog hetzelfde.
Het gesprek tussen de volwassenen wordt weer voortgezet en zus en broer keren zich naar elkaar toe.
Dat was weer lekker spontaan, Selena.
Weet je, soms vraag ik mij echt af of ik stiekem niet gek ben of iets dergelijks. Ik praat tegen mezelf in mijn hoofd. Zou dat normaal zijn?
Met mijn hart nog steeds kloppend in mijn keel ga ik op de dichtstbijzijnde stoel zitten en gluur door mijn wimpers naar het tafereel voor me.
 Kon het ?
Vanuit mijn  ooghoeken valt me op  dat Ryan me al een tijdje in de gaten houd. Hij buigt voorover en vraagt zacht: ‘Selena, wat is er? ‘
Ik adem diep in-en weer uit voor ik antwoord: ’Wat zou er moeten zijn?’ Ik zie dat Ryan mij niet gelooft, maar hij vraagt niet verder.
Ik ben ook niet van plan om meer te vertellen op dit moment. Één kleine mini-kans, dat is wat het is. Meer niet.
Ik verstar als ik een geluid hoor afkomstig uit mijn tas. Verbaasd kijk ik op en dan ontspan ik weer.
Mobiel. Pak de mobiel, Selena.
 
‘Hé,lieverd!’ Noa’s vrolijke stem tettert in mijn oor. Ik sta op ga verder van de tafel afstaan en draai me om.
‘Ik mis je nu al! Hoe is het daar?’ Roep ik uit.
Ik hoor gekrijs aan de andere kant van de lijn als Noa zuchtend antwoordt dat het wel gaat, maar dat haar moeder alleen bezig is met de kleintjes op het moment.
‘Het wordt vast nog wel leuk, jullie hebben nog twee weken!’ Stel ik haar gerust.
 
Ik draai een pluk haar rond mijn vinger en gluur door mijn wimpers naar de tafel.
‘Ik hoop het maar, anders had ik net zo goed thuis kunnen blijven,’ Antwoordt ze zuchtend.
 
‘Liefje, ik moet mijn koffers nog leegruimen. Is het goed als ik je later spreek?’
‘Dat is je geraden ook, als je me maar niet vergeet!’ Is Noa’s antwoord.
Zuchtend druk ik het gesprek weg en loop terug naar de stoel. Het is slecht van me dat ik tegen Noa gelogen had, maar ik wilde zo snel mogelijk met Ryan praten.
Een leugentje om bestwil kon best.
Ryan is de enige met wie ik kan praten en mij het gevoel zou geven dat hij het écht begreep.
Space was just a word made up by someone who's afraid to get too close.

Betuul

  • **
  • Berichten: 600
    • Bekijk profiel
« Reactie #22 Gepost op: 04 oktober 2013, 18:19:13 »
^ Jeuuj! Ter ere van de nieuwe volgers zal ik een herschreven, extra lang stuk posten zo :)
[/quot

Yup, ik herinner het me nog. Ik vond het toen ook al een superleuk
verhaal :)

Perronita

  • *****
  • Berichten: 15.740
  • Darling, I'm a nightmare dressed like a daydream.
    • Bekijk profiel
« Reactie #23 Gepost op: 06 oktober 2013, 21:03:47 »
Er komt een mega-stuk aan !
Space was just a word made up by someone who's afraid to get too close.

Fivenne

  • ****
  • Berichten: 11.840
  • Memories not yet to remember
    • Bekijk profiel
« Reactie #24 Gepost op: 06 oktober 2013, 21:10:56 »
Er komt een mega-stuk aan !

Nu wél echt? Haha :)
We go hideaway in daylight, we go undercover when under sun, got a secret side in plain sight.  //   NOTES WERKEN NIET! SCHRIJF IN GASTENBOEK
▲▲▲