Ik heb zelf ADD en ik zou mij echt heel erg gekwetst voelen als mijn vriend mij om die reden zou verlaten. Het is namelijk een rotsmoes. ADD/ADHD is niet een 'ziekte', in mijn ogen dan, het is een deel van mijn karakter en ik mis een stofje waardoor ik de karaktertrekken sterk heb, die binnen het ADD beeld passen. Het is heel fijn dat dit 'label' ervoor is, want zo kunnen mensen worden geholpen. Ik heb zelf ook echt extreme ADD, maar ik kan wel studeren en werk houden (al is het dan een bijbaan).
Dat hij ADHD heeft, maakt de zaak natuurlijk nog moeilijker om zich te concentreren, niet alles voor zich uit te schuiven, je vast te houden aan iets zonder je te vervelen en vakken te volgen bij een studie die je niet leuk vindt. Alleen even heel hard gezegd, moet hij zichzelf een schop onder zijn eigen kont geven. Het is natuurlijk wel heel makkelijk om achterover te gaan leunen en niks te doen en het af te schuiven op ADHD. Medicijnen zijn er om te ondersteunen, maar zullen niet alles verhelpen. Hij moet voor zichzelf geheugensteuntjes maken en technieken gaan ontwikkelen zodat dingen makkelijker gaan. Dit kan samen met iemand die daar verstand van heeft.
Doordat ik deze dingen zelf doe, gaat het bij mij een stuk makkelijker en heb ik mij vanaf vmbo-t gevochten voor de havo, waar ik nu zit. Iets waarvan veel docenten bij mij op school zeiden dat ik het toch niet kan en ook mede dankzij mijn ADD. Alleen ik heb mezelf een schop onder mijn kont gegeven en ik ben dingen zo gaan aanpakken dat ik het voor mezelf makkelijker maak. Uiteindelijk heeft hij namelijk alleen maar zichzelf ermee.
Over het ADHD gerelateerde stuk zou ik, als ik jou was, met hem gaan praten. Jij ziet dat hij moeilijkheden heeft, misschien durft hij het hier niet over te hebben of weet hij het wel maar is hij zelf de draad kwijt. Als jij laat zien dat jullie dit samen kunnen, gaat hij zichzelf misschien wel een schop onder zijn kont geven en kan jij hem daar af en toe mee helpen. Het is namelijk een volwassene, die hebben vaak ook begeleiding van buitenaf hebben. Maak je niet druk over hem, hij heeft zijn eigen leven en als jij afhankelijk van hem bent, zal jou eigen leven daarmee niet in de knoop komen. Een stabiel leven kan je met hem hebben, alleen moet jij misschien weer wat flexibeler worden. Allebei water bij de wijn doen, dit zal je ook in de rest van je relatie moeten doen. Daarbij geef ik hem wel gelijk, het leven is nu en je weet niet wat er in de toekomst gaat gebeuren. Je kan erover dromen en die zal hij vast ook wel hebben, maar zie het van tijd tot tijd, dingen kunnen veranderen.