Dit onderwerp heeft 7 reacties, en bestaat uit 1 pagina.
De laatste reactie is geplaatst op 14-02-2012 22:07.
Samen delen we het geheim. [verhaal!]
- Geplaatst op dinsdag 07 februari 2012 21:44Samen delen we het geheim.
‘Wie komen er allemaal op je verjaardag dan, Alicia?’ Kee keek Alicia vragend aan. Ik zag lichtjes in haar ogen, ik wist het zeker. Ze wees iedereen aan die kwam, ze sloeg Marjolein over. Ik keek langs Marjolein heen en zag Daniek lachen om de arrogante blik van Marjolein. Ik gaf haar een glimlach en richtte me weer op mijn leesboek. De bel ging, we hadden een tussenuur. Iedereen liep naar buiten om te roken, maar het was winter dus ik sloeg deze keer over. Ik had geen zin in kou, rooklucht en zeurende leraren. Nee ik liet het maar bij de energy van Daniek.
‘Als Daan me niet op kan halen, wil jij me dan ophalen? Busstation bij het ROC.’ Kee woonde ver weg dus kwam vaker met de bus. Daan wist nog niet of hij mocht. ‘Is goed.’ Whatsappte ik terug. Ik ging verder met opmaken. Ik voelde mijn iPhone weer trillen. Wat was dat toch? ‘Daan kan wel, je mag wel meefietsen?’ ‘Nee, red ik niet, sorry schat. Zie je bij Alicia. Xoxo.’
Ik keek in de spiegel. Alles was perfect. Dat moest wel zo zijn, want Alicia’s neef, Jake, zou ook komen. Ik vond hem echt super leuk, ondanks ik nog niet over Nick heen was.. Ik pakte mijn fiets en fietste met slakkentempo naar Alicia. Eigenlijk had ik ook geen zin, er kwamen te veel mensen die ik niet mocht. Nou ja beter gezegd, die mij niet mochten. Ik kwam met een rood gezicht bij Alicia aan. Schijnbaar had Alicia me al gezien want ze kwam gillend naar buiten. Ik kende haar al jaren, zolang ik me kan herinneren. Mijn opa had hun tuin nog bestraat. Ze was bij de begrafenis van hem en ik had een hele goede band met haar ouders.
Toen ik naar binnen liep zag ik Angelique, Kim, Marissa, Daan, Kee, Jaimy, Edwin, Toon, Fay, Senna, Noor, Alicia, het meisje die dezelfde naam had als de jarige, en een meisje die ik niet kende. Ik stak mijn hand naar haar uit. Ze pakte deze onbegrijpelijk aan. ‘Jill.’ Zei ik vriendelijk.
‘Danae.’ Zei ze. Ik kreeg een paar ongelukkige en arrogante blikken, waarmee ik begreep dat ze niks van me moest weten. De mensen die me niet mochten, waren er niet.
‘Kom we gaan.’ Zei Noor.
‘Gaan jullie nu al?’ vroeg ik.
‘Ja, we gaan nu al.’ Antwoordde Angelique. Verbeeldde ik het me nou of deed ze nu heel arrogant? Het zou me niet verbazen, want ze is zo vaak gemeen naar me. Noor, Senna en Angelique gingen weg. ‘Hey.’ Ik hoorde een bekende stem. Thomas en Jake kwamen binnen gelopen. Ik bleef stil en voelde dat ik bloosde. ‘Kom, we gaan naar buiten. Ik wil d’r eentje paffen.’ Zei Daan. We trokken onze jas aan en liepen naar buiten. ‘Wil je er ook eentje?’ Jake bood me een sigaret aan. Dankbaar nam ik hem aan. We liepen door een smal straatje. Het was niet echt een straat, want er stonden geen huizen. We waren 10 minuten van Alicia’s huis af. We konden er helemaal om heen lopen. Er stonden alleen maar struiken en velden. Geen kip te bekennen. Ik besloot nog een sigaret op te steken. Dit keer mijn eigen. ‘Wie heeft er een aansteker?’ Daan gooide me zijn aansteker. Toen ik hem teruggaf stak hij er zelf nog een op en ging een rondje met zijn sigaretten.
Daan gooide schoot zijn sigaret weg. Net op dat moment reed er een auto langs. Ik was druk bezig om Kee een foto te laten zien. Ik kon de seconden tellen. Een harde knal werd gevolgd door hoge vlammen. ‘Oh nee..’ Hoorde ik Kee naast me zeggen. ‘Shit.’ Ik bleef staan, vol ongeloof. Ik voelde een hand die aan mijn arm trok. ‘Jill. Jill kom nou! Je moet mee!’ Ik zag iedereen wegrennen en Alex die me mee sleurde. Ik besloot het zelf ook op een rennen te zetten. Ik herkende het jongetje uit de auto nog, hij zat bij mij op de basisschool. Hij was ongeveer 11 jaar. Ik voelde mijn benen niet, het was alsof ik boven de grond zweefde. Ik deed zelf niks, het ging allemaal automatisch.
Verder?
- Geplaatst op dinsdag 07 februari 2012 22:43Persoonlijk vind ik het een beetje cliché tot nu toe. Ook werk je de situatie heel snel uit, daar mag je best iets meer tijd voor nemen. Je hebt wel een prettige schrijfstijl!
- Geplaatst op dinsdag 07 februari 2012 23:04Oke dank je wel! Ik zal de situatie's wat verder uitwerken!
Tips zijn altijd welkom x - Geplaatst op woensdag 08 februari 2012 09:53je schrijft heel prettig en je hebt een goede interpunctie, dat leest fijn.
wild hearts cannot be broken - Geplaatst op zaterdag 11 februari 2012 22:58We stopten, we waren een heel stuk weggerend. ‘Gaat het wel?’ Jake keek me bezorgd aan. Mijn ogen werden groot. Nee, nee natuurlijk niet! Zag je die auto net niet? Door een sigaret! Maar mijn mond bewoog niet. Ik kon niks uitbrengen, alleen een zachte nee. Ik voelde hoe Jake me tegen zich aandrukte, Mijn hoofd op zijn borst met mijn neus in zijn nek. Ik rilde, voelde ik. Hij wreef over mijn arm heen. Ik was te erg in shock om de kriebels in mijn buik te voelen. Niemand zou geloven wat er net is gebeurd. Hoe zou dat met de politie gaan? Had iemand het wel ontdekt? Of stond die auto daar nog in de fik? Jake’s hand rustte op mijn heup. ‘Blijf bij mij slapen. Het gaat niet goed met je.’ Over Alicia’s gezicht rustte een bezorgde blik. Ik knikte afwezig. Rustig liepen we weer terug naar Alicia’s huis. Niemand zei wat. Niemand kon geloven wat er zojuist gebeurde.
‘Mam! Jinell voelt zich heel kut, problemen thuis enzo. Kan ze hier blijven?’ Het was geen leugen. Ik had echt problemen thuis, heel veel. Dat werd nog erger toen mijn moeder vreemd ging en ik niemand iets mocht vertellen. ‘Ja hoor dat is goed. Wat vervelend voor je meisje.’ Antwoordde Alicia’s moeder. ‘Wij gaan naar huis. Doe je rustig aan meisje?’ Zei Kee. Ze gaf me een knuffel en iedereen vertrok. Iedereen had het er moeilijk mee, maar ik kon niet naar huis. Mijn moeder zou meteen begrijpen dat ik in shock was. Waarom eigenlijk? Waarom was ik in shock? Ik was de enige, maar iedereen had het toch meegemaakt? Waarom waren zij er niet zo erg aan toe als ik? Ik had duizenden vragen.
‘Kom, eet wat.’ Er werd een bord patat voor mijn neus geschroven, maar ik kreeg niks naar binnen.
Jake tikte me aan. ‘Ga even slapen, dan voel je je misschien wat beter.’ Ik knikte. Jake en Alicia liepen mee naar boven. Ik ging op Alicia’s bed zitten. Alicia had een bed waar je een tweede bed uit kon halen. Ik staarde voor me uit. Jake ging naast me zitten. ‘Moet ik bij je blijven?’ Ik knikte zachtjes. Hij ging op bed liggen en ik ging naast hem liggen. Hij sloeg zijn armen om me heen. Ik legde mijn hoofd op zijn borst. Ik voelde me langzaam wegzakken, met een hoofd dat voelde als lood.
Ik werd wakker van mijn mobiel. Ik herkende aan het deuntje dat mijn moeder belde. Ik deed mijn ogen open en keek in de ogen van Jake.
‘He meisje, hoe gaat het nu met je?’ Ik kreunde zachtjes toen hij dat vroeg.
‘Beter.’ Antwoordde ik. Ik merkte dat praten nu makkelijker ging. Jake glimlachte. ‘Je bent lief als je wakker word.’ Ik bloosde toen hij dat zei. Zijn hand streelde mijn wang, zijn andere hand lang op mijn rug.
‘Ik heb 2 uur lang gekeken naar hoe je sliep.’ Zei hij opeens. ‘Je bent zo mooi, weet je dat?’
‘Waarom zeg je dit?’ Ik voelde mijn wangen rood worden. Ik wou het moment niet verpesten, maar ik wou het weten.
‘Ik ben verliefd op je. Al sinds ik je zag.’ Ik kon amper ademhalen toen hij dat zei, echt niet. Het was alsof hij alle lucht wegtrok uit de kamer. Jake gaf me een kus op mijn voorhoofd. Ik keek hem recht in zijn ogen aan. Langzaam kwam zijn gezicht dichterbij en we sloten onze ogen. Ik voelde zijn lippen op de mijne. Het voelde alsof ik zweefde, zou dat kunnen? Ik weet niet hoe lang we daar lagen. Seconden, minuten, misschien wel uren. Het enige wat ik wist was dat ik voor altijd bij hem wou zijn. Ik stond op toen ik hoorde dat mijn mobiel weer af ging. Ik vloog bijna mijn bed uit. ‘Met Jinell!’
‘Meisje, waar ben je?’
‘O ja, sorry. Ik blijf bij Alicia slapen.’
‘Oke, maakt niet uit liefje. Ik zie je morgen wel.’
‘Doei.’ Ik hing snel op. Mijn moeder deed wel vaker lief, omdat ik iets wist wat niemand mocht weten. - Geplaatst op zondag 12 februari 2012 19:31Je schrijft echt leuk.
Snel verder! - Geplaatst op maandag 13 februari 2012 21:54Samen liepen we naar beneden. Ik voelde me al een stuk beter en had inmiddels vreselijke honger. 'Lekker geslapen meisje?' Ik knikte en gaf Alicia een kus op haar wang. 'Sorry meisje, dat ik me zo aanstelde.' Ik ging aan de tafel zitten en Jake ging naast me zitten. 'Willen jullie nu wat eten? Het eten is bijna klaar.' zei Alicia's moeder
Weer knikte ik. Jake pakte mijn hand vast en drukte mijn tegen zich aan. Hij begon me in mijn zij te kietelen. Ik vond het bij elke jongen cliché, als ze dat deden. Maar bij hem was het perfect. Bij hem leek alles perfect te zijn. Ik kwam niet meer bij van het lachen en lag inmiddels op zijn schoot. Hij keek me aan. 'Kijk niet zo smiechterig.' Hij begon me weer te kietelen. Toen gaf die me een kus, waar iedereen bij was. Op mijn mond, mijn wang, mijn nek.. Het voelde geweldig. 'Hebben jullie... Wat hebben jullie boven uitgespookt?' Alicia was blij, maar ze begreep het niet. - Geplaatst op dinsdag 14 februari 2012 22:07oeehhh verder is egt leuk om te lezen
