Auteur Topic: Hoofddoek afdoen & familiecontact verbreken?  (gelezen 497 keer)

Faith

  • *
  • Berichten: 3
    • Bekijk profiel
« Gepost op: 14 november 2017, 20:05:44 »
Hey allemaal,
Ik heb een probleem, vandaar dat ik dit account heb gemaakt. Het is best wel een lang verhaal, en ik zal proberen om het zo goed mogelijk uit te leggen.
Ik ben een meisje van 17 jaar oud die woont met haar ouders en hun vijf kinderen, ik zit nog op de middelbare school (4havo).
Onze hele familie zijn (streng)gelovige moslims.
Ik ben opgevoed met de Islam en toen ik 10 jaar oud was moest ik verplicht een hoofddoek opdoen, op 10-jarige leeftijd weet je niet wat dat inhoud en denk je dat het normaal is dat je ouders je tot een hoofddoek verplichten omdat je door je omgeving eenmaal niet beter weet.
Ik heb altijd daarom gebaald, het is niet dat ik het zo een vreselijk ding vind, maar het past niet bij mij, ik wil het niet en ik geloof ook niet in de Islam.
Ik ben alleen heel bang dat als ik dat aan mijn familie zou zeggen dat ze me of in elkaar zouden slaan en dat ze zouden verstoten of terug zouden sturen naar Marokko (ik ben van Marokkaanse afkomst).
Toen ik een jaar of 15 was zat ik er zo erg mee dat ik een hoofddoek droeg, dat ik tegen mijn moeder zei dat ik hem niet meer wilde opdoen, zij werd toen zo kwaad op mij. Ik zal dat nooit meer vergeten, ze heeft mij toen verteld dat ik het gewoon moest, dat ik het niet tegen mijn vader mocht zeggen omdat hij dan razend zou worden en dat ik me eroverheen moet zetten.
Ik denk dat velen van jullie dit niet zullen begrijpen, maar continue een hoofddoek dragen, geen relaties mogen hebben, altijd een opmerking van je moeder of vader krijgen dat je je moet omkleden omdat je 'te korte' kleren draagt is gewoon niet fijn, omdat deze levensstijl niet bij mij past.
Toen ik 16 en een half was begon ik mezelf te snijden, nouja, ik weet niet wat ik het precies moet noemen. Ik onthaarde mijn armhaar al met waxstrips en een keertje had ik ze niet meer en toen besloot ik het om het met een scheermesje te doen. Ik kreeg toen allemaal sneetjes en ik weet dat dit ook heel gek klinkt. Maar het voelde fijn, het voelde als een uitlaatklep, dat ik ergens mijn verdriet en pijn kon stoppen dat ik nooit iemand heb verteld. Mijn vrienden, familie, mentrix echt helemaal niemand weet hoe ik me voel en ik heb ze dat nooit verteld. Dus ik ging ermee door, het waren niet hele diepe sneeen maar het voelde voor mij heel fijn om te doen.
Ik heb dit ongeveer 9 maanden gedaan, en niemand heeft het echt gemerkt denk ik, ik draag nu eenmaal altijd lange mauwen (omdat het moet), een keer heeft mijn moeder het wel gezien, toen zei ze tegen mij dat ik ermee moest stoppen. Dat was alles wat ze erover te zeggen had.
Ik heb al sinds mijn 16e het idee om ooit mijn hoofddoek af te doen en een niet-gelovige te zijn, dat ik mezelf kan zijn en dat ik me geen zorgen hoef te maken om wat mijn familie van me wilt.

(Ik wil je nu trouwens vertellen dat als je dit nu leest and you made it this far. Ik ben zo blij dat je het nog leest en heel erg bedankt dat je de moeite neemt hiervoor.)

Het probleem is nu dus, ik weet niet hoe ik dit aan moet pakken, ik denk dat de meeste van jullie zullen zeggen dat ik gewoon tegen me ouders moet zeggen hoe ik me voel en dat jullie denken dat ze me accepteren hoe ik ben en dat ik mijn hoofddoek af mag doen en een niet-gelovige mag zijn.
Zo simpel is dit niet, ik ken mijn ouders. Als ik dat zou doen dan zouden ze me waarschijnlijk in elkaar slaan, mij achterlaten in Marokko en mijn paspoort afpakken of dat ze me zullen verstoten.
Ik denk ook dat jullie denken dat ik hiermee overdrijf en dat ze dat niet zullen doen, maar trust me. Ik ken mijn ouders en in een Marokkaanse familie is eer heel belangrijk, dat je moet laten zien hoe goed je het doet tegenover de buitenwereld en dat je geweldige slimme kinderen hebt.
Ik sta wel 100procent achter dat ik mezelf wil zijn en dat ik mezelf hoe ik echt ben kan laten zien aan de buitenwereld. Mijn vraag is alleen, hoe moet ik dit het beste aanpakken? Moet ik stiekem weglopen? Moet ik het aan mijn mentrix vertellen?
Mijn eigen idee was namelijk dat ik wanneer ik 18 wordt (dat is al bijna), ik officeel volwassen ben en dat mijn ouders niet meer iets te zeggen hebben over mij en dat ik dan aan mijn mentrix vertel wat er thuis aan de hand is en aan haar vraag hoe ik het beste moet aanpakken. Trouwens mijn familie zullen nadat ik dit aan hun bekend heb gemaakt zeker weten geen contact meer met mij willen hebben. Dus dat wanneer ik het aan mijn mentrix vertel dat ze me uitlegd wat ik moet doen, of dat ik naar de huisarts ga en wordt doorverwezen naar een dienstverlener (ik weet niet zeker of het zo heet) die mij gaat helpen?

Ikzelf denk namelijk dat ik het contact met mijn familie moet verbreken en dat ik een plek moet regelen waar ik kan wonen, studie kan volgen en waar ik veilig ben (in geval dat mijn familie me besluit te achtervolgen). Ik denk zelf dat ik het beste naar mijn mentrix moet gaan en het haar moet vertellen als ik 18 ben.

Mijn vraag is
Wat moet ik doen om mezelf te zijn en hoe moet ik dingen zoals kosten, woning, scholing (want ik wil na de havo vavo gaan doen en dat zijn weer extra kosten) etc moet regelen.

Nogmaals vind ik het zo top dat je tot hier hebt gelezen en ik zou het al helemaal fantastisch vinden als je mij een berichtje stuurt of dat je hieronder reageert.

Ik hoop heel erg dat jullie een idee hebben wat ik nu met mijn leven aanmoet want ik vind dat het zo langer niet meer kan.




whatswithiris

  • *
  • Berichten: 39
    • Bekijk profiel
« Reactie #1 Gepost op: 14 november 2017, 20:16:57 »
ik heb je een note gestuurd!

Atosenzosja

  • **
  • Berichten: 982
    • Bekijk profiel
« Reactie #2 Gepost op: 14 november 2017, 20:38:10 »
Ik kan je helaas niet (of slecht) helpen. Toch wil ik wel even zeggen dat het me een enorme klote situatie lijkt. En waar je ook voor gaat, ik hoop oprecht dat het allemaal goed komt. Sterkte. 😘

kopjechino

  • Global Moderator
  • *****
  • Berichten: 14.632
  • phil tops
    • Bekijk profiel
« Reactie #3 Gepost op: 14 november 2017, 21:17:52 »
Ik kan je helaas niet (of slecht) helpen. Toch wil ik wel even zeggen dat het me een enorme klote situatie lijkt. En waar je ook voor gaat, ik hoop oprecht dat het allemaal goed komt. Sterkte. 😘
icecold like my drink

Crystalfire

  • *****
  • Berichten: 13.398
    • Bekijk profiel
« Reactie #4 Gepost op: 14 november 2017, 21:23:23 »
Ik kan je helaas niet (of slecht) helpen. Toch wil ik wel even zeggen dat het me een enorme klote situatie lijkt. En waar je ook voor gaat, ik hoop oprecht dat het allemaal goed komt. Sterkte. 😘

Dit. En ik vind je klinken als een sterke meid!

Dysania

  • ****
  • Berichten: 11.144
  • Tourner dans le vide
    • Bekijk profiel
« Reactie #5 Gepost op: 14 november 2017, 21:27:31 »
Jeetje, wat heftig! Ik zou dit inderdaad met je mentrix, maar zeker ook met een maatschappelijk werker bespreken. Een maatschappelijk werker kan je ieder geval helpen met regelingen en geldzaken.
Verder weet ik het zelf ook niet zo goed, maar ik wil je in ieder geval heel veel sterkte wensen!
no air, no pride

primadonna

  • **
  • Berichten: 905
    • Bekijk profiel
« Reactie #6 Gepost op: 14 november 2017, 21:32:08 »
Jeetje wat vervelend! Kan je hier niet met een imam over hebben die dan vervolgens met jouw ouders kan gaan praten? Of anders met een tante of oom die wat milder is?


Als je echt op jezelf wilt zal je wel hard moeten werken, een goed betaalde fulltime baan en misschien ergens goedkoop op kamers. Ik denk dat er ook wel instanties zijn die je zouden kunnen helpen, maar dat kan je misschien het beste met je mentrix over hebben. Begeleid wonen zal misschien ook wel kunnen, maar ik weet niet of dat nog kan als je al 18 bent.

primadonna

  • **
  • Berichten: 905
    • Bekijk profiel
« Reactie #7 Gepost op: 14 november 2017, 21:32:47 »
Ik vind het trouwens heel knap van je dat je zo voor jezelf op durft te komen, hoop echt dat het goed komt voor je!

Chiara

  • ***
  • Berichten: 1.266
    • Bekijk profiel
« Reactie #8 Gepost op: 14 november 2017, 21:41:57 »
Ik heb er geen ervaring mee. Maar als ik in jou schoenen stond zou ik gewoon mijn havo afmaken, en daarna een studie ergens anders in het land zoeken, op kamers gaan en weggaan ofzo zonder hoofddoek uiteraard.Succes!

Soundsoldier

  • ***
  • Berichten: 3.336
    • Bekijk profiel
« Reactie #9 Gepost op: 14 november 2017, 21:46:38 »
Misschien een stomme vraag sinds ik niet gelovig ben maar kan het ook besproken met de Imam? (als jullie uiteraard gaan bidden en naar de moskee gaan)

Ik zou het alvast aan je mentrix toch eens voorleggen en in ieder geval toch anderen hierover inlichten in hoe je het moet aanpakken die ook religieus zijn.

Ik ben niet gelovig dus mijn woorden zullen wat minder effect hebben, toch zal ik het even zeggen.

Dit zal zeker en vast niet makkelijk worden, ookal ben je 18. Je ouders hebben nog altijd wel een effect op je en willen nog altijd wel inspraak hebben in je leven. Althans, dat heb ik al vernomen in de omgeving.
Wat je ook doet, het is ook belangrijk om ze zo goed mogelijk bevriend te houden en het als volwassenen te bespreken, weglopen hierom is nog geen optie. Zeker en vast niet als je het bovenstaande nog niet hebt geprobeerd.

Leg ze duidelijk uit dat je hier wel ongelukkig van word, je nog altijd wel van houdt ongeacht wat en je bang bent om hun te verliezen en je vreselijk bang bent dat ze je niet meer graag zien.


Als je hier niets op kan bouwen en de relatie er niet beter op word, vrees ik dat je dan best op jezelf moet gaan (eventueel vragen om hulp bij familieleden die milder zijn)

Wens je veel succes!

Yahya

  • *
  • Berichten: 97
    • Bekijk profiel
« Reactie #10 Gepost op: 14 november 2017, 21:49:09 »
Hey meid, jouw verhaal is zo herkenbaar voor mij. Ik ben zelf ook 17, islamitisch opgevoed en heb te maken (gehad) met een strenge, opdringerige vader. Het ging niet zo ver dat hij me dwong om een hoofddoek te dragen, maar hij houdt me wel heel erg in de gaten, accepteert mijn kledingkeuzes niet en heeft veel kritiek op mij. Het is zo jammer dat je imaan wordt aangetast door je ouders, het geloof moet nooit opgedrongen worden. Ik hoop niet dat dit creepy overkomt, maar ik zou heel graag privé met je willen praten dus stuur me een note als je daar ook behoefte aan hebt!
Perseverance.

kaassausje

  • ***
  • Berichten: 1.080
    • Bekijk profiel
« Reactie #11 Gepost op: 14 november 2017, 22:30:08 »
Als ik jou was zou ik na HAVO5 een opleiding wat verder weg zoeken, op kamers gaan en je eigen leven bepalen.
Ik denk namelijk dat het heel moeilijk is bij hun te wonen en niet gelovig te zijn en geen hoofddoek te dragen.
Turning pain into power

Faith

  • *
  • Berichten: 3
    • Bekijk profiel
« Reactie #12 Gepost op: 14 november 2017, 22:53:35 »
Heey allemaal, ik wil het liefst op jullie allemaal reageren omdat ik jullie reacties zo lief vind en heel erg bedankt voor de lieve complimentjes, dit doet me echt goed! En Soundsoldier, ik vind het helemaal geen domme vraag hoor (die primadona ook vroeg), ik ken eigenlijk helemaal geen imams of iets, en ik ben best wel in mezelf en verlegen persoon dus daarop afstappen vind ik nogal eng denk ik. Bij een oom of tante ben ik bang dat ze mijn ouders kant zullen kiezen en het is dan ook weer rot dat ik hun dan een positie zou geven van kies maar een kant, want hun zouden het denk ik ook niet heel fijn vinden als ze te horen krijgen dat ik geen moslim ben. En Yahya echt heel lief dat je je openstelt dat ik een PB'je mag sturen, ik zal er een naar je sturen. Iris echt heel tof dat je me hebt gepBT (ja sorry ik zit niet zo vaak op girlscene dus ik weet niet hoe je het precies moet zeggen) ik vind het echt superlief dat je me wilt helpen en jullie allemaal, ik vind het überhaupt zo top dat jullie meedenken met wat ik in mijn situatie moet doen. Dus nogmaals allemaal bedankt het voelt ook zo gek om deze reacties te lezen omdat ik nooit iemands mening heb gehoord over mijn gedachtes etc (omdat niemand het ook weet) maar ik vind het echt zooooo lief, ik las jullie reacties echt met een big smile op me gezicht.  :aanbid:

Soundsoldier

  • ***
  • Berichten: 3.336
    • Bekijk profiel
« Reactie #13 Gepost op: 14 november 2017, 23:00:54 »
Ach, je kan altijd wel je hart luchten bij je oom of tante waar je je veilig voelt.

Als je je hart lucht en je niet weet wat je moet doen, geef je ze niet de optie om te zeggen 'kies maar een kant'

vraag hun om het even stil te houden want je weet zelf niet wat je moet doen en je ze vertrouwd, is dat ook geen optie?
Kan je terecht bij andere familieleden?

Faith

  • *
  • Berichten: 3
    • Bekijk profiel
« Reactie #14 Gepost op: 14 november 2017, 23:17:15 »
Ach, je kan altijd wel je hart luchten bij je oom of tante waar je je veilig voelt.

Als je je hart lucht en je niet weet wat je moet doen, geef je ze niet de optie om te zeggen 'kies maar een kant'

vraag hun om het even stil te houden want je weet zelf niet wat je moet doen en je ze vertrouwd, is dat ook geen optie?
Kan je terecht bij andere familieleden?

Ik heb eigenlijk niet zo heel goed contact met mijn familie omdat ik ze niet zie of niet zo vaak. Ik heb ook geen ooms of tantes waarmee ik een goeie band heb. Ik denk wel dat hun het zouden doorvertellen want dan denkt die oom of tante waarschijnlijk van, oh het gaat wel om mijn broers/zus dochter dus ik moet het wel vertellen. Ik kan eigenlijk niet terecht bij familie.

Yahya

  • *
  • Berichten: 97
    • Bekijk profiel
« Reactie #15 Gepost op: 15 november 2017, 13:13:04 »
Faith, ik probeerde je note te beantwoorden maar Girlscene gaf me een foutmelding van "We zijn zo terug'' :'). Hopelijk doet ie het zo wel.
Perseverance.

Koetje

  • ***
  • Berichten: 3.122
  • 'Boe'
    • Bekijk profiel
« Reactie #16 Gepost op: 15 november 2017, 13:33:42 »
Ik kan je helaas niet (of slecht) helpen. Toch wil ik wel even zeggen dat het me een enorme klote situatie lijkt. En waar je ook voor gaat, ik hoop oprecht dat het allemaal goed komt. Sterkte. 😘