Auteur Topic: Moeder gaat te ver?  (gelezen 1602 keer)

February

  • **
  • Berichten: 316
  • just survive somehow
    • Bekijk profiel
« Gepost op: 12 oktober 2017, 17:10:19 »
Hi meiden,

Ik ben nu erg geïrriteerd dus misschien is het allemaal niet zo erg zoals ik het nu vind maar ik wou dit gewoon even ergens kwijt. Ik ben 17 jaar, word in februari 18 en volgens mij ben ik echt wel volwassen genoeg om zelf mijn keuzes te maken en weet ik echt wel waar ik mee bezig ben. Nou het zit zo, in mijn familie ben ik altijd al de "dikste" geweest terwijl het echt mee valt. Mijn lichaam lijkt best wel veel op die van tegenwoordige Demi Lovato, we zijn ook bijna dezelfde lengte maar hoe zij eruit ziet is toch normaal? Ik heb in ieder geval geen problemen met mijn gewicht, ik denk wel dat elk tiener die fase heeft meegemaakt van ‘ik haat mezelf’ maar ik ben nu eindelijk daarvan af. Ik ben blij met mezelf en accepteer mij voor wie ik ben. De enige reden waarom ik mij nog steeds zo klote voel is door mijn familie. Ik ben altijd al een beetje geplaagd omdat ik wat dikker ben want echt iedereen in mijn familie is splinter dun maar daar ben ik onderhand al aan gewend. Het probleem zijn mijn ouders, nu ik telkens ouder word pushen zij mij harder om af te vallen. Ik vind het echt niet leuk meer. Ik eet best wel veel en dat is omdat ik gewoon van eten hou en ik schaam me er ook niet voor maar bij mijn ouders is het een ander verhaal. Tijdens avond eten durf ik niet een ander bord te pakken anders hebben ze daar gelijk iets op te zeggen, gewoon in het algemeen eet ik nooit veel bij hun in de buurt want altijd ik meen het altijd hebben ze een opmerking klaar staan “Zo is het wel genoeg geweest vind je ook niet” “Zo maak je jezelf alleen maar dikker” “Schaam je je niet?” blablabla het gaat maar door en ik word hier alleen maar onzeker van. Ik drink elke avond thee en het liefst wil ik er koek bij hebben maar omdat mijn ouders telkens zeiken als ik iets ongezonds eet had ik geen zin om in de woonkamer dat te gaan doen. Dus ik heb zelf maar bij de supermarkt van die chocolate chip cookies gehaald en wat chips voor in de avond om in mijn kamer te eten en dat moet toch kunnen? Ik kom dus net thuis en ik had zin om zo’n koekje te pakken maar ineens liggen ze niet meer op mijn kamer. Ik heb mn moeder geappt om te vragen of zij ze heeft gepakt en ze zegt ineens dat ze het heeft weggegooid… Dit kan je toch niet menen. Ik ben echt pissig of overdrijf ik nu? Er zijn altijd zulke problemen thuis ik word er echt gek van, ik ga zo snel mogelijk op kamers.

Encore

  • ****
  • Berichten: 10.657
    • Bekijk profiel
« Reactie #1 Gepost op: 12 oktober 2017, 17:14:30 »
Wat een vervelende situatie! Is je BMI gezond? Want dan zou je ze daarmee kunnen confronteren, want dan is er geen reden om af te vallen.

Zebra

  • ****
  • Berichten: 6.320
    • Bekijk profiel
« Reactie #2 Gepost op: 12 oktober 2017, 17:17:29 »
Ik zou zeggen: Bel morgen eens de huisarts. Leg het verhaal voor en geef aan hoe zwaar je bent. Desnoods neem je je moeder mee op consult. Ik denk dat wanneer jij helemaal niet te zwaar bent, die dokter haarfijn kan uitleggen dat het allesbehalve gezond is wat jouw ouders doen. En wanneer die vindt dat het voor jouw gezondheid beter zou zijn als je af zou vallen, dan zou hij dat ook wel zeggen.

Soundsoldier

  • ***
  • Berichten: 3.386
    • Bekijk profiel
« Reactie #3 Gepost op: 12 oktober 2017, 18:37:10 »
^vooral wat zebra zegt.

Ik zou gewoon zeggen tegen je familie: 'ik zie jullie allemaal wel graag, dik of niet. maar vinden jullie die reactie van jullie wel gezond??'
of iets in die zin. laat weten dat je ze appreciëren maar dat hun reacties absoluut niet leuk is en het gewoon pesten is en dat er nauwelijks plaats is om over te praten.

Misschien aan tafel zitten en het gesprek aangaan en vragen: 'Waarom gooi je zomaar mijn koekjes weg zonder het te zeggen? Gaan we er over communiceren of gaan we doodleuk allerlei etenswaren weggooien?'

Vraag voor openheid. misschien vinden je ouders het lastig om dat gepraat vna je familie aan te horen hoe jij zegmaar de 'zondebok' van de familie bent en dat is hun manier om de situatie 'onder controle ' te hebben.(ookal is dit niet gezond) Ik herken deze situatie echt zoooo hard.

« Laatst bewerkt op: 12 oktober 2017, 18:47:45 door Soundsoldier »

AbsolutelyChuffed

  • ****
  • Berichten: 7.138
  • Try to set the night on fireeeeeee
    • Bekijk profiel
« Reactie #4 Gepost op: 12 oktober 2017, 18:44:59 »
Dat is zowat mentale mishandeling, joh! Niet normaal.
"Listen, you're my children and I love you but you're all terrible at what you do here and I feel like I should tell you, I'd fire all of you if I could."

🌹Roses

  • ****
  • Berichten: 7.551
  • Guess I'll just stumble on home to my cat₍˄·͈༝·͈˄₎
    • Bekijk profiel
« Reactie #5 Gepost op: 12 oktober 2017, 18:46:36 »
Wat naar! Kun je je BMI niet uitrekenen, zodat je kunt laten zien dat je een gezond gewicht hebt?
Je woont nog thuis, dus zul je je toch aan hun regels moeten houden, maar ik vind niet dat je ouders zeggen dat je moet afvallen, terwijl het niet eens nodig is
Katten insta wat nu meer een fan insta is geworden :) ||  All my flowers grew back as thorns
Je gaat mij vast haten, maar het is: Ik ben groter DAN JIJ bent en hij is net zo groot ALS IK ben.

always

  • ***
  • Berichten: 4.456
    • Bekijk profiel
« Reactie #6 Gepost op: 12 oktober 2017, 20:48:43 »
Kun je niet een gesprek aangaan met je ouders dat je tevreden bent met je lijf en dat je niet van plan bent af te vallen omdat zij dat zitten te pushen. En dan ook benadrukken dat je je niet fijn voelt in hun buurt omdat ze elk moment een kleinerende opmerking kunnen maken.
Het bewijzen dat je niet te zwaar bent door naar een ha te gaan vind ik overdreven. Het gaat er niet om dat ze eventueel te zwaar is maar de kwetsende opmerkingen die haar ouders en omgeving tegen haar zeggen.

Rocktherebel

  • *
  • Berichten: 65
    • Bekijk profiel
« Reactie #7 Gepost op: 12 oktober 2017, 21:57:16 »
Dat je ouders een oogje in het zeil willen houden dat je niet doorslaat in een ongezonde levensstijl snap ik nog wel, maar hoe jij het omschrijft vind ik dat ze erg kwetsende uitspraken doen. Hoe is de band verder met je ouders? Kun je een volwassen en rustig gesprek aangaan met ze hierover? Je woont weliswaar nog onder hun dak en dan vind ik dat ouders nog bepaalde zeggenschap over je hebben, maar ze gaan echt te ver en beledigen je gewoon. Als jij je toch lekker in je vel voelt met een wat voller figuur en verder gewoon gezond bent?

aquarell

  • **
  • Berichten: 641
    • Bekijk profiel
« Reactie #8 Gepost op: 13 oktober 2017, 09:30:32 »
Ik vind dat ze je wat mogen zeggen over of het gezond is of niet. Daar zijn het je ouders voor. Stel je zou elke dag (veel) ongezonde dingen willen eten, al had je maatje 32, dan is dat gewoon niet goed. Je ziet het danwel niet, maar je lichaam kan dingen opslaan die gewoon weg niet goed voor je zijn.
Het commentaar wat ze hebben over hoe je eruit ziet vind ik persoonlijk echt níet oké. Wat Rocktherebel zegt, ik vind echt dat je hier een gesprek met ze over aan zou moeten gaan.

Brandblusser

  • *
  • Berichten: 66
    • Bekijk profiel
« Reactie #9 Gepost op: 13 oktober 2017, 18:17:03 »
Koop stiekem koekjes

Koetje

  • ***
  • Berichten: 3.314
  • 'Boe'
    • Bekijk profiel
« Reactie #10 Gepost op: 14 oktober 2017, 10:40:35 »
Ik vind dat ze je wat mogen zeggen over of het gezond is of niet. Daar zijn het je ouders voor. Stel je zou elke dag (veel) ongezonde dingen willen eten, al had je maatje 32, dan is dat gewoon niet goed. Je ziet het danwel niet, maar je lichaam kan dingen opslaan die gewoon weg niet goed voor je zijn.
Het commentaar wat ze hebben over hoe je eruit ziet vind ik persoonlijk echt níet oké. Wat Rocktherebel zegt, ik vind echt dat je hier een gesprek met ze over aan zou moeten gaan.

victory

  • *
  • Berichten: 7
    • Bekijk profiel
« Reactie #11 Gepost op: 21 oktober 2017, 21:34:53 »

ik herken dit zo erg.

Soepstengel

  • ****
  • Berichten: 6.739
    • Bekijk profiel
« Reactie #12 Gepost op: 22 oktober 2017, 19:01:42 »
Tjonge.. Dit klinkt niet gezond nee. Eet je alleen maar ongezonde dingen? Want je ouders willen je daar tegen beschermen denk ik maar vind dit wel erg erg overdreven.
Mooier kan het niet --- Wil jij écht nog een keer met srprs.me op vakantie? Ik heb nog een kortingscode voor je!

Lana

  • **
  • Berichten: 472
    • Bekijk profiel
« Reactie #13 Gepost op: 24 oktober 2017, 16:36:31 »
Ik heb helaas ook zo'n familie en het enige wat voor mij helpt is om het gewoon compleet te negeren, of een opmerking terug te maken á la ''zo fijn dat jullie mijn zelfvertrouwen zo hard afbreken'' om te laten merken dat het gewoon rotopmerkingen zijn. Als jij gezond bent (en zelfs als je dat niet zou zijn) is wat zij doen niet de gezonde of positieve manier om je te helpen, en zo te horen heb je ook helemaal geen hulp nodig.
Natuurlijk, elke ouder wil een beetje letten op of zijn/haar kind wel gezond is en gezond leeft, maar dat hoeft helemaal niet zo betuttelend. En als je echt ongezond eet dan hebben ze wel gelijk dat je beter zou opletten op wat je eet, maar dan hoeft het niet op zo'n manier te worden gebracht. Het kán niet hun bedoeling zijn dat je je echt ongemakkelijk voelt om met hen samen te eten, ik zou het daar een keer over hebben.

Eden

  • **
  • Berichten: 984
    • Bekijk profiel
« Reactie #14 Gepost op: 25 oktober 2017, 05:45:10 »
Het klinkt niet alsof je ouders willen dat je gezond eet omdat ze geven om je gezondheid, maar om je uiterlijk en dat is niet oke.
was Taurus.

February

  • **
  • Berichten: 316
  • just survive somehow
    • Bekijk profiel
« Reactie #15 Gepost op: 29 oktober 2017, 23:21:03 »
Bedankt voor de reacties allemaal!

Volgens mijn BMI ben ik 4 kilo te zwaar maar ik vind dat echt meevallen en het is echt niet dat ik zooo ongezond bezig ben dat ik hulp nodig heb. En naar de huisarts gaan vind ik persoonlijk wat te overdreven.

Met ze praten kan ik nog wel proberen maar om eerlijk te zijn denk ik niet dat dat mij gaat lukken want ik schaam mij hier echt heel erg voor. Ik hou van mijn ouders en ik wil dat ze trots op mij kunnen zijn maar ze zijn helemaal niet blij met de manier waarop ik eruit zie en hoe ik mezelf presenteer. Ik ben zeg maar de 'aparte' van de familie omdat ik de stevige ben en mij tomboyish verkleed maar dat is gewoon wie ik ben en hun horen dat te accepteren.

En inderdaad ik ben er met AbsolutelyChuffed eens dit voelt echt als mentale mishandeling. Ik voel me door mijn gewicht/uiterlijk ongemakkelijk bij mijn familie, mijn eigen familie! Je zou denken dat ik mij ongemakkelijk voel bij mijn crush, klasgenoten of vrienden idk maar bij je familie hoor je je toch juist thuis te voelen.

Dit gebeurt nu allemaal sinds mijn 15e dus het is zo'n 3 jaar lang aan de gang en ik heb nu echt de neiging om alles op te noemen wat zij mij hebben aangedaan. Een maand geleden waren paar van mijn vaders vrienden op bezoek en ik was boven van plan om te gaan douchen en ook gelijk te scheren etc. Maar ik zag dat we geen scheermesjes meer hadden en ik dacht echt fuck want ik had echt even scheermesjes nodig. Ik wou dus even snel naar de albert heijn gaan om mesjes te halen het was avond dus alles was al dicht. Ik ging naar beneden en begroette mijn vaders vrienden en zei tegen mijn moeder dat ik even naar de albert heijn moest gaan omdat ik iets nodig had. Ik wou niet zeggen dat ik scheermesjes ging halen met al die mannen in de kamer omdat dat gewoon awkward is. Mijn moeder flipt hem ineens helemaal en eist om te weten wat ik ga kopen. Ik zei rustig dat ik gewoon even iets nodig had voor mezelf en dat alleen de appie open is. En ze zei helemaal van "ja hoor ga maar je eten halen maak jezelf maar dikker je houd mij niet voor gek denk je dat ik je echt geloof". Ik was daar zo verdrietig van geworden dat ze mij niet eens even vertrouwd dat ik echt iets anders moest halen. Ik ben uiteindelijk niet naar de albert heijn gegaan en heb 2 uur lang zitten huilen op een bankje omdat ik mij echt klote voelde. Oh ja eergisteren ging ik bij mijn nicht slapen en ze vroeg aan mij of ik onderweg even kapsalon voor haar kon halen want ze had honger, ik heb dat dus gedaan bij de pizza express en mijn vader houd mijn betalingen in de gaten via internetbankieren. En vandaag vroeg mijn moeder sarcastisch zo van heb je lekker gisteren pizza gegeten. Ik was even door de war van wtf waar komt dit vandaan? En ik zei nee waar heb je het over en toen zei ze van je vader heeft het al gezien hoor je hoeft niet te liegen. En daarna kwam het in mij op waar ze het over had maar ik dacht echt van wat voor nut heeft het om de waarheid te vertellen ze gaan mij toch niet geloven en ook al als ik pizza ging eten wat doen ze daar moeilijk over. Ook blijven ze mij vergelijken met mijn zusje en nichten die er dagelijks als modellen uit zien. Ik ben ook zo'n persoon die altijd binnen zit series te kijken, ben totaal geen uitgaanstype en omdat ik zo ben zien mijn ouders mij als lui. Altijd als mijn moeder mij vraagt om iets te doen of iets te halen en ik even niet kan omdat ik iets anders heb te doen of wat dan ook dan komt ze gelijk met het verhaal dat ik veel te lui ben en dat ik alleen maar op mijn kont zit terwijl dat echt niet het geval is. Ook als we gezamenlijk barbecueën met de hele familie en een familielid bvb iets niet op kan dan hebben ze altijd zo'n opmerking van oh geef het maar door aan ..... hoor zij kan alles wel op maar echt zo vernederend bedoeld. Ohjaaa laatst was ik nog bij een verjaardag van mijn nichtje (ze is 5) en mijn moeder zei dat mijn nichtje echt veel op mij leek vroeger rond die leeftijd. Toen liet ze een foto zien en iedereen was het er mee eens. Maar op die foto zag ik er echt dun en schattig uit en mijn oom zegt ineens lacherig "Nu lijk je er totaal niet meer op" en iedereen helemaal lachen, ze vonden het echt geweldig leek net alsof ze zeiden dat ik afschuwelijk ben geworden ofso wauw ik wou echt dood. Whoa sorry ik typ echt te veel. Het is nu wel duidelijk hoe ik me voel denk ik. Ik ga het gewoon proberen te negeren zoals ik het altijd doe en uitkijken naar de dag dat ik uit huis ga.

Froste

  • **
  • Berichten: 243
    • Bekijk profiel
« Reactie #16 Gepost op: 30 oktober 2017, 12:01:18 »
Ik herken je situatie zo erg heb helaas geen tips voor je hoop dat je eruit komt :(

Soundsoldier

  • ***
  • Berichten: 3.386
    • Bekijk profiel
« Reactie #17 Gepost op: 30 oktober 2017, 13:08:40 »
Bedankt voor de reacties allemaal!

Volgens mijn BMI ben ik 4 kilo te zwaar maar ik vind dat echt meevallen en het is echt niet dat ik zooo ongezond bezig ben dat ik hulp nodig heb. En naar de huisarts gaan vind ik persoonlijk wat te overdreven.

Met ze praten kan ik nog wel proberen maar om eerlijk te zijn denk ik niet dat dat mij gaat lukken want ik schaam mij hier echt heel erg voor. Ik hou van mijn ouders en ik wil dat ze trots op mij kunnen zijn maar ze zijn helemaal niet blij met de manier waarop ik eruit zie en hoe ik mezelf presenteer. Ik ben zeg maar de 'aparte' van de familie omdat ik de stevige ben en mij tomboyish verkleed maar dat is gewoon wie ik ben en hun horen dat te accepteren.

En inderdaad ik ben er met AbsolutelyChuffed eens dit voelt echt als mentale mishandeling. Ik voel me door mijn gewicht/uiterlijk ongemakkelijk bij mijn familie, mijn eigen familie! Je zou denken dat ik mij ongemakkelijk voel bij mijn crush, klasgenoten of vrienden idk maar bij je familie hoor je je toch juist thuis te voelen.

Dit gebeurt nu allemaal sinds mijn 15e dus het is zo'n 3 jaar lang aan de gang en ik heb nu echt de neiging om alles op te noemen wat zij mij hebben aangedaan. Een maand geleden waren paar van mijn vaders vrienden op bezoek en ik was boven van plan om te gaan douchen en ook gelijk te scheren etc. Maar ik zag dat we geen scheermesjes meer hadden en ik dacht echt fuck want ik had echt even scheermesjes nodig. Ik wou dus even snel naar de albert heijn gaan om mesjes te halen het was avond dus alles was al dicht. Ik ging naar beneden en begroette mijn vaders vrienden en zei tegen mijn moeder dat ik even naar de albert heijn moest gaan omdat ik iets nodig had. Ik wou niet zeggen dat ik scheermesjes ging halen met al die mannen in de kamer omdat dat gewoon awkward is. Mijn moeder flipt hem ineens helemaal en eist om te weten wat ik ga kopen. Ik zei rustig dat ik gewoon even iets nodig had voor mezelf en dat alleen de appie open is. En ze zei helemaal van "ja hoor ga maar je eten halen maak jezelf maar dikker je houd mij niet voor gek denk je dat ik je echt geloof". Ik was daar zo verdrietig van geworden dat ze mij niet eens even vertrouwd dat ik echt iets anders moest halen. Ik ben uiteindelijk niet naar de albert heijn gegaan en heb 2 uur lang zitten huilen op een bankje omdat ik mij echt klote voelde. Oh ja eergisteren ging ik bij mijn nicht slapen en ze vroeg aan mij of ik onderweg even kapsalon voor haar kon halen want ze had honger, ik heb dat dus gedaan bij de pizza express en mijn vader houd mijn betalingen in de gaten via internetbankieren. En vandaag vroeg mijn moeder sarcastisch zo van heb je lekker gisteren pizza gegeten. Ik was even door de war van wtf waar komt dit vandaan? En ik zei nee waar heb je het over en toen zei ze van je vader heeft het al gezien hoor je hoeft niet te liegen. En daarna kwam het in mij op waar ze het over had maar ik dacht echt van wat voor nut heeft het om de waarheid te vertellen ze gaan mij toch niet geloven en ook al als ik pizza ging eten wat doen ze daar moeilijk over. Ook blijven ze mij vergelijken met mijn zusje en nichten die er dagelijks als modellen uit zien. Ik ben ook zo'n persoon die altijd binnen zit series te kijken, ben totaal geen uitgaanstype en omdat ik zo ben zien mijn ouders mij als lui. Altijd als mijn moeder mij vraagt om iets te doen of iets te halen en ik even niet kan omdat ik iets anders heb te doen of wat dan ook dan komt ze gelijk met het verhaal dat ik veel te lui ben en dat ik alleen maar op mijn kont zit terwijl dat echt niet het geval is. Ook als we gezamenlijk barbecueën met de hele familie en een familielid bvb iets niet op kan dan hebben ze altijd zo'n opmerking van oh geef het maar door aan ..... hoor zij kan alles wel op maar echt zo vernederend bedoeld. Ohjaaa laatst was ik nog bij een verjaardag van mijn nichtje (ze is 5) en mijn moeder zei dat mijn nichtje echt veel op mij leek vroeger rond die leeftijd. Toen liet ze een foto zien en iedereen was het er mee eens. Maar op die foto zag ik er echt dun en schattig uit en mijn oom zegt ineens lacherig "Nu lijk je er totaal niet meer op" en iedereen helemaal lachen, ze vonden het echt geweldig leek net alsof ze zeiden dat ik afschuwelijk ben geworden ofso wauw ik wou echt dood. Whoa sorry ik typ echt te veel. Het is nu wel duidelijk hoe ik me voel denk ik. Ik ga het gewoon proberen te negeren zoals ik het altijd doe en uitkijken naar de dag dat ik uit huis ga.
wauw, da's echt erg.

Over de appie situatie zou ik echt proberen om de waarheid te vertellen tegen je moeder gewoon om haar schaakmat te zetten en te zeggen dat ze je wel moet vertrouwen. Hoe kan je tegen haar zeggen dat ze het fout heeft en ze je moet vertrouwen als je niets zegt. Ik begrijp dat het moeilijk is maar opkroppen is nu geen optie meer. Als het blijft doorgaan, na een tijd ga je gewoon ontploffen en geloof me, dat wil je niet.


Ik zou echt in een brief misschien alles opschrijven en het afgeven aan je moeder en vader als je geen fan ben van confrontatie.

Toch is praten erg moeilijk maar het is de eerste stap. Je voelt dat je alles aan het opkroppen bent en de situatie is sowieso niet gezond om er verder in te leven. Het is je familie en daar horen ze je te steunen en niet continue te lachen met iemand anders zijn uiterlijk.
Probeer het want anders krop je anders alles op. Bijt van je af.

Over de situatie van:' oh geef maar door aan haar, ze krijgt het toch op' moet je gewoon vriendelijk terug reageren: 'Nee liever niet anders krijg ik weer commentaar dat ik TE DIK ben.'

Er lijkt echt totaal geen communicatie te zijn tussen jij en je moeder en ik zat ook in deze situatie. Ik kon ook niet veel zeggen maar uiteindelijk heb ik alles eruit laten floepen omdat het me na jaren nog altijd pijn deed dat er altijd wel commentaar en kritiek van hun kwamen maar nooit geen steun en geen complimentjes.


Please, ik vraag je echt om de eerste stap te zetten en gewoon alles te vertellen wat je dwars zit. Eventueel in een brief of kopiëer en plak wat hier staat en leg het bij hun neer. Leg in de brief ook uit waarom je liever in een brief alles wil uitleggen omdat je gewoon werkelijk bang bent geworden van hun en wat ze tegen je zouden zeggen als je probeert te praten.
Ik denk dat je ouders gewoon nog geen idee hebben en in hun manier proberen te communiceren (wat grandioos mislukt) maar vertel het hen dat je je absoluut niet welkom voelt omdat alle kritiek en commentaar over jou gaat en je werkelijk NOOIT iets goed kan doen.
« Laatst bewerkt op: 30 oktober 2017, 13:25:44 door Soundsoldier »

Ashperge

  • *****
  • Berichten: 12.867
    • Bekijk profiel
« Reactie #18 Gepost op: 30 oktober 2017, 13:28:28 »
wauw ik herken mijn vader en stiefmoeder zo erg in jouw ouders. Zelfs nu nog (ik ben 26 en ze willen nog steeds alles dat ik doe controleren incl mijn bankrekening maar hell no). Ik krijg ook al jaren te horen van iedereen, familie en vrienden van mijn ouders die me misschien 2x hebben gezien dat ik toch wel flink ben en steeds oh je bent wel dikker geworden sinds de laatste keer dat we je zagen. Heeft bij mij ook daadwerkelijk uitgepakt in een depressie en eetstoornis (niet de enige reden maar een van de).


Ik zou willen dat ik echt tips voor je had maar die heb ik helaas niet echt.
Maar laat ze aub niet in je hoofd gaan zitten, als jij je fijn voelt met je lichaam en je bent gewoon gezond hebben zij er niks mee te maken. Probeer het ook van je af te praten bij een goede vriend(in). Je mag mij ook altijd noten als je daar behoefte aan hebt. Hele dikke knuffel  :goodman: .
"Some dance to remember, some dance to forget"

Tessa

  • ***
  • Berichten: 1.083
    • Bekijk profiel
« Reactie #19 Gepost op: 31 oktober 2017, 15:54:18 »
Ik herken mezelf hier ook erg in. Ik heb alleen een nicht waarmee ik vergeleken word. Maar ik ben van ons twee de dikste en zij is ouder, dus zij wordt als een maatstaaf gebruikt voor wat goed is etc.
Een jaar geleden was ik op mijn zwaarst ooit (65 - 67 kilo) wat een prima gewicht is naar mijn mening want ik ben 1.75. Maar mijn moeder begon te zeggen dat ze zich zorgen begon te maken omdat ik zichtbaar was aangekomen en ze noemde mijn achterste een 'bak-emmer.' En dat ik nodig wat moest afvallen/meer moet sporten. Ik ben sindsdien ook best wel afgevallen want ik was erg geschrokken van die opmerking (ik ben nu rond de 60 kilo). Maar sindsdien struggle ik best wel met hoe ik eruit zie. Mijn familie prijst ook altijd mijn nicht met "slankerd." en "wat een figuurtje" en laatst zei datzelfde familielid dat ik "er wel stevig uitzag voor een veganist"
Ik heb ook mijn opa en oma voor het eerst gezien in lange tijd en toen mijn oma me zag zei ze fluisterend: "je bent wel steviger geworden hé?" alsof het genant was. En mijn oom zei plagerig: "Moet je die benen en kont zien." maar zij zagen mij voor het laatst toen ik 17 was of zo. (ik ben nu twintig) maar zij snappen niet wat zo'n opmerking met je kan doen.


Kortom: ik zou me het er met je ouders over hebben. Zij bedoelen het goed, maar zulke opmerkingen werken vaak averechts. En ik zou me er verder niks van aan trekken. Demi Lovato heeft een mooi figuur dus jij vast ook. Zij vergelijken het gewoon met de rest van je familie maar er is niet een principe van "mooi"
So be it.